Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Αρχαία ελληνική ράτσα σκύλου ζει, όμως κινδυνεύει!...

Η "αλωπεκή" ή "αλεπουδίτσα", μια μικρόσωμη φυλή σκύλων που είναι γνωστή από απεικονίσεις της αρχαιότητας, πιστεύεται από κτηνιάτρους ότι είναι η ράτσα των Πελασγών που επιζεί ως σήμερα σε μικρούς πληθυσμούς, κατά κύριο λόγο στη Βόρεια Ελλάδα.

Η μελέτη για την αλωπεκή, παρουσιάστηκε στο 4ο Πανελλήνιο Συνέδριο Τεχνολογίας Ζωικής Παραγωγής στη Θεσσαλονίκη από τους κτηνιάτρους Σ. Χλειουνάκη, Α. Φούντα, Λ. Βαρούδη, Ζ. Αμπά και Α. Ράγκο.

Πιστεύεται ότι προέρχεται από ένα τύπο μικρόσωμου σκύλου, κοινό της Βαλκανικής χερσονήσου, ενώ άλλοι κτηνίατροι υποστηρίζουν ότι προέρχεται από σκύλους - παρίες. Η εμφάνιση της ράτσας αυτής στον Ελλαδικό χώρο γίνεται με την παρουσία των προ - ελληνικών φυλών και ειδικότερα με τους Πελασγούς.
Στη Θεσσαλία υπάρχουν ευρήματα ήδη από την μετα - παλαιολιθική εποχή. Οι αρχαίοι Έλληνες την αποκαλούσαν έτσι, γιατί έμοιαζε με αλεπού και στην αρχαία τέχνη διατηρούνται πολλές απεικονίσεις της.

Σημαντικότερες και από τις απεικονίσεις που έχουν σχέση με τους μύθους, είναι τα θέματα από την καθημερινή ζωή των αρχαίων Ελλήνων, η συντροφιά στο σπίτι, η φύλαξη στην αγροικία, τα παιχνίδια με τα παιδιά, που βρίσκουμε σε αναπαραστάσεις σε αγγεία, αγάλματα, ειδώλια και νομίσματα.

Η αλωπεκή παραδοσιακά χρησιμοποιούνταν για το κυνήγι, ως φύλακας και θεωρούνταν πολύ καλό τσοπανόσκυλο, σύμφωνα με τη μελέτη.

«Αυτή η σημαντική φυλή αποτελούσε άριστο οικογενειακό σύντροφο στα αγροτικά και περιαστικά περιβάλλοντα. Οι κάτοικοι του νομού Σερρών γνωρίζουν ανέκαθεν την παρουσία των σκύλων αυτών από γενιά σε γενιά και αναφέρονται σε αυτήν με διάφορα τοπικά ονόματα (Αλεπουδίτσα, μπόμπης, μπουμπούδι κ.ά.). Οι σκύλοι αυτοί υπήρχαν πριν την εγκατάσταση των προσφύγων το 1922» ανέφερε ο κ. Χλειουνάκης.

Η έρευνα αυτή είχε σκοπό την αναζήτηση σκύλων με φαινότυπους (χαρακτηριστικά) που ανταποκρίνονται στο μορφολογικό πρότυπο της "αλεπουδίτσας", στην περιοχή του Νομού Σερρών. Έτσι, έγινε καταγραφή 58 σκύλων που ανταποκρίνονταν στο πρότυπο της φυλής και επιδιώχθηκε η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση ιδιοκτητών και κυνοφίλων των περιοχών, σε μια προσπάθεια διατήρησης των πληθυσμών που υπάρχουν.

«Ελλοχεύει ωστόσο ο κίνδυνος εξαφάνισης και των τελευταίων πληθυσμών της φυλής καθώς οι φιλοζωικοί σύλλογοι, με τις μαζικές στειρώσεις σκύλων που κάνουν, συλλαμβάνουν και στειρώνουν φαινοτύπους ελληνικών φυλών, αφαιρώντας πολύτιμο γενετικό υλικό από την τράπεζα της φύσης» προειδοποιεί τώρα ο κ. Χλειουνάκη.

«Γι΄ αυτό προκύπτει η αναγκαιότητα συστηματικής προσπάθειας για τη μελέτη, την καταγραφή, τη διάσωση και τη διάδοση των Ελληνικών φυλών σκύλων, κάτι που μπορεί να γίνει μόνο μετά την πιστοποίησή τους από την επιστημονική κοινότητα, τον Κυνολογικό Όμιλο Ελλάδος (ΚΟΕ) και τη Διεθνή Κυνολογική Ομοσπονδία (FCI)» τονίζει.

Ενδεχομένως να πρόκειται για την αρχαιότερη ράτσα σκύλου η οποία ζει και σήμερα, αλλά κινδυνεύει!...

Πηγή:tovima.gr

Τα αγαπημένα του μήνα

Καλλιτέχνες ανάμεσά μας

Το διαδίκτυο και τα social media γίνονται συχνά αφορμή να γνωρίσουμε καλλιτέχνες της διπλανής πόρτας όπως τους λέμε. Ανθρώπους καθημερινούς, απλούς, που με μεράκι, φαντασία και αγάπη σ' αυτό που κάνουν δημιουργούν αληθινά έργα τέχνης.

Ένα τέτοιο άνθρωπο θέλουμε να σας παρουσιάσουμε σήμερα. Ζει σε μια επαρχιακή πόλη και με βασικό υλικό το ξύλο, δημιουργεί αντικείμενα που δεν αφήνουν κανένα αδιάφορο. Είδαμε τη δουλειά του και θελήσαμε να τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα. Ονομάζεται Λάκης Κορομηνάς και οι κατασκευές του όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες είναι κυριολεκτικά μοναδικές!
Η Μαρίνα είχε μια σύντομη συνομιλία μαζί του. Ας τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα...


Τι είναι για σας η ασχολία σας με το ξύλο; Επάγγελμα, αγάπη, χόμπι; Η ασχολία μου με το ξύλο (ξύλινες κατασκευές) βασικά είναι αγάπη, χόμπι και ένα ταξίδι εν μέρη προς τα παλαιότερα χρόνια  Αν δείτε θα καταλάβετε ότι οι περισσότερες κατασκευές μου έχουν θέμα παλαιά αντικείμενα τα οποία τότε ήταν χρηστικά ως επί το πλείστον, τ…

Ο δικός μου ήρωας

Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν πρόσωπα που λειτουργούν σα φωτεινοί φάροι θαρρείς. Που σου δίνουν απλόχερα το φως τους χωρίς καν να το ζητήσεις και σε διδάσκουν χωρίς καν να το καταλάβεις. Για ένα τέτοιο άνθρωπο θέλω να σας μιλήσω.

Ήρθε στην Ελλάδα πρόσφυγας το '22 από το Δικελί της Μ. Ασίας μωρό στις φασκιές, στην αγκαλιά μιας χήρας μάνας. Παιδί πλούσιας οικογένειας στον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε φτωχικά, όπως τα περισσότερα προσφυγόπουλα, με πολλή αγάπη και φροντίδα και έμαθε από πολύ μικρός να κερδίζει το ψωμί του δουλεύοντας το ξύλο. Έφτιαχνε μ’ αυτό έπιπλα σκαλιστά, που στόλιζαν τα πλούσια σπίτια του νησιού που ζούσε. Αγαπούσε τα γράμματα κι ας μη κατάφερε να πάει στο Γυμνάσιο. Έπρεπε βλέπετε να δουλέψει… όμως τα βιβλία δεν του έλειψαν ποτέ. Αγόραζε, διάβαζε, στοίβαζε βιβλία παίρνοντας γνώσεις και καλλιέργεια, που θα ζήλευαν πολλοί μορφωμένοι και πάντα ονειρευόταν ένα καλύτερο κόσμο, πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο, πιο σοφό.
Έτσι κύλησαν τα χρόνια μέχρι τον πόλεμο του ’40 που τ…

8 τρόποι για να νιώθετε ευτυχισμένοι

Λένε πως η ευτυχία είναι χαρούμενες στιγμές. Άλλοι πάλι λένε πως η ευτυχία είναι τρόπος ζωής και διδάσκεται. Ό,τι από τα δύο κι αν είναι, εμείς βρήκαμε οχτώ τρόπους για να νιώθετε ευτυχισμένοι και σας τους παρουσιάζουμε.

Απολαύστε τα μικρά πράγματα
Για μια στιγμή καθημερινά, δώστε μεγαλύτερη προσοχή σ' αυτά που είναι γύρω σας,  όπως τον ήλιο, έτσι όπως μπαίνει στο δωμάτιό σας το πρωί ή στο άρωμα του καφέ σας. Εκτιμώντας καθημερινά μικρά απλά πράγματα, θα διαπιστώσετε πόσο εύκολα μπορείτε να χαμογελάτε και πόσο τυχεροί είστε για το λόγο αυτό.

Μην είστε τελειομανείς
Το σπίτι δεν γίνεται να είναι πάντα άψογο και τακτοποιημένο. Μια αργία δεν μπορεί πάντα να την περάσετε  έτσι ακριβώς όπως σχεδιάσατε, ούτε τα παιδιά σας μπορούν πάντα να συμπεριφέρονται έτσι όπως θέλετε. Αντί λοιπόν να εστιάζετε κάθε φορά σε ό,τι πάει "στραβά" επικεντρωθείτε στα θετικά. Σ' ένα όμορφο απόγευμα με την οικογένειά σας ή τους φίλους σας, σε ένα ευχάριστο τηλεφώνημα, στην αγκαλιά που θα πάρετε απ…

Χάρτινα καράβια…

Χάρτινα μικρά καράβια υψώνονται στον ουρανό Σε κόκκινο μπαλόνι κρεμασμένα ταξίδι κάνουν στο κενό
Μικρό χεράκι παιδικό, τα φτάνει και τα κρατάει τρυφερά Μ’ ατέλειωτη αγάπη τα τυλίγει και τα φυλάει στην καρδιά
Περνούν οι άνοιξες, τα καλοκαίρια τα ηλιοτρόπια ανθούν Κι εκεί στους κάμπους τους φωτισμένους τα χάρτινα καράβια αγκυροβολούν
Φιλία, τα ονόμασαν οι σοφοί του κόσμου αγάπη, τα ονομάζουν οι ταπεινοί λιμάνι απάγκιο οι ναυαγισμένοι στεριά ανθισμένη οι ορφανοί
Κι εγώ κοιτώ τα δυο σου μάτια και σε θυμάμαι από παιδί να βρίσκεσαι πάντα κοντά μου Φίλη, αδερφή παντοτινή!...
...
Το ποίημα αυτό συμμετείχε στο 17ο Συμπόσιο Ποίησης  που οργανώνει η αγαπημένη φίλη Αριστέα στο blog της "Η ζωή είναι ωραία"




17 Νοέμβρη 1973.

Σαν φόρο τιμής σ' αυτούς που αγωνίστηκαν με κεντρικό σύνθημα και ζητούμενο το "Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία",  επιλέξαμε μέσα από το αρχείο της ΕΡΤ, να αναδημοσιεύσουμε μερικές φωτογραφίες,  που περιγράφουν καλύτερα από τις λέξεις, τα γεγονότα.


Συμπλοκή με αστυνομικούς στη γωνία των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, 15 Νοεμβρίου 1973
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...