Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Η μόδα στα καπέλα & τις ομπρέλες το 1925 και οι αντιρρήσεις...




Δείτε τι έγραφε το περιοδικό "Θεατής" στη στήλη Γυναικεία Ζωή, τον Αύγουστο του 1925...
"Η μόδα περισσότερο παρά ποτέ εννοεί να μας αποδείξει ότι είναι ένα μεγάλο πεισματάρικο παιδί. Για τη μόδα των ημερών μας ο χειμώνας και το καλοκαίρι είναι λέξεις που είχαν απολύτως χάσει τον χαρακτήρα των.

Μια φορά κι έναν καιρό, ήξευρε κανείς ότι τον χειμώνα θα φορούσε χειμωνιάτικα και το καλοκαίρι καλοκαιρινά. Τώρα όμως φορούμε τις ψάθες τον χειμώνα και το καλοκαίρι τα φετρ. Πλην δε αυτών, η μεγάλη μόδα της εποχής είναι οι βελούδινες ομπβρέλλες και τα βελούδινα καπέλλα. Θα το εφαντάζεσθε ποτέ ότι μέσα στην καρδιά του καλοκαιριού η μόδα θα μας επέβαλλε ένα παρόμοιο μαρτύριο; Αλλά τι είναι το μαρτύριο αυτό μπροστά στη γούνα που μας επέβαλε το περασμένο καλοκαίρι; Έπειτα ας μην ξεχνούμε τη λαϊκή παροιμία: Μπρος στα κάλλη τ' είν' ο πόνος! Πράγματι οι εύμορφες βελούδινες ομβρέλλες που η μόδα υποστηρίζει,είναι τόσο εύμορφες, τόσον συμπαθείς, ώστε αναγκαζόμεθα να τους συγχωρήσουμεν τα άλλα των μειονεκτήματα. Η ιδιοτροπία των ομβρελλών αυτών της τελευταίας μόδας, είναι να αναπαριστάνουν διάφορα άνθη. Βλέπομεν π.χ. μιαν ομβρέλλα κατά τοιούτον τρόπον κατασκευασμένην, ώστε να δίδη την εντύπωσιν ότι πρόκειται δι' ένα μεγάλο τριαντάφυλλο, διότι το βελούδο είναι κατά τέτοιο τρόπο τοποθετημένο, ώστε να σχηματίζει μεγάλα φύλλα. Όταν δε η ομβρέλλα είναι ανοιχτή, θα φαίνεται σαν ένα πελώριο τριαντάφυλλο με μαύρη καρδιά.
Κατά τον τρόπον αυτόν έχομεν και χίλιες δύο άλλες ομβρέλλες, την μιαν ωραιοτέραν της άλλης.
Όσον αφορά τα καπέλλα, συνηθίζονται όχι τόσον τα όλο βελούδινα καπέλλα, αλλά τα γαρνιρισμένα με βελούδινες κορδέλλες. Δια την εποχήν προτιμώνται τα μεγάλα κανοτιέ ή οι καπελλίνες. Η βελούδινη κορδέλλα έρχεται και δένει με αφέλειαν έναν έυμορφο φιόγκο ή συμπληρούται από εύμορφα βελούδινα άνθη".





Πηγή: περιοδικό Θεατής, στήλη Γυναικεία Ζωή, 8/1925
κείμενο: to e-periodiko mas

Τα αγαπημένα του μήνα

Ήταν πανσέληνος, θυμάσαι;

Βραδιά πανσέληνου και μια χούφτα ασήμι σκορπά στον ορίζοντα λούζει τα πλακόστρωτα, τις μικρές αυλές τα λαξεμένα χωριά, που σκαρφαλώνουν στα βραχώδη νησάκια  των Κυκλάδων και της άγονης γραμμής
Ανάμεσα στις βουκαμβύλιες και στα ασβεστωμένα παρτέρια ξεπηδούν βήματα που μετρούν τη γοητεία τόπων μαγικών κι εκεί παρέα με το θαλασσινό αγέρι όρκους δίνουν έρωτα σε τρυφερά χείλη
Στην άμμο, κοχύλια ασημόχρυσα πολύτιμα πετράδια γίνονται κι αποθέτονται μ’ ευλάβεια σε κοριτσίστικους λαιμούς Φιλιά και όνειρα σκορπίζονται στη γλυκιά νύχτα μαζί με τους ήχους του παφλασμού
Μετρά το κύμα καλοκαίρια και κορμιά εικόνες που μπλέκονται στο χώρο και στο χρόνο κι αφήνουν αποτύπωμα βαθύ σε καρδιές αλώβητες μοναχικές Ήταν πανσέληνος, θυμάσαι;
Χορεύουν ανέμελα οι φλόγες της φωτιάς κι εγώ κουρνιάζω ξανά στην αγκαλιά σου Ο ήχος των ονείρων μας μου λέει ψιθυριστά Ήταν πανσέληνος, δε ξέχασα, γι’ αυτό θα είμαι πάντα κοντά σου…



Καφές φραπέ, μια ελληνική ιστορία 60 χρόνων...

Συνηθίζουμε να λέμε ελληνικό τον καφέ που γίνεται στο μπρίκι, με το μερακλίδικο καϊμάκι και το εκπληκτικό άρωμα. Ελληνικός όμως είναι και ο φραπέ, αφού έλληνας τον επινόησε, εδώ και 60 χρόνια.

Η ιστορία ξεκινά από την Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης όπου γεννήθηκε τυχαία το 1957, ο φραπέ από τον Δημήτρη Βακόνδιο. Ο αντιπρόσωπος της ελβετικής εταιρείας Νεστλέ στην Ελλάδα Γιάννης Δρίτσας, παρουσίασε ένα νέο προϊόν για παιδιά στη ΔΕΘ. Ένα σοκολατούχο ρόφημα που παρασκευαζόταν στιγμιαία αναμιγνύοντας το με γάλα και χτυπώντας το στο σέικερ. Προϊόν της ίδιας εταιρίας ήταν και ο στιγμιαίος καφές nescafe, που ήταν ο αγαπημένος του Δημήτρη Βισκόνδιου και συνήθιζε να τον πίνει μέχρι τότε ζεστό. παρασκευασμένο με βραστό νερό και ζάχαρη. Στο διάλειμμα του στη ΔΕΘ, επειδή δεν έβρισκε βραστό νερό, σκέφτηκε να βάλει στο σέικερ το στιγμιαίο καφέ, τη ζάχαρη και κρύο νερό, δημιουργώντας έτσι τον πρώτο φραπέ της ιστορίας.

Από τότε, υπήρξαν διάφορες παραλλαγές με τα βασικά στοιχεία το στιγμιαίο καφέ, το κρύο…

Κρέμες προσώπου από 6 έως 20 ευρώ

Ποιος είπε ότι οι κρέμες προσώπου, πρέπει να είναι ακριβές για να είναι καλές; Είναι ένας μύθος που έχει προ πολλού καταριφθεί κι ας φοβόμαστε να το παραδεχθούμε…

Στα ράφια των selfservice, μπορούμε να βρούμε κρέμες προσώπου που θα περιποιηθούν το δέρμα μας, χωρίς να αδειάσουν το ήδη …ταλαιπωρημένο πορτοφόλι μας. Κρέμες που η τιμή τους ξεκινά από 6 ευρώ και δεν ξεπερνά τα 20 στην ακριβότερη εκδοχή τους.

Η πρώτη Ελληνίδα φοιτήτρια.

Στις μέρες μας, είναι αυτονόητο και πολύ συνηθισμένο, οι κοπέλες να σπουδάζουν στο Πανεπιστήμιο και μάλιστα στατιστικές μελέτες αναφέρουν πως (σε ορισμένες τουλάχιστον σχολές), είναι περισσότερες από τα αγόρια.

Δεν ήταν όμως πάντα έτσι. Οι γυναίκες σ' όλο τον κόσμο και στην Ελλάδα, ήταν ανθρώπινα όντα υποδεέστερα των ανδρών. Δεν είχαν ούτε πρόσβαση, αλλά ούτε και δικαίωμα στη μόρφωση, με μόνη αιτία, το φύλο τους.

Ισχυρός συναισθηματικά, άνθρωπος

Πόσο εύκολα θα μπορούσε να περιγράψει κανείς ένα άνθρωπο, που είναι συναισθηματικά ισχυρός; Είναι διαφορετικός από τους άλλους στην όψη, στην περπατησιά, στην ομιλία;... Δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί τόσο εύκολα. Σίγουρα όμως δεν κυκλοφορεί με ταμπελίτσα στο μέτωπο, ούτε έχει πράσινο δέρμα...Δεν μπορούμε να σας πούμε τι ακριβώς κάνει, μπορούμε όμως να σας πούμε τι δεν κάνει!!!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...