Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Ποιητικές απόπειρες


Σημάδια…


Γυρνούν οι δείχτες στο παλιό ρολόι
κρύβουν θύμησες και μυστικά.
βέλη οι λέξεις που με λαβώνουν, 
όσο εσύ είσαι μακριά

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ


Κερκόπορτα


Αυτό το χώμα έχει μια μυρωδιά από αίμα, 
που στάλαξε απ' άκρη σ' άκρη μαζί με ατέλειωτα δάκρυα.
Όπου κι αν σκάψεις βρίσκεις Ιστορία
όπου κι αν σταθείς νιώθεις κι ένα Ήρωα
εκεί πλάι στην κερκόπορτα που άνοιξε ένας Εφιάλτης.

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ


Ενδοσκόπηση...


Γυρίζω στα γνώριμα μονοπάτια
αυτά, που σε πληγώνουν κι όμως τα περπατάς
αυτά, που σε λυτρώνουν κι όμως τα προσπερνάς

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ


Αγώνας...


Kλωνιά κρύψανε τον ουρανό, τ' αστέρια.
Στα χαμοπούλια του βοριά λέω το όνειρό μου.
κι εκεί τ' αφήνω να γερνά μαζί με τις ανάσες
όσων καταδικάστηκαν ήλιο να μη γνωρίσουν...  

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ


Χειμωνιάζει...


Χειμωνιάζει, στις ψυχές όσων δεν άφησαν μια χαραμάδα ήλιου,
χειμωνιάζει, στις ζωές όσων δεν άφησαν μια χαραμάδα αγάπης.
Κρύο και βοριάς κάνουν τις σκέψεις κλωνιά ξερά
που μπήγονται σε καρδιές τρυφερές.

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ

to e-periodiko mas

Πώς να σου τάξω ουρανό, αφού ουρανό δεν έχω;
Πώς να σου τάξω τη ζωή, όταν στην παίρνουν με βία;
Πώς να σου τάξω θάλασσα, αφού μέσα της παλεύεις
με τ' αφρισμένα κύματα, τις θύελλες, τα βάθη!

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ


to e-periodiko mas

Βουβή περπατώ στο γκρίζο ορίζοντα
οι σκέψεις, χρώματα ανακατεμένα σε λευκό καμβά.
Το άρωμά σου τυλίγει το είναι μου
και η απουσία σου πονά...

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ


Άνθρωποι

to e-periodiko mas

Λέξεις, πράξεις, λογισμοί, συνήθειες
παλεύουν να βρουν δρόμο
μακριά απ’ την προκατάληψη

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ


Ρωγμές...


Ρωγμές ανοίγουνε τα μάτια 
 αφήνοντας πληγές, που καίνε. 
Μαχαίρια που πονούν οι πράξεις 
όλα τα ανείπωτα, τα λένε.

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ

to e-periodiko mas

Άφησες τη ζωή να προσπεράσει
μικρά τα βήματα, φοβόσουν το γκρεμό...
Άφησες τη χαρά να σε γελάσει
πικρό μειδίαμα σε πρόσωπο γλυκό.

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ


Πόσα κομμάτια μπορεί να γίνει η σιωπή;
Πόσες ελπίδες μπορεί να διαλύσει ο πόνος;
Πόσα αστέρια μπορεί να κρύψει η αυγή;
Πόσα γιατί γεννάει ο φθόνος;

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ

to-e-periodiko-mas

Βουβός ο πόνος, σφάζουν οι λέξεις
αίμα σταλάζουν οι ματιές.
Δάκρυ πικρό το πρόσωπο χαράζει
λαβωματιά οι στιγμές.

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ


Σήμερα κάνει μοναξιά...

Σήμερα κάνει μοναξιά...

Γκρίζα σύννεφα υφαίνουν μολυβένιο ουρανό
τον ήλιο κρύβουν, κρύβουν τ' αστέρια
κρύβουν το δρόμο που περπατώ...
το βλέμμα υψώνω  στ' ουρανού τα σταυροδρόμια
αναζητώντας μια αχτίδα μη χαθώ.

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ


Λογισμοί...

πόνος

Σε λογισμών αραξοβόλι
έδωσα τόπο στην οργή
 έκανα χώρο να κάτσει η πίκρα
με δάκρυ έπλυνα κάθε πληγή

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ


Απολογία...


Σε μήτρα ανθρώπινη γεννιέται  θαύμα
σε σώμα ανθρώπινο, γεννιέται κλάμα
πόνος κι αγάπη μαζί δοσμένα
άνθρωπο φτιάχνουν με σάρκα και αίμα.

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ

Σκέψεις αγκάθια...


Ήρθα να σ' αγκαλιάσω και αγρίεψες 
ήρθα να σε φιλήσω και μ' απώθησες 
βγάλε τ' αγκάθια που σου φυτέψαν στην ψυχή 
βάλε αγάπη στην πληγή να επουλωθεί..."

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ



Γκρίζα βάφονται, του πόνου τα τεφτέρια
εκεί που ονόματα μαζεύονται σωρό
εκεί που δάκρυα ποτίζουν μαξιλάρια
κι αργοπεθαίνει η ανάσα στο λεπτό.

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ



Κύκλοι ζωής σπαρμένοι στο χώμα... 
κύκλοι ζωής βαμμένοι με χρώμα! 
Άνθρωποι ίσοι μα όχι όμοιοι, 
τέμνονται χωρίς να ενώνονται 
αγαπιούνται μα και πληγώνονται...

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ

Αλήθεια...


Φυσάει τ' αγέρι και ψιθυρίζει
σκιές οθρώνει στη μοναξιά
ταξίδι κάνει στις αναμνήσεις
να βρει τα χνάρια, τ' αλλοτινά.

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ.


Χρόνος κλέφτης.



Χρόνος η στιγμή, χρόνος το άπειρο,
χρόνος το λεπτό, χρόνος η μέρα...
Χρόνος ατέλειωτος όταν πονάω
χρόνος ελάχιστος, όταν γελώ.

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ



Βρέχει ξανά, βρέχει ασταμάτητα...
πυκνή ατέλειωτη βροχή πέφτει με ορμή στη γη,
στα πλακόστρωτα,  στους δρόμους,
σα να θέλει να ξεπλύνει κάθε ασχήμια, κάθε βρωμιά...


Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ



Ο καπετάνιος...



Ήρθες μαζί με τη βροχή
 να φέρεις ήλιο στην ψυχή μου
χαμόγελο στη σκέψη μου
 και λόγο στη ζωή μου.

Συνεχίστε εδώ

Μια πατρίδα λαβωμένη...


Τι να πω για μια πατρίδα,
που την κάνανε παρτίδα;
Να γελάσω ή να κλάψω,
να σιωπήσω ή να φωνάξω;

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ

Την Αγάπη γύρεψα...


Πες μου ποιο είναι τ' όνομά σου...
Αγάπη, με λένε, δε με θυμάσαι;
Και πού κατοικείς;
Στα μάτια, στην καρδιά, 
στο νου, στα χείλη, στη ψυχή!
Στον ανοιξιάτικο αγέρα
στη θάλασσα τη γαλανή,
στους κάμπους και στα περιβόλια, 
στην άναστρη νύχτα, τη σκοτεινή.

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ

Σκέψεις ψυχής...



Όποιος ποθεί τη λευτεριά
μα δεν την κυνηγήσει
δεν έχει ελπίδα να χαρεί
και τόπο για να ζήσει...

Συνεχίστε την ανάγνωση εδώ


Τα αγαπημένα του μήνα

Ήταν πανσέληνος, θυμάσαι;

Βραδιά πανσέληνου και μια χούφτα ασήμι σκορπά στον ορίζοντα λούζει τα πλακόστρωτα, τις μικρές αυλές τα λαξεμένα χωριά, που σκαρφαλώνουν στα βραχώδη νησάκια  των Κυκλάδων και της άγονης γραμμής
Ανάμεσα στις βουκαμβύλιες και στα ασβεστωμένα παρτέρια ξεπηδούν βήματα που μετρούν τη γοητεία τόπων μαγικών κι εκεί παρέα με το θαλασσινό αγέρι όρκους δίνουν έρωτα σε τρυφερά χείλη
Στην άμμο, κοχύλια ασημόχρυσα πολύτιμα πετράδια γίνονται κι αποθέτονται μ’ ευλάβεια σε κοριτσίστικους λαιμούς Φιλιά και όνειρα σκορπίζονται στη γλυκιά νύχτα μαζί με τους ήχους του παφλασμού
Μετρά το κύμα καλοκαίρια και κορμιά εικόνες που μπλέκονται στο χώρο και στο χρόνο κι αφήνουν αποτύπωμα βαθύ σε καρδιές αλώβητες μοναχικές Ήταν πανσέληνος, θυμάσαι;
Χορεύουν ανέμελα οι φλόγες της φωτιάς κι εγώ κουρνιάζω ξανά στην αγκαλιά σου Ο ήχος των ονείρων μας μου λέει ψιθυριστά Ήταν πανσέληνος, δε ξέχασα, γι’ αυτό θα είμαι πάντα κοντά σου…



Καφές φραπέ, μια ελληνική ιστορία 60 χρόνων...

Συνηθίζουμε να λέμε ελληνικό τον καφέ που γίνεται στο μπρίκι, με το μερακλίδικο καϊμάκι και το εκπληκτικό άρωμα. Ελληνικός όμως είναι και ο φραπέ, αφού έλληνας τον επινόησε, εδώ και 60 χρόνια.

Η ιστορία ξεκινά από την Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης όπου γεννήθηκε τυχαία το 1957, ο φραπέ από τον Δημήτρη Βακόνδιο. Ο αντιπρόσωπος της ελβετικής εταιρείας Νεστλέ στην Ελλάδα Γιάννης Δρίτσας, παρουσίασε ένα νέο προϊόν για παιδιά στη ΔΕΘ. Ένα σοκολατούχο ρόφημα που παρασκευαζόταν στιγμιαία αναμιγνύοντας το με γάλα και χτυπώντας το στο σέικερ. Προϊόν της ίδιας εταιρίας ήταν και ο στιγμιαίος καφές nescafe, που ήταν ο αγαπημένος του Δημήτρη Βισκόνδιου και συνήθιζε να τον πίνει μέχρι τότε ζεστό. παρασκευασμένο με βραστό νερό και ζάχαρη. Στο διάλειμμα του στη ΔΕΘ, επειδή δεν έβρισκε βραστό νερό, σκέφτηκε να βάλει στο σέικερ το στιγμιαίο καφέ, τη ζάχαρη και κρύο νερό, δημιουργώντας έτσι τον πρώτο φραπέ της ιστορίας.

Από τότε, υπήρξαν διάφορες παραλλαγές με τα βασικά στοιχεία το στιγμιαίο καφέ, το κρύο…

Κρέμες προσώπου από 6 έως 20 ευρώ

Ποιος είπε ότι οι κρέμες προσώπου, πρέπει να είναι ακριβές για να είναι καλές; Είναι ένας μύθος που έχει προ πολλού καταριφθεί κι ας φοβόμαστε να το παραδεχθούμε…

Στα ράφια των selfservice, μπορούμε να βρούμε κρέμες προσώπου που θα περιποιηθούν το δέρμα μας, χωρίς να αδειάσουν το ήδη …ταλαιπωρημένο πορτοφόλι μας. Κρέμες που η τιμή τους ξεκινά από 6 ευρώ και δεν ξεπερνά τα 20 στην ακριβότερη εκδοχή τους.

Ισχυρός συναισθηματικά, άνθρωπος

Πόσο εύκολα θα μπορούσε να περιγράψει κανείς ένα άνθρωπο, που είναι συναισθηματικά ισχυρός; Είναι διαφορετικός από τους άλλους στην όψη, στην περπατησιά, στην ομιλία;... Δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί τόσο εύκολα. Σίγουρα όμως δεν κυκλοφορεί με ταμπελίτσα στο μέτωπο, ούτε έχει πράσινο δέρμα...Δεν μπορούμε να σας πούμε τι ακριβώς κάνει, μπορούμε όμως να σας πούμε τι δεν κάνει!!!

Η πρώτη Ελληνίδα φοιτήτρια.

Στις μέρες μας, είναι αυτονόητο και πολύ συνηθισμένο, οι κοπέλες να σπουδάζουν στο Πανεπιστήμιο και μάλιστα στατιστικές μελέτες αναφέρουν πως (σε ορισμένες τουλάχιστον σχολές), είναι περισσότερες από τα αγόρια.

Δεν ήταν όμως πάντα έτσι. Οι γυναίκες σ' όλο τον κόσμο και στην Ελλάδα, ήταν ανθρώπινα όντα υποδεέστερα των ανδρών. Δεν είχαν ούτε πρόσβαση, αλλά ούτε και δικαίωμα στη μόρφωση, με μόνη αιτία, το φύλο τους.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...