Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Christmas. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Christmas. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Το πρωτοχρονιάτικο "ποδαρικό" εκτός Ελλάδας

Το πρωτοχρονιάτικο "ποδαρικό" εκτός Ελλάδας



Το "ποδαρικό" δεν είναι αποκλειστικά ελληνική συνήθεια, χωρίς αυτό να σημαίνει πως είναι και πολλοί οι λαοί που το ακολουθούν έτσι όπως γίνεται στην Ελλάδα. Βέβαια λίγο ως πολύ όλοι οι λαοί ανά τον κόσμο, προσπαθούν και επιζητούν τρόπους να φέρουν "γούρι" στο σπιτικό τους την Πρωτοχρονιά, ακόμα και στις μέρες μας, αφού ο σκοπός είναι πάντα ο ίδιος, να φέρει τον νέο χρόνο καλή τύχη στο σπίτι και στην οικογένεια...

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το ποδαρικό στην Αγγλία όπως αναφέρει η αγγλίδα λαογράφος Christina Hole. Το ποδαρικό λοιπόν γίνεται τις πρώτες ώρες της Πρωτοχρονιάς, αν όχι τα πρώτα λεπτά.

Αυτός που θα το κάνει φέρνει μαζί του συμβολικά δώρα όπως τρόφιμα, καύσιμα, χρήματα τα οποία θεωρούνται τεκμήρια ευημερίας. Πολλές φορές φέρνει μαζί του ένα κλαδί από αειθαλές δέντρο, το οποίο συμβολίζει την καλή υγεία.

Ο πρωτοχρονιάτικος επισκέπτης, που θα κάνει ποδαρικό χαιρετά όλους τους παρευρισκόμενους και στη συνέχεια τον καλωσορίζουν κι εκείνοι και αφήνει ένα κάρβουνο για το άναμμα της φωτιάς. Κανείς δεν φεύγει από το σπίτι πριν καταφθάσει ο επισκέπτης του ποδαρικού, όπως καταλαβαίνετε. Κανείς δεν μιλά μέχρι να μιλήσει εκείνος και να ευχηθεί στην οικογένεια και τους καλεσμένους "Happy new year". Τότε μόνο σπάει η σιωπή και αντεύχονται όλοι!!!

Σύμφωνα με τη Hole, το ποδαρικό δεν επιτρέπεται να γίνει από γυναίκα. Αν αυτό συμβεί, τότε πιστεύεται ότι θα προκληθεί καταστροφή στην οικογένεια που το επέτρεψε. Κατά την αντίληψη των Άγγλων το ποδαρικό πρέπει να γίνεται από άνδρα δυνατό, υγιή και όμορφο!

Δύο ακόμα χώρες έχουν το "ποδαρικό" σαν πρωτοχρονιάτικο έθιμο.

Η πρώτη είναι η γειτονική της Αγγλίας, η Σκωτία όπου συνηθίζουν με την έλευση του καινούργιου χρόνου να πηγαίνουν ο ένας στο σπίτι του άλλου για να κάνουν το ποδαρικό, που γίνεται όπως και στην Ελλάδα με το δεξί πόδι, για να πάει καλά η χρονιά. Ο επισκέπτης που θα είναι ο πρώτος που θα περάσει το κατώφλι του σπιτιού, θα πρέπει να φέρνει μαζί του και δώρα, κυρίως ουίσκι και άλλα φαγώσιμα.

Στην Αργεντινή, κάνουν ένα ιδιότυπο "ποδαρικό". Φροντίζουν ακριβώς στις 12 να κάνουν ένα βήμα με το δεξί πόδι, έτσι ώστε να ξεκινήσει η χρονιά με καλοτυχία.


πηγή: 24grammata.com,

Κείμενο: to e-periodiko mas
[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
9 Σχόλια
Ένα ξεχωριστό ημερολόγιο για το 2019, που μπορείτε να εκτυπώσετε!

Ένα ξεχωριστό ημερολόγιο για το 2019, που μπορείτε να εκτυπώσετε!


diy-floral-callendar-free-download

Ένα ακόμα ημερολόγιο, έχω για σας σήμερα, όπως το είχα υποσχεθεί. Για μένα είναι ξεχωριστό, γιατί σε κάθε μήνα αντιστοιχεί ένα λουλούδι και σε κάθε λουλούδι υπάρχουν συμβολισμοί και πληροφορίες, που μαζί θα ανακαλύψουμε!

Ξεκινάμε...
Ιανουάριος. Ο μήνας της Τουλίπας. 
Ένα λουλούδι που δηλώνει την αγάπη, που παίρνει διαφορετική χροιά ανάλογα με το χρώμα. Η κόκκινη τουλίπα συμβολίζει την αληθινή αγάπη, η κίτρινη την απελπισμένη, η μωβ την πίστη στην αγάπη και η λευκή την αγάπη που φτάνει ως τη συγχώρεση.
Στην Ιαπωνική τέχνη της ανθοδετικής, η τουλίπα συμβολίζει την καλοσύνη, τη συμπόνια και την τύχη, γι' αυτό την επέλεξα για να ξεκινήσει μ' αυτή ο πρώτος μήνας του χρόνου.

Φεβρουάριος, ο μήνας του Τριαντάφυλλου.
Είναι το κατ' εξοχήν σύμβολο της αγάπης, αλλά και του πάθους, γι' αυτό και οι περισσότεροι εκφράζουν τον έρωτά τους μέσα από μια ανθοδέσμη με τριαντάφυλλα. Ο Φρόιντ θεωρούσε πως το τριαντάφυλλο συμβολίζει τη γυναικεία φύση, ενώ η μυθολογία αναφέρει πως η θεά Αφροδίτη καθώς αναδυόταν από τη θάλασσα έλαβε ως δώρο καλωσορίσματος λευκά τριαντάφυλλα. Όμως κατά λάθος πάτησε τα αγκάθια και από το αίμα της τα τριαντάφυλλα βάφτηκαν κόκκινα. Ένας άλλος μύθος αναφέρει πως κάποτε η Χλωρίδα βρήκε μια νύμφη νεκρή στο δάσος και μεταμόρφωσε το σώμα της σε λουλούδι. Κάλεσε τότε, την Αφροδίτη η οποία του έδωσε ομορφιά, το Διόνυσο το θεό του κρασιού και του γλεντιού, ο οποίος του έδωσε ευωδία και τον Απόλλωνα ο οποίος το έκανε με τη λάμψη του ήλιου να ανθίσει. Μάλιστα ο θεός του πολέμου ο Άρης ήταν αυτός που του χάρισε τα αγκάθια να προστατεύει το τριαντάφυλλο την ομορφιά του.
Δεν θα μπορούσε λοιπόν να λείπει από το Φεβρουάριο που είναι και η γιορτή των ερωτευμένων...

Μάρτιος, ο μήνας της Στερλίτσιας ή αλλιώς Πουλί του Παραδείσου. 
Είναι από τα πιο γνωστά λουλούδια στον κόσμο και συμβολίζει την ευτυχία. Μοιάζει σαν εξωτικό πουλί γι' αυτό και μέχρι το 1773 ονομαζόταν Πουλί του Παραδείσου. Το δεύτερο όνομά του το οφείλει στη Σαρλότ Στέρλιτς, σύζυγο του βασιλιά Γεωργίου Γ' της Αγγλίας, όταν ο βοταναλόγος και διευθυντής των βασιλικών κήπων. σερ Τζόσεφ Μπανκς, του έδωσε το όνομά της.

Απρίλιος, ο μήνας της Φρέζιας. 
Η Φρέζια που κατάγεται από την Αφρική, συμβολίζει την αθωότητα, τη φιλία και την εμπιστοσύνη. Τα χρώματά της είναι τόσα πολλά, που δίκαια θεωρείται ένα από τα πιο πολύχρωμα λουλούδια του κόσμου. Το σημερινό της όνομα το οφείλει στο γιατρό Φρίντριχ Φριζ και η λευκή είναι η πιο αρωματική εκδοχή του λουλουδιού αυτού.

Μάιος, ο μήνας της Μανόλιας. 
Το λουλούδι που συμβολίζει την αρχοντιά, την επιμονή και την αξιοπρέπεια. Τα δέντρα της Μανόλιας είναι από τα πιο όμορφα δέντρα της φύσης. Κατάγεται από την Ασία και το όνομά της το πήρε από το γιατρό Πιερ Μανιόλ, ενώ δεν είναι λίγοι εκείνοι οι επιστήμονες που υποστηρίζουν πως το άρωμά της ενεργοποιεί περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με τα συναισθήματα και τη μνήμη. Στην κοσμετολογία το άρωμά της θεωρείται αλησμόνητο και σύμβολο της λάμψης και της φρεσκάδας.

Ιούνιος, του Ασιατικού Κρίνου ή αλλιώς Λίλιουμ Οριεντάλ.
Το λουλούδι αυτό, αποτελεί σύμβολο της αγνότητας, της αθανασίας, της ανάστασης, της αναγέννησης, της εγκράτειας, της γονιμότητας και της καρποφορίας. Είναι αφιερωμένο σε όλες τις παρθένες. Ίσως γι' αυτό να έγινε και η σύνδεσή του με την Παναγία, αφού το λουλούδι καθώς λένε οι βοτανολόγοι κατάγεται από την Παλαιστίνη. Στην Ευρώπη μεταφέρθηκε από Φοίνικες εμπόρους και ονομάστηκε Μαντόνα Λίλη από τους πρώτους αγιογράφους χριστιανούς που ζωγράφιζαν την Παναγία να κρατά ένα κρίνο.
Στην Ελλάδα, υπάρχουν πέντε είδη κρίνων, τα οποία τα περισσότερα φύονται στη βόρεια Ελλάδα. Το πιο γνωστό απ' όλα είναι το Λείριο το πάλλευκο ή αλλιώς κρινάκι της Παναγίας. Φυσικά, το χρώμα του δεν είναι μόνο λευκό. Πολλά είναι τα χρώματα και οι ποικιλίες για το λουλούδι αυτό, που ανθίζει τον Ιούνιο και αποτελεί ένα από τα απειλούμενα φυτά του Εθνικού Πάρκου της Οροσειράς της Ροδόπης.

Ιούλιος, ο μήνας της Ορχιδέας.
Ένα σπάνιας ομορφιάς λουλούδι, που συμβολίζει την αγάπη επειδή ανθίζει και αναπτύσσεται και κάτω από πολύ αντίξοες συνθήκες. Πολλοί είναι εκείνοι που τη συνδέουν και με τη γονιμότητα, γι' αυτό και τη δωρίζουν σε ζευγάρια που περιμένουν παιδί. Ανάλογα με το χρώμα της, υπάρχουν και περισσότεροι συμβολισμοί που όλοι συνδέονται με τη γυναικεία ομορφιά και την ξεχωριστή αγάπη που μπορεί να εμπνεύσει.

Αύγουστος, ο μήνας της λεβάντας.
Αποτελεί κυρίως σύμβολο της αφοσίωσης αλλά και του έρωτα, της προστασίας, της καθαρότητας, της μακροζωίας, της επιμονής και της ειρήνης. Το όνομά της προέρχεται από τη λατινική λέξη lavare που σημαίνει πλένω, καθαρίζω, ενώ έχει ιδιαίτερη σημασία για τους χριστιανούς, αφού - σύμφωνα με μια παράδοση - πίστευαν πως βάζοντας λεβάντα στις κλειδαρότρυπες μπορούσαν να κρατήσουν μακριά από το σπίτι τα φαντάσματα και κάθε κακό. Το μεθυστικό της άρωμα έχει την ιδιότητα να ηρεμεί και να κατευνάζει το νευρικό σύστημα και ίσως αυτός είναι ο κύριος λόγος που της προσδίδουν αυτές τις "μεταφυσικές" ιδιότητες. Εξάλλου είναι πολλοί εκείνοι που παραδέχονται πως στη θέα και μόνο των όμορφων μωβ λουλουδιών τους νιώθουν ευφορία και ηρεμία.

Σεπτέμβριος, ο μήνας της Καμέλιας. 
Η κόκκινη συμβολίζει τα ψυχικά χαρίσματα και η λευκή τη χάρη. Η Καμέλια, που είναι ένα αειθαλές δέντρο της Ιαπωνίας και της Κίνας, πήρε το όνομά της από τον Τζόρτζ Κάμελ, ένα ιησουήτη ιεραπόστολο, ο οποίος ταξίδεψε ως την Ασία για να μελετήσει τη χλωρίδα. Λέγεται αλλιώς και Ρόδο της Ιαπωνίας και περιλαμβάνει 250 διαφορετικά είδη. Δεν χάνει ποτέ τα φύλλα της, ενώ τα άνθη της διατηρούνται πάνω στο δέντρο για πολλούς μήνες. Φτάνει σε ύψος τα 20 μέτρα και κάποια είδη της όπως η Καμέλια η σινική, χρησιμοποιούνται ως ρόφημα.

Οκτώβριος, ο μήνας του Κρόκου.
Άλλο ένα λουλούδι με μωβ χρώμα σύμβολο της φιλίας, της ψυχαγωγίας και της μετάνοιας. Ο Κρόκος γνωστός από την αρχαιότητα, αποτέλεσε βασικό συστατικό της ζωής των αρχαίων Ελλήνων με χρήση που δεν περιοριζόταν μόνο στο φαγητό αλλά και στην ένδυση, αφού τον χρησιμοποιούσαν σαν μέσο βαφής υφασμάτων. Η μυθολογία θέλει τον Κρόκο να είναι φίλος του θεού Ερμή, ο οποίος έχασε τη ζωή του από το θεό, όταν τον χτύπησε στη διάρκεια παιχνιδιού, κατά λάθος στο κεφάλι. Στον τόπο που έπεσε νεκρός ο Κρόκος φύτρωσε ένα λουλούδι με μωβ χρώμα και από το αίμα που έσταξε από την πληγή, βάφτηκαν κόκκινοι οι στήμονές του. Για τους χριστιανούς, το άρωμα του κρόκου είναι ένα από τα 58 αρώματα που χρησιμοποιούνται από το Πατριαρχείο για την παρασκευή του Αγίου Μύρου.

Νοέμβριος, ο μήνας της Ανεμώνης. 
Η Ανεμώνη συμβολίζει την προσδοκία, την απλότητα αλλά και το εφήμερο. Το όνομά της ελληνικό, της το έδωσε ο άνεμος που βοηθά τα άνθη της να αναπτυχθούν αλλά σκορπίζει κιόλας τα πέταλά τους με το πρώτο του φύσημα. Γι' αυτό ονομάζεται και ανεμολούλουδο. Σύμφωνα με τη μυθολογία, όταν η Αφροδίτη βρήκε νεκρό τον αγαπημένο της Άδωνι από την οργή του θεού Άρη (που τον παράτησε για χάρη του όμορφου νέου) πήρε στην αγκαλιά της το άψυχο σώμα του και ράντισε την πληγή του με νέκταρ το οποίο αναμείχθηκε με το αίμα του και έδωσε αυτό το όμορφο λουλούδι, που όμως έχει μικρή διάρκεια ζωής. Έτσι προκύπτει και ο συμβολισμός του εφήμερου που προσδίδεται σ' αυτό.

Δεκέμβριος, ο μήνας του χριστουγεννιάτικου δέντρου, του έλατου. 
Ένα δέντρο αειθαλές, που δεν χάνει τα φύλλα του ούτε και το έντονο πράσινο χρώμα, γι' αυτό και συμβολίζει την αιωνιότητα και την αιώνια ζωή του Χριστού. Το τριγωνικό του σχήμα συμβολίζει την Αγία Τριάδα, ενώ τα πρώτα του στολίδια που ήταν καρποί του χειμώνα συμβόλιζαν την αναγέννηση. Αργότερα, όταν πια το έλατο μπήκε στα σπίτια, τα κόκκινα στολίδια συμβολίζουν τη θυσία του Σωτήρα μας, τα κεριά (και μετέπειτα φωτάκια) συμβολίζουν το Φως της Ζωής, που είναι ο Χριστός για κάθε χριστιανό και το άστρο στην κορυφή το αστέρι της Βηθλεέμ. Ο άγγελος που πολλές φορές αντικαθιστά το αστέρι, συμβολίζει τον Άγγελο Κυρίου που έφερε την είδηση της Γέννησης στον Ιωσήφ και την Παρθένο Μαρία.

Όλοι οι μήνες μαζί...

diy-floral-callendar-free-download

Αν σας άρεσε το ημερολόγιο αυτό και θέλετε να το τυπώσετε, πατήστε εδώ. Τυπώνεται σε μισό Α4. Το έχω ετοιμάσει έτσι ώστε να τυπώνονται δύο σε κάθε σελίδα για να μπορείτε να το κόψετε στη μέση...

Άλλα πέντε εκτυπώσιμα ημερολόγια, σας περιμένουν εδώ.

Ένας απλός τρόπος για να το φτιάξετε είναι αυτός της φωτογραφίας. Αν θέλετε περισσότερες λεπτομέρειες, αφήστε το σχόλιό σας, έτσι ώστε να κάνω ανάρτηση για την κατασκευή του, δίνοντάς σας και περισσότερες ιδέες.



Πηγές πληροφοριών: wikipedia.org
Κείμενο - σχεδιασμός ημερολογίου: to e-periodiko mas

Το ημερολόγιο είναι αποκλειστικά για ιδιωτική χρήση και 
μπορείτε να το κατεβάσετε για εκτύπωση Δωρεάν!
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση του για εμπορικούς σκοπούς!
[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
22 Σχόλια
Δώρα που έγιναν χειροποίητα χριστουγεννιάτικα στολίδια

Δώρα που έγιναν χειροποίητα χριστουγεννιάτικα στολίδια


christmas-crafts-dora-stolidia

Το blogging έγινε αφορμή να γνωρίσω ένα ακόμα εκπληκτικό κορίτσι, που ακούει στο όνομα Μία,  είναι χρυσοχέρα και στη γωνιά της θα βρείτε πολλά χειροποίητα αντικείμενα, όλα φτιαγμένα με μεράκι και πολύ ταλέντο.

christmas-crafts-dora-stolidia

Πριν από κάμποσους μήνες έλαβα ένα πακέτο γεμάτο δώρα (όλα αυτά που βλέπετε στη φωτογραφία) από κείνη και επειδή το πρόγραμμά μου ήταν απίστευτα φορτωμένο, δεν κατάφερα να το αξιοποιήσω. Μπαίνοντας όμως σε διάθεση χριστουγεννιάτικη και καθώς ετοίμαζα το δικό μου δώρο για κείνη, μου ήρθε η ιδέα, να χρησιμοποιήσω την πρώτη ύλη που μου έστειλε για να φτιάξω στολίδια για το δέντρο μου.

christmas-crafts-dora-stolidia


Πήρα λοιπόν τα ξύλινα μοτίφ, τα κέντησα με τις κλωστές που μου έστειλε, πέρασα την κόκκινη γιορτινή κορδέλα και ...έτοιμα για το δέντρο! Τόσο απλά και τόσο χαριτωμένα όπως μπορείτε κι εσείς να δείτε. Το μοτίφ με το λουλούδι κεντήθηκε για να γίνει χιονονιφάδα. Την ιδέα πήρα από ανάρτηση της Μίας...

christmas-crafts-dora-stolidia

Κράτησα όμως δύο για να τα μετατρέψω σε μπρελόκ μια που ήθελα να τα βλέπω όλο το χρόνο. Το ένα για μένα και το άλλο για ένα άλλο πολύ ξεχωριστό κι αγαπημένο κορίτσι, γιατί ό,τι προσφέρεις με αγάπη, φέρνει γούρι!

christmas-crafts-dora-stolidia

Και φυσικά το σετ ραπτικής που μόνης της έφτιαξε πήρε τη θέση του στην τσάντα μου αφού τα "ατυχήματα" ποτέ δε λείπουν.

christmas-crafts-dora-stolidia

Όσοι δεν γνωρίζετε τη Μία, είναι η Craftartista της blogoγειτονιάς μας και ένα από τα πιο γενναιόδωρα πλάσματα που έχω γνωρίσει! Επισκεφθείτε τη και θα με θυμηθείτε!

Μία μου, σ' ευχαριστώ πολύ πολύ για τα δώρα σου! Με τιμά η φιλία μας!!



[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
15 Σχόλια
Γευστικές παραδόσεις

Γευστικές παραδόσεις


Η ιστορία των μελομακάρονων και των κουραμπιέδων

Δύο χριστουγεννιάτικα γλυκά που είναι δεμένα με τις αναμνήσεις και την οικογενειακή παράδοση όλων μας. Κανείς δεν μπορεί να φανταστεί γιορτές Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς χωρίς μελομακάρονα και κουραμπιέδες. Ελάχιστοι όμως γνωρίζουν την ιστορία αυτών των γλυκών που ήρθαν στην Ελλάδα για να γίνουν αγαπημένο έδεσμα μικρών και μεγάλων.

Τα μελομακάρονα ήρθαν μαζί με τους Μικρασιάτες πρόσφυγες στην Ελλάδα. Τα ονόμαζαν φοινίκια και η συνταγή τους πήγαινε από τη μια γενιά στην άλλη με ευλάβεια, που θα ζήλευε επτασφράγιστο μυστικό. Παρά το γεγονός πως ετυμολογικά η προέλευσή τους είναι αρχαιοελληνική, το μυαλό όλων πάει στο ιταλικό μακαρόνι. Ας δούμε λοιπόν τη διαδρομή...

Αν ανατρέξουμε σε λεξικό, θα μάθουμε πως η λέξη μακαρόνι παράγεται από τη μεσαιωνική ελληνική λέξη μακαρωνία. Ένα φαγητό με βάση τα ζυμαρικά, για το δείπνο στο οποίο μακάριζαν το νεκρό. Η λέξη μακαρωνία, προέρχεται με τη σειρά της από την αρχαία ελληνική λέξη μακαρία η οποία ήταν μια πίτα για την ψυχή του νεκρού, ένα αρτοσκεύασμα με σχήμα όμοιο με εκείνο του μελομακάρονου, που προσφερόταν μετά την κηδεία.

Χιλιάδες χρόνια αργότερα αυτό το αρτοσκεύασμα η μακαρία, βουτήχτηκε στο μέλι, για να γίνει το μελομακάρονο ή αλλιώς φοινίκι. Σ' αυτό το σημείο, σίγουρα θα αναρωτηθείτε πώς γίνεται ένα έδεσμα που ήταν συνδεδεμένο με το θάνατο, μετατράπηκε σε γιορτινό και μάλιστα των Χριστουγέννων. Αιτία είναι το μέλι, που από τους αρχαίους χρόνους συμβόλιζε την ευζωία και τη δημιουργία και κλείνει μέσα του την επιθυμία όλων μας για καλή ζωή και τύχη. Δεν είναι γνωστό από ποιους έγινε αυτή η μετατροπή. Αυτό που είναι σίγουρο είναι πως η Ελλάδα πριν την έλευση των Μικρασιατών δεν έφτιαχνε τέτοιο χριστουγεννιάτικο γλυκό.

Τα χριστουγεννιάτικα κεράσματα μέχρι τότε ήταν οι δίπλες, τα ξηροτήγανα, τα σπάργανα, οι σφακιανόπιτες, οι λαλαγγίτες και οι σαρικόπιτες που όλα έχουν ως βάση τους το μέλι και τους ξηρούς καρπούς αφού πάντα το μέλι συμβόλιζε την καλή ζωή και οι ξηροί καρποί την αφθονία.

Οι κουραμπιέδες έχοντας ταξιδέψει από τη μακρινή Περσία σε όλη την ανατολή, έφτασαν και στην Ελλάδα. Πολλές χώρες διεκδικούν την πατρότητά τους και ιδιαίτερα ο Λίβανος. Παρόμοια γλυκά συναντάμε και στην Τουρκία, την Αλβανία και σε ισπανόφωνες χώρες.

Η λέξη kurabiye στα τουρκικά σημαίνει μπισκότο, όμως τα γλυκίσματα στα οποία αναφέρεται δεν είναι πασπαλισμένα με ζάχαρη άχνη, όπως ο ελληνικός κουραμπιές. Αν θελήσουμε να ψάξουμε βαθύτερα, θα πρέπει να αναζητήσουμε τις ρίζες της λέξης, στη λέξη kuru που σημαίνει στεγνός και στη λέξη biye που είναι δανική από τα λατινικά για τη λέξη biscuit (μπισκότο), την τεχνική δηλαδή του διπλοφουρνίσματος (οι αρχαίοι Έλληνες την ονόμαζαν δίπυρον) κατά την οποία αφαιρούνταν με το ψήσιμο η υγρασία από τα σκευάσματα, για να αντέχουν μέχρι να καταναλωθούν χωρίς να χαλάνε.

Λέγεται πως και ο κουραμπιές ήρθε στην Ελλάδα με τους πρόσφυγες από τη Σμύρνη χωρίς να είναι απολύτως βέβαιο. Στη χώρα μας πάντως είναι ιδιαίτερα αγαπητός όχι μόνο κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων, αλλά όλο το χρόνο. Είναι ένα γλυκό, που συμβολίζει τη χαρά, την ευδαιμονία και συνοδεύει, σε πολλές περιοχές της, κάθε χαρούμενο γεγονός όπως γάμοι, βαφτίσεις, γιορτές.



Πηγές πληροφοριών: olivemagazine.grnea.allnewz.grnews247.gr
Κείμενο: to e-periodiko mas




[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
12 Σχόλια
5 Ημερολόγια για το 2019 που μπορείτε να εκτυπώσετε!

5 Ημερολόγια για το 2019 που μπορείτε να εκτυπώσετε!


5-imerologia-2019-pou-mporeite-na-ektiposete

Yπάρχουν φορές που μας αρέσει ένα ημερολόγιο, αλλά δεν μας βολεύει το μέγεθος ή θα το θέλαμε πιο minimal, πιο floral, θα θέλαμε να έχει χώρο για μια μικρή σημείωση κοκ.

Φέτος λοιπόν για όλους τους παραπάνω λόγους αποφάσισα να φτιάξω ημερολόγιο που να εξυπηρετεί τις ανάγκες μου, αλλά επειδή οι ιδέες ήταν πολλές και μου άρεσαν όλες, σκέφτηκα να τις μοιραστώ μαζί σας, να ακούσω τη γνώμη σας αλλά κυρίως, θέλω να μπορείτε να εκτυπώσετε κι εσείς όποια εκδοχή σας αρέσει.

Ξεκινάμε...

Ημερολόγιο Νο 1. Η φωτογραφία σ' όλο της το μεγαλείο! Το συγκεκριμένο, μπορείτε να το εκτυπώσετε σε μέγεθος Α4,

5-imerologia-2019-pou-mporeite-na-ektiposete
5-imerologia-2019-pou-mporeite-na-ektiposete
5-imerologia-2019-pou-mporeite-na-ektiposete

Για εκτύπωση, πατήστε εδώ

Ημερολόγιο Νο 2. Μια άλλη εκδοχή της ομορφιάς της φωτογραφίας... μπορεί να εκτυπωθεί σε μέγεθος Α4, αλλά και σε μισό Α4 (δύο σε κάθε σελίδα).

5-imerologia-2019-pou-mporeite-na-ektiposete
5-imerologia-2019-pou-mporeite-na-ektiposete
5-imerologia-2019-pou-mporeite-na-ektiposete
5-imerologia-2019-pou-mporeite-na-ektiposete

Για να το εκτυπώσετε, πατήστε εδώ

Μια άλλη εκδοχή, πιο δημιουργική αν θέλετε, είναι το ημερολόγιο Νο 3.

5-imerologia-2019-pou-mporeite-na-ektiposete
5-imerologia-2019-pou-mporeite-na-ektiposete
5-imerologia-2019-pou-mporeite-na-ektiposete

Εκτυπώνεται σε μέγεθος Α4 και μισό Α4. Μπορείτε να το κατεβάσετε πατώντας εδώ

Το ημερολόγιο Νο 4 είναι μια πιο minimal εκδοχή, η οποία εκτυπώνεται σε μισό Α4 αλλά και σε μικρότερο μέγεθος.

5-imerologia-2019-pou-mporeite-na-ektiposete
5-imerologia-2019-pou-mporeite-na-ektiposete
5-imerologia-2019-pou-mporeite-na-ektiposete


Για να το εκτυπώσετε πατήστε εδώ

Το ημερολόγιο Νο 5, είναι εκτός από minimal, ιδιαίτερα ξεχωριστό. Νομίζω καταλάβατε το λόγο...

5-imerologia-2019-pou-mporeite-na-ektiposete
5-imerologia-2019-pou-mporeite-na-ektiposete
5-imerologia-2019-pou-mporeite-na-ektiposete

Για να το εκτυπώσετε, πατήστε εδώ. Εκτυπώνεται σε μέγεθος Α4 και μισό Α4, αλλά και μικρότερο.

Περιμένω όπως πάντα τη γνώμη σας και εσείς, αναμείνατε για ένα ακόμα πιο ξεχωριστό ημερολόγιο με μια ανάρτηση λίγο διαφορετική. Επίσης, σε επόμενη ανάρτηση θα σας έχω και τρόπους για τα τοποθετήσετε στο χώρο σας...


Σχεδιασμός, προσαρμογή και κατασκευή γραμμάτων: to e-periodiko mas.
Φωτογραφίες: Pinterest - Opera browser

Τα ημερολόγια είναι αποκλειστικά για ιδιωτική χρήση και είναι Δωρεάν!! 
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση τους για εμπορικούς σκοπούς!




[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
16 Σχόλια
Φωτεινές μπάλες

Φωτεινές μπάλες


christmas-crafts

Η ιδέα ενός φωτισμένου χώρου από εκατοντάδες μικρά φωτάκια, πάντα γοητεύει. Ίσως γιατί μέσα στη νύχτα θυμίζουν τον έναστρο ουρανό. Μια τέτοια ατμόσφαιρα δημιουργεί η κατασκευή που σας προτείνω, η οποία είναι εύκολη και τα αποτελέσματα είναι φανερά μπροστά σας.

christmas-crafts


Δύο ειδών μπάλες έφτιαξα και ...φώτισα. Η μία μπάλα είναι μεγάλη και οι υπόλοιπες μικρές. Τα υλικά που χρειάζονται είναι σπάγκος (αγαπημένο υλικό έγινε με τον καιρό), κόλλα, μπαλόνια και φωτάκια μπαταρίας.

christmas-crafts

Για τη μεγάλη χρησιμοποίησα ένα μπαλόνι κανονικό μεγέθους που το φούσκωσα στο μέγεθος μιας παιδικής μπάλας. Τύλιξα τον βρεγμένο με κόλλα σπάγκο γύρω του και περίμενα να στεγνώσει. Έσκασα και αφαίρεσα το μπαλόνι όταν στέγνωσε καλά και τύλιξα τα φωτάκια γύρω της στερεώνοντάς τα με νέο σπάγκο. Αυτό ήταν όλο!...

christmas-crafts

Το ίδιο έκανα και για τις μικρές. Μόνο που το μέγεθος των μπαλονιών ήταν μικρό. Τα μπαλόνια - νερόμπομπες όπως τα λένε τα παιδιά έδωσαν το καλούπι. Η διαδικασία ίδια. Όταν στέγνωσαν πήρα μια σειρά φωτάκια μπαταρίας και την πέρασα μέσα από τις μπάλες. Έτσι στέκονται κιόλας η μία δίπλα στην άλλη φωτισμένες και χαρωπές!

christmas-crafts

Αφού σας πω πως μ' αυτή την ανάρτηση συμμετέχω στο Countdown της Δέσποινας κι αυτή την εβδομάδα, περιμένω εναγωνίως τη γνώμη σας!...





[ Διαβάστε περισσότερα ]
Marina Antoniou
0 Σχόλια
Ο Θρύλος των καλικάντζαρων

Ο Θρύλος των καλικάντζαρων


Ένα …γνωστό παραμύθι



Στο άκουσμα της λέξης (καλικάντζαρος) έρχεται στο μυαλό, η εικόνα της γιαγιάς κοντά στο τζάκι, που διηγείται στα εγγονάκια της, ιστορίες από τα «χρόνια τα παλιά». Τότε που ο κόσμος ήταν πιο απλός στη σκέψη και τη συμπεριφορά και θυμόταν και τηρούσε έθιμα και δοξασίες που τώρα μοιάζουν τόσο νοσταλγικά μακρινές.

Τι ήταν όμως αυτοί οι καλικάντζαροι;

Οι γιαγιάδες απαντούν με περισσή σιγουριά, λες και τους είχαν δει με τα μάτια τους: Αερικά, ξωτικά, που κάθε νύχτα το δωδεκαήμερο των Χριστουγέννων κυκλοφορούν στους δρόμους και τα χαλάσματα του χωριού. Έτσι άκουγαν με ευλαβική προσοχή τα εγγονάκια τις ιστορίες αυτές και λίγο ο φόβος, λίγο ότι η γιαγιά ήταν πολύ πειστική στη διήγησή της, τα μικρά κάθονταν ήσυχα, χωρίς να ταλαιπωρούν τις μαμάδες, που είχαν αμέτρητες δουλειές τις μέρες εκείνες.

Μα πώς ξεκίνησε όλο αυτό το «παραμύθι»; Είναι εύκολο να απαντήσει κανείς αν σκεφτεί πόσο μεγάλη και ανεξάντλητη είναι η φαντασία του λαού μας.

Η αρχή του …μύθου, ξεκινά από τους αρχαίους χρόνους, όπου πίστευαν ότι οι ψυχές έβρισκαν την πόρτα του Άδη ανοιχτή και μπορούσαν έτσι να ανεβαίνουν στον πάνω κόσμο όποτε ήθελαν, χωρίς κανένα περιορισμό. Αργότερα, οι Βυζαντινοί γιόρταζαν το Δωδεκαήμερο με μουσική, τραγούδια, χορό και μασκαρέματα. Όπως λοιπόν οι άνθρωποι ήταν μασκαρεμένοι, με καλυμμένα τα πρόσωπά τους, μπορούσαν να κάνουν ότι ήθελαν χωρίς ντροπή και χωρίς να υπολογίζουν τίποτα. Έτσι μπορούσαν να μπουν στα σπίτια των άλλων κάνοντας φασαρία ή τραγουδώντας και ζητούσαν γλυκά ή λουκάνικα από τους οικοδεσπότες για να φύγουν. Ακόμα και από τις καμινάδες μπορούσαν να εισβάλλουν σ’ ένα σπίτι. Όλα αυτά συνεχίζονταν για δώδεκα ημέρες, μέχρι την παραμονή των Φώτων. Με το μεγάλο Αγιασμό, όλα σταματούσαν και οι άνθρωποι ησύχαζαν.

Η μεγάλη φαντασία του λαού μας, όλες αυτές τις συνήθειες των βυζαντινών χρόνων τις μετέτρεψε σε πλάσματα περίεργα, αλαφροΐσκιωτα, που ανεβαίνουν στη γη από τον κάτω κόσμο προσπαθώντας να τα κάνουν όλα άνω – κάτω. Κάπως έτσι «γεννήθηκαν» οι καλικάντζαροι, εκείνα τα μικροσκοπικά πλάσματα με τα μεγάλα αυτιά, τις περίεργες μύτες και τα γαμψά νύχια.

Γιατί οι καλικάντζαροι ανεβαίνουν πάνω στη γη, γιαγιά; Πού είναι όλο τον υπόλοιπο χρόνο; Γιατί διαλέγουν αυτές τις μέρες και όχι κάποιες άλλες;

Αυτές ήταν οι μόνιμες ερωτήσεις των εγγονιών, που άκουγαν με δέος αλλά και με κάποια ελαφρά δυσπιστία. Οι απαντήσεις τις γιαγιάς όμως ήταν πάντα κατατοπιστικές και σχεδόν αποστομωτικές.

Όλο το χρόνο, οι καλικάντζαροι, ζουν κάτω από τη γη και άλλος με τσεκούρι, άλλος με πριόνι, άλλος με τα γαμψά του νύχια, προσπαθούν να κόψουν το δέντρο που κρατά τη γη. Κόβουν συνεχώς από το πρωί μέχρι το άλλο πρωί. Εκεί κοντά στα Χριστούγεννα το δέντρο θέλει πολύ λίγο ακόμα, για να κοπεί τελείως. Τότε κι αυτοί, το παρατούν και ανεβαίνουν πάνω στη γη, για να ταλαιπωρήσουν τους δόλιους τους ανθρώπους, με τα καμώματά τους. Βρίσκουν ευκαιρία βλέπετε, γιατί ο μικρός Χριστός είναι Αβάπτιστος ακόμα και τα νερά «αβάπτιστα» κι αυτά κι έτσι τους χωράει κι αυτούς ο τόπος, για να κάνουν τις «ζαβολιές» τους. Τα Θεοφάνια όμως που βαπτίζεται ο Χριστός, αυτοί έντρομοι ξαναγυρίζουν κάτω από τη γη και με έκπληξή τους διαπιστώνουν ότι το δέντρο που τη κρατά, είναι άκοπο, ανέπαφο και ξεκινούν πάλι από την αρχή. Έτσι βάζουν σκοπό τους να κάνουν το ίδιο τον άλλο χρόνο και την παθαίνουν πάλι και τον άλλο χρόνο πάλι και ξανά.

Και τι κάνουν δηλαδή; Τι κάνουν; Και τι δεν κάνουν! Έτσι όπως είναι μαυριδεροί, τριχωτοί και μικροσκοπικοί, ανεβαίνουν σιγά - σιγά από τις τρύπες τους στη γη και περιμένουν την ώρα που θα σμίξει η μέρα με τη νύχτα, για να μπουν στα σπίτια να κάνουν ζημιές, να λερώσουν το σπίτι, να «μαγαρίσουν» το νερό, να φάνε το φαγητό, ειδικά αν είναι χοιρινό. Οι καλικάντζαροι λατρεύουν το χοιρινό! Είναι δε τόσο ευκίνητοι, που μπορούν να σκαρφαλώσουν εύκολα στα δέντρα, να πηδήσουν στις σκεπές, να σπάσουν τα κεραμίδια, να μπουν στις καμινάδες. Αυτός είναι ο λόγος, που τα τζάκια είναι πάντα αναμμένα όλο το δωδεκαήμερο. Οι καλικάντζαροι φοβούνται τη φωτιά! Αν σε πετύχουν στο δρόμο τους πεζό; Αλίμονο σου, θα υποφέρεις. Είναι ικανοί να πηδήσουν στην πλάτη σου, να σε τραβολογάνε να χορεύουν πάνω σου, ή να πάρουν την πιο άγρια μορφή τους, προσπαθώντας να σε φοβίσουν.

Μα δεν μπορεί κανένας να προφυλαχτεί απ’ αυτούς; ρωτούσαν αμέσως τα εγγονάκια.

Μα γιατί νομίζετε οι νοικοκυρές σκέπαζαν το χοιρινό τους με σπαράγγια; Για να το γλυτώσουν απ’ αυτούς. Βλέπετε, τα σπαράγγια όταν μαραθούν ξεραίνονται και γίνονται σαν αγκάθια. Έτσι, κανένας καλικάντζαρος δεν τολμά να πλησιάσει το χοιρινό ή τα λουκάνικα. Και δεν σταματούσαν εκεί. Μάζευαν ότι δοχεία άδεια είχαν και τα έβαζαν γύρω από την καπνοδόχο. Όταν οι καλικάντζαροι τα δουν αρχίζουν σα βλάκες που είναι να τα μετρούν. Δεν μπορούν όμως να μετρήσουν πάνω από το δύο, γιατί μπερδεύονται. Έτσι τους παίρνει το ξημέρωμα να μετρούν και να ξαναμετρούν… ένα – δύο, ένα – δύο. Με το πρώτο φως της μέρας πρέπει να εξαφανιστούν κι έτσι γλιτώνει το σπίτι και η ηρεμία του. Άλλοι πάλι, έριχναν αλάτι στη φωτιά. Ο κρότος που κάνει το αλάτι όταν καίγεται, τους φοβίζει και όπου φύγει - φύγει. Εκείνο όμως που τους κρατά σίγουρα μακριά, είναι το λιβάνι. Γι’ αυτό οι νοικοκυρές λιβάνιζαν κάθε απόγευμα όλο το δωδεκαήμερο και κρατούσαν το θυμιατήρι να λιβανίζει συνεχώς, έτσι ώστε να μην πλησιάζει κανείς τους.

Όταν πια οι καλικάντζαροι έφευγαν, την ημέρα των Φώτων, η στάχτη από το τζάκι μαζευόταν και πεταγόταν σε μέρος που δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί, όπως καθαριζόταν και το τζάκι καθώς και το εικονοστάσι, το καντήλι και οι ίδιοι οι άνθρωποι, γιατί οι κατρουλήδες, όπως αλλιώς τους έλεγαν, μπορούν να «μαγαρίσουν» τα πάντα.

Έτσι κάπως τέλειωνε η ιστορία των γιαγιάδων αφήνοντας τα εγγονάκια κοιμισμένα κοντά στη ζεστασιά της φωτιάς, δημιουργώντας παιδικές αναμνήσεις, τρυφερές, γεμάτες φαντασία περισσότερο, παρά φόβο…





[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
0 Σχόλια
Ανακυκλωμένες μπάλες...

Ανακυκλωμένες μπάλες...


ecycled-ornaments

Κάθε φορά, που έρχεται η στιγμή να στολίσω το χριστουγεννιάτικο δέντρο, διαπιστώνω "απώλειες" στις μπάλες. Άλλες έχουν χάσει το χρώμα τους, κάποιες έχουν χάσει το σημείο που τις κρεμάμε, ενώ κάποιες έχουν απλά παλιώσει...
Η πιο απλή κίνηση θα ήταν να αγοράσω μερικές καινούργιες. Γιατί όμως να μην ανακυκλώσω τις παλιές;

recycled-ornaments.

Σε κάθε ντουλάπα υπάρχουν μπλουζάκια, που δεν χρησιμοποιούνται αλλά δεν μπορούν και να δοθούν γιατί είναι φθαρμένα. Αυτά αξιοποίησα για να φτιάξω τις μπάλες και να γίνουν πιο καινούργιες από πριν. Τύλιξα το ελαστικό ύφασμα γύρω από την κάθε μπάλα, δημιουργώντας ένα μικρό πουγκί, στερέωσα με μια κορδέλα και τις κρέμασα ξανά στο δέντρο.

recycled-ornaments.

Τόσο πολύ με εξίταρε το αποτέλεσμα, που προχώρησα και σε δεύτερη εκδοχή. Αυτή τη φορά χρησιμοποίησα ημιδιάφανο χάρτινο ύφασμα, σαν αυτά που χρησιμοποιούνται σε υλικά συσκευασίας. Ορίστε το αποτέλεσμα!

recycled-ornaments.

Κι επειδή ο πυρετός της δημιουργίας συνεχώς ανέβαινε, σκέφτηκα να φτιάξω και κάποιες εντελώς καινούργιες από σπάγκο. Η διαδικασία γνωστή (σπάγκος τυλιγμένος σε μικρό μπαλόνι, κόλλα, λίγη υπομονή να στεγνώσει, χρυσό spray για το βάψιμο) και το αποτέλεσμα ευθύς αμέσως....

recycled-ornaments.

Λοιπόν, τι λέτε; Έπρεπε να επιλέξω τη λύση της αγοράς;..

...
Με την ανάρτηση αυτή συμμετέχω (αν και αργοπορημένα) στο Countdown της Δέσποινας!



[ Διαβάστε περισσότερα ]
Marina Antoniou
0 Σχόλια
Χριστουγεννιάτικα δεντράκια από καραμέλες

Χριστουγεννιάτικα δεντράκια από καραμέλες



Μια πολύ "γλυκιά" ιδέα για χριστουγεννιάτικα δεντράκια σας προτείνουμε σήμερα. Είναι φτιαγμένα από καραμέλες, γίνονται εύκολα και ενθουσιάζουν όχι μόνο τα παιδιά αλλά και τους μεγάλους.

Ας δούμε τι χρειάζεστε για την κατασκευή τους:
Φελιζόλ κωνικό ή στρογγυλό, ξύλα κανέλλας, γλαστράκια της επιλογής σας, σφουγγάρι ανθοπωλείου και καραμέλες!!


Ξεκινάμε με το γλαστράκι όπου μέσα του τοποθετούμε το σφουγγάρι ανθοπωλείου. Βυθίζουμε τη μια άκρη του ξύλου κανέλλας σ' αυτό και στην άλλη άκρη στερεώνουμε το φελιζολ. Έτσι το δεντράκι μας αρχίζει ήδη να παίρνει μορφή. 


Τώρα σειρά έχουν οι καραμέλες οι οποίες θα στερεωθούν με δύο τρόπους. Αν είναι μαλακές θα χρειαστείτε οδοντογλυφίδες για να τις τοποθετήσετε. Αν όμως είναι σκληρές θα χρειαστείτε θερμοκόλλα. Η επιλογή της καραμέλας θα σας καθοδηγήσει...
Τελειώνουμε την κατασκευή μας με διάφανο βερνίκι σε spay, που θα δώσει και περισσότερη λάμψη. 
Δείτε πόσο όμορφα είναι!


Αν έχετε παιδιά που έχουν γενέθλια τις ημέρες των γιορτών, τα δεντράκια με τις μαλακές καραμέλες θα ομορφύνουν τον εορταστικό μπουφέ! Πόσο μάλιστα αν οι μικροί σας καλεσμένοι μπορούν να γευτούν τις καραμέλες τους. Φυσικά σε μια τέτοια περίπτωση δεν θα χρησιμοποιήσετε το βερνίκι λάμψης.


Τα δεντράκια είναι φτιαγμένα από την καλή μας φίλη Ειρήνη Μητούδη Interior Desinger - Διακοσμήτρια (Μελέτη - Επίβλεψη επαγγελματικών χώρων, κατοικιών, καταστημάτων).


[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
0 Σχόλια
Diy συνθέσεις που αγαπούν τα Χριστούγεννα...

Diy συνθέσεις που αγαπούν τα Χριστούγεννα...



Όσο προχωρά ο Νοέμβρης, τόσο περισσότερο μας δημιουργεί την ανάγκη να δώσουμε ένα πιο χειμωνιάτικο τόνο στο χώρο μας. Όποιος έχει τη διάθεση και τη δυνατότητα να κάνει μια βόλτα στη φύση, θα ανακαλύψει εύκολα θησαυρούς, που μπορούν να δώσουν αυτό το χειμωνιάτικο άγγιγμα και την αίσθηση της θαλπωρής, ενώ μπορούν να μετατραπούν ακόμα πιο εύκολα σε χριστουγεννιάτικες διακοσμήσεις.

to e-periodiko mas

Φύλλα, κλαδιά, κουκουνάρια, βελανίδια είναι μόνο λίγα από αυτά, που συνέλεξα και έφερα στο σπίτι και σας δίνω σήμερα μερικές ακόμα ιδέες για να δημιουργήσετε τις δικές σας συνθέσεις, που δεν θα χρειαστεί να αποχωριστείτε όταν φτάσει η στιγμή της χριστουγεννιάτικης διακόσμησης.

to e-periodiko mas

Δημιουργήστε μια μικρή γωνιά φύσης, χρησιμοποιώντας μεταλλικά κουβαδάκια...


Προσθέστε κλαδιά, κουκουνάρια, βελανίδια, κυπαρισσόμηλα και ρόδια νάνους...


Δύο διάφανα βάζα μπορούν να φιλοξενήσουν τους θησαυρούς σας πάνω στον πάγκο της κουζίνας...

to e-periodiko mas

Ακόμα και το μικρό μπαουλάκι μπορεί να πάρει άλλη όψη μαζί τους...

to e-periodiko mas

Κι όταν έρθει η ώρα για τη χριστουγεννιάτικη πινελιά, απλά προσθέστε φωτάκια! Το αποτέλεσμα θα σας ανταμείψει με πολλή θαλπωρή και ελάχιστο κόπο και έξοδα.


Να έχετε όλοι μια υπέροχη εβδομάδα!


[ Διαβάστε περισσότερα ]
Marina Antoniou
0 Σχόλια
Η ιστορία της τράπουλας.

Η ιστορία της τράπουλας.



Μια από τις συνήθειες των ημερών πριν και μετά την Πρωτοχρονιά, αποτελεί και το παιχνίδι με τα χαρτιά, για το καλό του νέου χρόνου. Ποια είναι όμως η ιστορία της τράπουλας και από πού προήλθε;

Κατ' αρχήν η λέξη τράπουλα σημαίνει δεσμίδα παιγνιοχάρτων και προέρχεται από την ιταλική λέξη "trappola" η οποία σημαίνει παγίδα, δόλος. Προέλευσή της είναι το ιταλικό παιχνίδι ταρόκ ή ταρόκο, το οποίο παιζόταν με χοντρά τετράγωνα ή παραλληλόγραμμα χαρτιά με αριθμημένες φιγούρες και συνδύαζε την ψυχαγωγία με την κερδοσκοπία. Το παιχνίδι αυτό προέκυψε από την τράπουλα Ταρό που γνωρίζουμε ακόμα και σήμερα, μόνο που η χρήση της είναι για προβλέψεις του μέλλοντος. Δεν είναι απίθανο, αρχικά η απλή τράπουλα και το Ταρό να συνυπήρχαν, στη συνέχεια να ενώθηκαν και αργότερα να διαφοροποιήθηκαν ξανά.

Τέσσερις είναι οι λαοί - χώρες, που διεκδικούν την πατρότητα της τράπουλας και των παιγνιοχάρτων. Οι Άραβες είναι η πρώτη εκδοχή, αφού συνέβαλαν στη διάδοση κάποιων μορφών τράπουλας. Επέφεραν όπως είναι φυσικό κάποιες αλλαγές σ' αυτές, όμως δεν είναι οι εφευρέτες της.


Μια άλλη άποψη, θέλει τα παιγνιόχαρτα να εμφανίζονται για πρώτη φορά στην Αίγυπτο, έχοντας πάνω τους θρησκευτικές απεικονίσεις, άποψη που ασπάζονται περισσότερο οι αποκρυφιστές, οι οποίοι θεωρούν πως η εφεύρεση των τραπουλόχαρτων χρονολογείται πριν από τον έντυπο λόγο (χίλια χρόνια προ Χριστού). Θεωρούν επίσης πως η τράπουλα ήταν η πρώτη μορφή βιβλίου και ότι τα τραπουλόχαρτα (στη μορφή που είχαν τότε) αποτύπωναν συμβολικά την αρχέγονη γνώση και αποτελούσαν μέρος της λατρείας του αρχαίου Αιγύπτιου θεού Τοθ. Με τη βοήθεια αυτής της τράπουλας μπορούσαν να προβλέπουν το μέλλον των ανθρώπων και να παίρνουν τις συμβουλές του θεού. Πιστεύεται μάλιστα πως αυτή η τράπουλα ήταν ο "πρόγονος" της τράπουλας Ταρό, έτσι όπως τη γνωρίζουμε και σήμερα.

Μια τρίτη άποψη τοποθετεί την επινόηση των παιγνιόχαρτων μεταξύ του 9ου και 10ου αιώνα, στην Ινδία. Τα χαρτιά είχαν πολεμικές αναπαραστάσεις και η άποψη αυτή ενισχύεται από το γεγονός της ομοιότητας των συμβόλων των πρώτων ευρωπαϊκών τραπουλόχαρτων και των συμβολικών ινδουιστικών παραστάσεων. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που συνδέουν την προέλευση της τράπουλας από το σκάκι, αφού η λέξη ναϊμπ, που εκφράζει τη χαρτοπαιξία στην ινδοστανική, σημαίνει υπολοχαγός.

Τα περισσότερα επιχειρήματα συγκεντρώνει η άποψη που συνδέει την τράπουλα με την Κίνα, όπου ως γνωστό εφευρέθηκε και το χαρτί. Κάποιοι ιστορικοί πιστεύουν πως τα παιγνιόχαρτα εμφανίστηκαν για πρώτη φορά μεταξύ του 7ου και 10ου αιώνα και μπορεί να τα χρησιμοποιούσαν παράλληλα και ως χαρτονομίσματα, αφού η ομοιότητα των κινέζικων χαρτονομισμάτων και παιγνιοχάρτων είναι σημαντική.

Αυτό που είναι σίγουρο είναι πως η τράπουλα δεν είναι ευρωπαϊκή εφεύρεση, αφού ήρθε στην Ευρώπη από την Ασία, είτε από τους Σταυροφόρους, είτε από τους Άραβες της Ισπανίας, είτε από τους Σαρακηνούς που επιτέθηκαν στη Σικελία, εκεί γύρω στον 14ο αιώνα. Μάλιστα, η ιταλική και ισπανική λέξη για τα παιγνιόχαρτα έχει αραβική προέλευση και έρχεται να ενισχύσει την άποψη της μεταφοράς από Άραβες, Σαρακηνούς ή και Σταυροφόρους. Δεν είναι διόλου απίθανο να έφτασαν στην Ευρώπη τα τραπουλόχαρτα από διαφορετικά σημεία, με ελάχιστη χρονική διαφορά και στην πορεία αλληλοεπηρεάστηκαν αλλά και συγχωνεύτηκαν.


Τόσο η κατασκευή, όσο και η εξέλιξη διαφέρουν από χώρα σε χώρα. Όσο βρισκόμαστε στα πρώτα χρόνια της κυκλοφορίας της τράπουλας, τόσο πιο πολυτελής είναι η κατασκευή της. Όσο όμως η διάδοσή της στα λαϊκά στρώματα μεγαλώνει, τόσο κατασκευάζονται φθηνότερες τράπουλες, οι οποίες είναι πιο προσιτές. Τα πρώτα χαρτιά ήταν από περγαμηνή ή λεπτά οστέινα φύλλα, χειροποίητα ζωγραφισμένα, πραγματικά αριστουργήματα. Η εφεύρεση της ξυλογραφίας και της τυπογραφίας, καθιστούν ευκολότερη την εκτύπωση και την τράπουλα πιο φθηνή. Ως πρώτη ύλη χρησιμοποιείτε πλέον το χαρτόνι, το οποίο επιστρώνεται με διάφορα υλικά όπως το κερί ή το βερνίκι, για μεγαλύτερη αντοχή.

Μεταξύ του 1450 και του 1550 υπήρχαν τουλάχιστον 350 κατασκευαστές τράπουλας στη Γαλλία, ενώ το Ουλμ και η Κολωνία στη Γερμανία, η Βιέννη, η Γένουα, η Τεργέστη, η Λυών, η Τουλούζη, η Αβινιόν, η Ρουέννη, η Λιμόζ και το Παρίσι ήταν τα αρχικά κέντρα κατασκευής. Οι γαλλικές τράπουλες ήταν πολύ φθηνές με αποτέλεσμα να κατακλύσουν όλη την Ευρώπη και την Αγγλία, στην οποία αποτέλεσαν και πρότυπο κατασκευής των αγγλικών.

Ένας φάντης μπαστούνι πάνω στο άλογό του μεγέθους 19x9 cm είναι από τα παλαιότερα ευρωπαϊκά τραπουλόχαρτα που σώζονται του 14ου ή 15ου αιώνα και βρίσκεται στο μουσείο του Μπασάντο. Επίσης, 13 φύλλα φυλάσσονται στην Αίθουσα Λιθογράφων της Εθνικής Βιβλιοθήκης του Παρισιού και λέγεται ότι προέρχονται από τράπουλα που κατασκευάστηκε το 1392 για λογαριασμό του βασιλιά Καρόλου του Στ΄.


Η παλαιότερη ελληνική τράπουλα χρονολογείται στα 1822 και σ' αυτή, οι τέσσερις ρηγάδες είχαν τη μορφή του Αλ. Υψηλάντη, του Οδυσσέα Ανδρούτσου, του Γεωργάκη Ολύμπιου και του Γεωργίου Καντακουζηνού, αντίστοιχα. Η αμέσως επόμενη χρονικά τυπώθηκε το 1829 στην Ουγγαρία και είχε ως φιγούρες τις εικόνες των ηρώων της Επανάστασης του 1821, δηλ. των Καποδίστρια (Ρήγας κούπα), Κουντουριώτη (Ρήγας σπαθί), Μαυροκορδάτου (Ρήγας καρό), Υψηλάντη (Ρήγας μπαστούνι, Ελλάδας (Ντάμα κούπα), Αθηνάς (Ντάμα καρό), Καρτερίας (Ντάμα μπαστούνι), Μιαούλη (Βαλές κούπα), Κολοκοτρώνη (Βαλές σπαθί), Μπότσαρη (Βαλές καρό και Κανάρη (Βαλές μπαστούνι. Αυτά τα 11 φύλλα βρίσκονται σήμερα στο Ιστορικό και Εθνολογικό Μουσείο Αθηνών.

Και μια αξιοσημείωτη σύμπτωση: 
Σε μια τράπουλα υπάρχουν,
52 φύλλα, όσες και οι εβδομάδες του χρόνου
13 φύλλα κάθε "χρώματος" (φυλής) όσες και οι εβδομάδες μιας εποχής
4 "χρώματα" (φυλές) όσες και οι εβδομάδες του μήνα
12 φιγούρες, όσοι και οι μήνες του χρόνου.



πηγή πληροφοριών: wikipedia.org
κείμενο: "to e-periodiko mas"
[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
0 Σχόλια