Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Εργατική Πρωτομαγιά




  Ο Μάης δεν είναι μόνο ο μήνας που σφραγίζει την Άνοιξη. Είναι επίσης μήνας μνήμης και τιμής για τους αγώνες όσων έδωσαν το αίμα τους και θυσιάστηκαν διεκδικώντας το οκτάωρο και ανθρώπινες συνθήκες εργασίας.
Κι αυτοί είναι οι εργάτες του Σικάγο, το ματωμένο πουκάμισο των οποίων έγινε σύμβολο πάλης και θυσίας, κάνοντας από τότε τις Πρωτομαγιές «κόκκινες», καταλαμβάνοντας σημαντικότατη θέση στην καρδιά και τη ζωή των εργατών.


 Η Πρωτομαγιά του 1886 έμελε να σταθεί ορόσημο για τους αγώνες των εργατών παγκοσμίως, αφού ο ξεσηκωμός των εργατών πνίγηκε στο αίμα. Έτσι τρία χρόνια αργότερα στις 20 Ιουλίου του 1889 κατά τη διάρκεια του ιδρυτικού συνεδρίου της Δεύτερης Διεθνούς (Σοσιαλιστικής Διεθνούς) στο Παρίσι καθιερώθηκε ως εργατική γιορτή. 


 Στην Ελλάδα η πρώτη πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση έγινε με πρωτοβουλία του Σταύρου Καλλέργη το 1893. Δύο χιλιάδες άτομα διαδήλωναν ζητώντας οχτάωρο, Κυριακή αργία και κρατική ασφάλιση στα θύματα των εργατικών ατυχημάτων. Η συγκέντρωση αυτή έγινε στο Παναθηναϊκό Στάδιο και ύστερα από την επιτυχία αυτής της πρώτης εργατικής Πρωτομαγιάς το 1894 πάρθηκε η απόφαση να γιορταστεί ενωτικά απ’ όλες τις προοδευτικές δυνάμεις της εποχής. Ομιλητές ήταν οι Π. Δρακούλης, Στ. Καλλέργης, Ε. Μαυροκορδάτος και Δ. Γραμματικός.


Χρειάστηκε να περάσουν δεκαεπτά ολόκληρα χρόνια για να ξαναγιορταστεί η εργατική Πρωτομαγιά. Το 1911 αποφασίστηκε να γιορταστεί στο Μετς με κεντρικό σύνθημα, 8 ώρες δουλειά, 8 ώρες ανάπαυση, 8 ώρες ύπνος. Το 1912 γιορτάστηκε πάλι στο Μετς. Έξι χρόνια αργότερα το 1918 ιδρύθηκε η ΓΣΕΕ και αρκετά Εργατικά Κέντρα. Από τότε γιορτάζεται κάθε χρόνο σε διάφορες πόλεις πανελλαδικά.


 Σ’ ένα όμως θα πρέπει να συμφωνήσουμε όλοι ότι, ειδικά για τούτο το μικρό και βασανισμένο τόπο, όπως είναι η Ελλάδα, το μήνυμα της εργατικής Πρωτομαγιάς παίρνει μεγαλύτερη αξία και σημασία, στις μέρες μας, όταν όλα αυτά για τα οποία δεκαετίες αγωνίστηκαν οι εργαζόμενοι, χύνοντας αίμα, έγιναν ή τείνουν να γίνουν, παρελθόν με "ειδικά μέτρα" ...λόγω κρίσης και για χάρη της ...ανάπτυξης! 
 Ας αναλογιστούμε...



πηγή πληροφοριών: wikipedia.org

Τα αγαπημένα του μήνα

Καλλιτέχνες ανάμεσά μας

Το διαδίκτυο και τα social media γίνονται συχνά αφορμή να γνωρίσουμε καλλιτέχνες της διπλανής πόρτας όπως τους λέμε. Ανθρώπους καθημερινούς, απλούς, που με μεράκι, φαντασία και αγάπη σ' αυτό που κάνουν δημιουργούν αληθινά έργα τέχνης.

Ένα τέτοιο άνθρωπο θέλουμε να σας παρουσιάσουμε σήμερα. Ζει σε μια επαρχιακή πόλη και με βασικό υλικό το ξύλο, δημιουργεί αντικείμενα που δεν αφήνουν κανένα αδιάφορο. Είδαμε τη δουλειά του και θελήσαμε να τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα. Ονομάζεται Λάκης Κορομηνάς και οι κατασκευές του όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες είναι κυριολεκτικά μοναδικές!
Η Μαρίνα είχε μια σύντομη συνομιλία μαζί του. Ας τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα...


Τι είναι για σας η ασχολία σας με το ξύλο; Επάγγελμα, αγάπη, χόμπι; Η ασχολία μου με το ξύλο (ξύλινες κατασκευές) βασικά είναι αγάπη, χόμπι και ένα ταξίδι εν μέρη προς τα παλαιότερα χρόνια  Αν δείτε θα καταλάβετε ότι οι περισσότερες κατασκευές μου έχουν θέμα παλαιά αντικείμενα τα οποία τότε ήταν χρηστικά ως επί το πλείστον, τ…

Το γυναικείο παντελόνι, διαμέσου των αιώνων...

Το παντελόνι σήμερα, δεν είναι ανδρική υπόθεση. Όμως η ιστορία του γυναικείου παντελονιού, ξεκινά από πολύ παλαιότερα από όσο νομίζουμε...

Το 1850 στη Νέα Υόρκη, εμφανίζονται τα πρώτα γυναικεία παντελόνια με πολύ φαρδιά μπατζάκια, τα οποία είναι καλυμμένα με φούστα και τα φορούν ποδηλάτισσες. Ο λόγος που είναι καλυμμένα βρίσκεται στο γεγονός ότι και μόνο η λέξη "παντελόνι" ήταν συνυφασμένη με την απρέπεια.

Ο δικός μου ήρωας

Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν πρόσωπα που λειτουργούν σα φωτεινοί φάροι θαρρείς. Που σου δίνουν απλόχερα το φως τους χωρίς καν να το ζητήσεις και σε διδάσκουν χωρίς καν να το καταλάβεις. Για ένα τέτοιο άνθρωπο θέλω να σας μιλήσω.

Ήρθε στην Ελλάδα πρόσφυγας το '22 από το Δικελί της Μ. Ασίας μωρό στις φασκιές, στην αγκαλιά μιας χήρας μάνας. Παιδί πλούσιας οικογένειας στον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε φτωχικά, όπως τα περισσότερα προσφυγόπουλα, με πολλή αγάπη και φροντίδα και έμαθε από πολύ μικρός να κερδίζει το ψωμί του δουλεύοντας το ξύλο. Έφτιαχνε μ’ αυτό έπιπλα σκαλιστά, που στόλιζαν τα πλούσια σπίτια του νησιού που ζούσε. Αγαπούσε τα γράμματα κι ας μη κατάφερε να πάει στο Γυμνάσιο. Έπρεπε βλέπετε να δουλέψει… όμως τα βιβλία δεν του έλειψαν ποτέ. Αγόραζε, διάβαζε, στοίβαζε βιβλία παίρνοντας γνώσεις και καλλιέργεια, που θα ζήλευαν πολλοί μορφωμένοι και πάντα ονειρευόταν ένα καλύτερο κόσμο, πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο, πιο σοφό.
Έτσι κύλησαν τα χρόνια μέχρι τον πόλεμο του ’40 που τ…

Ζωή παράλληλη…

Τόσα χρόνια χωριστά, είχε συνηθίσει την απουσία του. Μπορεί η απόσταση που μπήκε ανάμεσά τους να μην κατάφερε να εξαφανίσει την αγάπη τους, όμως η ζωή της δεν ήταν αυτή που ονειρεύτηκε.

Μάνος Λοΐζος

Ο συνθέτης του πιο αγαπημένου "δρόμου" στην Ελλάδα!
Ο Μάνος Λοΐζος γεννήθηκε στους Αγίους Βαβατσινιάς της Λάρνακας, στην Κύπρο το 1937 (22 Οκτωβρίου) και ήταν το μοναχοπαίδι του Ανδρέα Λοΐζου και της Δέσποινας Μανάκη, που καταγόταν από τη Ρόδο. Λίγα χρόνια αργότερα και όταν εκείνος ήταν επτά χρόνων η οικογένεια μετακόμισε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...