Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Λόγια ψυχής

Ένα καθημερινό βράδυ κοντεύει να φτάσει στα μισά... Ο καφές έχει αρχίσει και νερώνει από τα παγάκια που λιώνουν. Ψιχαλίζει εδώ και κανένα εικοσάλεπτο και κοιτιέστε με τον συνάδελφο... 
Αν δεν βρέξει πιο δυνατά, κάποιος θα κάνει την βλακεία με τέτοια γλίτσα στον δρόμο λέει και κουνάς συγκαταβατικά το κεφάλι... και πριν περάσουν δυο λεπτά, η φωνή του διαβιβαστή, σου τσιμπάει την αδρεναλίνη!... 




- Α 88;;...
- ΔΙΑΒΙΒΑΣΕ ΚΕΝΤΡΟ... 
- 38ο χλμ τάδε, έχουμε τροχαίο με ανατροπή οχήματος και εγκλωβισμό!... Αναφέρεται επείγον!...
 Όχι ρε πούστη, τι το μελετάγαμε;;;
- Καλώς κέντρο!
Το ασθενοφόρο ξεκινάει, οι φάροι ανάβουν και καθώς η ταχύτητα αυξάνεται και η σειρήνα είναι έτοιμη να μπει, αρχίζουν οι σκέψεις καθώς το άγχος για το τι θα συναντήσεις αρχίζει και ανεβάζει στροφές!...
Θα είναι τελικά σοβαρό;; Θα έχει νεκρούς;; Θα έχει κόσμο μαζεμένο;; Θα έχει πάει η Πυροσβεστική;; Θα έχει Αστυνομία στο σημείο;; Θα είναι ένα ή περισσότερα άτομα;; Σε τι κατάσταση θα είναι οι τραυματίες;;
Το μυαλό αρχίζει και γεμίζει εικόνες - πάντα σκεφτόμαστε τα χειρότερα - εικόνες που έχουμε συναντήσει και παλιότερα και μας έχουν μείνει στο μυαλό! 
Όσο πλησιάζει το ασθενοφόρο στο τροχαίο, η καρδιά ανεβάζει σφίξεις. Πέρασε τους 100 χτύπους και τρέχει πιο γρήγορα από το όχημα!...
Μετά από λίγα λεπτά, έχουμε οπτική επαφή με το τροχαίο!...
Ένας μπλε φάρος περιπολικού αναβοσβήνει... αυτοκίνητα δεξιά του δρόμου και κόσμος μαζεμένος... όχι πολύς, λόγω ώρας...
Βλέπουμε το αυτοκίνητο... δεν έχει ανατραπεί ευτυχώς, άλλα είναι σχεδόν διαλυμένο!...
Σταματάμε μπροστά από το περιπολικό και πίσω από το όχημα...
Ο οδηγός είναι ο μισός έξω από το παράθυρο, ακίνητος!...
Η θέση και η πόρτα του συνοδηγού έχει παραμορφωθεί!...
- Υπάρχει κι άλλος μέσα!... 
- Το αμάξι χτύπησε μάλλον στις μπαριέρες!...
- Κέντρο, στείλε κι άλλο ασθενοφόρο!...
- Κάλεσε και την Πυροσβεστική!...
Ο συνάδελφος συνοδηγός έχει βγει και πάει και στις δυο πλευρές του αμαξιού για μια γρήγορη πρώτη εκτίμηση. Εσύ ρίχνεις το φως του προβολέα στο αμάξι...
Έρχεται τρέχοντας...
- Ο οδηγός ζει, άλλα μάλλον έχουν σφηνωθεί τα πόδια του και η πόρτα δεν ανοίγει... ο συνοδηγός φαίνεται τελειωμένος!...
- Φέρε κολάρα και σανίδα και βλέπουμε!...
Η βροχή πέφτει σιγά σιγά και εκνευριστικά, ίσα ίσα για να θολώνει το βλέμμα σου...
Ο οδηγός ζει! Του μιλάς και απαντάει, αλλά λέει ασυναρτησίες... Πώς σε λένε; του λες και του περνάς το αυχενικό κολάρο, μαζί με τον συνάδελφο.
Στα χέρια σου αισθάνεσαι τρυπηματάκια. Είναι γεμάτος γυαλιά από το παράθυρο και τα γάντια τρυπάνε!... Συνεχίζεις όμως!... Φωνάζεις στον κόσμο.
- ΕΛΑΤΕ ΔΥΟ ΤΡΕΙΣ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΤΕ ΝΑ ΤΟΝ ΒΓΑΛΟΥΜΕ!...
Ο συνάδελφος πάει με φακό ξανά στον συνοδηγό. Το στόμα γεμάτο αίματα!... Κάπου 25 χρόνων... ο αυχένας σε μια αφύσικη θέση και το σώμα κουλουριασμένο ανάμεσα στο σπασμένο μπροστινό και το πίσω κάθισμα... 
Μπαίνεις σχεδόν όλος μέσα από το παράθυρο. Τον σκουντάς και τον τσιμπάς με δύναμη στο αυτί... δεν αντιδρά καθόλου... κόρες ματιών δεν φαίνονται καθαρά!... Γαμώ τα σκοτάδια και τους φακούς!... Πας πάλι δίπλα!...
- Μαλάκα έχει τελειώσει μάλλον!...
- Ας βγάλουμε αυτόν μέχρι να έρθει το άλλο ασθενοφόρο και η Πυροσβεστική για να κόψει την πόρτα του συνοδηγού και να δούμε τι γίνεται!
Έχουν ήδη έρθει τρεις πολίτες. Τραβάς την πόρτα του οδηγού με δύναμή και λες ''ας κρατήσει ένας την πόρτα ανοιχτή και να την τραβάει'' και ο συνάδελφος φέρνει την σανίδα δίπλα στο κάθισμα! Τώρα αρχίζει ο απεγκλωβισμός. Η βροχή ακόμη δεν σταμάτησε... Σειρήνες ακούγονται στο βάθος!!... Επιτέλους βοήθεια!!! Ένα χαμόγελο αισιοδοξίας χαράζεται στα χείλη και των δυο διασωστών...

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ, ΠΟΣΕΣ ΜΕΡΕΣ ΖΩΗΣ ''ΧΑΝΕΙ'' ΕΝΑΣ ΔΙΑΣΩΣΤΗΣ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΕΝΟΣ ΣΟΒΑΡΟΥ ΤΡΟΧΑΙΟΥ
ΣΕ ΤΙ ΡΥΘΜΟΥΣ ΧΟΡΕΥΕΙ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΕΚΕΙΝΕΣ ΤΙΣ ΣΤΙΓΜΕΣ. ΟΤΙ Η ΜΥΡΩΔΙΑ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ, ΤΟΥ ΛΑΔΙΟΥ ΣΤΗΝ ΑΣΦΑΛΤΟ ΚΑΙ ΟΙ ΚΡΑΥΓΕΣ ΠΟΝΟΥ ''ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΟΥΝ'' ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΥΤΗ ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΕΥΚΟΛΑ
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΣΑΝ ''ΛΕΤΣΟΥΣ'' ΜΕ ΚΟΚΚΙΝΑ ΞΕΘΩΡΙΑΣΜΕΝΑ ΜΠΟΥΦΑΝ ΚΑΙ ΜΠΛΟΥΖΑΚΙΑ ΜΕ ΑΣΠΡΕΣ ΣΤΑΜΠΕΣ ΑΠΟ ΙΔΡΩΤΑ.
ΓΙΑΤΙ Η ΖΩΗ ΕΧΕΙ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ ΟΤΙ ΚΑΜΜΙΑ ΓΡΑΒΑΤΑ ΔΕΝ ΕΣΩΣΕ ΚΑΜΜΙΑ ΖΩΗ, ΙΣΑ ΙΣΑ ΕΧΕΙ ΠΑΡΕΙ ΑΡΚΕΤΕΣ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟ ΚΟΣΜΟ!...

Μ. Σ.

Αφιερωμένο σ' όλους εκείνους που εγκρίνουν την απόλυση 800 ατόμων από το ΕΚΑΒ, μέχρι το τέλος του 2013, θα προσθέσουμε εμείς.



Τα αγαπημένα του μήνα

Όταν τα παιδιά ντύνονταν Πιερότοι και Κολομπίνες...

Βλέποντας παλιές ελληνικές ταινίες διαπιστώνει κανείς πως η ενδυμασία των αποκριών έχει κι αυτή τη μόδα της. Μπορεί σήμερα τα παιδιά να διαλέγουν μέσα από μια μεγάλη ποικιλία τις στολές τους, με επικρατέστερες αυτές των ηρώων παραμυθιών ή cartoon, τις παλαιότερες δεκαετίες όμως τα πράγματα ήταν λίγο πιο απλά...
Εμπνευσμένες από την Κομέντια ντελ άρτε (Commedia dell'arte) οι στολές ήταν λιγότερο πρωτότυπες και περισσότερο κλασσικές. 

Η μόδα στη δεκαετία του 1930

Όπως όλοι γνωρίζουμε η μόδα δεν εκφράζει μόνο την ανάγκη ανανέωσης της εξωτερικής εμφάνισης ανά εποχή. Επηρεάζεται άμεσα και από τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες που επικρατούν. Έτσι, η οικονομική κρίση του 1929 είναι φυσικό να επηρεάσει και τη μόδα.

Να θυμηθούμε την κυρά Σαρακοστή;

Ένα ξεχασμένο έθιμο, από τα παλαιότερα του τόπου μας, που σχετίζεται με το Πάσχα. Δεν ήταν τίποτα άλλο από ένα ημερολόγιο, το οποίο μετρούσε τις μέρες που μεσολαβούν από το Σάββατο μετά την Καθαρή Δευτέρα, ως τη Μεγάλη Εβδομάδα.
Το ιδιότυπο αυτό ημερολόγιο, είχε τη φιγούρα μιας γυναίκας, που έμοιαζε στην όψη με καλόγρια, είχε σταυρωμένα τα χέρια της γιατί προσευχόταν, είχε στο κεφάλι ή στο λαιμό της ένα σταυρό, γιατί πήγαινε στην εκκλησία, δεν είχε στόμα, γιατί νήστευε και είχε επίσης επτά πόδια, ένα για κάθε εβδομάδα της νηστείας.
Από το πρώτο Σάββατο μετά την Καθαρή Δευτέρα και κάθε Σάββατο, έκοβαν ένα πόδι. Το τελευταίο πόδι, ήταν αυτό του Μ. Σαββάτου. 

Κρέμες προσώπου από 6 έως 20 ευρώ

Ποιος είπε ότι οι κρέμες προσώπου, πρέπει να είναι ακριβές για να είναι καλές; Είναι ένας μύθος που έχει προ πολλού καταριφθεί κι ας φοβόμαστε να το παραδεχθούμε…

Στα ράφια των selfservice, μπορούμε να βρούμε κρέμες προσώπου που θα περιποιηθούν το δέρμα μας, χωρίς να αδειάσουν το ήδη …ταλαιπωρημένο πορτοφόλι μας. Κρέμες που η τιμή τους ξεκινά από 6 ευρώ και δεν ξεπερνά τα 20 στην ακριβότερη εκδοχή τους.

Η μόδα και οι σχεδιαστές της δεκαετίας του 1940

Εύκολα θα μπορούσε κανείς να πει πως σε μια δεκαετία, που σημαδεύτηκε από ένα Παγκόσμιο Πόλεμο, όπως αυτή του 40, η μόδα δεν θα έχει και πολλά να επιδείξει.
Ασφαλώς  οι πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες μπορούν να καθορίσουν ως ένα μεγάλο βαθμό τη μόδα, όμως η ανάγκη των ανθρώπων και κυρίως των γυναικών να νιώσουν ευπαρουσίαστες και ελκυστικές δεν σταματά.
Έτσι, οι γυναίκες της εποχής με τα ελάχιστα μέσα, που διαθέτουν προσπαθούν να μετατρέψουν τα ρούχα τους, σύμφωνα με αυτά που φορούν τα είδωλα του κινηματογράφου όπως η Rita Hayworth.      
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...