Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άρθρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Άρθρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Η "μοναχική παρέλαση" στη χρονιά του covid-19

Η "μοναχική παρέλαση" στη χρονιά του covid-19


h-monaxiki-parelasi-sth-xronia-tou-covid-19


Η 28η Οκτωβρίου είναι μια μέρα ξεχωριστή για την Ελλάδα. Μέχρι και το 2019 οι παρελάσεις, στρατιωτικές και μαθητικές, έδιναν τον τόνο από τη μία άκρη της χώρας ως την άλλη.

Γιορτή! Φιέστα με σημαιάκια στρατιωτικά εμβατήρια, λόγους επετειακούς και υψηλό εθνικό φρόνημα!

Δεν ξέρω αν θα έπρεπε να είναι έτσι, όμως ο covid-19 ήρθε να ανατρέψει το γνώριμο σκηνικό και ίσως να δώσει αφορμή να "γιορτάσουμε" την επέτειο με μνήμη. Να τιμήσουμε όλους του ήρωες, αφανείς ή όχι, με ένα τρόπο λιγότερο φανταχτερό, αλλά περισσότερο ουσιαστικό.

Κι αυτό, γιατί έδωσε αφορμή για γνώση μέσα από την αναδρομή στα γεγονότα της εποχής, που κόστισε εκατομμύρια θυμάτων και πακτωλό αίματος σ' ολόκληρη την ανθρωπότητα. 

Οι μαθητές σε όλες τις βαθμίδες μέσα στις σχολικές αίθουσες, έμαθαν, αφουγκράστηκαν, διδάχτηκαν για τον αγώνα των Ελλήνων κατά του φασισμού και τίμησαν με γνώση, τον ηρωισμό και τις θυσίες των ανθρώπων που πρόταξαν τα στήθη τους με κάθε τρόπο υπερασπιζόμενοι την πατρίδα και την ακεραιότητά της.

Δεν ξόδεψαν χρόνο σε πρόβες για βήμα συγχρονισμένο και γοργό, αλλά αφιέρωσαν χρόνο να μάθουν και να παραδειγματιστούν από τους προγόνους τους.

Μέσα σ' αυτό το κλίμα ένας 16χρονος μαθητής ο Θάνος Ζαμπάκης, από το Νέο Σούλι Σερρών είχε την ιδέα να σκηνοθετήσει ένα βίντεο με τη "μοναχική παρέλαση" των μαθητών του χωριού του στη χρονιά του κοροναϊού και με αυτό τον τρόπο να τιμήσει με τρόπο μοναδικά συγκινητικό την επέτειο του ΟΧΙ, αφού η μοναχική πορεία του κάθε παιδιού με τη γαλανόλευκη στα χέρια, δίνει ένα ηχηρό μήνυμα πως μέσα από τη γνώση της ιστορίας μας και το παράδειγμα των προγόνων μας ο καθένας από εμάς μπορεί να σηκώνει την πατρίδα ψηλά, σε κάθε βήμα, κάθε μέρα!

Αν παρακολουθήσετε το βίντεο θα καταλάβετε...



[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
8 Σχόλια
Αναστάσιμες ευχές σε καραντίνα...

Αναστάσιμες ευχές σε καραντίνα...


to-e-periodiko-mas
Photo by Boba Jaglicic on Unsplash

Εν μέσω πανδημίας, αγωνίας, φόβου αλλά και προσδοκίας ανάκαμψης έρχεται η Ανάσταση του Κυρίου φέτος. Μια διαφορετική κατ' οίκων Ανάσταση  που πολλούς τους ξένισε, άλλους τους στεναχώρησε, άλλους τους θύμωσε και άλλοι το δέχτηκαν ως τη μοναδική λύση.

Δεν έχει σημασία ποιο είναι το σωστό. Δεν έχει σημασία αν ήταν υπερβολικό ή όχι. Σημασία έχει τι σημαίνει για τον καθένα από μας η Ανάσταση και πως θα κρατήσουμε το φως της, στο μυαλό και την ψυχή μας. Αυτό πρέπει να σκεφτούμε.

Η Ανάσταση δεν είναι έθιμο που ξαφνικά και βίαια καταργήθηκε. Είναι η νίκη της ζωής ενάντια στο θάνατο. Είναι η νίκη του φωτός ενάντια στο σκοτάδι. Η νίκη του πνεύματος ενάντια στο σκοταδισμό και την κονσερβοποιημένη σκέψη, που κατευθύνει ομάδες, λαούς, έθνη. Είναι η ελεύθερη βούληση να πιστεύεις στο καλό και να το πράττεις σε κάθε σου βήμα, αδιαφορώντας για το όποιο κόστος.

Είναι η πολυτέλεια που σου χαρίζει να ζεις ως Άνθρωπος και αυτό δεν ορίζεται από χώρους, σημεία, τοποθεσίες. Ορίζεται μονάχα από το μυαλό και την ψυχή τα οποία κανείς δεν μπορεί να περιορίσει, να φυλακίσει, να αλλοιώσει αν δεν έχει τη δική μας συγκατάθεση.

Γι' αυτό ας μηδενίσουμε τις αποστάσεις, ας γκρεμίσουμε τα "δεσμά" με τα δυνατά αυτά όπλα κι ας αποδείξουμε πως οι δυσκολίες υπάρχουν για να τις ξεπερνάμε!

Καλή Ανάσταση σε όλους!





[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
29 Σχόλια
Θεραπεύστε τον επιχείλιο έρπη με φυσικό τρόπο, άμεσα!

Θεραπεύστε τον επιχείλιο έρπη με φυσικό τρόπο, άμεσα!


therapeuste-ton-epixeilio-erpi-me-fysiko-tropo-amesa
Photo by ian dooley on Unsplash
Πριν σας πω τους φυσικούς τρόπους για να απαλλαγούμε από τον επιχείλιο έρπη, ας δούμε τι ακριβώς είναι. Πρόκειται για μια ιογενή λοίμωξη, που προέρχεται από τον ιό του απλού έρπητα (HSV), ο οποίος παραμένει αδρανής στα νεύρα του δέρματος των χειλιών και του προσώπου. Τα δύο τρίτα του παγκόσμιου πληθυσμού που είναι κάτω από 50 χρόνων, είναι φορείς του ιού αυτού που προκαλεί τον επιχείλιο έρπητα, όπως ανακοίνωσε και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας.

Ενεργοποιείται από διάφορους παράγοντες όπως το στρες, η κούραση, το κρυολόγημα, η εμμηνορυσία και η εγκυμοσύνη (όσο αφορά τις γυναίκες), η υπεριώδης ακτινοβολία αλλά και οι ακραίες καιρικές συνθήκες.

Ο τρόπος να τον αντιμετωπίσουμε μέσω των φαρμακευτικών σκευασμάτων είναι λίγο ως πολύ γνωστός. Τι γίνεται όμως όταν ο έρπης κάνει την εμφάνισή του και δεν υπάρχει στο σπίτι κανένα σκεύασμα από αυτά που κυκλοφορούν στο φαρμακείο, όπως έγινε με μένα;

Η λύση, που ίσως σας κάνει να μην χρησιμοποιήσετε ξανά χημικά σκευάσματα, είναι τα προϊόντα που μας παρέχει η ίδια η φύση και έχουμε όλοι στο σπίτι ανά πάσα στιγμή.

Επειδή μου συνέβη πρόσφατα και δοκίμασα το μαγικό, για μένα, γιατροσόφι θέλησα να το μοιραστώ μαζί σας.

Παίρνουμε λοιπόν ένα φλιτζανάκι και μέσα ανακατεύουμε 1 κουταλιά της σούπας μέλι με μισό κουταλάκι του γλυκού σόδα φαγητού. Το δουλεύουμε καλά έτσι ώστε να δημιουργήσουμε μια παχύρρευστη πάστα την οποία θα απλώσουμε πάνω στο σημείο του έρπη. 
Αν επαναλάβουμε αυτό 3 με 4 φορές τη μέρα, πριν προλάβουν να συμπληρωθούν δύο ημέρες ο έρπης θα είναι παρελθόν.

Να σκεφτείτε πως αμέσως μόλις το απλώσουμε στην πάσχουσα περιοχή εξαλείφεται κάθε ενόχληση.

Άλλος ένας τρόπος να αντιμετωπίσετε τον επιχείλιο έρπητα είναι το σκόρδο. Κόψτε στη μέση μια σκελίδα και εφαρμόστε τη με λίγη πίεση πάνω στο σημείο που εμφανίστηκε ο έρπης. Κρατήστε τη για περίπου δέκα λεπτά και ξεπλύνετε την περιοχή με χλιαρό νερό. Αυτή τη διαδικασία θα χρειαστεί να την επαναλάβετε μερικές φορές μέσα στη μέρα.

Να σημειώσω ότι οι παραπάνω πληροφορίες είναι ενημερωτικές από την προσωπική μου εμπειρία και σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν ιατρική συνταγή!



Πηγή πληροφοριών:onmed.grkefaloniamas.gr

[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
12 Σχόλια
Ιανουάριος, Πρωτοχρονιά, πρωτομηνιά!

Ιανουάριος, Πρωτοχρονιά, πρωτομηνιά!


ianouarios-protoxronia-protominia-to-eperiodiko-mas
Photo by Bruno Martins on Unsplash
Ο πρώτος μήνας του χρόνου και ο δεύτερος του χειμώνα σηματοδοτεί κάθε νέα αρχή με την Πρωτοχρονιά να γιορτάζεται σ’ ολόκληρο τον κόσμο με κάθε λαμπρότητα. Πέμπτος μήνας του χριστιανικού έτους, ονομαζόμενο και ενιαυτό ήταν ενδέκατος στη σειρά στο ρωμαϊκό ημερολόγιο.

Στο αρχαίο αττικό ημερολόγιο ο Ιανουάριος στο πρώτο του δεκαπενθήμερο αντιστοιχούσε με τον Ποσειδώνα και στο δεύτερο δεκαπενθήμερο με τον Γαμηλιώνα ενώ ήταν ο Σαββάθ των Εβραίων και ο Τωβί των Αιγυπτίων.

Πήρε το όνομά του από το θεό κάθε αρχής κατά τη ρωμαϊκή μυθολογία, τον Ιανό. Ο Ιανός ήταν ένας θεός με δύο μορφές που παριστάνεται άλλοτε με κλειδιά και άλλοτε με τριακόσιες ψήφους στο δεξί του χέρι και εξήντα πέντε στο αριστερό, που συμβόλιζαν τις μέρες του ενιαυτού σύμφωνα με τον κ. Ηλία Αναγνωστάκη Διευθυντή Ερευνών του Τομέα Βυζαντινών Ερευνών στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών. Αξίζει να μάθουμε πως θεωρούσαν τον Ιανό, πατέρα του αιώνος και για το λόγο αυτό τον ονόμαζαν και «Αιωνάριο» ενώ είχαν οριστεί δώδεκα πρυτάνεις να τον υμνούν και στο ναό του υπήρχαν δώδεκα βωμοί όσοι και οι μήνες του χρόνου.

Για τους Ρωμαίους ο Ιανουάριος, στα πρώτα χρόνια της ιστορίας τους, δεν ήταν ο πρώτος μήνας του χρόνου. Πρώτος ήταν ο Μάρτιος και η 1η Μαρτίου ήταν η Πρωτοχρονιά τους. Όταν ο μυθικός βασιλιάς των Ρωμαίων Νούμας Πομπίλιος οργάνωσε το ημερολόγιο με βάση τον ήλιο, ο Ιανουάριος έγινε ο πρώτος μήνας του χρόνου. Πολλοί ήταν οι Ρωμαίοι που εξακολουθούσαν να γιορτάζουν την 1η του Μαρτίου θυμούμενοι την αρχική τους πρωτοχρονιά την οποία ονόμαζαν πλέον πάτριον.

Πολλά ονόματα έχει δώσει ο λαός μας στον Ιανουάριο με γνωστότερο το «Γενάρης» επειδή τότε γεννούν τα γιδοπρόβατα. Αλλού τον ονομάζουν και «Μεσοχειμώνα» επειδή είναι ο μεσαίος από τους τρεις μήνες του χειμώνα, ενώ ονομάζεται και «Γατόμηνας» επειδή τότε ζευγαρώνουν οι γάτες. Δεν λείπουν βέβαια και ονομασίες όπως «Μεγάλος μήνας» ή «Τρανός» ή «Μεγαλομηνάς», αφού εκτός από τη θέση του στο ημερολόγιο έχει διάρκεια μεγάλη, 31 ημέρες, σε αντίθεση με τον Φεβρουάριο που τον ακολουθεί.

Λέγεται πως ο Ιανουάριος έχει το πιο λαμπερό φεγγάρι αν θυμηθούμε και τη ρήση: «Του Γενάρη το φεγγάρι, παρά ώρα μέρα μοιάζει» ενώ πολλοί είναι εκείνοι που τον ονομάζουν «Γελαστό» λόγω των αλκυονίδων ημερών που είναι γλυκός ο καιρός και θυμίζει άνοιξη. Άλλοι, τον ονομάζουν «Κλαδευτή» επειδή είναι ο μήνας του κλαδέματος και «Κρυαρίτη» επειδή είναι ο κατ’ εξοχήν μήνας που κάνει κρύο.

Μια άλλη πολύ γνωστή ονομασία του Ιανουαρίου είναι «Καλαντάρης» γιατί λέγονται τα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς και όπως αναφέρει ο κ. Σπύρος Τραϊανός είναι ο μήνας των δώρων των Καλενδών, που κατά τη Βυζαντινή εποχή ήταν δώρα αντί για το 13ο μισθό που γνωρίζουμε στη σύγχρονη εποχή. Στην αρχή του χρόνου άρχιζε στο Βυζάντιο η θητεία των Υπάτων οι οποίοι σχημάτιζαν μια πομπή στους δρόμους και σκορπούσαν νομίσματα, τα οποία μάλιστα στην αρχή ήταν χρυσά και αργότερα (επί Ιουστινιανού) ασημένια. Αυτά, τα μάζευαν τα παιδιά κυρίως που πήγαιναν στα σπίτια συγγενών ή και φίλων να ευχηθούν. Από εκεί προέρχεται και το έθιμο των καλάντων που φθάνει ως τις μέρες μας και επεκτάθηκε σε όλες τις μέρες του Δωδεκαήμερου με αρχή την παραμονή των Χριστουγέννων.

Ο Ιανουάριος και η Πρωτοχρονιά είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με το «ποδαρικό» και τη βασιλόπιτα με ποικίλα έθιμα ανά περιοχή της Ελλάδας που αφορούν την καλοτυχία, την καλή σοδειά και την ευημερία του κάθε σπιτικού. Σε πολλά μέρη μάλιστα το τελετουργικό του ποδαρικού της Πρωτοχρονιάς έπαιρνε τη μορφή μαγικοδεισιδαιμονικής τελετουργίας σύμφωνα και με τον κ. Γ. Αικατερινίδη (δρ Λαογραφίας), που ευτυχώς σιγά – σιγά εξαλείφτηκαν.

Πολλές οι εορτές οι Ιανουαρίου με πρώτη τη γιορτή του Αγ. Βασιλείου και της Περιτομής του Χριστού, τα Άγια Θεοφάνια στις 6, του Αγ. Ιωάννη του Βαπτιστή στις 7, του Αγ. Αντωνίου στις 17, του Αγ. Αθανασίου στις 18, του Αγ. Γρηγορίου στις 25 και των Τριών Ιεραρχών στο τέλος του.

Αν και βρίσκεται στην καρδιά του χειμώνα ο Ιανουάριος ας είναι όμορφος, ζεστός, χαμογελαστός και αισιόδοξος γεμάτος υγεία και αγάπη για όλους και να είναι η καινούργια χρονιά που ξεκινά μαζί του, καλύτερη από κάθε άλλη με ό,τι επιθυμεί ο καθένας από μας!

Ας απολαύσουμε και ας αγαπήσουμε περισσότερο κάθε καθημερινή πολύτιμη στιγμή και ας δώσουμε ακόμα μεγαλύτερη αξία, στα μικρά, τα αυθόρμητα, τα γλυκά χαμόγελα, τη ζεστή ανθρώπινη επικοινωνία και όλα εκείνα που ορίζουν την ανθρωπιά και την ανιδιοτέλεια.

Καλό μήνα, καλή χρονιά με υγεία, αγάπη, χαρά και ευτυχία!
Χρόνια πολλά και καλά!


Πηγή πληροφοριών: wikipedia.org
Κείμενο: to e-periodiko mas






[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
14 Σχόλια
Και να που ήρθαν ξανά τα Χριστούγεννα...

Και να που ήρθαν ξανά τα Χριστούγεννα...


kai-na-pou-irthan-xsana-ta-xristougenna-to-e-periodiko-mas
Photo by DiEtte Henderson on Unsplash
Και να που ήρθαν ξανά, να φωτίσουν τις στιγμές μας με εκείνο το γλυκό, το απέριττο, το μοναδικό τους φως, που φτάνει ανεμπόδιστα στην ψυχή, ξέροντας όλες τις μυστικές διαδρομές... όσο δαιδαλώδεις και δύσκολες κι αν είναι!

Και να που ήρθε η στιγμή λόγια να λέγονται χωρίς να ειπωθούν όταν οι άνθρωποι κοιτάζονται στα μάτια και χαρίζουν χαμόγελο κι αγάπη ο ένας στον άλλο!

Και να που κάθε σημείο της γης θα γιορτάσει με το δικό του τρόπο τη γιορτή της αγάπης, την ομορφιά του "δίνομαι" που ανταμοιβή είναι η χαρά της προσφοράς και η γαλήνη που πλημμυρίζει την ψυχή!

Και να που θα μας δοθεί ξανά η ευκαιρία να σταματήσουμε και να σκεφτούμε τα σημαντικά πράγματα γύρω μας! Αυτά που δεν αγοράζονται, αυτά που δεν είναι ορατά... γιατί πολλές φορές τα πιο αληθινά πράγματα στον κόσμο είναι αυτά που δεν μπορούμε να δούμε!

Αυτό είναι το αληθινό μήνυμα των Χριστουγέννων. Δεν είμαστε ποτέ μόνοι, ούτε όταν η νύχτα είναι σκοτεινή χωρίς ούτε ένα φως, ούτε όταν ο άνεμος φυσά ψυχρός και μανιασμένος, ούτε όταν ο κόσμος φαίνεται αδιάφορος...  

Καλά Χριστούγεννα, ειρηνικά, ευλογημένα, ολόφωτα!!




[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
24 Σχόλια
Δεκέμβρης των γιορτών

Δεκέμβρης των γιορτών


decembris-ton-giorton
Photo by Brigitta Schneiter on Unsplash
Ο τελευταίος μήνας του χρόνου ο Δεκέμβρης είναι ο πρώτος του χειμώνα και ένας από τους επτά μήνες που έχουν διάρκεια 31 ημερών. Το όνομά του προέρχεται από το λατινικό decem, που σημαίνει δέκα, μια που ο Δεκέμβριος ήταν ο δέκατος και τελευταίος μήνας του Ρωμαϊκού ημερολογίου. Όταν αργότερα προσθέθηκαν ο Ιανουάριος και ο Φεβρουάριος και έγινε το ημερολόγιο δωδεκάμηνο, ο Δεκέμβρης έχασε τη θέση του, (από δέκατος, δωδέκατος) αλλά διατήρησε το όνομά του. Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Κόμμοδος θέλησε να τον μετονομάσει σε Αμαζόνιο (προς τιμήν της γυναίκας του) αλλά η ονομασία αυτή δεν επικράτησε. Ο λαός μας τον ονομάζει και «Ασπρομηνά ή χιονιά» αφού από τις 22 του μήνα μπαίνουμε επίσημα στο χειμώνα και ξεκινούν οι χιονοπτώσεις.

Στην αρχαία Ελλάδα ο Δεκέμβρης ισοδυναμούσε με το δεύτερο δεκαπενθήμερο του μήνα Μαιμακτηρίωνα και το πρώτο του μήνα Ποσειδώνα.
Στο βόρειο ημισφαίριο ο μήνας αυτός έχει τις λιγότερες ώρες φωτός σε αντίθεση με το νότιο ημισφαίριο που έχει τις περισσότερες, ενώ ξεκινά την ίδια πάντα μέρα της εβδομάδας που ξεκινά και ο Σεπτέμβρης.

Για το λαό μας είναι ο μήνας των γιορτών όχι μόνο λόγω των Χριστουγέννων αλλά γιατί είναι πολλές οι θρησκευτικές γιορτές κατά τη διάρκειά του, όπως της Αγ. Βαρβάρας στις 4, του Αγ. Νικολάου στις 6, της Αγ. Άννας στις 9, του Αγ. Σπυρίδωνα στις 12, του Αγ. Διονυσίου στις 17 κ.α. Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας ονομάζεται και «κυρ Λευτέρης» από τη γιορτή του Αγ. Ελευθερίου στις 15, ενώ όπως λέει ο λαός «από του Αγ. Σπυρίδωνα τη γιορτή, η μέρα παίρνει ένα σπυρί» εννοώντας πως μεγαλώνει η διάρκειά της.

Στις αρχές του μήνα, σύμφωνα με τη λαογραφία, που έχουμε τα «Νικολοβάρβαρα» σηματοδοτείται και η έλευση του έντονου κρύου με βροχές ή χιόνια («κάνει νερά και χιόνια» λέει ο λαός μας).

Κανείς όμως δεν μπορεί να αμφισβητήσει πως ο Δεκέμβρης είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένος με τα Χριστούγεννα. Σύμφωνα μάλιστα με τον Πάπα Γρηγόριο τον Α' έγινε μια προσπάθεια από τους Πατέρες της Εκκλησίας να μετατραπούν βαθμιαία οι γιορτές των εθνικών, σε Χριστιανικές γιορτές. Έτσι η 25η Δεκεμβρίου, που ήταν για τη Ρώμη η κεντρική γιορτή των Σατουρναλίων και της γέννησης του «αήττητου ήλιου», ενώ την ίδια μέρα οι αρχαίοι Έλληνες γιόρταζαν τα Κρόνια (αφιερωμένα στον Κρόνο), τα Διονύσια και τα επιφάνεια του ηλιακού θεού Φοίβου – Απόλλωνα, αντικαταστάθηκε από τη γιορτή της γέννησης του Θεανθρώπου.

Θα πρέπει να θυμόμαστε πως στη Ρώμη δεν επιτρεπόταν ο χριστιανισμός και έτσι οι πρώτοι χριστιανοί για να εκκλησιάζονται και να τελούν τις θρησκευτικές τους εορτές μαζεύονταν κρυφά στις κατακόμβες. Στην προσπάθειά τους να αποφύγουν τους διωγμούς αποφάσισαν να γιορτάζουν τα Χριστούγεννα στις 25 Δεκεμβρίου τη μέρα δηλαδή που οι Ρωμαίοι γιόρταζαν τις δικές τους εορτές (Σατουρνάλια) και για το λόγο αυτό κινδύνευαν λιγότερο να αποκαλυφθούν.

Η 25η Δεκεμβρίου καθιερώνεται για πρώτη φορά στη Ρώμη ως ημέρα εορτασμού των Χριστουγέννων στα μέσα του 4ου μ. Χ. αιώνα και τον 6ο αι. όπου αυτοκράτορας ήταν ο Ιουστινιανός εξαπλώνεται ο εορτασμός σε όλη την Ανατολή εκτός από την Αρμενία.

Ο εορτασμός των Χριστουγέννων την ίδια μέρα που γιορτάζονταν τα Σατουρνάλια ή τα Κρόνια είχε σαν αποτέλεσμα πολλά έθιμα, θρύλοι όπως των καλικάντζαρων και δοξασίες των αρχαίων εορτασμών, να περάσουν και στη χριστιανική γιορτή και κάποια να διατηρούνται μέχρι σήμερα.

Εξαιρετικά σημαντικός είναι από αστρονομικής πλευράς ο εορτασμός της 25ης Δεκεμβρίου από τους αρχαίους, αφού ο Ήλιος βρίσκεται στο νοτιότερο ύψος του στις 22 του μήνα. Για έξι μήνες κάθε μέρα χαμηλώνει όλο και περισσότερο στον ουρανό, ανατέλλοντας όλο και αργότερα και δύοντας κάθε μέρα και νωρίτερα. Από τις 22 και μετά ο Ήλιος σιγά – σιγά ανεβαίνει και πάλι στον ουρανό και οι μέρες μεγαλώνουν. Αυτός είναι και ο λόγος που φαίνεται συνεχώς ψηλότερα στον ουρανό τα μεσημέρια. Έτσι ονομάζουμε την 22η Δεκεμβρίου ημέρα της «χειμερινής τροπής του Ήλιου» και μάλιστα επειδή για μερικές μέρες φαίνεται σα να σταματάει (ο Ήλιος) ονομάζεται και «χειμερινό ηλιοστάσιο».

Ο Δεκέμβριος φέρνει μαζί του τη γλυκιά προσμονή των Χριστουγέννων των παιδικών μας χρόνων με τους στολισμούς, τα αμέτρητα φωτάκια, τα χριστουγεννιάτικα δέντρα και τα παραδοσιακά γλυκά. Φέρνει μαζί του και την ανάγκη για μεγαλύτερη ευαισθησία απέναντι στους αδύναμους και τους λιγότερο τυχερούς και κάνει όλους περισσότερο παιδιά!

Αυτό το μήνα, κοιτάζοντας περισσότερο τους ανθρώπους στα μάτια και στη ψυχή, ας εκμεταλλευτούμε όλοι τη γιορτινή ατμόσφαιρα για να δώσουμε χαρά και χαμόγελο σε όσους το έχουν ανάγκη!
Να έχετε όλοι ένα ολόφωτο, χαρούμενο, γιορτινό μήνα!!



Πηγές πληροφοριών: sansimera.gr, wikipedia.org
Κείμενο: to e-periodiko mas


[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
8 Σχόλια
Το πιο επικίνδυνο παρασιτοκτόνο απειλεί την παγκόσμια υγεία

Το πιο επικίνδυνο παρασιτοκτόνο απειλεί την παγκόσμια υγεία


to-pio-epikindino-parasitoktono-apeilei-tin-pagosmia-ygeia
photo by Michael Longmire on unsplash
Οι αόρατοι εχθροί της ανθρώπινης υγείας είναι και οι πιο επικίνδυνοι! Ο λόγος προφανής αφού δεν είναι δυνατό να γνωρίζουμε με πιο τρόπο έχουν παραχθεί ή αναπτυχθεί τα τρόφιμα που καταλήγουν στο πιάτο μας.

Συχνά χρησιμοποιούνται μέθοδοι που δεν είναι αποδεκτοί από την παγκόσμια ιατρική κοινότητα, αλλά συνεχίζουν να δουλεύουν με την ανοχή των κυβερνήσεων.

Ο χλωροπυριφός (chlorpyrifos) είναι ένα από τα πιο επικίνδυνα παρασιτοκτόνα που υπάρχουν. Αποτελεί ίσως το πιο βρώμικο μυστικό της χημικής βιομηχανίας και, ενώ είναι σε υψηλές πωλήσεις παγκοσμίως, έχει καταφέρει να μένει εκτός δημοσιότητας η χρήση του. 

Το συγκεκριμένο φάρμακο συνδέεται με καρκίνο, εγκεφαλικές βλάβες σε βρέφη και διαταραχές του νευρικού συστήματος. Σύμφωνα με δημοσιεύματα προέρχεται από νευροτοξίνες που εφηύραν οι Ναζί. Μπορεί να είναι πολύ αποτελεσματικό αλλά ανήκει στην κατηγορία των χημικών που σχεδιάστηκαν ως νευροπαραλυτικά αέρια έχοντας καταστρεπτική επίδραση στον ανθρώπινο οργανισμό.

Το Time αναφέρει: "Σε μία από τις μεγαλύτερες μελέτες που εξετάζουν τις πιθανές επιδράσεις της έκθεσης σε φυτοφάρμακα σε ακόμα αναπτυσσόμενα έμβρυα και νεογνά, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η έκθεση στα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα φυτοφάρμακα συνδέεται με υψηλότερο κίνδυνο διαταραχής του φάσματος του αυτισμού. Στη μελέτη που έγινε οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι γυναίκες που ήταν έγκυες και ζούσαν σε ακτίνα 2.000 μέτρων από μια περιοχή υψηλού ψεκασμού ήταν από 10% έως 16% πιθανότερο να έχουν παιδιά διαγνωσμένα με αυτισμό, από τις γυναίκες που ζούσαν σε μέρη μακρύτερα από τις περιοχές, που ψεκάστηκαν. Οι ερευνητές εξέτασαν τον ψεκασμό 11 δημοφιλών φυτοφαρμάκων, όπως το chlorpyrifos, το diazinon και το permethrin (συχνά χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο των κροτώνων). Όταν εξέτασαν τις διαγνώσεις της διαταραχής του φάσματος του αυτισμού που έρχονταν επίσης με διανοητικές αναπηρίες, βρήκαν κατά μέσο όρο 30% υψηλότερα ποσοστά σε παιδιά που εκτέθηκαν στα φυτοφάρμακα ενώ ήταν ακόμα στη μήτρα. Η έκθεση κατά το πρώτο έτος της ζωής αύξησε τον κίνδυνο αυτισμού έως και κατά 50% σε σύγκριση με εκείνους που δεν εκτέθηκαν σε ορισμένα φυτοφάρμακα."

Οι επιστήμονες αναφέρουν χαρακτηριστικά: "Ελπίζουμε ότι αυτά τα ευρήματα θα κάνουν κάποιους πολιτικούς ιθύνοντες να σκεφτούν αποτελεσματικά μέτρα πολιτικής δημόσιας υγείας για την προστασία των πληθυσμών που μπορεί να είναι ευάλωτοι και που ζουν σε περιοχές που θα μπορούσαν να τους βάλουν σε μεγαλύτερο κίνδυνο", λέει. «Η ευαισθητοποίηση του κοινού μπορεί να είναι ο τρόπος για την τελική αλλαγή των πρακτικών και των γεωργικών πολιτικών".

Σύμφωνα με δημοσίευμα του Εuobserver.com η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA) δήλωσαν δημόσια ότι η παρούσα έγκριση δεν θα πρέπει να ανανεωθεί. Ωστόσο, η τελική απόφαση που έχει προγραμματιστεί για το Δεκέμβριο δεν μπορεί να θεωρηθεί δεδομένη. το chlorpyrifos έχει εγκριθεί σε επίπεδο ΕΕ από το 2005, αν και οι επικίνδυνες επιπτώσεις του ήταν γνωστές και τεκμηριωμένες ήδη από το 2000.
Η χρήση του chlorpyrifos απαγορεύεται σε οκτώ κράτη μέλη αλλά έχει καταχωρηθεί για χρήση στις 20.

Λόγω της απουσίας ενδοκοινοτικών ελέγχων στα εμπορεύματα - και λόγω εισαγωγών από τρίτες χώρες - τα φρούτα, τα λαχανικά, το ρύζι και τα μπαχαρικά που περιέχουν chlorpyrifos πωλούνται και καταναλώνονται σε όλη την Ευρώπη.

Από την έρευνα προέκυψε ότι τα δείγματα τροφίμων ελέγχονται τακτικά για αποδεκτά επίπεδα καταλοίπων από τις εθνικές αρχές αλλά μόνο μετά τη διανομή των τροφίμων.

Σε πολλές περιπτώσεις έχει ήδη πωληθεί και καταναλωθεί.

Το εύλογο ερώτημα που τίθεται μετά από όλα αυτά είναι πώς μπορούμε εμείς να προφυλαχτούμε ή να κάνουμε κάτι. Κάλλιστα θα μπορούσαμε παραμένοντας ψύχραιμοι, να παρακολουθούμε τις εξελίξεις μέσω των δημοσιευμάτων. Όμως μπορούμε να κάνουμε κάτι παραπάνω μέσω της παγκόσμιας διαδικτυακής ψηφοφορίας. Εμείς επιλέγουμε...





[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
8 Σχόλια
Ο Νοέμβρης των πεφταστεριών

Ο Νοέμβρης των πεφταστεριών


Photo by Robson Hatsukami Morgan on Unsplash
Ο τελευταίος μήνας του Φθινοπώρου κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο, έχει τριάντα ημέρες. Ξεκινά κάθε χρόνο την ίδια μέρα που ξεκινά ο Φεβρουάριος και ο Μάρτιος εκτός από τις δίσεκτες χρονιές. Στην αρχαιότητα οι Πλειάδες το πανέμορφο αυτό ανοιχτό αστρικό σμήνος που σήμερα το ξέρουμε όλοι με την ονομασία Πούλια, όταν έδυε αμέσως μετά την ανατολή του Ήλιου στα μέσα του μήνα, σηματοδοτούσε την αλλαγή του καιρού και την έλευση κρύου. Έτσι οι γεωργοί έσπευδαν να ολοκληρώσουν τη σπορά των χωραφιών και οι κτηνοτρόφοι να κατέβουν στα χειμαδιά.
Η παροιμία «Στις δεκαφτά ή στις δεκοχτώ πέφτει η Πούλια στο γιαλό, και πίσω παραγγέλνει: μήτε τσομπάνος στα βουνά, μήτε γεωργός στους κάμπους» είναι χαρακτηριστική.

Η ημέρα της γιορτής του Αγίου Μηνά (11 Νοεμβρίου) είναι για το λαό ορόσημο της έλευσης κρύου και η γιορτή του Αγίου Ανδρέα (30 Νοεμβρίου) ο καιρός είναι χειμωνιάτικος και το κρύο αντριεύει. Στο λαό μας ο Νοέμβρης είναι γνωστός και με το όνομα «Ανακατωμένος» επειδή ο καιρός είναι ακατάστατος και Σποριάς ή Μεσοσπορίτης γιατί τότε σπέρνονται τα δημητριακά.

Ο μήνας αυτός είναι κυρίως συνδυασμένος με το μάζεμα της ελιάς, όπου παλιότερα οι γυναίκες με καλάθια μάζευαν μια – μια τις ελιές και οι μαζωχτάδες ράβδιζαν τα κλαδιά για να μαζέψουν τον καρπό, σύμφωνα και με τον Νίκο Ψιλάκη δημοσιογράφο και συγγραφέα (Μάστερ Πολιτισμικής Ανθρωπολογίας),

Γνωστότερη από τις γιορτές του μήνα είναι η εορτή των Ταξιαρχών Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ στις 8, γι’ αυτό και σε ορισμένες περιοχές της Ελλάδας ο Νοέμβρης ονομάζεται και ΑΪ – Ταξιάρχης ή Αρχαγγελίτης. Σύμφωνα με τον δρ. Γ. Αικατερινίδη ο Αρχάγγελος Μιχαήλ θεωρείται και ως ο ψυχοπομπός άγγελος γι’ αυτό σε κάποιες περιοχές της χώρας, ενώ κάθε βράδυ άφηναν τα παπούτσια τους έξω από το σπίτι για να μην λερώσουν, την παραμονή της γιορτής του οι πιστοί έπαιρναν τα παπούτσια τους μέσα στο σπίτι, για να μην τα δει ο αρχάγγελος και τους πάρει πριν την ώρα τους.

Στις 14 Νοεμβρίου είναι η γιορτή του Αγ. Φιλίππου που ήταν φτωχός γεωργός ο οποίος δούλευε ολημερίς στο χωράφι του. Όταν γύρισε το βράδυ στο σπίτι του έσφαξε το μοναδικό βόδι που είχε και το κρέας του το μοίρασε στους συγχωριανούς του για να «αποκρέψουν» να ξεκινήσουν δηλαδή μετά την κατανάλωση του κρέατος τη Νηστεία για τα Χριστούγεννα. Όταν όμως ξύπνησε την επόμενη μέρα, βρήκε το ζώο του ολοζώντανο από θαύμα και επειδή ήταν αγαθός άνθρωπος όταν πέθανε άγιασε και η μέρα της γιορτής του σηματοδοτεί από τότε τη νηστεία των Χριστουγέννων, όπως αναφέρει ο κ. Γ. Αικατερινίδης.

Στις 25 του μήνα έχουμε τη γιορτή της Αγ. Αικατερίνης η οποία υπήρξε γυναίκα σπάνιας σοφίας και ομορφιάς. Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια στα χρόνια του Μαξιμιλιανού και όπως αναφέρει η εκκλησιαστική παράδοση η Αικατερίνη μετέστρεψε στον χριστιανισμό πολλούς φιλόσοφους και κρατικούς αξιωματούχους της εποχής της αλλά και άλλους επιφανείς σε σημείο που εξόργισε τον αυτοκράτορα ο οποίος και διέταξε τον βασανισμό και τον αποκεφαλισμό της.

Στις 21 Νοέμβρη γιορτάζουμε τα Εισόδια της Θεοτόκου, μιας γιορτής που καθιερώθηκε τον 8ο αιώνα μ. Χ σύμφωνα με τον κ. Σ. Αγουρίδη. Η παράδοση αναφέρει πως οι γονείς της Παναγίας την πήγαν στο Ιερό των Ιεροσολύμων όταν εκείνη ήταν τριών χρόνων και την αφιέρωσαν στο Θεό. Εκεί την υποδέχτηκε ο Ζαχαρίας (ιερέας, πατέρας του Ιωάννη του Προδρόμου) την εισήγαγε στο Ιερό και παρέμεινε εκεί μέχρι τα δεκατέσσερα της χρόνια.

Στα μέσα του Νοεμβρίου κάνει την εμφάνισή της η «βροχή των Λεοντιδών». Πρόκειται για ένα ετήσιο φαινόμενο όπου δεκάδες φωτεινά πεφταστέρια στολίζουν τον ουρανό δημιουργώντας μια βροχή διαττόντων αστέρων, που ονομάζεται έτσι επειδή τα σωματίδια αυτά προέρχονται από την κατεύθυνση του αστερισμού του Λέοντα και τα αφήνει πίσω του ο κομήτης Τέμπλ – Τάλ. Αυτό που συμβαίνει είναι στην ουσία μια «αστρική συνάντηση», καθώς η Γη περιστρέφεται γύρω από τον άξονά της και σε συγκεκριμένη τροχιά γύρω από τον Ήλιο, κάθε Νοέμβρη συναντά το σύννεφο των σωματιδίων του κομήτη Τεμπλ – Ταλ, που όπως είναι μαζεμένα σε ομάδες, τέμνουν την τροχιά της Γης η οποία πέφτει πάνω στο σύννεφο αυτό. Τα μικροσκοπικά αυτά σωματίδια τα οποία είναι εξαιρετικά ελαφρά (μόλις ένα γραμμάριο) χτυπούν τα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας της Γης και αναφλέγονται. Αυτή η ανάφλεξη ιονίζει τα γύρω στρώματα της ατμόσφαιρας σχηματίζοντας μια φωτεινή σφαίρα η οποία κινείται με ταχύτητα 30 – 60 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο και εμείς τη βλέπουμε από τη Γη ονομάζοντάς τη πεφταστέρι.

Αν μάλιστα έχει προηγηθεί η διέλευση κάποιου κομήτη, τότε τα πεφταστέρια μπορεί να ξεπεράσουν και τα χίλια ανά ώρα και τότε η «βροχή» ονομάζεται «καταιγίδα», με τη μεγαλύτερη να έχει καταγραφεί στις 12 προς 13 Νοεμβρίου του 1833 και να αναφέρεται ως «Καταιγίδα των Λεοντιδών». Ένας ιστορικός το 1878 τη θεώρησε ως ένα από τα 100 πιο σημαντικά γεγονότα του αιώνα, ενώ υπάρχουν πολλές ξυλογραφίες που έχουν απεικονίσει το γεγονός. Δεν είναι λίγοι οι κοινωνιολόγοι που σ’ αυτό το ουράνιο φαινόμενο έχουν αποδώσει την εξάπλωση της θρησκομανίας που επηρέασε τα επόμενα χρόνια την κοινωνική εξέλιξη των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.

Όπως κι αν έχει το θέαμα είναι υπέροχο, γι' αυτό μην ξεχάσετε να το απολαύσετε (αν ο ουρανός είναι καθαρός) στα μέσα του μήνα. Έχετε το νου σας από τις 12 ως τις 17.

Να έχετε ένα υπέροχο μήνα με πολλά φωτεινά αστέρια στο διάβα σας!



πηγές πληροφοριών: wikipedia.org, dogma.gr
κείμενο: to e-periodiko mas
[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
8 Σχόλια
Η Ελλάδα στα 1950 - 1960

Η Ελλάδα στα 1950 - 1960


Παιδιά. Ελλάδα, γύρω στα 1960 Πέτρος Μπρούσαλης. Φωτογραφικό Αρχείο Μουσείου Μπενάκη
Η δεκαετία αυτή χαρακτηρίζεται από τα αποτέλεσμα των δεινών που υπέστη η χώρα από τον πρώτο διχασμό και τη Μικρασιατική καταστροφή μέχρι τη λήξη του Εμφυλίου το 1949.

Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος όπως είναι φυσικό, διέκοψε κάθε διαδικασία «ανάπτυξης» της προπολεμικής ελληνικής οικονομίας αφήνοντας πίσω του μια κατεστραμμένη Ελλάδα. Ο τερματισμός του Εμφυλίου, που με τη σειρά του είχε φέρει μεγάλα δεινά και το διχασμό της κοινωνίας, ξεκινά μια φάση «επούλωσης».

Ξεκινά με την ίδρυση δύο μεγάλων δημόσιων επιχειρήσεων, του ΟΤΕ το 1949 και της ΔΕΗ το 1950, που βοηθούν στην ανάπτυξη της οικονομίας, τα επόμενα χρόνια.

Είναι η δεκαετία της μεγάλης κοινωνικής και πολιτιστικής αναταραχής. Θεωρείται, από πολλούς ιστορικούς, ως μια περίοδος αμφισβήτησης και αντικομφορμισμού με πρωτοστάτη τη νεολαία. Τέσσερις εκλογικές αναμετρήσεις περιλαμβάνονται στα δέκα αυτά χρόνια, το 1951, 1952,1956 και 1958, ενώ στις 5 Δεκεμβρίου του ίδιου χρόνου συλλαμβάνεται ο Μανόλης Γλέζος με την κατηγορία της κατασκοπείας. Ένα χρόνο αργότερα το 1959 δικάζεται από Στρατοδικείο μαζί με άλλα στελέχη του ΚΚΕ και καταδικάζεται σε πενταετή φυλάκιση. 

Η οδός Πανεπιστημίου. Αθήνα, 1951 Νικόλαος Τομπάζης - Φωτογραφικό Αρχείο Μουσείου Μπενάκη

Η ευαισθητοποίηση των ομάδων, η ροκ μουσική αλλά και οι εναλλακτικοί τρόποι ζωής δημιούργησαν αυτό που ονομάζεται «αντικουλτούρα» της δεκαετίας του ’60 και ίσως αυτός είναι ο κύριος λόγος που έγινε συνώνυμη με όλους τους νέους, τις πνευματικές διεργασίες, το ριζοσπαστισμό και τα ανατρεπτικά γεγονότα, παγκοσμίως.

Οι περισσότερες από τις βιομηχανικές μονάδες που δημιουργούνται στις αρχές της δεκαετίας του ’50 αποτελούν επενδύσεις του Δημοσίου, λειτουργούν με προνομιακούς όρους και καταλαμβάνουν σχεδόν μονοπωλιακή θέση στην αγορά. Έτσι θεσπίζονται ευνοϊκές διατάξεις για την ίδρυση ναυπηγείων σε ολόκληρη τη χώρα, δίνονται κίνητρα για βιομηχανίες εκτός του λεκανοπεδίου της Αττικής, αλλά και στη Β. Ελλάδα. Όμως η χώρα αντιμετώπιζε νομισματική αστάθεια, μεγάλη δημοσιονομική πίεση και σοβαρά προβλήματα στο ισοζύγιο πληρωμών. Ήταν εξαρτημένη από την ξένη βοήθεια και τις εισαγωγές, ακόμη και για την καθημερινή διατροφή των κατοίκων.

Γερανοί και φορτηγά πλοία. Πειραιάς, 1951 Νικόλαος Τομπάζης - Φωτογραφικό Αρχείο Μουσείου Μπενάκη

Εμφανίζονται τα πρώτα εργοστάσια ζάχαρης, τα φωσφορικά λιπάσματα, η ΕΣΣΟ Πάπας, η Πεσινέ καθώς και βιομηχανικά συγκροτήματα μεταποίησης αγροτικών προϊόντων. Για το σκοπό αυτό ιδρύεται και ο Οργανισμός Χρηματοδότησης Οικονομικής Ανάπτυξης, δικαιοδοσία που αργότερα αναλαμβάνει η ΕΤΒΑ. Την ίδια στιγμή αρχίζει μια προσπάθεια οργανωμένης τουριστικής ανάπτυξης από την Εθνική Τράπεζα και τον ΕΟΤ. Ραγδαία είναι και η ανάπτυξη της ναυτιλίας με ανασυγκρότηση του εμπορικού στόλου, ενώ επαναλειτουργεί η ΔΕΘ.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, στη διάρκεια της περιόδου 1951-1960, οι Έλληνες εκθέτες στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης κυμάνθηκαν μεταξύ 300 και 488, ενώ οι εκθέτες του εξωτερικού μεταξύ 463 και 1.826. Στην προαναφερόμενη δεκαετία, η Γερμανία κατείχε τα πρωτεία στις ανεπίσημες συμμετοχές του εξωτερικού και ακολουθούσαν η Βρετανία, η Ιταλία και η Γαλλία. 

Το οδικό δίκτυο της χώρας είναι σε κακή κατάσταση και έτσι ξεκινά σιγά – σιγά η ασφαλτόστρωσή του. Οι γειτονιές βέβαια παρέμεναν με χωματόδρομους που έπνιγαν στη σκόνη ή τη λάσπη τους κατοίκους ανάλογα με την εποχή. 

Χωρικός ταΐζει γαλοπούλες. Μαρούσι, 1951 Νικόλαος Τομπάζης - Φωτογραφικό Αρχείο Μουσείου Μπενάκη
Ο κόσμος αρχίζει να αλλάζει. Οι πόλεμοι, οι στερήσεις και οι κακουχίες των προηγούμενων δεκαετιών δημιουργούν την ανάγκη για μια καλύτερη ζωή, κάνοντας τους ανθρώπους να έχουν όνειρα και επιθυμίες. Ολόκληρη η κοινωνία στα μεγάλα αστικά κέντρα Αθήνας – Θεσσαλονίκης ζει στο ρυθμό της «Αντιπαροχής». Το αμερικάνικο όνειρο εισβάλλει στην ελληνική κοινωνία και για πολλούς έγινε ανάγκη για ένα διαφορετικό τρόπο ζωής.

Τα πρώτα τρόλεϊ με ένστολους οδηγούς και εισπράκτορες κάνουν την εμφάνισή τους ενώ γεμίζουν οι δημόσιοι χώροι από ταμπέλες στην καθαρεύουσα για μεγαλύτερο καθωσπρεπισμό, σε μια εποχή που το μορφωτικό επίπεδο ήταν ιδιαίτερα χαμηλό και για πολλούς οι ταμπέλες αυτές είχαν άγνωστο και ακατανόητο περιεχόμενο.

Τα μεταναστευτικά ρεύματα προς Ευρώπη αλλά κυρίως προς Αμερική είναι έντονα. Με πληθυσμό 9.600.000 κατοίκων, μετανάστευσαν αυτή τη δεκαετία 173.000 περίπου Έλληνες, κυρίως προς τις Hνωμένες Πολιτείες της Aμερικής, αναζητώντας καλύτερη τύχη.

Τα παιδιά μεγάλωναν ως παιδιά, με ατέλειωτο παιχνίδι στις αλάνες και στα προαύλια των σχολείων. Τα πιο αγαπημένα ομαδικά παιχνίδια της εποχής ήταν η τυφλόμυγα, το περνά – περνά η μέλισσα, το μπιζ, τα πεντόβολα, τα μήλα, το δαχτυλίδι, η κολοκυθιά, το ένα λεπτό κρεμμύδι και η αμπάριζα. Φυσικά το πιο αγαπημένο των αγοριών ήταν το ποδόσφαιρο ή καλύτερα η μπάλα. Πολλά τζάμια αλλά και γλάστρες υπέφεραν από τις δυνατές μπαλιές των πιτσιρικάδων της εποχής. 

Θερισμός. Άγιος Στέφανος, 1958 Νικόλαος Τομπάζης - Φωτογραφικό Αρχείο Μουσείου Μπενάκη
Οι κούνιες υπήρχαν σε κάθε σπίτι με δέντρο στην αυλή του, ήταν φτιαγμένες από ξύλο και χοντρό σκοινί και ήταν πόλος έλξης όλων των παιδιών της γειτονιάς. Τότε τα παιδιά έβγαιναν στο δρόμο και έβρισκαν παρέα για παιχνίδι, ξεκινούσαν με κρυφτό ή κυνηγητό μέχρι να μαζευτούν όλα και μετά ξεκινούσαν τα πιο οργανωμένα παιχνίδια.

Τα παιδικά βιβλία, τα παραμύθια και τα εικονογραφημένα κόμικς είχαν κερδίσει την προτίμηση των παιδιών της εποχής με ξεχωριστή θέση ανάμεσά τους να καταλαμβάνουν οι μύθοι του Αισώπου. Τα παιδικά λογοτεχνικά βιβλία που περνούσαν στιγμές μεγάλης δόξας, ήταν χωρισμένα σε αμιγώς λογοτεχνικά, σε σχολικά και σε βιβλία γνώσεων. Όλα όμως μιλούσαν τη δημοτική, τη γλώσσα της καθημερινότητας.

Ο Γιώργος Θαλάσσης, ο Μικρός Ήρωας, ο Σπίθας, ο Σεραφίνο, ο Τιραμόλα ήταν μερικοί από τους αγαπημένους και αγέραστους ήρωες των παιδικών περιοδικών που λάτρευαν τα παιδιά για δύο δεκαετίες τουλάχιστον.

Η γυναίκα της δεκαετίας του ’60 αλλάζει όψη. Σ’ αυτό βοηθά πολύ η μόδα που είναι πιο κολακευτική καθώς οι γραμμές των ρούχων ακολουθούν το κορμί τονίζοντας το στήθος, τη μέση και την περιφέρεια. Το μάκρος του φορέματος κυμαίνεται από τη μέση της γάμπας ως ακριβώς κάτω από το γόνατο και δίνεται έμφαση στα αξεσουάρ όπως μαντίλια, γυαλιά, μπιζού, τσάντες και καπέλα.

Η πρώτη ελληνίδα βουλευτής περνά το κατώφλι της Βουλής των Ελλήνων και ορκίζεται το 1953. Είναι η Ελένη Σκούρα.

Η κοσμική ζωή χαρακτηρίζεται από μουσελίνα και σμόκιν, δεξιώσεις, τένις και ιππικό όμιλο για την υψηλή κοινωνία και από βόλτες με παγωτό χωνάκι, ηλιόσπορους και πασατέμπο, λούνα παρκ για τους υπόλοιπους. Αγαπημένη έξοδος για το Σαββατόβραδο ο κινηματογράφος με τις ασπρόμαυρες ταινίες και τους αστέρες έλληνες και ξένους. Η Μελίνα Μερκούρη, η Έλλη Λαμπέτη, η Κατίνα Παξινού, η Ειρήνη Παπά, η Λιζ Τέιλορ, η Μέρλιν Μονρό, η Σοφία Λόρεν, η Τζίνα Λολομπρίτζιτα, η Μπριζίτ Μπαρντό κ.α. γίνονται οι προσωπικότητες που λάμπουν τόσο στην οθόνη, όσο και εκτός αυτής.

Διερχόμενη αμαξοστοιχία. Νομός Έβρου, 1955 Ιωάννης Λάμπρος - Φωτογραφικό Αρχείο Μουσείου Μπενάκη
 
Στη δεκαετία αυτή συνυπάρχουν τρεις λογοτεχνικές γενιές. Η γενιά του ’30, η πρώτη μεταπολεμική γενιά και η δεύτερη μεταπολεμική γενιά.

Η γενιά του ‘30 με τους ποιητές Γιώργο Σεφέρη («Κύπρον ου μ’ εθέσπισε…» 1955), Ανδρέα Εμπειρίκο («Ενδοχώρα» 1954), Νίκο Εγγονόπουλο («Εν Ανθηρώ Ελληνι Λόγω», 1957), Οδυσσέα Ελύτη («Το άξιον εστί», 1959) με τον πεζογράφο Νίκο Καζαντζάκη («Ο καπετάν Μιχάλης», 1953, «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται» 1954, «Ο τελευταίος πειρασμός» 1955, «Ο Φτωχούλης του Θεού» 1956, καθώς και τους Νίκο Γαβριήλ Πεντζίκη, Γιώργο Θεοτοκά, Μ. Καραγάτση, Άγγελο Τερζάκη, Στράτη Μυριβήλη, Μενέλαο Λουντέμη, Ι.Μ. Παναγιωτόπουλο, Γιάννη Σκαρίμπα, που μέσα σ’ αυτά τα δέκα χρόνια έδωσαν κάποια από τα καλύτερα έργα τους. Στην ίδια χρονική περίοδο δημοσιεύουν συλλογές τους οι ποιητές Γιάννης Ρίτσος, Ζωή Καρέλλη, Γιώργος Θέμελης, Νικηφόρος Βρεττάκος κ.α.

Την πρώτη μεταπολεμική γενιά, αποτελούν πνευματικοί άνθρωποι αρκετοί από τους οποίους έλαβαν μέρος στην Αντίσταση και διώχθηκαν κατά τη μετεμφυλιακή περίοδο. Οι περισσότεροι ήταν γεννημένοι μεταξύ του 1910 και του 1930 και τη δεκαετία 50 – 60 εξέδωσαν μερικά από τα καλύτερα έργα τους. Ανάμεσά τους βρίσκουμε το Μανόλη Αναγνωστάκη, την Ελένη Βακαλό, το Γιώργο Γεραλή, το Στέλιο Γεράνη, το Γιάννη Δάλλα, το Νίκο Καρούζο, το Μιχάλη Κατσαρό, το Θανάση Κωσταβάρα, το Μίλτο Σαχτούρη, τον Τάκη Σινόπουλο, τον Αλέξανδρο Κοτζιά, το Νίκο Κάσδαγλη, το Στρατή Τσίρκα, το Σπίρο Πλασκοβίτη, τη Γαλάτεια Σαράντη, το Νίκο Καχτίτση και άλλους.

Τη δεύτερη μεταπολεμική γενιά, που συνυπήρχε με την πρώτη και τη γενιά του ’30, εκπροσωπούν οι Ντίνος Χριστιανόπουλος, Κική Δημουλά, Βύρων Λεοντάρης, Γιάννης Νεγρεπόντης, Βασίλης Βασιλικός, Γιώργος Χειμωνάς κ.α.

Τη δεκαετία του ’60 ανθεί το λαϊκό τραγούδι, το θέατρο και ο κινηματογράφος. Για να μην κουραστείτε όμως, αυτά θα τα πούμε αναλυτικότερα, σε επόμενες αναρτήσεις.



πηγή πληροφοριών: antitetradia.grtovima.gr και το βιβλίο "Η γειτονιά μας η παλιά" των Γιάννη και Νάντιας Σαραντόπουλου, από τις εκδόσεις Σαββάλα.

Κείμενο: to e-periodiko mas

Φωτογραφίες από: benaki.org
[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
13 Σχόλια
Το ταξίδι της αγάπης...

Το ταξίδι της αγάπης...


to-taxidi-tis-agapis

Πέρασαν ήδη δύο χρόνια από τη μέρα που η Αλεξάνδρα από το A button on the moon είχε την ιδέα να δημιουργηθεί ένα e-book με ιστορίες γύρω από τη βασική ανθρώπινη ανάγκη, που είναι το φαγητό. Το φαγητό που ενώνει τους ανθρώπους γύρω από ένα τραπέζι, που τους χορταίνει σωματικά και ψυχικά.

Δεκαοχτώ bloggers ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα και με τις ιστορίες τους έφτιαξαν αυτό το βιβλίο με τίτλο "Αλάτι, ζάχαρη κι αλληλεγγύη", που ξεκίνησε ένα ταξίδι αγάπης. Είχε στις αποσκευές του τη διάθεση προσφοράς και όχημά του την ανταπόκριση του κόσμου, που αγοράζοντάς το, έκαναν το αντίτιμο τρόφιμα, ρούχα και είδη πρώτης ανάγκης για συνανθρώπους μας, που τα χρειάζονταν.

Προορισμός του οι λιγότερο τυχεροί από μας. Αποδέκτες του, όλοι! Η αγάπη έγινε λέξεις, οι λέξεις εικόνα και οι εικόνες ένα χέρι που δίνεται σε όποιον έχει ανάγκη! Έτσι πορεύτηκε το e-book μέχρι που ήρθε η στιγμή να τυπωθεί!

Τώρα πια μπορεί ο κάθε ένας από μας να το ξεφυλλίσει, να το διαβάσει, να το δανείσει, να το δωρίσει και μέσα από αυτό, να συνεχίσει το ταξίδι του, που όλες ελπίζουμε να είναι μεγάλο, ατελείωτο.

Η παρουσίαση του τυπωμένου βιβλίου θα γίνει στην Κόρινθο. Και από εκεί ελπίζουμε και ευχόμαστε να συνεχίσει σε όλη την Ελλάδα. Όπου υπάρχουν bloggers, όπου υπάρχει ανάγκη, όπου υπάρχουν άνθρωποι που υποφέρουν.

Τη Δευτέρα 14 Οκτωβρίου 2019 στις 7 μ.μ. στο Συναυλιακό χώρο "Μαρία Δημητριάδη" (Αδειμάντου 12 - 20100 Κόρινθος) θα γίνει η πρώτη παρουσίαση μαζί με τα βιντεάκια των blogger που συμμετέχουν σ' αυτό. Την εκδήλωση οργανώνει το Blogaki και τα έσοδα της πρώτης παρουσίασης του βιβλίου θα δοθούν στο Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Κορίνθου.

Αν θέλετε να παρουσιαστεί και στη δική σας πόλη, επικοινωνήστε με το Blogaki στο blogandsolidarity@gmail.com ή στο womaninblog@gmail.com.

 Τα έσοδα της παρουσίασης θα πάνε εκεί, που εσείς θα επιλέξετε.
Βοηθήστε το ταξίδι της αγάπης να φτάσει όσο πιο μακριά γίνεται!


[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
16 Σχόλια
Δεισιδαιμονίες, προλήψεις - τι είναι και πώς προέκυψαν

Δεισιδαιμονίες, προλήψεις - τι είναι και πώς προέκυψαν


deisidaimonies-prolipseis-ti-einai-kai-pos-proekipsan
Photo by Paul Schafer on Unsplash
Έχετε σκεφτεί πως οι δεισιδαιμονίες και οι προλήψεις καθόριζαν και καθορίζουν ακόμα σε ένα μεγάλο βαθμό, τη ζωή και τη διάθεση των ανθρώπων ανά τους αιώνες; Γεγονότα, συνήθειες και τυχαία περιστατικά, περνούν από στόμα σε στόμα και από σπίτι σε σπίτι δημιουργώντας ένα ιδιαίτερο "φορτίο" φόβου για το μέλλον, σε συνδυασμό με την προσπάθεια να προστατευτούμε από το κακό, είναι δεν είναι αλήθεια αυτό που μαθαίνουμε.

Τι είναι όμως δεισιδαιμονία; Πρώτα πρώτα να πούμε πως είναι σύνθετη λέξη και προέρχεται από την λέξη δείδω (που σημαίνει φοβάμαι) και την λέξη δαίμονας. Είναι ένας παράλογος φόβος, που δεν επιδέχεται λογικές εξηγήσεις, βασίζεται μάλλον στην διαίσθηση απέναντι στις μυστηριώδης υπερφυσικές δυνάμεις, για τις οποίες υπάρχει πίστη ότι ενεργούν κατά του ανθρώπου.

Πρόκειται για ένα φαινόμενο, που συναντάται σε όλους τους λαούς του κόσμου. Οι άνθρωποι εξαρτούν τη δικής τους τύχη αλλά και των μελών της οικογένειας τους από τα προμηνύματα, που δείχνουν με την εμφάνιση τους διάφορα φυσικά φαινόμενα ή θεωρούν την τύχη αυτή συνδεδεμένη με άσχετα φαινόμενα (π.χ. κίνηση άστρων) πιστεύοντας, πως σε κάποιες περιπτώσεις, ο άνθρωπος έχει τη δυνατότητα να αποτρέψει την άσχημη για αυτόν ενέργεια με διάφορες εξίσου παράλογες πράξεις. Μάλιστα αυτές οι πράξεις πιστεύεται ότι έχουν την δύναμη να μεταβάλλουν ακόμα και την δυσάρεστη εξέλιξη διάφορων φυσικών φαινομένων.

Ας μην ξεχνάμε το κλασσικότερο ίσως παράδειγμα, αυτό του χορού της βροχής για πολλούς λαούς που ήθελαν να σταματήσουν το φαινόμενο της ανομβρίας που κατέστρεφε τα σπαρτά ή τις θυσίες που γίνονταν για να σταματήσουν οι θεομηνίες.

Στο ίδιο μοτίβο κινούνται και οι προλήψεις αφού δεν είναι τίποτα άλλο από την πίστη ή αν θέλετε την αντίληψη, που με ανορθολογικό τρόπο αποδίδει σε τυχαία γεγονότα, πράξεις ή και σε αντικείμενα ακόμα, υπερφυσικές ιδιότητες ανακαλύπτοντας σχέσεις που επηρεάζουν (προς το καλύτερο ή το χειρότερο) την πορεία και την τύχη της ζωής του ανθρώπου.

Γνωρίζοντας όλα τα παραπάνω ας δούμε κάποιες από τις πιο διαδεδομένες και πώς προέκυψαν.

Ο αριθμός 13
Μια από τις πιο γνωστές είναι η πεποίθηση πως το νούμερο 13 είναι άτυχο και παρά το γεγονός πως είναι τόσο διαδεδομένη, οι ρίζες της είναι ασαφείς. Διαφορετικές θεωρίες τη συνδέουν με τη Χριστιανική παράδοση σχετίζοντας το Μυστικό Δείπνο όπου ο Ιούδας λέγεται πως κάθισε στη δέκατη τρίτη θέση στο τραπέζι. Ο Περσικός ζωδιακός κύκλος στον οποίο υπάρχουν δώδεκα ζώδια, αφήνει το νούμερο δεκατρία να αντιπροσωπεύει το χάος και δίνει τη δική του αιτιολογία στους αραβικούς λαούς να φοβούνται το 13. Ο φόβος της Παρασκευής και 13 κρατάει από τον 19ο αιώνα συνδυάζοντας δύο παλιές προλήψεις: το φόβο του αριθμού 13 και την πεποίθηση πως οι Παρασκευές είναι άτυχες ημέρες. Ο νοσηρός φόβος του αριθμού 13 γνωστός και με τον όρο “triskaidekaphobia”, είναι τόσο διαδεδομένος, που πολλά κτίρια δεν έχουν 13ο όροφο, πηγαίνοντας κατευθείαν από τον 12ο στον 14ο. Ας θυμηθούμε όμως το 13άρι στο ΠΡΟ-ΠΟ που υπήρχε παλαιότερα και θεωρούνταν τυχερό αφού όποιος κέρδιζε γέμιζε χρήματα!

Μαύρες γάτες
Οι μαύρες γάτες θεωρούνταν από παλιά στις Δυτικές κουλτούρες ως σημάδι κακής τύχης, συνδέοντάς τες με μάγισσες, ενώ σε πολλές κουλτούρες πιστεύουν πως όταν μια μαύρη γάτα διασχίζει το δρόμο σου, θα σε βρει κάποια καταστροφή ή ακόμα και θάνατος. Για τους τζογαδόρους είναι φόβος και τρόμος αφού πολλοί πιστεύουν πως αν δουν μαύρη γάτα μόνο άσχημα νέα θα έχουν και για το λόγο αυτό αν τη συναντήσουν καθ' οδόν για το καζίνο ματαιώνουν την επίσκεψή τους εκεί. Όλοι μπορούμε να καταλάβουμε τη βασική αιτία που είναι ο φόβος για το διαφορετικό μαζί με το μαύρο χρώμα που έκαναν τη φαντασία των ανθρώπων να οργιάζει. Ευτυχώς οι Ιάπωνες, οι Άγγλοι και οι Ιρλανδοί τις θεωρούν τυχερές αποδεικνύοντας την αστειότητα κάθε δοξασίας.

Σπασμένοι καθρέφτες
Είναι μια πολύ συνηθισμένη πρόληψη επίσης. Ένας σπασμένος καθρέφτης θα φέρει επτά χρόνια κακής τύχης. Η πεποίθηση αυτή έχει τη βάση της στην ιδέα πως ένας καθρέφτης μπορεί να «παγιδεύσει» ένα μέρος της ψυχής του ανθρώπου. Όταν λοιπόν σπάει ένας καθρέφτης ένα κομμάτι της ψυχής σπάει κι αυτό. Σε αυτό το λόγο βασίζεται και η συνήθεια που υπάρχει σε πολλές κουλτούρες (και στην Ελληνική) όταν κάποιος πεθαίνει να καλύπτουν όλους τους καθρέφτες στο σπίτι για να μπορεί η ψυχή του να φύγει ελεύθερη και να μην παγιδευτεί μέσα σ' αυτόν.

Σταυρώνοντας τα δάχτυλα
Το να σταυρώνουμε τα δάχτυλα για καλή τύχη συνηθίζεται παγκοσμίως, ωστόσο η καταγωγή αυτής της πρόληψης είναι ασαφής. Μοιάζει να είναι πιο συνήθης στις Χριστιανικές χώρες, κάτι που υποδεικνύει πως σχετίζεται με το Χριστιανικό σήμα του σταυρού. Άλλοι υποστηρίζουν πως πρόκειται για μια παλιά Παγανιστική ή Σκανδιναβική χειρονομία. Κάποιοι θεωρούν πως πρόκειται για μια πρόληψη για καλή τύχη που προέρχεται από τους τοξότες του Εκατονταετούς Πολέμου μεταξύ Βρετανίας και Γαλλίας. Όποια κι αν είναι η πραγματική εκδοχή σημασία έχει πως για πολλούς ανθρώπους σήμερα αυτή η κίνηση είναι ένα είδος προσευχής για να πάνε όλα καλά.

Ανοιχτή ομπρέλα μέσα στο σπίτι 
Η πρόληψη αυτή προέκυψε με το σκεπτικό πως ό,τι σχεδιάστηκε για έξω, πρέπει να παραμένει έξω.
Στο παρελθόν το άνοιγμα της ομπρέλας μέσα στο σπίτι, ήταν οιωνός θανάτου, κάτι που ευτυχώς στις μέρες μας έχει περιοριστεί μόνο στην κακοτυχία. Για τους Κινέζους πάλι θεωρείται σύμβολο καλοτυχίας και προστασίας αφού προστατεύει από τη βροχή.

Χυμένο αλάτι
Από τα βάθη των αιώνων όταν χυνόταν κατά λάθος το αλάτι ήταν κακό σημάδι. Πολλοί πιστεύουν πως προέρχεται από την χριστιανική παράδοση, αφού λέγεται πως ο Ιούδας ο Ισκαριώτης είχε ρίξει αλάτι επίτηδες στο Μυστικό Δείπνο λίγο πριν την προδοσία του. Όμως στην ουσία οι ρίζες αυτής της δεισιδαιμονίας βασίζονται στα χρήματα. Βλέπετε το αλάτι ήταν ιδιαίτερα ακριβό και έτσι το να χύνεται αποτελούσε γρουσουζιά, αφού έπρεπε να αντικατασταθεί με υψηλό κόστος, ειδικά αν έχυνες το αλάτι που σου πρόσφερε ο οικοδεσπότης. Για πολλούς όμως θεωρούνταν τύχη, όταν έχυνε κανείς αλάτι πίσω από τον αριστερό του ώμο, αφού κρατούσε, κατά την αντίληψη αυτή, το διάβολο μακριά.

Πέρασμα κάτω από σκάλα
Για αιώνες το να περάσει κανείς κάτω από σκάλα θεωρούνταν μεγάλη γρουσουζιά. Πολλοί πίστευαν πως αντιπροσωπεύει την Αγία Τριάδα επειδή σκάλα και τοίχος σχηματίζουν τρίγωνο. Αυτό που έχει όμως σημασία είναι πως το πέρασμα κάτω από σκάλα είναι επικίνδυνο για την ασφάλεια τόσο αυτού που περνά από κάτω όσο και εκείνου που βρίσκεται πάνω σ' αυτή την ώρα που κάποιος περνά. Είναι ίσως η πιο αστεία πρόληψη.

Ο αριθμός 666
Ο αριθμός αυτός αναφέρεται στο Βιβλίο της Αποκάλυψης και αφορά τον εκπρόσωπο του Σατανά. Έγινε ευρύτερα γνωστός από την αναφορά του σε κινηματογραφικές ταινίες όπως την "Προφητεία". Μάλιστα ο πρώην Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ρόναλντ Ρήγκαν όταν μετακόμισε σε σπίτι στο τέλος της θητείας του, ζήτησε να αλλάξουν τον αριθμό του δρόμου από 666 που ήταν σε 668. Ειρωνεία αποτελεί το γεγονός πως όλα αυτά τα χρόνια υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να έχει γίνει λάθος, σύμφωνα με μια ομάδα σπουδαστών που το 2005 ανακάλυψε πως ο αρχικός αριθμός ήταν το 616 και όχι το 666.

Γράμματα αλυσίδας

Τα γράμματα αλυσίδας (chain letters) είναι πολύ παλιό φαινόμενο, που φαίνεται να ξεκινά το 1888. Είναι τα γράμματα που ζητούν από τον αποδέκτη τους να τα αντιγράψει και να τα μεταβιβάσει. Πολλές φορές μάλιστα προειδοποιούν τους προληπτικούς, πως αν δεν το κάνουν κάποια κακή μοίρα τους περιμένει, ενώ συχνά προτρέπουν τη διάδοσή τους λέγοντας στους παραλήπτες πως όσοι το κάνουν θα έχουν εύνοια σε οικονομικά και υγεία.
Με τη χρήση των email και των social media, έγινε ακόμα ευκολότερη η μεταβίβαση αυτή, παρά το γεγονός πως πολλά από αυτά κρύβουν απάτες, ενώ άλλα βασίζονται στην επιθυμία του αποστολέα να δει πόσο μπορεί να εξαπλωθεί κάτι βασιζόμενο στο φόβο των ανθρώπων ή στην προσδοκία τους για κάτι καλύτερο.

Αυτό που πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας είναι πως οι άνθρωποι έχουν την τάση να συνδέουν ό,τι άσχημο τους έχει συμβεί με ημερομηνίες ή φαινόμενα επειδή το μυαλό, σύμφωνα με τους ψυχολόγους, θα καταγράψει αυτή τη μέρα ως κακή!

Να έχετε μια όμορφη εβδομάδα, μακριά από κάθε κακό!




Πηγή πληροφοριών: evia365.gr, dinfo.grnewsbomb.gr
Κείμενο: to e-periodiko mas
[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
16 Σχόλια
Οκτώβριος ο μήνας των χρυσανθέμων

Οκτώβριος ο μήνας των χρυσανθέμων



octobrios-o-minas-ton-chrisanthemon

Ο Οκτώβρης, δεύτερος μήνας του Φθινοπώρου και δέκατος του έτους φέρνει πολλές βροχές στους γεωργούς γι’ αυτό και τον ονομάζουν και «Βροχάρη». Επειδή είναι και εποχή σποράς ονομάζεται σε πολλά μέρη της Ελλάδας «Σποριάτης, Σποριάς και Σπαρτός.

Η επίσημη ονομασία του οφείλεται στη θέση του στο αρχαίο δεκάμηνο ρωμαϊκό ημερολόγιο. Ήταν ο όγδοος κατά σειρά μήνας και έτσι το όνομά του προέρχεται από τον αριθμό οχτώ. Αργότερα σ' αυτό το ημερολόγιο, προστέθηκαν οι μήνες Ιανουάριος και Φεβρουάριος και ο Οκτώβριος άλλαξε θέση (από όγδοος έγινε δέκατος) όχι όμως και όνομα.

Στην αρχαιότητα ονομαζόταν Πυανεψιών από τη γιορτή των Πυανέψιων που γίνονταν προς τιμήν του θεού Απόλλωνα. Γενικότερα, η εποχή του Οκτώβρη ήταν πλούσια σε γιορτές όπως τα Θησεία, τα Απατούρια, τα Θεσμοφόρια αφού ήταν εποχή σποράς και οι άνθρωποι ήθελαν να εξασφαλίσουν καλή σοδειά. Μάλιστα λέγεται πως οι Ρωμαία θυσίαζαν ένα άλογο στο Πεδίον του Άρεως για να πάει καλά η σοδειά τους. Αξίζει να θυμόμαστε πως για την Αθήνα και την Ελευσίνα είναι ο μήνας που άρχιζαν και διεξάγονταν το μεγαλύτερο μέρος των Ελευσίνιων Μυστηρίων.

Ενδιαφέρον έχει το γεγονός πως με τον Ιανουάριο έχουν ένα κοινό. Ξεκινούν και οι δύο μήνες την ίδια μέρα, εκτός από τις δίσεκτες χρονιές.

Είναι η εποχή των χρυσανθέμων που ονομάζονται και αγιοδημητριάτικα και στην Κύπρο οχτωβρούδια. Δεν είναι όμως τα μόνα λουλούδια που ανθίζουν αυτή την εποχή. Μαζί με τα χρυσάνθεμα ανθίζουν και τα κυκλάμινα στις πλαγιές των βουνών και στα βράχια, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει και ο μεγάλος μας ποιητής Γιάννης Ρίτσος στο ποίημά του «Κουβέντα με ένα λουλούδι» που ανήκει στην συλλογή «Δεκαοχτώ λιανοτράγουδα της Πικρής Πατρίδας» και μελοποιήθηκε από το Μίκη Θεοδωράκη.

Πολλές οι γιορτές του Οκτωβρίου με πιο μεγάλη του Αγίου Δημητρίου στις 26 του μήνα. Σε πολλά μέρη ονομάζεται και «Αι-Δημητριάτης» ή «Αι-Δημήτρης». Όπως αναφέρουν οι καθηγητές του Πανεπιστημίου Αθηνών Στράτος Θεοδοσίου και Μάνος Δανέζης «Η γιορτή αυτή, που θεωρείται από το λαό μας ορόσημο του χειμώνα, συνδυάζεται με τη γιορτή του Αγίου Γεωργίου στις 23 Απριλίου. Στο γεωργικό καλαντάρι οι δυο αυτές γιορτές αποτελούν τις χρονικές τομές που χωρίζουν το έτος σε δυο ίσα μέρη, στο χειμερινό και στο θερινό εξάμηνο αντίστοιχα».

Ο Οκτώβριος έχει φυσικά και τη γιορτή του Ευαγγελιστή Λουκά στις 18, καθώς και τη γιορτή του πολιούχου των Αθηνών Διονυσίου του Αρεοπαγίτου στις 3 του μήνα.

Ο Οκτώβρης συνδέεται με σημαντικά γεγονότα της ιστορίας μας. Η κ. Μαρίνα Πετράκη ιστορικός, συγγραφέας και Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Κεντ στη Σύγχρονη Ευρωπαϊκή Ιστορία αναφέρει χαρακτηριστικά: «Η νικηφόρα είσοδος στη Θεσσαλονίκη στις 26 Οκτωβρίου 1912 μεταμόρφωσε την αμελητέα Ελλάδα σε υπολογίσιμη δύναμη. Η απόρριψη του φασιστικού τελεσίγραφου στις 28 Οκτωβρίου 1940 συμπύκνωσε σε μια λέξη την ομοψυχία και αγωνιστικότητα που στήριξαν, πέρα από κάθε ελπίδα και απελπισία, τον αγώνα στα βουνά της Αλβανίας, στις πόλεις και την ύπαιθρο της κατεχόμενης Ελλάδας. Η απελευθέρωση της Αθήνας στις 12 Οκτωβρίου 1944 πυκνώνει συμβολικά το πέρασμα από τον εφιάλτη του εξανδραποδισμού στις προσδοκίες, και τις διαψεύσεις, του μεταπολεμικού κόσμου μας».

Ο μήνας κλείνει με την Εθνική μας Εορτή της 28ης Οκτωβρίου 1940. Ημέρα μνήμης για την επέτειο του ΟΧΙ που σηματοδότησε την έναρξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου και την είσοδο της Ελλάδας στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο μόνος μήνας που δεν έχει το γράμμα "μ" στο όνομά του, είναι το δεύτερο βήμα του Φθινοπώρου που μας προετοιμάζει για το Χειμώνα. Οι βροχές και οι χαμηλότερες θερμοκρασίες, που μας κάνουν να φοράμε τα λεπτά πουλόβερ περισσότερες ώρες της μέρας, δίνουν αφορμή για να μαζεύονται οι παρέες μέσα στα σπίτια και με πιο ζεστά ροφήματα να απολαμβάνουν τις φθινοπωρινές βραδιές.

Να έχετε όλοι ένα υπέροχο μήνα!


πηγή πληροφοριών: wikipedia.org, alfavita.gr
κείμενο: to e-periodiko mas
[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
10 Σχόλια
Σεπτέμβρης, αρχή του Φθινοπώρου

Σεπτέμβρης, αρχή του Φθινοπώρου


september-arxi-tou-fthinoporou
photo by Brigitte Tohm on unsplash

Πρώτος μήνας του Φθινοπώρου ο Σεπτέμβρης με διάρκεια 30 ημερών, οφείλει το όνομά του στη σειρά που είχε στο Ρωμαϊκό ημερολόγιο, στο οποίο κατείχε την έβδομη θέση (Σεπτέμβριος σημαίνει έβδομος, septem - σέπτεμ = επτά). Αργότερα στο Ρωμαϊκό ημερολόγιο προστέθηκαν ο Ιανουάριος και ο Φεβρουάριος και έτσι ο Σεπτέμβρης βρέθηκε στην ένατη θέση, χωρίς όμως να αλλάξει το όνομά του.

Με καιρό ήπιο και ζεστό ο Σεπτέμβρης αντιπροσωπεύει το “μικρό καλοκαιράκι” και ας ανοίγουν τα σχολεία. Ο Ήλιος μπαίνει στο ισημερινό σημείο της τροχιάς του στις 22 και η φύση προετοιμάζεται σιγά σιγά για το Φθινόπωρο.

Από τις αρχές του 4ου αι. μ.Χ. ο Σεπτέμβριος καθιερώθηκε ως η αρχή του εκκλησιαστικού και του πολιτικού έτους, αφού η 1η Σεπτεμβρίου συνέπιπτε με την αρχή της ινδικτιώνος, που μέχρι σήμερα η Ορθόδοξη Εκκλησία εξακολουθεί να γιορτάζει ως “αρχή της ινδικτίου” σύμφωνα με την Μαρίνα Δετοράκη (καθ. Βυζαντινής Φιλολογίας και Ελληνικής Παλαιογραφίας στο Πανεπιστημιο Κρήτης) που αναφέρει χαρακτηριστικά: «Η λέξη ινδικτιών σημαίνει κατ’ αρχήν τον προσδιορισμό του ετήσιου ποσού που έπρεπε να καταβάλλουν οι Ρωμαίοι πολίτες ως φόρο. Συνεκδοχικά, πήρε τη σημασία της οικονομικής χρονιάς, και όταν οι φόροι ρυθμίζονταν με βάση μια περίοδο περισσοτέρων ετών, ινδικτιών ονομάστηκε το σύνολο αυτών των ετών… Κατέληξε έτσι να σημαίνει ένα θεσμοθετημένο κύκλο 15 ετών, συνεχώς επαναλαμβανόμενο (όπως η εβδομάδα ή ο μήνας), που χρησιμοποιήθηκε για τη χρονολόγηση πράξεων και γεγονότων… που τελικά παγιώθηκε ως το δημοφιλέστερο σύστημα χρονολόγησης για τους Βυζαντινούς, και η 1η Σεπτεμβρίου ως η αρχή του έτους τους».

Αυτός είναι ο λόγος που σε κάποιες περιοχές της Ελλάδας η 31 Αυγούστου ονομάζεται “κλειδοχρονιά”, επειδή “κλειδώνει” τελειώνει με άλλα λόγια ο προηγούμενος χρόνος και ξεκινά την 1η Σεπτέμβρη ο καινούργιος “αρχιχρονιά”.

Λόγω της μεγάλης γιορτής της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού στις 14 του μήνα, ο Σεπτέμβρης ονομάζεται και Σταυριάτης ή Σταυρίτης σύμφωνα με τον δρ Λαογραφίας κ. Γ. Αικατερινίδη: «Η μέρα της γιορτής αυτής σε πολλά μέρη αποτελεί χρονικό σταθμό στις τοπικές αγροτικές και ποιμενικές εργασίες και λαμβάνεται ως η αρχή ή το τέρμα για τις σχετικές συμβάσεις. Αλλά σταθμό αποτελούσε παλαιότερα και για τους ναυτικούς, οι οποίοι τότε σταματούσαν τα μακρινά ταξίδια με ιστιοφόρα, όπως συμβούλευε η παροιμία: “Του Σταυρού, σταύρωνε και δένε”. Στις εκκλησίες μοιράζεται τη μέρα αυτή βασιλικός, εκκλησιαστική συνήθεια που πηγάζει από την παράδοση ότι στο μέρος όπου βρέθηκε ο Τίμιος Σταυρός είχε φυτρώσει το αρωματικό αυτό φυτό, που για το λόγο αυτό λέγεται και σταυρολούλουδο… Με το βασιλικό από την εκκλησία και με αγιασμό της ημέρας ετοιμάζεται το νέο προζύμι για όλη τη χρονιά».

Η πιο γνωστή ονομασία του Σεπτεμβρίου είναι “Τρυγομηνάς ή Τρυγητής” όπως χαρακτηριστικά γράφει η Αικατερίνη Πολυμέρου – Καμηλάκη διδάκτωρ Λαογραφίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών: «Την καθολική και πυρετώδη συμμετοχή της κοινότητας αποδίδει η παροιμιακή φράση “θέρος, τρύγος, πόλεμος”. Η συμμετοχή όλων των κατοίκων του οικισμού αναδείκνυε τον τρύγο σε ευχάριστη εργασία, που συχνά έπαιρνε το χαρακτήρα πανηγυριού… Η μεταφορά των σταφυλιών στο ληνό (πατητήρι, αργαστήρι, καρούτα, πατερό, τραπεζονιά, σκαφόνι κ.ά.) γίνεται με ζώα, με κάρα ή με μηχανικά μέσα, σήμερα πια στα πατητήρια. Το πατητήρι διαφέρει από περιοχή σε περιοχή ως προς το σχήμα και τη χωρητικότητα. Αλλού είναι κτιστή παραλληλεπίπεδη δεξαμενή με κλίση του δαπέδου προς την πλευρά απ’ όπου εξέρχεται ο μούστος, αλλού είναι ένας μεγάλος ξύλινος ή πλεχτός φορητός κάδος, που τοποθετείται κατά το πάτημα πάνω σε κτιστή δεξαμενή (υπολήνιο, αποδοχάρι, δοχειό κ.ά.), μέσα στην οποία ρέει ο μούστος. Το πάτημα των σταφυλιών γίνεται από τους “πατητάδες”. Το γλεύκος (μούστος, απόσταμα, βράσμα, λαγάρι, πρόσυρο κ.ά.) μεταφέρεται και αποθηκεύεται συνήθως σε μεγάλα βαρέλια, που έχουν πλυθεί με ειδικά αρωματικά φυτά (σχίνο, μυρτιά, δάφνη κ.ά.) κι έχουν απολυμανθεί με θειάφι ή έχουν ρετσινωθεί. Μέσα εκεί ο μούστος “βράζει”, ζυμώνεται και γίνεται κρασί».

Ο τρύγος των αμπελιών και η δημιουργία του κρασιού είναι μια πανάρχαια διαδικασία με τους αρχαίους Έλληνες να ασχολούνται με αυτό από το 1700 π. Χ. έχοντάς το ως βασικό συστατικό της διατροφής τους, ενώ η μυθολογία συνδέει το κρασί με το θεό Διόνυσο. Ένας μύθος αναφέρει πως πρώτος υποδέχτηκε το Διόνυσο στην Αττική ο Ικάριος και από αυτόν έμαθε την τέχνη του κρασιού. Μάλιστα στον τόπο που έγινε η πρώτη εκείνη συνάντηση φυτεύτηκε το πρώτο αμπέλι και η περιοχή ονομάστηκε Διόνυσος.

Στους χριστιανικούς χρόνους και στην Ορθόδοξη Εκκλησία το αμπέλι και το κρασί αποτελούν θεμελιώδη σημεία της πίστης. Στο κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο αναφέρεται: “ Ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος ἡ ἀληθινή, καὶ ὁ πατήρ μου ὁ γεωργός ἐστι. “ και το κρασί είναι το βασικό συστατικό της Θείας Κοινωνίας που μετατρέπεται σε Αίμα Χριστού.

Ο Σεπτέμβρης αποτελεί αναμφισβήτητα την ομαλή μετάβαση προς το χειμώνα (όπως άλλωστε και το φθινόπωρο) με τις ζεστές του μέρες, αλλά και τα πρωτοβρόχια, τον ήπιο καιρό με τα δροσερά βράδια να μας θυμίζουν πως το καλοκαίρι τελείωσε...

Καλό σας μήνα!


πηγή πληροφοριών: wikipedia.org
[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
14 Σχόλια
Αύγουστος ο μήνας των διακοπών και των εορτών

Αύγουστος ο μήνας των διακοπών και των εορτών


avgoustos-o-minas-ton-diakopon-kai-ton-eorton
Photo by Nick Karvounis on Unsplash
Ο Αύγουστος ήταν ο δεύτερος μήνας του έτους στο αττικό ημερολόγιο και το όνομά του ήταν Μεταγειτνιών και είχε 29 ημέρες, ενώ στο παλιό ρωμαϊκό ημερολόγιο ήταν ο έκτος μήνας και για το λόγο αυτό το όνομά του ήταν Sextilis και είχε 31 ημέρες. Το 8 π.Χ. ο Αύγουστος Καίσαρας έδωσε το όνομά του στο μήνα. Λέγεται μάλιστα πως ο Αύγουστος έβαλε το μήνα στη θέση αυτή για να τιμήσει το θάνατο της Κλεοπάτρας η οποία έβαλε τέλος στη ζωή της στις 12 Αυγούστου του 30 π.Χ.

Στο Βυζαντινό ημερολόγιο ήταν ο τελευταίος μήνας του χρόνου με την 31 Αυγούστου να γιορτάζεται ως παραμονή της Πρωτοχρονιάς.

Σε κάποιες περιοχές θεωρούσαν πως ο Αύγουστος συμπίπτει με την “εώα επιτολή” του Σείριου, δηλ. Την ανατολή του λαμπρότερου άστρου της νύχτας λίγο πριν την ανατολή του Ήλιου, όπως αναφέρουν οι Mάνος Δανέζης, επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Στράτος Θεοδοσίου, αναπληρωτής καθηγητής: «Ο Σείριος είναι το λαμπρότερο άστρο του αστερισμού του Μεγάλου Κυνός και η εώα επιτολή του σ’ αυτή τη χρονική περίοδο είχε συνδεθεί στην αρχαιότητα με τα κυνικά καύματα (τα dies caniculariae των Λατίνων), δηλαδή με τις θερμότερες ημέρες του έτους, τα οποία καύματα οι αρχαίοι απέδιδαν στην επί πλέον αύξηση της θερμοκρασίας από την υποτιθέμενη προσθήκη της ακτινοβολίας του Σείριου στην ακτινοβολία του Ήλιου».

Πολλές είναι οι γιορτές του Αυγούστου με γνωστότερη την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στις 15 (δεκαπενταύγουστος), αλλά και τη γιορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στις 6 του μήνα, καθώς και τα εννιάμερα της Παναγίας στις 23.

Σύμφωνα με την λαογράφο Ελένη Ψυχογιού: «Τα πανηγύρια της Παναγίας τελούνται παραδοσιακά στο απόγειο του καλοκαιριού, όταν έχει ολοκληρωθεί ο παραγωγικός κύκλος, αφήνοντας στους ανθρώπους χρόνο σχόλης και προσόδους για να καταναλώσουν σε μια ‘τελετουργική σπατάλη’… Πέρα από εκδηλώσεις πίστης, τα πανηγύρια αποτελούν συλλογικά πολυσύνθετα και ύψιστης σημασίας επικοινωνιακά γεγονότα, που λειτουργούν ως θεμέλια πολιτισμού για τις ανθρώπινες κοινότητες ακόμα και στις μέρες μας, με όποια μορφή επιτελούνται κατά τόπους».

Ο Γεώργιος Ν. Αικατερινίδης αναφέρει για τη Μεταμόρφωση του Σωτήρος: «...έθιμο από τα πιο διαδεδομένα, με μορφή θρησκευτικού νομίμου, είναι η προσκομιδή στις εκκλησίες και ευλόγηση με ειδική ευχή των πρώτων σταφυλιών της χρονιάς… Σ’ αυτό το έθιμο επιζεί η αρχαία συνήθεια των απαρχών, της προσφοράς δηλαδή των πρώτων καρπών στους θεούς, όπως εκφραζόταν στην ιστορική αρχαιότητα ως συγκροτημένη λατρευτική εκδήλωση με τις εορτές των Θαργηλίων, των Θαλυσίων και των Πυανοψίων».

Αξίζει να θυμόμαστε πως στις 27 του μήνα γιορτάζεται η ανακάλυψη μιας εκκλησίας στη Ρόδο η οποία χρονολογείται στα μέσα του 14ου αιώνα. Σε μία από τις εικόνες της εκκλησίας απεικονίζεται ο Άγιος Φανούριος ο οποίος μέχρι τότε ήταν άγνωστος. Ο τότε μητροπολίτης του νησιού Νείλος αποφάσισε να αφιερώσει την εκκλησία (η οποία ανακαινίστηκε) στον άγιο και του οποίου η μνήμη εορτάζεται από τότε την ημέρα της ανακάλυψης της εκκλησίας και της εικόνας του και στις 29 του μήνα εορτάζουμε την Αποτομή της Τιμίας Κεφαλής του Ιωάννη του Προδρόμου.

Πλούσιος σε καρπούς ο Αύγουστος όπως και οι λαϊκές του ονομασίες Συκολόγος, Τραπεζοφόρος και Διπλοχέστης είναι μόνο μερικές από αυτές.

Ο Αύγουστος είναι συνυφασμένος με τις διακοπές, τα μπάνια στη θάλασσα, την ξεκούραση και την ξενοιασιά. Είναι ο μήνας που αδειάζουν τα αστικά κέντρα και σφύζουν από ζωή τα νησιά και όλοι οι παραθαλάσσιοι προορισμοί της χώρας, αφού η πλειοψηφία των εργαζόμενων παίρνει την άδειά του αυτό το μήνα.

Καλό μήνα, καλές διακοπές σε όλους!


πηγή πληροφοριών: wikipedia.org


[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
2 Σχόλια
Ιούλιος, ο Αλωνάρης της παράδοσης...

Ιούλιος, ο Αλωνάρης της παράδοσης...


Photo by Julian Paul on Unsplash
Ο Ιούλιος πήρε το όνομά του από τον Αύγουστο Καίσαρα ο οποίος ήθελε να τιμήσει τον Ιούλιο Καίσαρα και του έδωσε το όνομά του. Μέχρι τότε ονομαζόταν στα λατινικά Quintilis και ήταν ο πέμπτος μήνας του παλιού ρωμαϊκού ημερολογίου. Στο αττικό ημερολόγιο ήταν ο πρώτος μήνας, ονομαζόταν Εκατομβαιών και είχε διάρκεια τριάντα ημερών που αντιστοιχούσε στο χρονικό διάστημα από 23 Ιουνίου ως 23 Ιουλίου.

Για τους αρχαίους που έδιναν μεγάλη σημασία στην γεωργία και στις δουλειές, που είχαν σχέση με αυτή, ο Ιούλιος είναι ο μήνας που γίνεται το αλώνισμα και για το λόγο αυτό, ονομάζεται και Αλωνάρης ή και Αλωνιστής. Το αλώνισμα των δημητριακών γινόταν σε χώρο που φυσούσαν οι περισσότεροι άνεμοι, το αλώνι είχε σχήμα κυκλικό και στη μέση βρισκόταν το ξύλινο δοκάρι (στρέτζερο ή στρογερό) γύρω από το οποίο έτρεχαν τα ζώα (άλογα, βόδια, μουλάρια ή γαϊδούρια) τα οποία ήταν ζεμένα το ένα δίπλα στο άλλο και γυρνούσαν γύρω από ένα κεντρικό στύλο πατώντας τα στάχυα. Στη συνέχεια με τη βοήθεια ενός εργαλείου που λεγόταν δικράνι (κάτι σαν φτιάρι) γινόταν το λίχνισμα, ο διαχωρισμός δηλαδή του καρπού από το άχυρο, πάντα με τη βοήθεια του ανέμου.

Αξίζει να αναφέρουμε πως σύμφωνα με το έθιμο ή τη δεισιδαιμονία, δεν επιτρεπόταν να πάει γυναίκα με ρόκα γνέθοντας στο αλώνι γιατί θα έδιωχνε τον άνεμο και έτσι δεν θα μπορούσαν να λιχνίσουν. Κάποια από τα έθιμα του αλωνισμού προέρχονται από τα αρχαιοελληνικά Θαλύσια που γίνονταν προς τιμήν της θεάς Δήμητρας. Σύμφωνα με τη λαογραφία άμεση σύνδεση με το λίχνισμα έχει ο προφήτης Ηλίας που διαφεντεύει τους ανέμους, δίνοντας ένα ακόμα προσωνύμιο στο μήνα αυτό του Αηλίατη ή Αηλιά.

Και μια που αναφέρουμε τον προφήτη Ηλία, του οποίου η μνήμη γιορτάζεται στις 20 του μήνα, αξίζει να θυμόμαστε πως ο Άγιος συνδέεται και με τις βροχές στις κορυφές των βουνών. Γι' αυτό και σε όλες τις περιοχές της Ελλάδας θα βρούμε και από ένα ξωκλήσι αφιερωμένο σε κείνον. Βέβαια από την αρχαιότητα οι κορυφές των βουνών υπήρξαν κέντρα λατρείας και ταυτίζονταν με το Δία που ήλεγχε τα μετεωρολογικά φαινόμενα και παρουσιάζεται στα αγάλματα και στα αγγεία με τις περίφημες αστραπές στο χέρι του. Αυτές οι ιδιότητες προσδόθηκαν αργότερα στον προφήτη Ηλία από τους Έλληνες και τους Σλάβους.

Ο κ. Γ. Αικατερινίδης, δρ Λαογραφίας αναφέρει χαρακτηριστικά: «Οι βροχές και τ’ αστροπελέκια από τον προφήτη Ηλία γίνονται. Ξαπλώνει στα σύννεφα και κοιμάται, όταν είναι να καλοσυνέψει ο καιρός. Μα όταν είναι για νερό, τρέχει με τ’ αμάξι του στον ουρανό και γι’ αυτό βροντάει… Όταν βροντάει, είναι που με το πύρινο αμάξι του κυνηγάει τη Λάμια να τη σκοτώσει, για να μην καταστρέψει τα σπαρτά των ανθρώπων. Οι αστραπές που πέφτουνε τότες είναι οι πύρινες σαγίτες που ρίχνει στη Λάμια ο άγιος».

Πολλές είναι ο γιορτές που έχει ο Ιούλιος και αρκετές είναι αφιερωμένες σε Αγίους που σχετίζονται με την ίαση όπως οι Άγιοι Ανάργυροι Κοσμάς και Δαμιανός (που ήταν γιατροί) στην πρώτη του μήνα, η γιορτή της θεραπεύτριας Αγίας Κυριακής στις 7, η μνήμη της Αγίας Μαρίνας για την ίαση των άρρωστων παιδιών, η Αγία Παρασκευή που σύμφωνα με την παράδοση θεραπεύει τις παθήσεις των ματιών στις 26 του μήνα και ο Άγιος Παντελεήμονας στις 27 ο οποίος ασκούσε φιλανθρωπική ιατρική και ως εκ τούτου θεωρείται ιαματικός Άγιος.

Η ανθρωπολόγος κ. Λ. Παπαγαλάνη εξηγεί: «Η θρησκευτική λαϊκή παράδοση κρατά ζωντανή τη θαυματουργική χαριτοδότηση των αγίων, όπως και των αρχαίων θεοτήτων. Με ευχές, τελετικά δρώμενα και προσφορές, οι πιστοί προσπαθούν, σ’ ένα συνδυασμό ευλάβειας, πίστης, φόβου και προσωπικής ωφέλειας, να διασφαλίσουν την συνεπικουρία των θείων δυνάμεων».

Στις μέρες μας, ο Ιούλιος είναι μαζί με τον ακόλουθό του Αύγουστο, ο μήνας που ξεκινούν οι διακοπές, τα σαββατοκύριακα στη θάλασσα, η φυγή από τις αστικές μεγαλουπόλεις και η ξεκούραση για τους περισσότερους από μας, τους πιο τυχερούς ίσως...

Σας εύχομαι ένα όμορφο και ξένοιαστο μήνα!

Πηγή πληροφοριών: wikipedia.org

[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
12 Σχόλια
Ιούνιος, ο μήνας του θερισμού και του "Κλήδονα"

Ιούνιος, ο μήνας του θερισμού και του "Κλήδονα"


iounios-o-minas-tou-therismou-kai-tou-klidona
Φωτογραφία της Tamara Budai από το Unspash
Ο πρώτος μήνας του καλοκαιριού ο Ιούνιος, πήρε το όνομά του από την Ήρα (σύζυγο του θεού Δία), που ονομαζόταν στα λατινικά Juno. Ο έκτος μήνας του χρόνου έχει τη δική του ονομασία σε πολλές περιοχές της Ελλάδας. που σχετίζονται και με τις αγροτικές εργασίες που γίνονται κατά τη διάρκειά του.

Στις περισσότερες περιοχές της Ελλάδας ονομάζεται και Θεριστής συνδεόμενος με την ωρίμανση των δημητριακών και το θερισμό τους. Στα Γρεβενά τον ονομάζουν Κερασάρη, επειδή ωριμάζουν τα κεράσια, στην Άνδρο Ορνιαστή, επειδή γίνεται η τεχνική γονιμοποίηση με ορνούς, ενώ στην Πάρο Ρινιστή. Στο τρίτο δεκαήμερο του Ιουνίου έχουμε το θερινό ηλιοστάσιο αυτό που ο λαός μας ονομάζει "λιοτρόπι" και για το λόγο αυτό του έδωσαν και το όνομα Λιοτρόπης. Λέγεται ακαόμα και Αγιογιαννίτης ή Λαμπαδιάρης λόγω της γιορτής του Αγ. Ιωάννου του Προδρόμου στις 24 του μήνα η οποία συνδέεται με τον Κλήδονα και τις φωτιές που ανάβουν την παραμονή της γιορτής σε κάθε γειτονιά. Οι φωτιές που ονομάζονταν και "μπουμπούνες" ανάβονταν στο κέντρο του χωριού συνήθως αλλά και σε κάθε γειτονιά και συναγωνίζονταν ποια είναι η μεγαλύτερη. Εκεί έκαιγαν και τα μαγιάτικα στεφάνια, ενώ πηδούσαν πάνω από τη φωτιά κορίτσια κι αγόρια. Η ονομασία Ριγανάς του προσδίδεται επειδή αυτή την εποχή μάζευαν τη ρίγανη.

Πολλά τα έθιμα του θερισμού και κάποια κοινά με άλλους λαούς σε Ινδία και Ευρώπη. Όπως για παράδειγμα τα έθιμα που αφορούν τα "τελευταία στάχυα" τα οποία άφηναν αθέριστα ή τα έπλεκαν σε δέσμη με σχήμα σταυρού την οποία ονόμαζαν χτένι, ψαθί ή σταυρό και την τοποθετούσαν στο εικονοστάσι του σπιτιού. Όταν ερχόταν η εποχή της σποράς τα έτριβαν και τα ανακάτευαν με τον καινούργιο σπόρο. Αυτά τα αθέριστα τα ονόμαζαν "τα γένια του νοικοκύρη" ή "τα γένια του Θεού".

Το έθιμο του "Κλήδονα" που ήταν ζωντανό μέχρι τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1970 στην επαρχία έχει τις ρίζες του στην αρχαιότητα. Πρόκειται για μια από τις πιο τελετουργικές παραδόσεις του τόπου μας και αφορά την αποκάλυψη του μέλλοντα συζύγου στις ανύπαντρες κοπέλες. Η λέξη υπάρχει από την εποχή του Ομήρου και σήμαινε τον ήχο που προπορευόταν πριν από μια προφητεία.

Παραμονή της γιορτής του Αη-Γιάννη στις 23 Ιουλίου, οι ανύπαντρες κοπέλες μαζεύονταν σε ένα σπίτι και ανέθεταν σε κάποια από τη συντροφιά η οποία όμως θα έπρεπε να έχει μητέρα και πατέρα εν ζωή, να φέρει από το πηγάδι ή την πηγή το "αμίλητο νερό". Μάλιστα, την ονόμαζαν "Μαρία". Λεγόταν έτσι γιατί η κοπέλα που θα έφερνε το νερό αλλά και όσες τη συνόδευαν θα έπρεπε να κάνουν όλη τη διαδρομή σε απόλυτη σιωπή.

Επέστρεφαν στη συνέχεια στο σπίτι και άδειαζαν το νερό σε ένα πήλινο δοχείο μέσα στο οποίο κάθε κοπέλα έριχνε ένα προσωπικό αντικείμενο, που το ονόμαζαν ριζικάρι. Συνήθως έριχναν τον βαφτιστικό τους σταυρό ή ένα δαχτυλίδι. Σκέπαζαν το δοχείο με ένα κόκκινο ύφασμα, το τοποθετούσαν σε ανοιχτό χώρο και το "κλείδωναν" λέγοντας: «Κλειδώνουμε τον κλήδονα με τ' Αγιαννιού τη χάρη, κι όποια 'χει καλό ριζικό να δώσει να τον πάρει». Το δοχείο παρέμενε εκεί όλη τη νύχτα κάτω από το φως των αστεριών για να "ξαστριστεί" και η παρέα διαλυόταν, επιστρέφοντας κάθε μια στο σπίτι της. Πίστευαν πως αυτή τη νύχτα θα δουν στον ύπνο τους αυτόν που θα παντρευτούν.

Την επόμενη μέρα (ανήμερα του Αη-Γιάννη) πριν ακόμη βγει ο ήλιος που θα εξουδετέρωνε κάθε μαγική επιρροή των άστρων, η κοπέλα που ορίστηκε να φέρει το νερό, παίρνει το πήλινο δοχείο μέσα στο σπίτι και το μεσημέρι πια ή το απόγευμα μαζεύονται όλες οι κοπέλες μαζί και με τις παντρεμένες γυναίκες της γειτονιάς, συγγενείς (άντρες και γυναίκες) οι οποίοι θα παίξουν το ρόλο των μαρτύρων. Στο κέντρο της συντροφιάς κάθεται η "Μαρία" άνοιγε τον Κλήδονα λέγοντας: «Ανοίγουμε τον κλήδονα με τ' Αγιαννιού την χάρη, και όποια έχει καλό ριζικό σήμερα ναν το πάρει» ενώ ταυτόχρονα ανέσυρε ένα - ένα από το δοχείο τα αντικείμενα που είχαν βάλει οι κοπέλες και αντιπροσώπευε το ριζικό της κάθε μιας. Κάθε φορά που έβγαζε από δοχείο ένα αντικείμενο έλεγε ταυτόχρονα και ένα δίστιχο από τραγούδι ή από ημερολόγιο, θεωρώντας πως το κάθε ένα από τα δίστιχα φανέρωνε το μέλλον της κοπέλας που είχε ρίξει μέσα στην Κλήδονα το προσωπικό της αντικείμενο. Οι υπόλοιποι της παρέας σχολίαζαν και πρότειναν τη δική τους ερμηνεία για κάθε ενδιαφερόμενη. Όταν το σούρουπο πια τελείωνε όλη αυτή η διαδικασία, η κάθε κοπέλα που συμμετείχε, έπρεπε να βάλει στο στόμα της μια γουλιά από το "αμίλητο νερό" και να σταθεί μπροστά σε ανοιχτό παράθυρο. Το πρώτο ανδρικό όνομα που θα άκουγε θα φανέρωνε το όνομα αυτού που θα παντρευόταν, ενώ στηνόταν μεγάλο γλέντι στο χωριό το βράδυ της ίδιας μέρας.

Καλό σας μήνα!!

Πηγή πληροφοριών: wikipedia.org
Κείμενο: to e-periodiko mas
[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
14 Σχόλια
Μάιος, ο μήνας των λουλουδιών και των αγώνων...

Μάιος, ο μήνας των λουλουδιών και των αγώνων...


maios-o-minas-ton-louloudion-kai-ton-agonon
Photo by Boris Smokrovic on Unsplash
Ο χιλιοτραγουδισμένος Μάης είναι ο πέμπτος μήνας του χρόνου κατά το Ιουλιανό και Γρηγοριανό ημερολόγιο και έχει 31 ημέρες. Στο αττικό ημερολόγιο όμως ήταν ο ενδέκατος (μήνας Θαργηλιών) και αντιστοιχούσε με το χρονικό διάστημα από 23 Απριλίου ως 23 Μαίου.

Όπως αναφέρει ο Πλούταρχος η ονομασία του προήλθε από το όνομα της νύμφης Μαίας που ήταν η ομορφότερη από τις Πλειάδες τις επτά κόρες του Άτλαντα και της Πλειόνης, η οποία ήταν μητέρα του θεού Ερμή. Για το λόγο αυτό, ο μήνας ήταν αφιερωμένος σε κείνον. Άλλοι λένε πως το όνομά του προσδιορίζει την μεγαλύτερη ηλικία του, από το major που σημαίνει μεγαλύτερος.

Στη Ρώμη κατά την αρχαιότητα, το μήνα Μάιο τελούνταν γιορτές προς τιμήν της νύμφης Ηγερίας για να θυμούνται τις συμβουλές που έδωσε στο Νουμά για τις θρησκευτικές αρχές που εισήγαγε στη Ρώμη. Την πρώτη και τη δεύτερη μέρα του μήνα, συνεχίζονταν τα Φλοράλια (ξεκινούσαν από 28 Απριλίου) γιορτές προς τιμήν της θεάς της βλάστησης Χλωρίδας (Flora) και τελούνταν και τα “Lemuria” (Μειλίχια) που ήταν γιορτές για τις ψυχές των νεκρών.

Στη ρωμαϊκή τέχνη παρατηρούμε να παρουσιάζουν τον Μάιο με μορφή μεσήλικα άνδρα με πλατύ χιτώνα. Στο κεφάλι του είχε σκεύος γεμάτο λουλούδια, ενώ στα πόδια του υπήρχε ένα παγώνι με ανοιγμένα φτερά.

Ο μήνας Μάιος έχει συνδεθεί με όλη την πορεία της Κωνσταντινούπολης, της πόλης που ίδρυσε ο Μέγας Κωνσταντίνος. Στις 11 του μήνα γιορταζόταν η ίδρυση ή τα γενέθλια της πόλης και στις 21 γιορτάζουμε τη μνήμη του, ενώ στις 29 θυμόμαστε την άλωσή της από τους Τούρκους, το 1453. Σύμφωνα με την ιστορία ο Μ. Κωνσταντίνος πήρε την απόφαση να μεταφέρει την πρωτεύουσα της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας στη θέση του αρχαίου Βυζαντίου το 324, χαράζοντας ο ίδιος, με ένα ακόντιο, τα σύνορα της πόλης.

Ο Μάιος είναι ο κατ εξοχήν μήνας των λουλουδιών με το μαγιάτικο στεφάνι να πρωτοστατεί! Στην Ελλάδα παραδοσιακά, το στεφάνι φτιαχνόταν την πρωτομαγιά, στόλιζε την πόρτα του σπιτιού και καιγόταν στις 24 Ιουνίου στις φωτιές του Άι – Γιάννη. Όλοι οι λαοί βέβαια γιόρταζαν την πρωτομαγιά την ανθοφορία της φύσης και τον ήπιο καιρό με τη μεγαλύτερη ηλιοφάνεια που εξασφάλιζε την καλή σοδειά, δίνοντας έτσι στο Μάιο το χαρακτήρα ενός λουλουδιασμένου, χαρμόσυνου, με γιορτές, μήνα.

Βέβαια, δεν έλειπαν και οι προλήψεις που ήθελαν το Μάη «μαγεμένο»! Έτσι, απέφευγαν να κάνουν γάμους κατά τη διάρκεια του μήνα αλλά και σοβαρές εργασίες. Ας θυμηθούμε την παροιμία: «Στον καταραμένο τόπο, Μάη μήνα βρέχει»…

Η 1η του Μάη έχει παγκοσμίως συνδεθεί με το εργατικό κίνημα και τις διεκδικήσεις των εργατικών δικαιωμάτων, για καλύτερες συνθήκες εργασίας. Το 1886 στο Σικάγο έγιναν οι μεγάλες διαδηλώσεις με αίτημα τα τρία οχτάρια (8 ώρες εργασίας, 8 ώρες ψυχαγωγία, 8 ώρες ύπνος) βάζοντας τα θεμέλια για ανθρώπινη αντιμετώπιση των εργαζομένων από τους εργοδότες.

Αξίζει να θυμόμαστε πως κατά την απεργία των καπνεργατών στη Θεσσαλονίκη το 1936, ο Τάσος Τούσης έπεσε νεκρός από σφαίρες της αστυνομίας. Στις εφημερίδες της επόμενης μέρας δημοσιεύτηκε η φωτογραφία της μητέρας του να οδύρεται πάνω από τη σωρό του αδικοχαμένου παιδιού της και ήταν αυτή, που ενέπνευσε το Γιάννη Ρίτσο να γράψει τον Επιτάφιο: "Μέρα Μαγιού μου μίσεψες, μέρα Μαγιού σε χάνω…», καθώς επίσης και τους 200 έλληνες πολιτικούς κρατούμενους, που εκτελέστηκαν την Πρωτομαγιά του 1944 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής από τις δυνάμεις κατοχής σαν αντίποινα για την αντιστασιακή δράση του ΕΛΑΣ. Στη μεγαλύτερη πλειοψηφία τους ήταν μέλη του ΚΚΕ και του ΕΑΜ και παραδόθηκαν στις δυνάμεις κατοχής που τους εκτέλεσαν, από το προηγούμενο καθεστώς.

Στην Ιαπωνία όπου ο Μάιος ονομάζεται Σατσούκι υπάρχει η ονομαζόμενη «ασθένεια του Μάη» όπου οι νέοι σπουδαστές και εργαζόμενοι αρχίζουν να βαριούνται το σπουδές ή την εργασία τους.

Στη Φιλανδία τον ονομάζουν Toukokuu και σημαίνει μήνας της σποράς ενώ στη Σλοβακία ονομάζεται Veliki Traven και σημαίνει ο μήνας της υψηλής χλόης.

Να έχετε ένα όμορφο μήνα!!


Πηγή πληροφοριών: wikipedia.org
Κείμενο: to e-periodiko mas
[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
12 Σχόλια