Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Σοφία Κολοτούρου, Επέτειος Πολυτεχνείου



ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ
Βρέφος οκτώ μηνών, τι να θυμάμαι
απ’
το Νοέμβρη του εβδομήντα τρία;
Τη νύχτα εκείνη, του Πολυτεχνείου
ανύποπτα με είδαν να κοιμάμαι
την ώρα που γραφόταν η ιστορία
που διδαχτήκαμε, στα χρόνια του σχολείου.

Ανύποπτα τους βλέπω να κοιμούνται
φιλήσυχους πολίτες, πια ενηλίκους,
που πίστεψαν πως είναι ελευθερία
να μεγαλώνουν, δίχως να φοβούνται
της φύσης τα στοιχειά, τους άγριους λύκους
με τεχνητή ασφάλεια, ευημερία.
Σ’ ένα κλουβί μες τις τερατουπόλεις
κι η κάμερα να τους ακολουθεί.
Ωστόσο εγώ αισθάνομαι ασφυξία.
Στον έλεγχο αντιδρώ της σκέψης μου όλης,
μα με πηγαίνουν επιδέξια προς τα κει,
με μια -μεσαίας τάξης- χρήσεως οδηγία.
Το παραδέχομαι, κι εγώ περιοδικά
διαβάζω λαϊφστάιλ, καταναλώνω.
Ρούχα, παπούτσια, έχω ένα σωρό.
Ριάλιτυ όλο βλέπω και φανατικά
στοιχηματίζω υπέρ κάποιου και μαλώνω,
νιώθοντας κάπως σαν να κέρδισα κι εγώ.
Ειδήσεις βλέπω, από κείνες τις ωραίες
τις πιπεράτες, τι φοράει κανείς
και ποιος μαλλιοτραβήχτηκε προχθές.
Ακούω όλους εκείνους, που σπουδαίες
εκφέρουν γνώμες, που αλλάζουν εξ αρχής.
Αρέσει και σε μένα ο χαβαλές.
Μα κάπου-κάπου, από τη χαύνωσή μου
μνήμες του Χάξλεϊ και τ
ου Όργουελ ξυπνούν.
Οι Άλφα, οι Βήτα, ο Μεγάλος Αδερφός.
Και θ
’ αναρωτηθώ, στη σύγχυσή μου
εάν υπάρχουν κι άλλοι, που ασφυκτιούν,
μήπως δεν είν
’ αυτός πολιτισμός.
Και θα σκεφτώ πως στου Πολυτεχνείου
τ’
όραμα πρέπει να συσπειρωθούμε
και πάλι, γιατί λείπει η Ελευθερία.
Ελπίδα μόνη κάποιες Διαδικτύου
φωνές και λίγα έντυπα – μ
’ αρκούνε.
Είμαστε πια πολλοί, που νιώθουμε ασφυξία.

Το παραπάνω ποίημα πρωτοδημοσιεύτηκε στο ηλεκτρονικό περιοδικό ποίησης Ποιείν (2007)

Λίγα λόγια για τη Σοφία...
Η Σοφία Κολοτούρου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1973. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης και ειδικεύτηκε στην Κυτταρολογία στα νοσοκομεία Πανεπιστημιακό Ηρακλείου Κρήτης και Άγιος Σάββας Αθηνών. Ασχολείται με την συγγραφή και την ποίηση, καθώς και με τον κοινωνικό ακτιβισμό πάνω στα προβλήματα ακοής και ειδικότερα στην μεταλωσσική κώφωση, που έχει και η ίδια. Τον Μάρτη του 2011 δημιούργησε στο facebook ομάδα συζητήσεων για τα προβλήματα ακοής με την επωνυμία ΚΟΥΦΟΧΩΡΙΟ.
ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ
1) "Αν-επίκαιρα ποιήματα" (εκδόσεις Δαρδανός - Τυπωθήτω, 2007 - σειρά Λάλον Ύδωρ): συλλογή ποιημάτων που εντάχθηκε στη μικρή λίστα υποψηφιοτήτων για το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα του περιοδικού Διαβάζω, το 2008. Δύο από τα ποιήματα της συλλογής μελοποιήθηκαν, το ένα από τον B.D. Foxmoor  των Active Member (στο άλμπουμ: Όταν οι μικρόνοοι hiphopραγούν, επανεκτέλεση στο La bruja muerta) και το άλλο από τον Κώστα Παρίσση (στο δίσκο: One For the Road του Δώρου Δημοσθένους).
2) ΚΟΥΦΟΣ ΕΙΣΑΙ ΡΕ; ΔΕΝ ΑΚΟΥΣ; (εκδόσεις ΚΨΜ 2010, περιέχει κείμενα του ομώνυμου blog που ξεκίνησε το 2008 kofosi.blogspot.com, καθώς και ένθετο 16-σέλιδο κόμικ σχεδιασμένο από τον γνωστό σκιτσογράφο Σπύρο Δερβενιώτη.)
ΣΥΜΠΡΑΞΕΙΣ
1) Νέοι Ήχοι στο Παμπάλαιο Νερό (pampalaionero.wordpress.com - διαδικτυακή ανθολογία σύγχρονης ελληνικής ποίησης σε παραδοσιακές μορφές), επιλογή και ανάρτηση ποιημάτων μαζί με τον Κώστα Κουτσουρέλη.
3) "Τρίλιζα": (συλλογή ποιημάτων εκδόσεις Βακχικόν 2012, μαζί με τους Θάνο Γιαννούδη και Ααρών Μνησιβιάδη, διαθέσιμη ως e-book εδώ: vakxikon.gr/content/view/1200/5829/lang,el)

Τη Σοφία εμείς τη γνωρίσαμε μέσα από το ποίημα που μοιραζόμαστε μαζί σας και από τότε αποτελεί για μας μια πολύτιμη φίλη!...
 Έχω μόλις διαβάσει το ποίημά της και θέλω να επικοινωνήσω μαζί της, να τη γνωρίσω, να της εκφράσω το θαυμασμό μου και να της ζητήσω την άδεια να δημοσιευθεί από το περιοδικό μας το ποίημά της. Τότε ανακαλύπτω, πως πάσχει από κώφωση και γι’ αυτό το λόγο δεν είναι δυνατό να ακούσω τη φωνή της.
Μπορώ μόνο, να επικοινωνώ μαζί της μέσω γραπτών μηνυμάτων…
Μπορώ όμως, να υποκλιθώ στη θέληση και την ικανότητά της να λέει περισσότερα από αυτά, που όλοι μαζί εμείς -  που μπορούμε να μιλήσουμε – λέμε. Σε όλα αυτά που ΛΕΕΙ  με την ψυχή της και που μπορούν να φτάσουν σε μας, μόνο αν ανοίξουμε κυριολεκτικά και μεταφορικά τα αυτιά μας. 
Γεια σου Σοφία, σ’ ευχαριστούμε, είναι τιμή μας.

Αν θέλετε κι εσείς να γνωρίσετε τη Σοφία επισκεφτείτε τη εδώ: http://www.sofiakolotourou.gr




Τα αγαπημένα του μήνα

Ήταν πανσέληνος, θυμάσαι;

Βραδιά πανσέληνου και μια χούφτα ασήμι σκορπά στον ορίζοντα λούζει τα πλακόστρωτα, τις μικρές αυλές τα λαξεμένα χωριά, που σκαρφαλώνουν στα βραχώδη νησάκια  των Κυκλάδων και της άγονης γραμμής
Ανάμεσα στις βουκαμβύλιες και στα ασβεστωμένα παρτέρια ξεπηδούν βήματα που μετρούν τη γοητεία τόπων μαγικών κι εκεί παρέα με το θαλασσινό αγέρι όρκους δίνουν έρωτα σε τρυφερά χείλη
Στην άμμο, κοχύλια ασημόχρυσα πολύτιμα πετράδια γίνονται κι αποθέτονται μ’ ευλάβεια σε κοριτσίστικους λαιμούς Φιλιά και όνειρα σκορπίζονται στη γλυκιά νύχτα μαζί με τους ήχους του παφλασμού
Μετρά το κύμα καλοκαίρια και κορμιά εικόνες που μπλέκονται στο χώρο και στο χρόνο κι αφήνουν αποτύπωμα βαθύ σε καρδιές αλώβητες μοναχικές Ήταν πανσέληνος, θυμάσαι;
Χορεύουν ανέμελα οι φλόγες της φωτιάς κι εγώ κουρνιάζω ξανά στην αγκαλιά σου Ο ήχος των ονείρων μας μου λέει ψιθυριστά Ήταν πανσέληνος, δε ξέχασα, γι’ αυτό θα είμαι πάντα κοντά σου…



Καφές φραπέ, μια ελληνική ιστορία 60 χρόνων...

Συνηθίζουμε να λέμε ελληνικό τον καφέ που γίνεται στο μπρίκι, με το μερακλίδικο καϊμάκι και το εκπληκτικό άρωμα. Ελληνικός όμως είναι και ο φραπέ, αφού έλληνας τον επινόησε, εδώ και 60 χρόνια.

Η ιστορία ξεκινά από την Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης όπου γεννήθηκε τυχαία το 1957, ο φραπέ από τον Δημήτρη Βακόνδιο. Ο αντιπρόσωπος της ελβετικής εταιρείας Νεστλέ στην Ελλάδα Γιάννης Δρίτσας, παρουσίασε ένα νέο προϊόν για παιδιά στη ΔΕΘ. Ένα σοκολατούχο ρόφημα που παρασκευαζόταν στιγμιαία αναμιγνύοντας το με γάλα και χτυπώντας το στο σέικερ. Προϊόν της ίδιας εταιρίας ήταν και ο στιγμιαίος καφές nescafe, που ήταν ο αγαπημένος του Δημήτρη Βισκόνδιου και συνήθιζε να τον πίνει μέχρι τότε ζεστό. παρασκευασμένο με βραστό νερό και ζάχαρη. Στο διάλειμμα του στη ΔΕΘ, επειδή δεν έβρισκε βραστό νερό, σκέφτηκε να βάλει στο σέικερ το στιγμιαίο καφέ, τη ζάχαρη και κρύο νερό, δημιουργώντας έτσι τον πρώτο φραπέ της ιστορίας.

Από τότε, υπήρξαν διάφορες παραλλαγές με τα βασικά στοιχεία το στιγμιαίο καφέ, το κρύο…

Κρέμες προσώπου από 6 έως 20 ευρώ

Ποιος είπε ότι οι κρέμες προσώπου, πρέπει να είναι ακριβές για να είναι καλές; Είναι ένας μύθος που έχει προ πολλού καταριφθεί κι ας φοβόμαστε να το παραδεχθούμε…

Στα ράφια των selfservice, μπορούμε να βρούμε κρέμες προσώπου που θα περιποιηθούν το δέρμα μας, χωρίς να αδειάσουν το ήδη …ταλαιπωρημένο πορτοφόλι μας. Κρέμες που η τιμή τους ξεκινά από 6 ευρώ και δεν ξεπερνά τα 20 στην ακριβότερη εκδοχή τους.

Ισχυρός συναισθηματικά, άνθρωπος

Πόσο εύκολα θα μπορούσε να περιγράψει κανείς ένα άνθρωπο, που είναι συναισθηματικά ισχυρός; Είναι διαφορετικός από τους άλλους στην όψη, στην περπατησιά, στην ομιλία;... Δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί τόσο εύκολα. Σίγουρα όμως δεν κυκλοφορεί με ταμπελίτσα στο μέτωπο, ούτε έχει πράσινο δέρμα...Δεν μπορούμε να σας πούμε τι ακριβώς κάνει, μπορούμε όμως να σας πούμε τι δεν κάνει!!!

Η πρώτη Ελληνίδα φοιτήτρια.

Στις μέρες μας, είναι αυτονόητο και πολύ συνηθισμένο, οι κοπέλες να σπουδάζουν στο Πανεπιστήμιο και μάλιστα στατιστικές μελέτες αναφέρουν πως (σε ορισμένες τουλάχιστον σχολές), είναι περισσότερες από τα αγόρια.

Δεν ήταν όμως πάντα έτσι. Οι γυναίκες σ' όλο τον κόσμο και στην Ελλάδα, ήταν ανθρώπινα όντα υποδεέστερα των ανδρών. Δεν είχαν ούτε πρόσβαση, αλλά ούτε και δικαίωμα στη μόρφωση, με μόνη αιτία, το φύλο τους.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...