Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Λόγια ψυχής

Ένα καθημερινό βράδυ κοντεύει να φτάσει στα μισά... Ο καφές έχει αρχίσει και νερώνει από τα παγάκια που λιώνουν. Ψιχαλίζει εδώ και κανένα εικοσάλεπτο και κοιτιέστε με τον συνάδελφο... 
Αν δεν βρέξει πιο δυνατά, κάποιος θα κάνει την βλακεία με τέτοια γλίτσα στον δρόμο λέει και κουνάς συγκαταβατικά το κεφάλι... και πριν περάσουν δυο λεπτά, η φωνή του διαβιβαστή, σου τσιμπάει την αδρεναλίνη!... 




- Α 88;;...

- ΔΙΑΒΙΒΑΣΕ ΚΕΝΤΡΟ... 
- 38ο χλμ τάδε, έχουμε τροχαίο με ανατροπή οχήματος και εγκλωβισμό!... Αναφέρεται επείγον!...
 Όχι ρε πούστη, τι το μελετάγαμε;;;
- Καλώς κέντρο!
Το ασθενοφόρο ξεκινάει, οι φάροι ανάβουν και καθώς η ταχύτητα αυξάνεται και η σειρήνα είναι έτοιμη να μπει, αρχίζουν οι σκέψεις καθώς το άγχος για το τι θα συναντήσεις αρχίζει και ανεβάζει στροφές!...
Θα είναι τελικά σοβαρό;; Θα έχει νεκρούς;; Θα έχει κόσμο μαζεμένο;; Θα έχει πάει η Πυροσβεστική;; Θα έχει Αστυνομία στο σημείο;; Θα είναι ένα ή περισσότερα άτομα;; Σε τι κατάσταση θα είναι οι τραυματίες;;
Το μυαλό αρχίζει και γεμίζει εικόνες - πάντα σκεφτόμαστε τα χειρότερα - εικόνες που έχουμε συναντήσει και παλιότερα και μας έχουν μείνει στο μυαλό! 
Όσο πλησιάζει το ασθενοφόρο στο τροχαίο, η καρδιά ανεβάζει σφίξεις. Πέρασε τους 100 χτύπους και τρέχει πιο γρήγορα από το όχημα!...
Μετά από λίγα λεπτά, έχουμε οπτική επαφή με το τροχαίο!...
Ένας μπλε φάρος περιπολικού αναβοσβήνει... αυτοκίνητα δεξιά του δρόμου και κόσμος μαζεμένος... όχι πολύς, λόγω ώρας...
Βλέπουμε το αυτοκίνητο... δεν έχει ανατραπεί ευτυχώς, άλλα είναι σχεδόν διαλυμένο!...
Σταματάμε μπροστά από το περιπολικό και πίσω από το όχημα...
Ο οδηγός είναι ο μισός έξω από το παράθυρο, ακίνητος!...
Η θέση και η πόρτα του συνοδηγού έχει παραμορφωθεί!...
- Υπάρχει κι άλλος μέσα!... 
- Το αμάξι χτύπησε μάλλον στις μπαριέρες!...
- Κέντρο, στείλε κι άλλο ασθενοφόρο!...
- Κάλεσε και την Πυροσβεστική!...
Ο συνάδελφος συνοδηγός έχει βγει και πάει και στις δυο πλευρές του αμαξιού για μια γρήγορη πρώτη εκτίμηση. Εσύ ρίχνεις το φως του προβολέα στο αμάξι...
Έρχεται τρέχοντας...
- Ο οδηγός ζει, άλλα μάλλον έχουν σφηνωθεί τα πόδια του και η πόρτα δεν ανοίγει... ο συνοδηγός φαίνεται τελειωμένος!...
- Φέρε κολάρα και σανίδα και βλέπουμε!...
Η βροχή πέφτει σιγά σιγά και εκνευριστικά, ίσα ίσα για να θολώνει το βλέμμα σου...
Ο οδηγός ζει! Του μιλάς και απαντάει, αλλά λέει ασυναρτησίες... Πώς σε λένε; του λες και του περνάς το αυχενικό κολάρο, μαζί με τον συνάδελφο.
Στα χέρια σου αισθάνεσαι τρυπηματάκια. Είναι γεμάτος γυαλιά από το παράθυρο και τα γάντια τρυπάνε!... Συνεχίζεις όμως!... Φωνάζεις στον κόσμο.
- ΕΛΑΤΕ ΔΥΟ ΤΡΕΙΣ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΤΕ ΝΑ ΤΟΝ ΒΓΑΛΟΥΜΕ!...
Ο συνάδελφος πάει με φακό ξανά στον συνοδηγό. Το στόμα γεμάτο αίματα!... Κάπου 25 χρόνων... ο αυχένας σε μια αφύσικη θέση και το σώμα κουλουριασμένο ανάμεσα στο σπασμένο μπροστινό και το πίσω κάθισμα... 
Μπαίνεις σχεδόν όλος μέσα από το παράθυρο. Τον σκουντάς και τον τσιμπάς με δύναμη στο αυτί... δεν αντιδρά καθόλου... κόρες ματιών δεν φαίνονται καθαρά!... Γαμώ τα σκοτάδια και τους φακούς!... Πας πάλι δίπλα!...
- Μαλάκα έχει τελειώσει μάλλον!...
- Ας βγάλουμε αυτόν μέχρι να έρθει το άλλο ασθενοφόρο και η Πυροσβεστική για να κόψει την πόρτα του συνοδηγού και να δούμε τι γίνεται!
Έχουν ήδη έρθει τρεις πολίτες. Τραβάς την πόρτα του οδηγού με δύναμή και λες ''ας κρατήσει ένας την πόρτα ανοιχτή και να την τραβάει'' και ο συνάδελφος φέρνει την σανίδα δίπλα στο κάθισμα! Τώρα αρχίζει ο απεγκλωβισμός. Η βροχή ακόμη δεν σταμάτησε... Σειρήνες ακούγονται στο βάθος!!... Επιτέλους βοήθεια!!! Ένα χαμόγελο αισιοδοξίας χαράζεται στα χείλη και των δυο διασωστών...

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ, ΠΟΣΕΣ ΜΕΡΕΣ ΖΩΗΣ ''ΧΑΝΕΙ'' ΕΝΑΣ ΔΙΑΣΩΣΤΗΣ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΕΝΟΣ ΣΟΒΑΡΟΥ ΤΡΟΧΑΙΟΥ

ΣΕ ΤΙ ΡΥΘΜΟΥΣ ΧΟΡΕΥΕΙ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΕΚΕΙΝΕΣ ΤΙΣ ΣΤΙΓΜΕΣ. ΟΤΙ Η ΜΥΡΩΔΙΑ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ, ΤΟΥ ΛΑΔΙΟΥ ΣΤΗΝ ΑΣΦΑΛΤΟ ΚΑΙ ΟΙ ΚΡΑΥΓΕΣ ΠΟΝΟΥ ''ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΟΥΝ'' ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΥΤΗ ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΕΥΚΟΛΑ
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΣΑΝ ''ΛΕΤΣΟΥΣ'' ΜΕ ΚΟΚΚΙΝΑ ΞΕΘΩΡΙΑΣΜΕΝΑ ΜΠΟΥΦΑΝ ΚΑΙ ΜΠΛΟΥΖΑΚΙΑ ΜΕ ΑΣΠΡΕΣ ΣΤΑΜΠΕΣ ΑΠΟ ΙΔΡΩΤΑ.
ΓΙΑΤΙ Η ΖΩΗ ΕΧΕΙ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ ΟΤΙ ΚΑΜΜΙΑ ΓΡΑΒΑΤΑ ΔΕΝ ΕΣΩΣΕ ΚΑΜΜΙΑ ΖΩΗ, ΙΣΑ ΙΣΑ ΕΧΕΙ ΠΑΡΕΙ ΑΡΚΕΤΕΣ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟ ΚΟΣΜΟ!...

Μ. Σ.


Αφιερωμένο σ' όλους εκείνους που εγκρίνουν την απόλυση 800 ατόμων από το ΕΚΑΒ, μέχρι το τέλος του 2013, θα προσθέσουμε εμείς.




Σχόλια

Μπορεί να σας ενδιαφέρουν επίσης...

Χάρτινα καράβια…

Χάρτινα μικρά καράβια υψώνονται στον ουρανό Σε κόκκινο μπαλόνι κρεμασμένα ταξίδι κάνουν στο κενό
Μικρό χεράκι παιδικό, τα φτάνει και τα κρατάει τρυφερά Μ’ ατέλειωτη αγάπη τα τυλίγει και τα φυλάει στην καρδιά
Περνούν οι άνοιξες, τα καλοκαίρια τα ηλιοτρόπια ανθούν Κι εκεί στους κάμπους τους φωτισμένους τα χάρτινα καράβια αγκυροβολούν
Φιλία, τα ονόμασαν οι σοφοί του κόσμου αγάπη, τα ονομάζουν οι ταπεινοί λιμάνι απάγκιο οι ναυαγισμένοι στεριά ανθισμένη οι ορφανοί
Κι εγώ κοιτώ τα δυο σου μάτια και σε θυμάμαι από παιδί να βρίσκεσαι πάντα κοντά μου Φίλη, αδερφή παντοτινή!...
...
Το ποίημα αυτό συμμετείχε στο 17ο Συμπόσιο Ποίησης  που οργανώνει η αγαπημένη φίλη Αριστέα στο blog της "Η ζωή είναι ωραία"





Πασχαλινή διακόσμηση με σπάγκο

Μια εύκολη πασχαλινή κατασκευή, που θα δώσει εορταστικό αέρα στη διακόσμηση του σπιτιού, σας προτείνω σήμερα. Με απλά υλικά, χωρίς ιδιαίτερα έξοδα και κόπο, μπορείτε να τη φτιάξετε γρήγορα και να αποτελέσει και ένα ξεχωριστό χειροποίητο δώρο, αν το επιθυμείτε.
Τα υλικά που χρειάζεστε είναι: Σπάγκος σε φυσικό και λευκό χρώμαΚόλλα κρυσταλλιζέ2 μπαλόνια και ψαλίδι Για τη διακόσμηση τους:
ΧόρτοΨεύτικα αυγουλάκια σε χρώμα της επιλογής σας
Πώς θα τη φτιάξετε
Φουσκώστε το μπαλόνι και στη συνέχεια βρέξτε το σπάγκο στην αραιωμένη κόλλα. Για να την αραιώσετε προσθέστε νερό, έτσι ώστε να γίνει αρκετά ρευστή για να μουλιάσει καλά ο σπάγκος. Καλύψτε με μεμβράνη το μπαλόνι και τυλίξτε το σπάγκο γύρω του φροντίζοντας να μοιραστεί ομοιόμορφα όπως κάνουμε με ένα κουβάρι. Αφήστε το να στεγνώσει καλά. 

Σπάστε το μπαλόνι και αφαιρέστε το από το εσωτερικό της μπάλας. Κόψτε με το ψαλίδι τη μπάλα σε σχήμα ζικ - ζακ για να θυμίζει σπασμένο αυγό. Γεμίστε το κάθε κομμάτι με το άχυρο και τα ψεύτικα αυγουλάκια κα…

Όνειρα σε σακίδιο…

-Τι κάνεις ξύπνιος τέτοια ώρα;… ρώτησε ξέροντας μέσα της την απάντηση - Δεν μπορώ να κοιμηθώ, όλα γυρίζουν στο κεφάλι μου!
Συχνοί οι διάλογοι αυτοί, σχεδόν καθημερινοί επαναλαμβάνονταν λες και διάβαζαν κάποιο σενάριο. Τόσο ίδιοι, τόσο απελπιστικά ίδιοι! Εκείνη, άνεργη περισσότερο από δύο χρόνια και κείνος, με μειωμένο κάθε λίγο μισθό, έβλεπαν τη ζωή τους να χάνει κάθε προοπτική. Όλα τους τα όνειρα κλείστηκαν σ’ ένα άδειο βιβλιάριο Τραπέζης κι ας ήταν τόσο νέοι!  -Θα φτιάξω καφέ, μη σηκωθείς!... την καθησύχασε φιλώντας τη τρυφερά στο μέτωπο Δυο δόσεις καφέ έχει ακόμα, σκέφτηκε όπως έπινε την πρώτη γουλιά… δεν πάει άλλο, πρέπει να βρω μια λύση…
Παιδί ελλήνων μεταναστών γεννημένο σε μια πλούσια χώρα, ήρθε στην Ελλάδα πριν ακόμα πάει σχολείο, αφού οι γονείς του νοστάλγησαν την πατρίδα! Λίγα χρόνια αργότερα σκοτώθηκαν πιασμένοι χέρι - χέρι σ’ένα φοβερό δυστύχημα αφήνοντάς τον -παρηγοριά και ευθύνη - στον παππού και τη γιαγιά. Η πατρίδα των γονιών του έγινε πατρίδα του και το πονεμένο από το θάν…

Οι Encardia τραγουδούν για τη ζωή...

Με τον τίτλο "ΕυβοϊκόS.O.S. - Αττική S.O.S." οι Encardia δίνουν μια ξεχωριστή συναυλία την Παρασκευή 8/9/2017 στις 9:00 μ.μ. στο Λιμανάκι Νέας Μάκρης.
Πρόκειται για μια συναυλία διαμαρτυρίας ενάντια στα ΧΥΤΑ και την καταστροφή που προκαλούν στο περιβάλλον και την υγεία των κατοίκων.

Ενώ στην Ευρώπη έχει σταματήσει, τα τελευταία είκοσι χρόνια, η κατασκευή ΧΥΤΑ με τη Σουηδία να ανακυκλώνει το 99% των απορριμάτων, που παράγει και μόλις το 1% να καταλήγει σε χωματερή, εμείς στην Ελλάδα συνεχίζουμε όχι μόνο τη λειτουργία ΧΥΤΑ, αλλά κατασκευάζουμε και νέους καταστρέφοντας όλους τους εναπομείναντες πνεύμονες που τόσο απαραίτητοι μας είναι.

Στο Παρίσι με πληθυσμό που ξεπερνά αυτόν ολόκληρης της Ελλάδας, λειτουργούν μόνο δύο ΧΥΤΑ και το ποσοστό ανακύκλωσης φτάνει το 85%. Στη χώρα μας έχετε αναλογιστεί πόσοι ΧΥΤΑ λειτουργούν και πόσο επιβλαβείς είναι για το περιβάλλον και την υγεία μας; Και σα να μην έφτανε αυτό, εμείς κατασκευάζουμε κι άλλους και μάλιστα σε σημεία, που μόνο για χωμα…

Η εικονική πραγματικότητα ζωντανεύει την Ακρόπολη του 5ου πΧ αιώνα στον "Ελληνικό Κόσμο"

Μια νέα διαδραστική παραγωγή εικονικής πραγματικότητας, στην αίθουσα "Θόλος" του Κέντρου Πολιτισμού "Ελληνικός Κόσμος", του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού, μας υπόσχεται ένα ταξίδι στο χώρο, το χρόνο και την ιστορία, παρουσιάζοντας την Ακρόπολη του Χρυσού Αιώνα του Περικλή, έτσι όπως ήταν όταν δημιουργήθηκε.


Μια μαγική περιήγηση - ξενάγηση, όπου ο επισκέπτης μπορεί να δει με κάθε λεπτομέρεια όλα τα κτίρια, που βρίσκονταν στον "Ιερό Βράχο" στις πραγματικές τους διαστάσεις και έχει την ευκαιρία να θαυμάσει τόσο τον Παρθενώνα, το Ερεχθείο, το Ναό της Απτέρου Νίκης, τα Προπύλαια, όσο και τα αγάλματα στα φυσικά τους χρώματα και όχι μόνο.


Με τη βοήθεια του καθηγητή Κλασικής Αρχαιολογίας Πάνου Βαλαβάνη, ομάδες ειδικών, ζωγράφοι 3Dmodelers, προγραμματιστές και αρχαιολόγοι δημιούργησαν ένα θέαμα μοναδικό που παρουσιάζει εκτός των παραπάνω, ναούς και αγάλματα που δεν διασώζονται ως τις μέρες μας, όπως το Αρρηφόριον, το Ιερό του Διός Πολιέως, το Ιερό της Αρτέμιδος Β…

Ο δικός μου ήρωας

Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν πρόσωπα που λειτουργούν σα φωτεινοί φάροι θαρρείς. Που σου δίνουν απλόχερα το φως τους χωρίς καν να το ζητήσεις και σε διδάσκουν χωρίς καν να το καταλάβεις. Για ένα τέτοιο άνθρωπο θέλω να σας μιλήσω.

Ήρθε στην Ελλάδα πρόσφυγας το '22 από το Δικελί της Μ. Ασίας μωρό στις φασκιές, στην αγκαλιά μιας χήρας μάνας. Παιδί πλούσιας οικογένειας στον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε φτωχικά, όπως τα περισσότερα προσφυγόπουλα, με πολλή αγάπη και φροντίδα και έμαθε από πολύ μικρός να κερδίζει το ψωμί του δουλεύοντας το ξύλο. Έφτιαχνε μ’ αυτό έπιπλα σκαλιστά, που στόλιζαν τα πλούσια σπίτια του νησιού που ζούσε. Αγαπούσε τα γράμματα κι ας μη κατάφερε να πάει στο Γυμνάσιο. Έπρεπε βλέπετε να δουλέψει… όμως τα βιβλία δεν του έλειψαν ποτέ. Αγόραζε, διάβαζε, στοίβαζε βιβλία παίρνοντας γνώσεις και καλλιέργεια, που θα ζήλευαν πολλοί μορφωμένοι και πάντα ονειρευόταν ένα καλύτερο κόσμο, πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο, πιο σοφό.
Έτσι κύλησαν τα χρόνια μέχρι τον πόλεμο του ’40 που τ…

Η μόδα στη δεκαετία του 1930

Όπως όλοι γνωρίζουμε η μόδα δεν εκφράζει μόνο την ανάγκη ανανέωσης της εξωτερικής εμφάνισης ανά εποχή. Επηρεάζεται άμεσα και από τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες που επικρατούν. Έτσι, η οικονομική κρίση του 1929 είναι φυσικό να επηρεάσει και τη μόδα.

Ο Οκτώβρης που αγαπώ...

Όταν αποφάσισα να φύγω από την Αθήνα για την εξοχή, ο κυριότερος λόγος ήταν η φύση. Μεγαλωμένη σε διάφορες επαρχιακές πόλεις, που τότε δε γνώριζαν καν τη λέξη «πολυκατοικία», ήξερα τις αυλές με τα οπωροφόρα και τα σπίτια με τα γεράνια στα παράθυρα. Έβλεπα τις εποχές να αλλάζουν και τα δέντρα να φορούν τα χρώματα και τα αρώματα του κάθε μήνα, πριν έρθει η στιγμή να αλλάξει η διακόσμηση στο σπίτι από καλοκαιρινή σε φθινοπωρινή όπως κάνουμε τώρα στις μεγαλουπόλεις…
Το χώμα μύριζε βροχή πολύ πριν οι στάλες της βρέξουν το μέτωπό μας παίζοντας κρυφτό στις αλάνες  και τα φύλλα που έπεφταν από τα δέντρα ήταν το φθινοπωρινό χαλί της αυλής μας και έκαναν τα πατήματά μας πάνω του, ηχηρά και αφράτα… Αυτά ξαναζώ στην εξοχή, νιώθοντας τυχερή και αρνούμενη να αποχωριστώ τις παιδικές αναμνήσεις… βλέπετε είμαι από κείνους που δεν μπορούν να ζουν σε ένα τόπο με μόνο μία ή έστω δύο εποχές… μ’ αρέσουν όλες, μ' αρέσει η εναλλαγή, ο ήλιος, η ζέστη, η βροχή, το κρύο και οι μυρωδιές που τα συνοδεύουν.
Γι’ α…