Σελίδες

Ετικέτες

Αρχική σελίδα

31/10/13

Αρχαία ελληνική ράτσα σκύλου ζει, όμως κινδυνεύει!...

Η "αλωπεκή" ή "αλεπουδίτσα", μια μικρόσωμη φυλή σκύλων που είναι γνωστή από απεικονίσεις της αρχαιότητας, πιστεύεται από κτηνιάτρους ότι είναι η ράτσα των Πελασγών που επιζεί ως σήμερα σε μικρούς πληθυσμούς, κατά κύριο λόγο στη Βόρεια Ελλάδα.

Η μελέτη για την αλωπεκή, παρουσιάστηκε στο 4ο Πανελλήνιο Συνέδριο Τεχνολογίας Ζωικής Παραγωγής στη Θεσσαλονίκη από τους κτηνιάτρους Σ. Χλειουνάκη, Α. Φούντα, Λ. Βαρούδη, Ζ. Αμπά και Α. Ράγκο.

Πιστεύεται ότι προέρχεται από ένα τύπο μικρόσωμου σκύλου, κοινό της Βαλκανικής χερσονήσου, ενώ άλλοι κτηνίατροι υποστηρίζουν ότι προέρχεται από σκύλους - παρίες. Η εμφάνιση της ράτσας αυτής στον Ελλαδικό χώρο γίνεται με την παρουσία των προ - ελληνικών φυλών και ειδικότερα με τους Πελασγούς.
Στη Θεσσαλία υπάρχουν ευρήματα ήδη από την μετα - παλαιολιθική εποχή. Οι αρχαίοι Έλληνες την αποκαλούσαν έτσι, γιατί έμοιαζε με αλεπού και στην αρχαία τέχνη διατηρούνται πολλές απεικονίσεις της.

Σημαντικότερες και από τις απεικονίσεις που έχουν σχέση με τους μύθους, είναι τα θέματα από την καθημερινή ζωή των αρχαίων Ελλήνων, η συντροφιά στο σπίτι, η φύλαξη στην αγροικία, τα παιχνίδια με τα παιδιά, που βρίσκουμε σε αναπαραστάσεις σε αγγεία, αγάλματα, ειδώλια και νομίσματα.

Η αλωπεκή παραδοσιακά χρησιμοποιούνταν για το κυνήγι, ως φύλακας και θεωρούνταν πολύ καλό τσοπανόσκυλο, σύμφωνα με τη μελέτη.

«Αυτή η σημαντική φυλή αποτελούσε άριστο οικογενειακό σύντροφο στα αγροτικά και περιαστικά περιβάλλοντα. Οι κάτοικοι του νομού Σερρών γνωρίζουν ανέκαθεν την παρουσία των σκύλων αυτών από γενιά σε γενιά και αναφέρονται σε αυτήν με διάφορα τοπικά ονόματα (Αλεπουδίτσα, μπόμπης, μπουμπούδι κ.ά.). Οι σκύλοι αυτοί υπήρχαν πριν την εγκατάσταση των προσφύγων το 1922» ανέφερε ο κ. Χλειουνάκης.

Η έρευνα αυτή είχε σκοπό την αναζήτηση σκύλων με φαινότυπους (χαρακτηριστικά) που ανταποκρίνονται στο μορφολογικό πρότυπο της "αλεπουδίτσας", στην περιοχή του Νομού Σερρών. Έτσι, έγινε καταγραφή 58 σκύλων που ανταποκρίνονταν στο πρότυπο της φυλής και επιδιώχθηκε η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση ιδιοκτητών και κυνοφίλων των περιοχών, σε μια προσπάθεια διατήρησης των πληθυσμών που υπάρχουν.

«Ελλοχεύει ωστόσο ο κίνδυνος εξαφάνισης και των τελευταίων πληθυσμών της φυλής καθώς οι φιλοζωικοί σύλλογοι, με τις μαζικές στειρώσεις σκύλων που κάνουν, συλλαμβάνουν και στειρώνουν φαινοτύπους ελληνικών φυλών, αφαιρώντας πολύτιμο γενετικό υλικό από την τράπεζα της φύσης» προειδοποιεί τώρα ο κ. Χλειουνάκη.

«Γι΄ αυτό προκύπτει η αναγκαιότητα συστηματικής προσπάθειας για τη μελέτη, την καταγραφή, τη διάσωση και τη διάδοση των Ελληνικών φυλών σκύλων, κάτι που μπορεί να γίνει μόνο μετά την πιστοποίησή τους από την επιστημονική κοινότητα, τον Κυνολογικό Όμιλο Ελλάδος (ΚΟΕ) και τη Διεθνή Κυνολογική Ομοσπονδία (FCI)» τονίζει.

Ενδεχομένως να πρόκειται για την αρχαιότερη ράτσα σκύλου η οποία ζει και σήμερα, αλλά κινδυνεύει!...

Πηγή:tovima.gr
Blogger Widget