Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Editorial. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Editorial. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Μάιος, ο μήνας των λουλουδιών και των αγώνων...

Μάιος, ο μήνας των λουλουδιών και των αγώνων...


maios-o-minas-ton-louloudion-kai-ton-agonon
Photo by Boris Smokrovic on Unsplash
Ο χιλιοτραγουδισμένος Μάης είναι ο πέμπτος μήνας του χρόνου κατά το Ιουλιανό και Γρηγοριανό ημερολόγιο και έχει 31 ημέρες. Στο αττικό ημερολόγιο όμως ήταν ο ενδέκατος (μήνας Θαργηλιών) και αντιστοιχούσε με το χρονικό διάστημα από 23 Απριλίου ως 23 Μαίου.

Όπως αναφέρει ο Πλούταρχος η ονομασία του προήλθε από το όνομα της νύμφης Μαίας που ήταν η ομορφότερη από τις Πλειάδες τις επτά κόρες του Άτλαντα και της Πλειόνης, η οποία ήταν μητέρα του θεού Ερμή. Για το λόγο αυτό, ο μήνας ήταν αφιερωμένος σε κείνον. Άλλοι λένε πως το όνομά του προσδιορίζει την μεγαλύτερη ηλικία του, από το major που σημαίνει μεγαλύτερος.

Στη Ρώμη κατά την αρχαιότητα, το μήνα Μάιο τελούνταν γιορτές προς τιμήν της νύμφης Ηγερίας για να θυμούνται τις συμβουλές που έδωσε στο Νουμά για τις θρησκευτικές αρχές που εισήγαγε στη Ρώμη. Την πρώτη και τη δεύτερη μέρα του μήνα, συνεχίζονταν τα Φλοράλια (ξεκινούσαν από 28 Απριλίου) γιορτές προς τιμήν της θεάς της βλάστησης Χλωρίδας (Flora) και τελούνταν και τα “Lemuria” (Μειλίχια) που ήταν γιορτές για τις ψυχές των νεκρών.

Στη ρωμαϊκή τέχνη παρατηρούμε να παρουσιάζουν τον Μάιο με μορφή μεσήλικα άνδρα με πλατύ χιτώνα. Στο κεφάλι του είχε σκεύος γεμάτο λουλούδια, ενώ στα πόδια του υπήρχε ένα παγώνι με ανοιγμένα φτερά.

Ο μήνας Μάιος έχει συνδεθεί με όλη την πορεία της Κωνσταντινούπολης, της πόλης που ίδρυσε ο Μέγας Κωνσταντίνος. Στις 11 του μήνα γιορταζόταν η ίδρυση ή τα γενέθλια της πόλης και στις 21 γιορτάζουμε τη μνήμη του, ενώ στις 29 θυμόμαστε την άλωσή της από τους Τούρκους, το 1453. Σύμφωνα με την ιστορία ο Μ. Κωνσταντίνος πήρε την απόφαση να μεταφέρει την πρωτεύουσα της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας στη θέση του αρχαίου Βυζαντίου το 324, χαράζοντας ο ίδιος, με ένα ακόντιο, τα σύνορα της πόλης.

Ο Μάιος είναι ο κατ εξοχήν μήνας των λουλουδιών με το μαγιάτικο στεφάνι να πρωτοστατεί! Στην Ελλάδα παραδοσιακά, το στεφάνι φτιαχνόταν την πρωτομαγιά, στόλιζε την πόρτα του σπιτιού και καιγόταν στις 24 Ιουνίου στις φωτιές του Άι – Γιάννη. Όλοι οι λαοί βέβαια γιόρταζαν την πρωτομαγιά την ανθοφορία της φύσης και τον ήπιο καιρό με τη μεγαλύτερη ηλιοφάνεια που εξασφάλιζε την καλή σοδειά, δίνοντας έτσι στο Μάιο το χαρακτήρα ενός λουλουδιασμένου, χαρμόσυνου, με γιορτές, μήνα.

Βέβαια, δεν έλειπαν και οι προλήψεις που ήθελαν το Μάη «μαγεμένο»! Έτσι, απέφευγαν να κάνουν γάμους κατά τη διάρκεια του μήνα αλλά και σοβαρές εργασίες. Ας θυμηθούμε την παροιμία: «Στον καταραμένο τόπο, Μάη μήνα βρέχει»…

Η 1η του Μάη έχει παγκοσμίως συνδεθεί με το εργατικό κίνημα και τις διεκδικήσεις των εργατικών δικαιωμάτων, για καλύτερες συνθήκες εργασίας. Το 1886 στο Σικάγο έγιναν οι μεγάλες διαδηλώσεις με αίτημα τα τρία οχτάρια (8 ώρες εργασίας, 8 ώρες ψυχαγωγία, 8 ώρες ύπνος) βάζοντας τα θεμέλια για ανθρώπινη αντιμετώπιση των εργαζομένων από τους εργοδότες.

Αξίζει να θυμόμαστε πως κατά την απεργία των καπνεργατών στη Θεσσαλονίκη το 1936, ο Τάσος Τούσης έπεσε νεκρός από σφαίρες της αστυνομίας. Στις εφημερίδες της επόμενης μέρας δημοσιεύτηκε η φωτογραφία της μητέρας του να οδύρεται πάνω από τη σωρό του αδικοχαμένου παιδιού της και ήταν αυτή, που ενέπνευσε το Γιάννη Ρίτσο να γράψει τον Επιτάφιο: "Μέρα Μαγιού μου μίσεψες, μέρα Μαγιού σε χάνω…», καθώς επίσης και τους 200 έλληνες πολιτικούς κρατούμενους, που εκτελέστηκαν την Πρωτομαγιά του 1944 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής από τις δυνάμεις κατοχής σαν αντίποινα για την αντιστασιακή δράση του ΕΛΑΣ. Στη μεγαλύτερη πλειοψηφία τους ήταν μέλη του ΚΚΕ και του ΕΑΜ και παραδόθηκαν στις δυνάμεις κατοχής που τους εκτέλεσαν, από το προηγούμενο καθεστώς.

Στην Ιαπωνία όπου ο Μάιος ονομάζεται Σατσούκι υπάρχει η ονομαζόμενη «ασθένεια του Μάη» όπου οι νέοι σπουδαστές και εργαζόμενοι αρχίζουν να βαριούνται το σπουδές ή την εργασία τους.

Στη Φιλανδία τον ονομάζουν Toukokuu και σημαίνει μήνας της σποράς ενώ στη Σλοβακία ονομάζεται Veliki Traven και σημαίνει ο μήνας της υψηλής χλόης.

Να έχετε ένα όμορφο μήνα!!


Πηγή πληροφοριών: wikipedia.org
Κείμενο: to e-periodiko mas
[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
12 Σχόλια
Ευχές Ανάστασης

Ευχές Ανάστασης


eyxes-anastasis

Το Πάσχα είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την Άνοιξη και την αναγέννηση της φύσης, αφού γιορτάζεται την πρώτη Κυριακή μετά την πανσέληνο, που ακολουθεί την εαρινή ισημερία.

Είναι η νίκη του Φωτός ενάντια στο Σκοτάδι και σε κάθε τι αρνητικό, ποταπό και βρώμικο. Σηματοδοτεί την αναγέννηση της ψυχής και την ελπίδα για ένα πιο ανθρώπινο κόσμο.

Σε λίγες μέρες θα ανάψουμε όλοι τις λαμπάδες μας, θα ευχηθούμε χρόνια πολλά, θα γιορτάσουμε…

Ας μην αφήσουμε έξω από τη σκέψη μας όσους υποφέρουν, ας απλώσουμε το χέρι μας στους λιγότερο τυχερούς από μας κι ας συγχωρήσουμε όσους μας πόνεσαν, μας πίκραναν, μας στεναχώρησαν…

Το φως που θα ανάψει στη λαμπάδα μας, ας ανάψει πρώτα στην ψυχή μας και ας το κρατήσουμε άσβεστο στο πέρασμα του χρόνου!

Καλή Ανάσταση με άπλετο Φως στη ζωή σας!
[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
12 Σχόλια
Απρίλιος, ο μήνας του Πάσχα

Απρίλιος, ο μήνας του Πάσχα


aprilios-o-minas-tou-pasxa

O Απρίλιος, δεύτερος μήνας της Άνοιξης είναι ο Μουνιχιών των αρχαίων προγόνων μας και περιλαμβάνει 30 ημέρες από την εποχή του Ιουλίου Καίσαρα, αντί 29 που είχε ως τότε. Η λέξη Απρίλιος προέρχεται από το λατινικό Aprillis και το ρήμα aperire, που σημαίνει «ανοίγω». Το όνομά του συνεπώς είναι συνδεδεμένο με τον καιρό που «ανοίγει» αφού μεγαλώνει η μέρα, το κρύο μαλακώνει και η Άνοιξη δείχνει όλο το όμορφό της πρόσωπο.Ο Νέρων σε ανάμνηση της αποτυχημένης απόπειρας δολοφονίας εναντίον του, θέλησε ανεπιτυχώς να τον μετονομάσει σε Νερώνιο.

Οι Ρωμαίοι είχαν πολλές γιορτές αφιερωμένες σε διάφορους θεούς όπως την Αφροδίτη και τον Απόλλωνα (1η Απριλίου) την Κυβέλη (Μεγαλήσια 4 ως και 10 Απριλίου) και στις 22 του μήνα, γιόρταζαν τα Vinalia priora, γιορτές με μεγάλες κρασοκατανύξεις αφού ήταν οι πρώτες γιορτές κρασιού του χρόνου. Τα Ρωμαϊκά Ανθεστήρια γιορτάζονταν στα τέλη του μήνα και ήταν γιορτές αφιερωμένες στη θεά της βλάστησης και της Άνοιξης, τη Flora.

Στην Ελλάδα ο λαός ονομάζει τον Απρίλη και Λαμπριάτη αφού συνήθως γιορτάζει το Πάσχα το μήνα αυτό. Μαζί με το Μάιο είναι οι κατ’ εξοχήν μήνες των λουλουδιών, που τραγουδήθηκαν περισσότερο από όλους τους μήνες και συνδέθηκαν με τον έρωτα, το χαμόγελο και τη χαρά της ζωής.

Σε κάποιες περιοχές ονομάζουν τον Απρίλη και «Γρίλλη» δηλαδή γκρινιάρη, επειδή αυτόν το μήνα συνήθως τελείωναν τα αποθέματα της προηγούμενης συγκομιδής, αποκαλείται επίσης και «Τιναχτοκοφινίτης» επειδή τινάζουν τα κοφίνια για να τα καθαρίσουν, ενώ αποκαλείται και «Αι - Γεωργίτης» από τη γιορτή του Αγ. Γεωργίου στις 23 του μήνα.

Τα ψέματα της Πρωταπριλιάς είναι έθιμο σε ολόκληρη την Ευρώπη, που ήρθε στην Ελλάδα την εποχή των Σταυροφοριών, έχοντας τις ρίζες του στους αρχαίους Κέλτες. Τον Απρίλιο που μαλάκωνε ο καιρός, συνήθιζαν να πηγαίνουν για ψάρεμα την πρωταπριλιά. Όμως τις περισσότερες φορές γύριζαν πίσω με άδεια χέρια και έτσι επινοούσαν ψεύτικες ιστορίες για μεγάλα ψάρια, δημιουργώντας το έθιμο που γνωρίζουμε ως σήμερα.

Ο Απρίλιος είναι ο μήνας που ως επί το πλείστον γιορτάζεται το Πάσχα. Βέβαια υπάρχουν φορές που το Ορθόδοξο Πάσχα μπορεί να γιορταστεί μέχρι και στις 8 Μαΐου (1983). Οι ρίζες της γιορτής του Πάσχα βρίσκονται στην αρχαία Αίγυπτο, όπου γιόρταζαν την εαρινή ισημερία. Από εκεί πέρασε στους Εβραίους ως «Πεσάχ», σε ανάμνηση της Εξόδου τους από την αιχμαλωσία, για να φτάσει στους χριστιανούς ταυτιζόμενο με τον σταυρικό θάνατο Του Ιησού Χριστού την περίοδο του Εβραϊκού Πάσχα, που γιορταζόταν την ημέρα της πρώτης εαρινής πανσέληνου.

Υπήρξαν μεγάλες διαφορές στον εορτασμό του Πάσχα από τις διάφορες εκκλησίες και για το λόγο αυτό η Α’ Οικουμενική Σύνοδος, που συγκαλέστηκε από τον Μέγα Κωνσταντίνο στη Νίκαια της Βιθυνίας, το 325 μ.Χ. θέσπισε τον τρόπο προσδιορισμού της γιορτής του Πάσχα, ώστε να γιορτάζεται την Κυριακή μετά την πρώτη πανσέληνο της Άνοιξης και αν η πανσέληνος συμβεί Κυριακή, τότε να εορτάζεται την επομένη Κυριακή για να μην συμπίπτει με τον εορτασμό του εβραϊκού Πάσχα. Έτσι, ο εορτασμός του Πάσχα συνδέθηκε με την εαρινή ισημερία και την πρώτη πανσέληνο της Άνοιξης.

Να έχετε ένα όμορφο μήνα!


Πηγή πληροφοριών: wikipedia.org
Κείμενο: to e-periodiko mas
[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
15 Σχόλια
Ο Μάρτης και η ιστορία του!...

Ο Μάρτης και η ιστορία του!...


o-martis-kai-i-istoria-tou

Ο τρίτος μήνας του χρόνου και ο πρώτος μήνας της Άνοιξης, έχει τη δική του ιστορία. Ο Μάρτιος πήρε το όνομά του από τον αρχαίο θεό Άρη, που στα λατινικά λέγεται Mars. Ο γιος του, ο μυθικός Ρωμύλος, έδωσε στο μήνα το όνομα του πατέρα του για να τον τιμήσει, μια που ο Άρης θεωρούνταν γενάρχης των Ρωμαίων. Αυτός μάλιστα είναι ο λόγος που ο Πλούταρχος αναφέρει πως ο ο Μάρτιος απεικονίζεται ως άνδρας ντυμένος με δέρμα λύκαινας.

Στο αρχαίο ρωμαϊκό ημερολόγιο ο Μάρτιος ήταν ο πρώτος μήνας του χρόνου και η πρώτη του ημέρα ήταν φυσικά Πρωτοχρονιά κατά την οποία οι Εστιάδες Παρθένες άναβαν νέα ιερή φωτιά στο ναό της Εστίας, στην αγορά της Ρώμης. Γιόρταζαν επίσης τη θεά Ήρα (μητέρα του θεού Άρη) προσφέροντας της οι παντρεμένες γυναίκες, αγελάδες και χήνες, που θεωρούνταν τα ιερά ζώα της Ήρας. Γίνονταν επίσης γιορτές με χορούς και τραγούδια προς τιμήν του θεού Άρη, που κρατούσαν ολόκληρο σχεδόν το μήνα καθώς και γιορτή προς τιμήν του θεού Διονύσου στις 25 του μήνα, που ήταν αφιερωμένη στα αγόρια που συμπλήρωναν το 16ο έτος της ηλικίας τους και παραλαμβάνοντας την ανδρική τήβεννο, έμπαιναν επισήμως στην ανδρική ηλικία.

Κατά την αρχαιότητα στην Ελλάδα, είναι η εποχή που γιόρταζε η Δήλος τον μουσηγέτη θεό της. Στην Αθήνα υπήρχαν την ίδια περίοδο πολυήμερες γιορτών προς τιμήν του Διονύσου οι λεγόμενες "Διονύσια εν άστει". Στις γιορτές αυτές κάνουν την εμφάνισή τους και οι δραματικοί αγώνες στους οποίους λάμβαναν μέρος τρεις τραγικοί ποιητές με μια τετραλογία και πέντε κωμικοί με μία κωμωδία ο καθένας. Επίσης γιορτάζονταν τα "Μυστήρια εν Άγραις" προς τιμήν της Περσεφόνης και τα "Δάσια" προς τιμήν του Μειλιχίου Δία, που ήταν προστάτης των μικρών παιδιών και δεν είχε καμία σχέση με το θεό Δία που κατοικούσε στον Όλυμπο.

Ο Μάρτιος έχει συνδεθεί με ένα από τα πιο διαδεδομένα έθιμα, που φέρει το όνομά του, το ασπροκόκκινο βραχιολάκι που ονομάζεται Μάρτης και έχει τις ρίζες του στην αρχαιότητα. Κάθε πρώτη του Μαρτίου έβαζαν οι μητέρες στα παιδιά τους το βραχιολάκι αυτό, φτιαγμένο από άσπρη και κόκκινη κλωστή για να μην τα κάψει ο ήλιος. Το ίδιο έκαναν και οι νεαρές κοπέλες. Το έβγαζαν από το χέρι τους με το τέλος του μήνα και το τοποθετούσαν στο αρνί του ΠάΠησχα για να ψηθεί χωρίς να καεί στη σούβλα.

Είναι επίσης ο μήνας που συνδέεται με τη Μεγάλη Τεσαρακοστή ή Σαρακοστή, τη 40ήμερη νηστεία, που προηγείται από τη μεγάλη γιορτή του Πάσχα, τη γιορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και την επέτειο της Επανάστασης του 1821.

Ο λαός μας έχει δώσει στο Μάρτιο πολλές ονομασίες οι οποίες όλες σχεδόν σχετίζονται με τις άστατες καιρικές συνθήκες που τον συνοδεύουν. Έτσι, τον συναντάμε ως Κλαψομάρτη και Πεντάγνωμο αλλά και Βαγγελιώτη, Φυτευτή και Ανοιξιάτη.

Όπως κι αν τον ονομάσουμε, ό,τι καιρό κι αν έχει, γεγονός είναι πως η Άνοιξη με το Μάρτη είναι εδώ! Ζήστε τον με χαμόγελο και αισιοδοξία! 
Καλό μήνα σε όλους!!







Πηγή πληροφοριών: sansimera.gr, wikipedia.org
Κείμενο: to e-periodiko mas
[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
14 Σχόλια
Φεβρουάριος, ο τελευταίος μήνας του χειμώνα

Φεβρουάριος, ο τελευταίος μήνας του χειμώνα


febrouarios-o-teleuteos-minas-tou-xeimwna

Δεύτερος μήνας του χρόνου και τελευταίος του χειμώνα ο Φεβρουάριος ή Φλεβάρης ή Κουτσοφλέβαρος έχει 28 μέρες και κάθε τέσερα χρόνια, που το έτος είναι δίσεκτο 29.

Το όνομά του το πήρε από τη λατινική λέξη februum που σημαίνει καθαρισμός, κάθαρση. Αιτία, οι θρησκευτικές εορτές εξαγνισμού και καθαρμού που τελούνταν στη Ρώμη σε όλη τη διάρκεια του μήνα. Οι ελληνικές του ονομασίες πέρα από την καθιερωμένη είναι και Μικρός, Κουτσός, Φλιάρης, Γκουζούκης και Κούντουρον στα ποντιακά που σημαίνει κοντή ουρά.

Το όνομα Φλεβάρης το πήρε από τα υπόγεια νερά (φλέβες) που αναβλύζουν στη διάρκεια του μήνα αυτού, από τις πολλές βροχές.

Η επιπλέον μία μέρα που προσθέθηκε στο μήνα Φεβρουάριο ξεκίνησε το 44 π.Χ. από τον Ιούλιο Καίσαρα που άλλαξε το ρωμαϊκό ημερολόγιο βοηθούμενος από τον Έλληνα αστρονόμο Σωσιγένη τον Αλεξανδρινό, ο οποίος βασίστηκε στους υπολογισμούς του αστρονόμου (και πατέρα της αστρονομίας) Ίππαρχου, που είχε προσδιορίσει τη διάρκεια του ηλιακού έτους σε 365 ημέρες. Κάθε τέσσερα χρόνια πρόσθεταν στο μήνα μία ημέρα μετά την «έκτην προ των καλενδών του Μαρτίου» που ονομαζόταν bis sextus. Η ημέρα αυτή μετριόταν δύο φορές και έτσι ονομάστηκε «δις έκτη» και το έτος κατ’ επέκταση δίσκετο. Αυτό που με απλά λόγια συμβαίνει είναι πως ένας γήινος χρόνος διαρκεί 365 ημέρες και 6 ώρες. Αυτές οι 6 ώρες που περισσεύουν, στα τέσσερα χρόνια κάνουν ένα ολόκληρο 24ωρο, που προστέθηκε στο μήνα Φεβρουάριο. Έτσι πετυχαίνεται μια σταθερή αίσθηση της ροής του χρόνου και οι τέσσερεις εποχές συμπίπτουν ημερολογιακά μεταξύ τους.

Αξίζει να θυμόμαστε πως αρχικά ο Φεβρουάριος είχε 29 μέρες και κάθε τέσσερα χρόνια 30, ώσπου ο αυτοκράτορας Οκταβιανός Αύγουστος το 4 π. Χ. αφαίρεσε μία μέρα και την πρόσθεσε στον Αύγουστο που έφερε το όνομά του.

Ο Φεβρουάριος με τις ανθισμένες αμυγδαλιές αποτελεί τον προπομπό της Άνοιξης και είναι ο μήνας της Αποκριάς του γλεντιού και της χαράς. Η φύση προετοιμάζεται για την αναγέννησή της και οι άνθρωποι μέσα από τις γιορτές του Τριωδίου βρίσκουν την ευκαιρία να ξεδώσουν, να βρεθούν μαζί και να γλεντίσουν για να περάσουν έπειτα στη Σαρακοστή που θα τους δώσει την ευκαιρία να προετοιμαστούν για το Άγιο Πάσχα.

Ο λαός μας αγαπά ιδιαίτερα την Αποκριά και παλιότερα σύμφωνα με τον Γεώργιο Ν. Αικατερινίδη (δρ. Λαογραφίας) η αρχή του Τριωδίου αναγγελόταν με πυροβολισμούς και ταμπούρλα.

Αυτό το μήνα λοιπόν με τις γιορτές και τις φιέστες του, αδράξτε την ευκαιρία να βρεθείτε με ανθρώπους που θα σας κάνουν να νιώσετε όμορφα, χαμογελάστε ή ακόμα καλύτερα γελάστε δυνατά και γεμίστε τις μπαταρίες σας με θετική ενέργεια.

Καλό μήνα σε όλους!

Πηγή πληροφοριών: wikipedia.org
Κείμενο: to e-periodiko mas
[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
14 Σχόλια
Μια καλή, μια ανάποδη...

Μια καλή, μια ανάποδη...



Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες θυμάμαι τη γιαγιά μου. Ήταν βλέπετε ένα βροχερό βράδυ του Γενάρη λίγο μετά την Πρωτοχρονιά, που καθόμουν μαζί της και βαριόμουν αφόρητα. Μικρό κορίτσι του δημοτικού κι όσο σκεφτόμουν πως το σχολείο άρχιζε ξανά, μια μελαγχολία με κυρίευε. Είχαμε παίξει επιτραπέζια, μου είχε πει για πολλοστή φορά το αγαπημένο μου παραμύθι και δεν είχα τι άλλο να κάνω. Εκείνη συνέχιζε πια το πλεχτό της με περισσή προσήλωση κι εγώ, γυρνούσα γύρω από το τραπέζι και ψευτογκρίνιαζα αναζητώντας την απόλυτη προσοχή της.

Για μια στιγμή σταμάτησε, χαμήλωσε τα γυαλιά της και με κοίταξε στα μάτια. «Βαριέσαι; Έλα να σου μάθω τη ζωή!» μου είπε κι εγώ ξαναπήρα τη θέση μου δίπλα της γεμάτη περιέργεια. Έβγαλε τότε από τη ντουλάπα ένα ζευγάρι βελόνες, πήρε κι ένα κουβάρι νήμα και άρχισε να μου δείχνει πλέξιμο…

«Να κοίτα, έτσι μπαίνουν οι πόντοι και γίνεται η αρχή…» και με γοργές κινήσεις πέρασε το νήμα στη βελόνα για να συνεχίσει το μάθημα. Τα δάχτυλά της χρησιμοποιούσαν με τέτοια μαεστρία το νήμα και τη βελόνα, που για λίγα λεπτά έμεινα να κοιτώ κι ας μην καταλάβαινα. Όσο όμως εκείνη συνέχιζε, τόσο εγώ αναρωτιόμουν τι σχέση μπορεί να έχει όλο αυτό, με αυτό που μου υποσχέθηκε. Τη ζωή!

«Μου είπες θα μου μάθεις τη ζωή αλλά εσύ, μου μαθαίνεις πλέξιμο» τη σταμάτησα ενοχλημένη. «Πόσο μικρή με νομίζεις, δηλαδή;» αναρωτήθηκα φωναχτά κι εκείνη γέλασε καλοσυνάτα.

«Το αντίθετο! Σε νομίζω τόσο μεγάλη, που πρέπει να μάθεις κάποια πράγματα» μου απάντησε σοβαρά. «Λοιπόν, η ζωή καρδιά μου, είναι σαν το πλέξιμο. Διαλέγεις το νήμα, τις βελόνες, το σχέδιο και ξεκινάς. Παίρνεις βαθιά ανάσα και ρίχνεσαι στη δουλειά για να φτιάξεις το δικό σου πουλόβερ. Αυτό, που δεν θα μοιάζει με κανένα άλλο! Πολλά θα έχουν το ίδιο χρώμα με το δικό σου, κάποια άλλα μπορεί να έχουν το ίδιο σχέδιο, αλλά αυτό που θα φτιάξεις εσύ θα είναι μοναδικό, όπως κι εσύ! Έτσι ακριβώς όπως και η ζωή σου. Τα υλικά είναι πάνω κάτω ίδια, όμως ο καθένας από μας, τη φτιάχνει με το τρόπο του και είναι τόσο διαφορετική από των άλλων, όσο διαφορετικοί είναι και οι άνθρωποι! Αν προσέξεις και διαλέξεις ωραίο σχέδιο, τότε η δημιουργία σου θα είναι όμορφη, αν πάλι κάνεις λάθος, το ξηλώνεις και ξεκινάς από την αρχή. Δεν θέλει βιασύνες, δε θέλει απογοήτευση, θέλει υπομονή!» μου είπε χαμογελώντας και μου έδωσε το νήμα και τις βελόνες.

«Έλα πάμε μαζί, μια καλή μια ανάποδη και ξανά. Όταν προχωρήσει κι άλλο θα το μετρήσουμε για να δούμε αν σου κάνει και μετά, θα συνεχίσουμε…»

Έτσι πέρασε εκείνο το βράδυ και πολλά, πολλά ακόμα βράδια. Με «μια καλή, μια ανάποδη», χιλιάδες σκέψεις, που μεσολάβησαν από τότε μέχρι σήμερα και ακόμα περισσότερες στιγμές και πράξεις. Όλες ήταν στο ίδιο μοτίβο, πάντα. Μια καλή, μια ανάποδη ακριβώς όπως το πλέξιμο, ακριβώς όπως τη ζωή!...

... 

Το κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε στο ηλεκτρονικό περιοδικό MakaZine και θέλησα μ' αυτό να ξεκινήσει η καινούργια χρονιά, αφού αναφέρεται σε ένα πολύ αγαπημένο μου πρόσωπο, που δεν είναι πια στη ζωή, αλλά το κουβαλώ μέσα μου, πολύτιμο φυλαχτό.

Καλή χρονιά!


[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
22 Σχόλια
Καλή Χρονιά!!

Καλή Χρονιά!!



Αρχιμηνιά κι αρχή χρονιά κι αρχή καλός μας χρόνος
Με όλα τα καλά της γης να είναι φορτωμένος
Πλούσιος να ΄ναι σε χαρές, φτωχός να είναι σε λύπες
Να κάνει όλα τα όνειρα να γίνουνε αλήθεια
και των ανθρώπων τις καρδιές γεμάτες να ΄ναι Αγάπη!!


Καλή Χρονιά με Υγεία, Ευτυχία και ειλικρινή προσπάθεια για ένα καλύτερο κόσμο!

[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
20 Σχόλια
Ευχές Αγάπης

Ευχές Αγάπης



Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν, οι προετοιμασίες κορυφώνονται και η αναμονή της πιο χαρούμενης μέρας του χρόνου, μας κάνει όλους πιο ευαίσθητους, πιο δοτικούς αν θέλετε. Μέσα σ' αυτή γιορτινή ατμόσφαιρα, υπάρχουν άνθρωποι που χρειάζονται περισσότερο από άλλους στήριξη, ένα καλό λόγο, ένα χέρι πλάι στο δικό τους. Εσείς θα βρείτε ποιοι είναι και πώς θα σταθείτε δίπλα τους!

Κρατήστε μια θέση στην καρδιά σας, στο τραπέζι σας, στη ζωή σας για εκείνους και να είστε σίγουροι πως η χαρά που θα πάρετε με αυτή σας την πράξη θα είναι ανεκτίμητη!

Καλά Χριστούγεννα με Αγάπη και Χαρά στις καρδιές όλων!






[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
16 Σχόλια
Ο Οκτώβρης που αγαπώ...

Ο Οκτώβρης που αγαπώ...



Όταν αποφάσισα να φύγω από την Αθήνα για την εξοχή, ο κυριότερος λόγος ήταν η φύση. Μεγαλωμένη σε διάφορες επαρχιακές πόλεις, που τότε δε γνώριζαν καν τη λέξη «πολυκατοικία», ήξερα τις αυλές με τα οπωροφόρα και τα σπίτια με τα γεράνια στα παράθυρα. Έβλεπα τις εποχές να αλλάζουν και τα δέντρα να φορούν τα χρώματα και τα αρώματα του κάθε μήνα, πριν έρθει η στιγμή να αλλάξει η διακόσμηση στο σπίτι από καλοκαιρινή σε φθινοπωρινή όπως κάνουμε τώρα στις μεγαλουπόλεις…

Το χώμα μύριζε βροχή πολύ πριν οι στάλες της βρέξουν το μέτωπό μας παίζοντας κρυφτό στις αλάνες  και τα φύλλα που έπεφταν από τα δέντρα ήταν το φθινοπωρινό χαλί της αυλής μας και έκαναν τα πατήματά μας πάνω του, ηχηρά και αφράτα…
Αυτά ξαναζώ στην εξοχή, νιώθοντας τυχερή και αρνούμενη να αποχωριστώ τις παιδικές αναμνήσεις… βλέπετε είμαι από κείνους που δεν μπορούν να ζουν σε ένα τόπο με μόνο μία ή έστω δύο εποχές… μ’ αρέσουν όλες, μ' αρέσει η εναλλαγή, ο ήλιος, η ζέστη, η βροχή, το κρύο και οι μυρωδιές που τα συνοδεύουν.

Γι’ αυτό μ’ αρέσει ο Οκτώβρης. Ο μήνας που η φύση σιγά - σιγά προετοιμάζεται για το χειμώνα… έτσι τον βλέπω εγώ τον Οκτώβρη, σαν στάδιο προετοιμασίας. Σαν την ομαλή μετάβαση από τη μια εποχή στην άλλη.

Έρχεται με τις βραδινές του ψύχρες να ακουμπήσει ένα ελαφρύ πουλόβερ στους ώμους μου και να δώσει αφορμή για να μαζευτώ από τη βεράντα στο καθιστικό…  να χουχουλιάσω με τη βαμβακερή κουβέρτα της γιαγιάς στα πόδια, να βάλω κάτι ζεστό να πιω παρέα με τους αγαπημένους μου και να κλείσω λίγο το ορθάνοιχτο, μέχρι τώρα, παράθυρο…
Έρχεται να με ξυπνήσει με τις πρωινές δροσιές του, που τρυπώνουν από τις γρίλιες μαζί με τη ήρεμη βροχούλα και να μου φέρει στο νου την εικόνα της μαμάς μου να με γυρίζει απ' την εξώπορτα στο σπίτι, για να φορέσω καλτσάκια – γιατί ο καιρός ψύχρανε – πριν πάω σχολείο… τι περίεργο, ενώ με ενοχλούσε, το ίδιο έκανα κι εγώ στην κόρη μου…

Σκορπά παιχνιδιάρικα μικρά συννεφάκια στον ουρανό και βάζει τον ήλιο να παίζει κρυφτό μαζί τους κι όταν θυμώνει πετά τσουβάλια γκρίζο και ξεκινά τις καταιγίδες, που όμως ποτέ δεν κρατούν πολύ, λες και τις φέρνει ίσα για να μπορεί μετά ν' απλώσει το ουράνιο τόξο χρωματισμό, χαρούμενο.
Κι η μυρωδιά απ' το βρεμένο χώμα να σε τραβά πάλι έξω να τη γευτείς, να τη νιώσεις με όλα σου τα κύτταρα, κομμάτι της φύσης κι εσύ, μικρό χορταράκι που διψά για δροσιά...

Και οι λιακάδες του είναι αλλιώτικες… δεν σε μπερδεύουν με τη ζέστη τους, είναι μαλακές κι αυτές, ήπιες, χαμογελαστές θαρρείς. Είναι σα να σου λένε πως πρέπει να τις χαρείς πριν λιγοστέψουν και σου λείψουν. Είναι οι μέρες που περπατώ στον κήπο, αναζητώντας τα αγριολούλουδα που ανθίζουν κάθε εποχή και ποτέ δεν κατάφερα να μάθω το όνομά τους.

Ο Οκτώβρης είναι ο μήνας των χρυσανθέμων, που γεμίζουν χρώμα και ομορφιά τα παρτέρια και τις γλάστρες της μαμάς μου, είναι ο μήνας που γιορτάζουν αγαπημένα μου πρόσωπα, είναι ο μήνας που «γυρνώ» στον εαυτό μου και ξεκινώ απ’ την αρχή το κουβεντολόι μαζί του, σα να το κάνω για πρώτη φορά. Δεν ξέρω πώς και γιατί, ούτε που θέλησα ποτέ να μάθω, αλλά έτσι έκανα πάντα κι έτσι συνεχίζω αυτό το εσωτερικό ταξίδι που άλλοτε εκφράζεται με λέξεις κι άλλοτε με σιωπή…


Το κείμενο που διαβάσατε γράφτηκε μετά από παρακίνηση της Μαρίας από το MommyJammi.gr. Μαράκι μου σ’ ευχαριστώ για την αφορμή…
Καλό μήνα σε όλους!



[ Διαβάστε περισσότερα ]
Unknown
0 Σχόλια
Δυο λόγια...

Δυο λόγια...



Εβδομάδα των Παθών, εβδομάδα κατάνυξης και περισυλλογής αυτή που διανύουμε.  Είναι οι ώρες, που παρά τις πυρετώδης προετοιμασίες για το βράδυ της Ανάστασης και την Κυριακή του Πάσχα, πάντα κοιτάμε μέσα μας. Άλλοτε για να βρούμε αποθέματα δύναμης για να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες, άλλοτε για να δώσουμε από το περίσσευμα αγάπης στο διπλανό μας.

Γιατί η Ανάσταση, είναι Αγάπη! Γιατί οι γιορτές, είναι Αγάπη! Μπορεί η καθημερινότητα να μας κάνει συχνά να το ξεχνάμε, όμως οι άνθρωποι είναι φτιαγμένοι για να αγαπούν, να μοιράζονται, να χαμογελούν και να ελπίζουν.

Με κάθε πράξη αλληλεγγύης και συμπόνιας ένας μικρός Χριστός ανασταίνεται στις ψυχές. Με κάθε χάδι τρυφερό στα κουρασμένα χέρια κάνουμε ένα βήμα πιο κοντά στο λόγο για τον οποίο υπάρχουμε. Μπορεί πολλοί να σκέφτονται πως τα λόγια τούτα είναι ρομαντικά ή αφελή, όμως βαθιά μέσα τους γνωρίζουν πως είναι αλήθεια!

Ας προσπαθήσουμε λίγο περισσότερο να σκοτώσουμε την κακία, τη μικροψυχία και την αδιαφορία κι ας αναστήσουμε την αγάπη στα λόγια, τις πράξεις, τις καρδιές όλων.

Καλή Ανάσταση σε όλους και όλα!


[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
0 Σχόλια
Καλή χρονιά!

Καλή χρονιά!



Ο νέος χρόνος κάνει τα πρώτα του βήματα...
ας τον υποδεχτούμε με χαμόγελο και αισιοδοξία
ανοίγοντας την αγκαλιά μας στο καινούργιο, που γεννά ελπίδα!

Υψώνουμε τα ποτήρια και ευχόμαστε σε όλους
να είναι ένας χρόνος με υγεία, χαρά, αμέτρητες ευτυχισμένες στιγμές
και πολλή, πολλή αγάπη!

Καλή χρονιά, χρόνια πολλά!!



[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
0 Σχόλια
It's Christmas!!!

It's Christmas!!!



Είναι Χριστούγεννα!!! Η ομορφότερη ημέρα του χρόνου! Η μέρα που γεννήθηκε η αγάπη, η ταπεινοφροσύνη, η ελπίδα, το φως!
Κρατήστε τα στην καρδιά σας σα φυλαχτό και πολλαπλασιάστε τα δωρίζοντάς τα στους ανθρώπους γύρω σας. Γιατί αυτά τα πολύτιμα δώρα, έχουν κάτι μαγικό. Όσο πιο πολύ μοιράζονται, τόσο πιο πολύ αυξάνονται!...

Να είστε όλοι υγιείς, ευτυχισμένοι, χαρούμενοι με φως στην ψυχή και τη ζωή σας! 
Χρόνια πολλά!!!


[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
0 Σχόλια
Κοιτάζοντας μέσα μας

Κοιτάζοντας μέσα μας



Ο μήνας της πιο ζεστής γιορτής του χρόνου, έφτασε! Σε 25 μέρες έχουμε Χριστούγεννα!!
Φώτα, στολίδια, χαρά, ευφορία, γλυκά, ευχές, δώρα... Αυτό ήταν το "σκηνικό" των γιορτών, μέχρι να το ανατρέψει η οικονομική κρίση που περνάμε. Ο κόσμος ξεχυνόταν στους δρόμους και στα μαγαζιά, παρά το κρύο ή τη βροχή, για να ...ετοιμαστεί.

Πολλοί ήταν εκείνοι που πίστευαν πως μπορούσαν να περάσουν ευτυχισμένες γιορτές, αγοράζοντας... αγοράζοντας... αγοράζοντας...
Ήταν όμως πραγματικά έτσι; Χωρίς τη ζεστασιά. που δίνει στην καρδιά μας η αγάπη και η επικοινωνία με το συνάνθρωπο, το "σκηνικό" της γιορτής μοιάζει να είναι χωρίς φώτα, παγωμένο, μουντό.

Τα τελευταία χρόνια, όλο αυτό άλλαξε. Οι άνθρωποι περιορίζουν τις αγορές τους, τις βόλτες τους, αλλά και τα χαμόγελά τους... Τα φώτα αρχίζουν να λιγοστεύουν, τα στολίδια να θαμπώνουν και η καρδιά να σφίγγεται. Για πολλούς, όλα γυρνούν γύρω από την αγοραστική τους δύναμη, που ρυθμίζει τη διάθεση για γιορτή, τη διάθεση για χαρά και χαμόγελα και όχι άδικα ίσως...

Αν όμως αναλογιστούμε, πως αυτοί που πραγματικά δεν μπορούν να χαρούν, είναι όσοι βρίσκονται μόνοι στον κόσμο, όσοι έχασαν αγαπημένα πρόσωπα, όσοι βρίσκονται στα νοσοκομεία, τα παιδιά που δεν έχουν οικογένεια ή αυτά που κακοποιούνται από τις οικογένειές τους, οι άστεγοι, τότε θα καταλάβουμε πως αυτό που έχει σημασία δεν είναι πόσα έχουμε στην τσέπη μας, αλλά πόσα έχουμε στην  καρδιά μας! 

Τα φετινά Χριστούγεννα ας μην απασχολήσουμε άλλο το μυαλό μας με σκέψεις, που αφορούν τα υλικά αγαθά, όσο απαραίτητα κι αν είναι αυτά. Περισσότερο απαραίτητη είναι η αγάπη, η ζεστασιά και η αλληλεγγύη που μας εξασφαλίζει.
Γι' αυτό, μην ανησυχείτε για κείνα που αγοράζοντα, αλλά γι' αυτά που δεν αγοράζονται ακόμα και με όλο το χρυσάφι του κόσμου! Για να περάσουν οι φετινές γιορτές, αν όχι με χαρά τουλάχιστον με χαμόγελο...

Καλό μήνα & καλές γιορτές




[ Διαβάστε περισσότερα ]
Unknown
0 Σχόλια
Σεπτέμβρης...

Σεπτέμβρης...



Το Καλοκαίρι τυπικά τουλάχιστον, τελείωσε. Η πρώτη μέρα του Σεπτέμβρη είναι και η πρώτη του Φθινοπώρου ανεξάρτητα από τον καιρό, που ευτυχώς για μας, είναι ακόμα σε τόνους καλοκαιρινούς.

Πάντα, κάθε πρώτη της εβδομάδας, του μήνα, της εποχής, του χρόνου, σηματοδοτεί και κάτι νέο. Μια καινούργια αρχή, ένα καινούργιο πρόγραμμα, ένα καινούργιο σχέδιο, ένα καινούργιο στόχο. Τις περισσότερες φορές είναι η δική μας ανάγκη να αναθεωρήσουμε ή να ανασχεδιάσουμε τα "θέλω" και τις προτεραιότητές μας και η αφορμή της πρώτης, μας δίνει ώθηση και όρεξη να ξεκινήσουμε κάτι καινούργιο ή να δώσουμε ενέργεια σε κάτι, που έχουμε ήδη ξεκινήσει για να το πραγματοποιήσουμε.

Ο Σεπτέμβρης μας πηγαίνει με ήπιο τρόπο από τη χαλάρωση της ξεκούρασης του καλοκαιριού (κυρίως του Αυγούστου), στην φάση της εγρήγορσης, της δουλειάς, του "τώρα τρέχουμε" (ανεξάρτητα από το αν φτάνουμε). Ξεκινούν τα σχολεία, τα ξυπνητήρια, οι έγνοιες, το μποτιλιάρισμα, οι υποχρεώσεις. Παράλληλα όμως, μας κάνει δημιουργικούς, με ένα τρόπο που μπορεί να μη τον αντιλαμβανόμαστε άμεσα, αλλά υπάρχει.

Είναι στο χέρι μας, πώς θα το εκλάβουμε. Αντί για "ζυγό" και τα "κεφάλια μέσα", μπορεί να είναι "σηκώνω τα μανίκια" και ξεκινώ. Μπορεί να είναι "χαίρομαι που έχω πράγματα να κάνω", "χαίρομαι που δουλεύω" αν σκεφτούμε τις στρατιές ανέργων που ανεβαίνουν το δικό τους μαρτυρικό Γολγοθά. Μπορεί να είναι "χαίρομαι που υπάρχω για να παλεύω"...

Μην περιμένετε ο δρόμος να είναι πάντα ευθύς, ούτε εύκολος! 
Να είστε ευγνώμονες που καλείστε να τον περπατήσετε... Keep going!

Καλό μήνα, καλό Φθινόπωρο!







[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
0 Σχόλια
Αύγουστος, διακοπές!

Αύγουστος, διακοπές!



Διανύουμε ένα καλοκαίρι διαφορετικό (για μας προσωπικά) από αυτά που ζήσαμε ως τώρα... είχε χαρές, εντάσεις, λύπες και απώλειες...

Προσπαθώντας να ανακτήσουμε δυνάμεις και να εστιάσουμε στα ουσιαστικά και σημαντικά της ζωής, πάμε διακοπές και σας δίνουμε ραντεβού για το Σεπτέμβρη!

Εύχομαι από καρδιάς να περάσετε ένα όμορφο μήνα, γεμάτο υγεία και χαρά, με τους αγαπημένους σας. 

Θυμηθείτε: Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι σαν τα λουλούδια. Χρειάζονται καθημερινό "πότισμα" για να αντέξουν στο χρόνο. Για το λόγο αυτό, εκμεταλλευτείτε κάθε ευκαιρία για να χαρείτε τη συντροφιά των ανθρώπων, που είναι σημαντικοί για σας και εκφράστε τους την αγάπη σας. Δεν υπάρχει τίποτα πολυτιμότερο!

Καλό σας μήνα, θα τα πούμε το Σεπτέμβρη!


[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
0 Σχόλια
Blogging και αγάπη

Blogging και αγάπη


Blogging is love

Λένε πολλά για την αγάπη! Την κοσμούν με επίθετα όμορφα, γλυκά, ρομαντικά, τα περισσότερα στον υπέρτατο βαθμό. Συχνά όμως βαφτίζουν αγάπη το πάθος, την έλξη, τον εγωισμό. Άλλοτε βαφτίζουν αγάπη την κτητικότητα, τη παρέα ακόμα και τη συναλλαγή...

Η αγάπη όμως εκφράζεται μέσα από την επικοινωνία, την προσφορά, την ανιδιοτέλεια και μπορεί να υπάρχει παντού! Στο λουλούδι, που ανοίγει τα πρώτα του πέταλα στον ήλιο ή στο κρύο εκεί στο κακοτράχαλο βουνό, στο πρόσωπο του ηλικιωμένου ζητιάνου, που του απλώνεις το χέρι κι εκείνος σκύβει και το φιλά, στο χαμόγελο του μωρού, που ανοίγει τα ματάκια του μετά τον ύπνο και σε κοιτά με το πιο αθώο βλέμμα του κόσμου, στα χρώματα του ουρανού, που παίρνουν μαβί χρώμα όταν βασιλεύει ο ήλιος παίζοντας με τα σύννεφα...

Υπάρχει παντού, όπου θέλουμε να τη δούμε! Γιατί πρέπει να θέλουμε να τη δούμε, πρέπει να θέλουμε και να μπορούμε και να την ξεχωρίσουμε και να την προσφέρουμε. Βλέπετε η αγάπη είναι μαγική! Δεν τελειώνει ποτέ, μα ποτέ! Τη μοιράζεις κι εκείνη πολλαπλασιάζεται, τη σκορπάς κι εκείνη γυρίζει πίσω σε σένα, την προσφέρεις και σου προσφέρεται!

Διαπερνά ακόμα και το ψυχρό γυαλί της οθόνης ενός υπολογιστή! Εκεί ανάμεσα στις εικόνες, τις λέξεις, τα νοήματα και τα μηνύματα υφαίνεται σιγά σιγά και γιγαντώνεται αργά και σταθερά, φέρνοντας ανθρώπους από μακρινά μέρη κοντά, δίνει λύση σε προβλήματα, διαδίδει τρόπους να αντιμετωπιστούν οι δυσκολίες, ζεσταίνει την ψυχή χιλιάδων ανθρώπων, που μπορεί να μην έχουν συναντηθεί ποτέ από κοντά, αλλά γνωρίζονται, επικοινωνούν, αγαπιούνται και αλληλοστηρίζονται.

Σαν blogger έχω συναντήσει πολλούς τέτοιους ανθρώπους. Εκφράζονται, δημιουργούν, επικοινωνούν, βοηθούν άλλους ανθρώπους και φτιάχνουν κοινότητες και ιστορία οι παρέες, όπως λέει και το τραγούδι. Ενδεικτικά θα αναφέρω τη Δράση Ελληνίδων Blogger, το Ξεblogαρισμα και την Πρωτοβουλία για το παιδί, που κινητοποιούνται μέσα από το blogging και με όπλο τη δημιουργία, βοηθούν ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Αυτό, είναι αγάπη! Καθαρή, αγάπη του ανθρώπου προς τον άνθρωπο και είναι σημαντική η προσφορά του blogging σ' αυτό. Γιατί ενώνει, πληροφορεί, κινητοποιεί με τρόπο γρήγορο, άμεσο και ουσιαστικό.

Πριν λίγες μέρες το blogging γιόρταζε την παγκόσμια ημέρα του κι όσο κι αν πέρασε στα ψιλά, η Πέτρα μας στο blog της, μας παρακίνησε να το γιορτάσουμε με αναρτήσεις αφιερωμένες σ' αυτό. Δεν θα μπορούσα να λείπω, γιατί η ασχολία αυτή είναι για μένα αγάπη κι όσο κι αν ακούγεται περίεργο, μπορεί να κάνει τους ανθρώπους καλύτερους! Αρκεί να το θέλουν! Αρκεί να προσπαθήσουν!

Παράλληλα η Αριστέα μας, γιορτάζει την αγάπη μέσα από το καινούργιο της δρώμενο "Κοινωνία ώρα αγάπης", που τρέχει για όλο το μήνα. Θέλησα η πρώτη μου συμμετοχή να μιλά για την αγάπη μου για το blogging, για την αγάπη που έδωσα, γι' αυτή που απλόχερα μου δόθηκε, γι' αυτή που μας ένωσε σε μια μεγάλη παρέα, που προσπαθεί μέσα από τη δημιουργία και κόντρα σε καιρούς δύσκολους να μοιραστεί ομορφιά και αξίες κάνοντας ένα βήμα στο φως και τους ανθρώπους να χαμογελούν, να προβληματίζονται και να κινητοποιούνται, για καλό!

Κορίτσια μου αγαπημένα, ευχαριστώ πολύ για όσα μοιραστήκατε μαζί μου και για την αγάπη που μου δώσατε! Αν δεν υπήρχε το blogging δεν θα γνώριζα ποτέ, ούτε εσάς ούτε και τόσους άλλους αγαπημένους φίλους και φίλες, που τιμούν με τις επισκέψεις τους τούτη εδώ τη διαδικτυακή γωνιά, που επιμένει να εκφράζεται, να δημιουργεί, να ενημερώνει, να προτρέψει και να βάζει ψυχή, σε κάθε ανάρτηση...





[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
0 Σχόλια
Αν ήμουν βιβλίο...

Αν ήμουν βιβλίο...



"Αν ήσουν βιβλίο, ποιο θα ήσουν;" ρωτούσε η Αριστέα σε μια ανάρτησή της.

Αν ήμουν βιβλίο! Δεν θα ήμουν κανένα από τα βιβλία που αγαπώ, τολμώ να πω... κι ο λόγος είναι απλός. Ποτέ μου δε χώρεσα σε μέτρα, ποτέ μου δεν ανήκα σε μια κατηγορία. Πάντα απέξω! Λίγο από το ένα και λίγο από το άλλο κι ας επιζητούσα (κυρίως ως έφηβη) το αντίθετο διακαώς!

Δεν ξέρω πώς γίνεται αυτό, μη φανταστείτε πως η "μεγαλειότης" μου δεν χωρά πουθενά για τη μοναδικότητά της, το αντίθετο θα έλεγα. Πάντα κάτι έλειπε από τα χαρακτηριστικά μιας κατηγορίας σε μένα. Λειψά μονίμως, όσο κι αν προσπαθούσα...

Ψάχνοντας λοιπόν να βρω ποιο βιβλίο θα ήμουν, συνειδητοποίησα πως δεν θα ήμουν καν βιβλίο (με την ακριβή έννοια). Θα ήμουν θεατρικό έργο, που υπάρχει και σε βιβλίο και μέσα από αυτό, θα μιλούσα για δικαιοσύνη, αγάπη, τρυφερότητα με τρόπο ανατρεπτικό, επαναστατικό.
Θα ήμουν, "Ο κύκλος με την κιμωλία" του Μπέρτολ Μπρεχτ. Σ' ένα κόσμο που υμνεί τον υλισμό και θριαμβεύει η αδικία και η αλαζονεία της εξουσίας και του πλούτου, δεν θα μπορούσα να είμαι τίποτα άλλο, από μια έκφραση πίστης στον θρίαμβο της δικαιοσύνης και της ανθρωπότητας.


Θα ήμουν ένα παραμύθι, μια τρυφερή ιστορία μητρότητας η οποία σαρκάζει τη δικαιοσύνη και την εξουσία, την ίδια στιγμή, που υμνεί την αγάπη. Αυτή την αγάπη, που είναι έτοιμη να απαρνηθεί τα πάντα και ενσαρκώνεται στη Γρούσα, που προτιμά να απαρνηθεί το παιδί που έσωσε και μεγάλωσε, προκειμένου αυτό. να μην πονέσει. Αυτή την αγάπη, που γίνεται οδηγός του δικαστή Αντζάκ, που παρά την κουτοπονηριά και την ακαταλληλότητά του να γίνει δικαστής, καταφέρνει να φωτίσει την κρίση του.

Ο Αντζάκ που ήταν μέθυσος, κλεφτοκοτάς και κουτοπόνηρος γίνεται δικαστής γιατί στην επανάσταση έκρυψε το Μεγάλο Δούκα στο σπίτι του, σώζοντάς του τη ζωή και ο διορισμός του σε δικαστή ήταν η ανταμοιβή του.

Τη σολομώντεια λύση επιλέγει ο Αζντάκ και τοποθετεί το παιδί στο κέντρο του κύκλου με την κιμωλία, ζητώντας από τις δύο μάνες (θετή και βιολογική) να τραβήξουν από ένα χέρι η κάθε μια το παιδί κι όποια το πάρει με το μέρος της, να το κερδίσει. Και είναι η αγάπη προς το παιδί, που κάνει τη θετή μάνα να παραιτηθεί, για να μην το πονέσει. Να το στερηθεί, για να μην υποφέρει, κάνοντας ταυτόχρονα, το δικαστή να τη δικαιώσει δίνοντάς το της, γιατί όπως γράφει στο έργο ο Μπρέχτ: "Το κάθε τι πρέπει να ανήκει σ' εκείνον που είναι άξιος, τα παιδιά σε κείνους που με αγάπη και φροντίδα τα ανατρέφουν..."

Με τη σκληρή κριτική του στην εξουσία και τη δικαιοσύνη ο Μ. Μπρέχτ, σ' αυτό το έργο του που γράφτηκε το 1943-45 και αποτελεί μια αντιπολεμική φωνή, δίνει διέξοδο στην ελπίδα με δρόμο την αγάπη του ανθρώπου προς τον άνθρωπο. Το είδα στο θέατρο για πρώτη φορά πολύ μικρή και με γοήτευσε τόσο, που το αναζήτησα στη δανειστική βιβλιοθήκη της πόλης που έμενα τότε, για να το διαβάσω ξανά και ξανά...

Αλήθεια, εσείς αν ήσασταν βιβλίο, ποιο θα ήσασταν;





Υ.Γ. Μια που το μήνυμα του βιβλίου και της ανάρτησης είναι η αγάπη, μπορεί να αποτελέσει  παράλληλα και την πρώτη μου συμμετοχή, στο νέο δρώμενο της Αριστέας "Κοινωνία ώρα Αγάπης"....


Χρόνια πολλά, υγεία και φώτιση σε κάθε σας βήμα!...



[ Διαβάστε περισσότερα ]
Unknown
0 Σχόλια
Θέλω να τα πιώ...

Θέλω να τα πιώ...



Πρωί - πρωί, μη σας πω αξημέρωτα για μένα, χτυπάει το τηλέφωνο. Πετιέμαι αλαφιασμένη... όλοι ξέρουν πως δεν είμαι του πρωινού ξυπνήματος.
Πριν καλά καλά απαντήσω αυτό το βαρύ "ναι" του αγουροξυπνημένου, ακούω τη φίλη μου τη Νατάσα σε μεγάλα μεράκια!

- Θέλω ν τα πιώωωω....
- Τι λες κοπέλα μου πρωί πρωί, με τη τσίμπλα στο μάτι;
- Ναι, να τα πιω να μην καταλαβαίνω! Απαντά με σθένος.
- Τι να μην καταλαβαίνεις, μανούλα μου, ρωτώ ως αδαής, ψάχνοντας σαν υπνωτισμένη την καφετιέρα...
- Να μην καταλαβαίνω, ό,τι συμβαίνει γύρω μου!...

Αυτό ήταν!!! Λες και μου πέταξε ένα κουβά με κρύο νερό, πήρα μπρος! Για να μιλάει έτσι η Νατάσα, κάτι συμβαίνει σοβαρό, σκέφτομαι κι αρχίζω τις ερωτήσεις.

- Εσύ, που τρομάζουμε να σε ξεκολλήσουμε απ΄τα ειδησιογραφικά; Εντύπωση μου κάνει!
- Εγώ, εγώ!!! Τόσο καιρό που παρακολουθούσα, τι βγήκε; Θόλωσα ένα εκατομμύριο φορές μέχρι τώρα, χώρια που δεν προλαβαίνω να μετρώ κολοτούμπες. Νισάφι πια, βαρέθηκα!
- Έτσι ξαφνικά; παίρνω το διερευνητικό μου
- Τι ξαφνικά καλέ; Εδώ χάνεται ο κόσμος κυριολεκτικά και μεταφορικά. Ανοίγω το "κουτί" και δεν ακούω τίποτα άλλο από δύσκολα. Κρα κάνω για μια ευχάριστη είδηση, να σκάσει κι εμένα το χειλάκι μου, αλλά πού!...
- Βρε καρδούλα μου, πιες λίγο καφεδάκι να ισιώσεις κι έλα να το συζητήσουμε...

Τίποτα! Η Νατάσα ανένδοτη συνέχιζε να τραγουδά και να επιμένει, πως ο καλύτερος τρόπος για να τα βγάλει πέρα με τα δυσάρεστα, τα παράξενα και όλα τα περίεργα, είναι η κατάσταση μέθης.

Να της ρίξω άδικο, δεν μπορούσα με όσα γίνονται. Από πού να το πιάσω και να μη μπω σε πειρασμό; Από το εσωτερικό, από το εξωτερικό; Δες θες και πολύ να χάσεις τη μπάλα.

Λες και δε φτάνουν όσα περάσαμε, η παράνοια συνεχίζεται, τα μνημόνια συνεχίζονται, οι πρόσφυγες πνίγονται, τα οικονομικά μας πηγαίνουν κατά διαόλου, οι αγρότες παρατάνε τα χωράφια και βγαίνουν ξανά στους δρόμους, το ασφαλιστικό είναι σα να θέλουν να μας περάσουν το βραχιόλι αντί στο χέρι στο λαιμό, οι εθνικές συντάξεις κλειδώνουν σε τιμή σινιέ πορτοφολιού και πάει λέγοντας...

Πώς να τα αντέξει κανείς όλα αυτά; Με αγώνα θα μου πείτε. Με αγώνα, δε λέω όχι, αλλά κι αυτά τα έρημα τα νεύρα, κλωστές γίνανε τόσα χρόνια ταλαιπωρίας, σπάνε. Κι άμα σπάσουν ολονών, μας βλέπω να βγαίνουμε στους δρόμους, να χαστουκίζει ο ένας τον άλλο και όλοι μαζί να αυτομουτζωνόμαστε!

Άδικο;...


[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
0 Σχόλια
Το πρώτο μου βιβλίο...

Το πρώτο μου βιβλίο...



Συμμετέχοντας σ' αυτή την υπέροχη σκυταλοδρομία αναμνήσεων, που ξεκίνησε ο καλός μας φίλος ο Γιάννης (idipoton.blogspot.gr), ακολούθησε η Μαρία μας (mytripssonblog.blogspot.gr) και μετά η Αριστέα μας (princess-airis.blogspot.gr) θέλω κι εγώ, να κάνω μαζί σας, αυτό το ταξίδι...

Μεγάλωσα σ' ένα σπίτι όπου ποτέ δεν έλειπε η βιβλιοθήκη, γεμάτη με λογιών - λογιών βιβλία. Οι γονείς μου, τα αγαπούσαν ιδιαίτερα και με έκαναν να τα αγαπήσω κι εγώ, από πολύ μικρή. Τα πρώτα, που βέβαια δεν διάλεξα εγώ και φυσικά δεν μπορούσα να διαβάσω μόνη μου, ήταν μικρές ιστορίες σε στίχους και ήμουν δεν ήμουν τριών...

Ακολούθησαν τα παραμύθια κατά δεκάδες και σε τόμους ακόμα, που δεν τα χόρταινα. Πάντα μέσα στα δώρα γιορτών και γενεθλίων υπήρχε και ένα βιβλίο κι άλλες φορές έτσι, χωρίς καμιά
αφορμή.

Το πρώτο βιβλίο, που διάλεξα μόνη μου, ήταν το "Ένα δέντρο μεγαλώνει στο Μπρούκλιν" της Μπέτυ Σμιθ. Ο λόγος που το διάλεξα ήταν το μικρό κειμενάκι στην πρώτη του σελίδα, αμέσως μετά τον τίτλο: "Είναι κάποιο δέντρο που φυτρώνει στο Μπρούκλιν. Μερικοί το λένε Δέντρο του Ουρανού. Όπου κι αν τύχει να πέσει σο σπόρος του θα φυτρώσει ένα δέντρο που παλεύει να φτάσει στον ουρανό. Φυτρώνει μέσα σε μαντρωμένες αυλές και σε σωρούς πεταμένα σκουπίδια. Ξεφυτρώνει μέσα από σκάρες υπογείων. Είναι το μοναδικό δέντρο που φυτρώνει ακόμα και στο τσιμέντο. Ψηλώνει και θεριεύει... Ζει χωρίς ήλιο, χωρίς νερό και όπως φαίνεται και χωρίς χώμα. Θα το πρόσεχαν και θα το έβρισκαν ίσως και ωραίο αν δεν ήταν τόσο κοινό...".

Αυτό ήταν! Το κείμενο με μάγεψε! Λειτούργησε σαν μαγνήτης! Ήθελα οπωσδήποτε να διαβάσω γι' αυτό το δέντρο... ήθελα οπωσδήποτε να μάθω για την ιστορία της οικογένειας του Τζόνυ Νόλαν, που βρέθηκε στην Αμερική, όπως τόσοι άλλοι, από την Ευρώπη κάπου εκεί στα 1912, αναζητώντας μια θέση στον ήλιο. Διάβασα για τις σκέψεις τους, για τον τρόπο που μεγάλωναν τα παιδιά τους, για τον αγώνα τους να αποκτήσουν ένα τάφο, ο οποίος ήταν το μοναδικό κομμάτι γης που μπορούσε να είναι δικό τους.

Δεν θα σας πω, πώς τελειώνει το βιβλίο, ούτε αν έχει ευχάριστο ή δυσάρεστο τέλος. Αυτό που θα σας πω, είναι πως αυτό το βιβλίο με βοήθησε να καταλάβω πολλά πράγματα για τη ζωή των ανθρώπων, τις σκέψεις τους, τα θέλω τους, τις αδυναμίες και τις δυνατότητές τους, τα όνειρά και τις επιδιώξεις τους. Με μάγεψε και το φυλάω ακόμα στη βιβλιοθήκη μου, με πολύ αγάπη...
Αν δεν το έχετε διαβάσει, αναζητήστε το, είμαι σίγουρη πως θα σας αρέσει!

Θέλω με την ευκαιρία, να ευχαριστήσω θερμά, τη Μάνια για την ιδέα και το Γιάννη, που έκανε γνωστό σε μένα και τους υπόλοιπους φίλους, το blog game αυτό!



[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
0 Σχόλια
Καλή Χρονιά!!!

Καλή Χρονιά!!!



Μπορεί μια ίωση να με κράτησε τόσες μέρες, μακριά από το περιοδικό κι όλους τους αγαπημένους φίλους, δεν μπορεί όμως να με εμποδίσει να ευχηθώ σε όλους εσάς που με επισκέπτεστε και με τιμάτε με την αγάπη σας, να έχετε μια όμορφη, δημιουργική, αισιόδοξη και χαρούμενη χρονιά, γεμάτη υγεία και πολλά χαμόγελα!

Εύχομαι επίσης, από την καρδιά μου, στον καθένα ξεχωριστά, ό,τι του στέρησε η χρονιά που έφυγε, απλόχερα να του το δώσει η χρονιά που μόλις ήθρε!!!

Χρόνια πολλά, φίλοι!


[ Διαβάστε περισσότερα ]
to e-periodiko mas
0 Σχόλια