Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Συζητώντας με food - bloggers #2.


Μπορεί οι πολιτικές εξελίξεις να ανέτρεψαν τον προγραμματισμό και την καθημερινότητά μας, τους τελευταίους μήνες, όμως οι ρυθμοί μας ανακτώνται σιγά - σιγά αφού η ομαλότητα της καθημερινής ζωής, εξαρτάται και από τη διάθεσή μας και το πείσμα μας, να συνεχίσουμε προσπαθώντας για το καλύτερο....



Έτσι κι εμείς, σας παρουσιάζουμε την κουβέντα, που είχαμε με μια αγαπημένη φίλη food-blogger τη Λίλια του spoonstories, όπως ήταν προγραμματισμένη να βγει εδώ και μερικούς μήνες. 

Είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση με ένα άνθρωπο, που έχει άποψη για το φαγητό και την ποιότητά του και τη διατυπώνει με σαφήνεια...

Διαβάζουμε από την ιστοσελίδα σου (spoon-stories.com): «Αν είχα ποτέ υπάρξει κουτάλι θα είχα σίγουρα πολλά να πω. Ιστορίες νόστιμες, τρυφερές, ακόμα και τρομαχτικές...». Τι είναι για σένα λοιπόν, η μαγειρική;

Μα πίσω από κάθε γεύμα δεν κρύβετε μια ιστορία? Σε μια χώρα που κάθε γιορτή, χαρά ή λύπη αρχίζει και τελειώνει με ένα καλό τραπέζι πολλά μπορούν να ειπωθούν!! Η μαγειρική για μένα είναι λατρεία, αυτό είναι αλήθεια αλλά και κάτι παραπάνω, είναι ένας τρόπος έκφρασης και επικοινωνίας με τους αγαπημένους μου ανθρώπους . Από το πρωινό της Κυριακής που θα μαζευτούμε όλοι μαζί για να πιούμε το καφέ μας και να σχεδιάσουμε τη μέρα μας, ως το δείπνο έξω στον κήπο υπό το φως των κεριών το φαγητό είναι εκείνο που μας φέρνει πιο κοντά!

Πόσο μπορεί ένα …κουτάλι να κάνει την καθημερινότητά μας καλύτερη;

Χαχα πάρα πολύ!! Υπάρχουν άσχημες μέρες που στη σκέψη ενός καλού γεύματος να με περιμένει, νιώθω καλύτερα! Μην ξεχνάτε πως απολαμβάνω και τη διαδικασία προετοιμασίας του φαγητού που σε μένα τουλάχιστον λειτουργεί εντελώς χαλαρωτικά…

Το φαγητό, η γεύση, η εικόνα, δημιουργούν αναμνήσεις. Ποιες είναι οι δικές σου και ποιες θα ήθελες να έχουν τα παιδιά σου;

Η πρώτη σκέψη που μου έρχεται στο μυαλό με αυτή την ερώτηση είναι το άρωμα κανέλας και ζάχαρης! Αυτή η μαγική κουζίνα της μητέρας μου όλο και κάτι καλό έψηνε!

Είμαι τυχερή γιατί έχω απίθανες αναμνήσεις ως παιδί αλλά και ως ενήλικας αργότερα. Ήμασταν από τις  οικογένειες που τρώγαμε πάντα μαζί ακόμα και τις καθημερινές, όταν αυτό ήταν εφικτό. Η ώρα του πρωινού ήταν ή ώρα της οργάνωσης, του πειράγματος και του σχεδιασμού, το μεσημέρι η ώρα που λέγαμε τα νέα μας και το βράδυ της χαλάρωσης και της διασκέδασης.

Οι γιορτές από την άλλη, είχαν πάντα τις τιμητικές τους και ποτέ δεν πέρναγε κάποια χωρίς την δέουσα σημασία! Όλα τα φώτα ανοιχτά, σπιτικά γλυκά και φαγητά στο τραπέζι μας, λικέρ από τα χεράκια της μαμάς και πολύ αγάπη.

Όλες αυτές τις γλυκές αναμνήσεις φυσικά τις χρωστάω κυρίως στη μητέρα μου …Είναι πολύ σημαντικό να περνάς όμορφα στην απλή καθημερινότητά σου με τους ανθρώπους που αγαπάς και αυτό θέλω να συνεχίσω και στα δικά μου παιδιά και στη δική μου οικογένεια!

Είναι εύκολο να περάσουν οι άνθρωποι από το junk food στο ποιοτικό φαγητό και η κρίση που περνάμε, πόσο συντελεί σ’ αυτό;

Νομίζω πως η οι άνθρωποι που θέλουν να τραφούν σωστά θα το κάνουν ανεξαρτήτως κρίσης ή όχι. Η σωστή διατροφή και φυσικά της υγείας, είναι άποψη ζωής και όχι μόδα. Είτε το πιστεύεις και το υποστηρίζεις είτε όχι και ψάχνεις δικαιολογίες για αυτό. Σίγουρα η κρίση φέρνει δυσκολίες σε όλα τα επίπεδα αλλά δεν μπορώ να καταλάβω πως ένα αγοραστό junk food θα μας έρθει πιο οικονομικά από ένα σπιτικό καλό - μαγειρεμένο πιάτο.

Ακούμε και διαβάζουμε πολλά για την αξία της ισορροπημένης διατροφής στην υγεία μας. Για κάποιους το φαγητό είναι απόλαυση, για κάποιους άλλους απλά τροφή, ίσως και αγγαρεία. Μια food blogger, τι θα έλεγε;

Το φαγητό είναι απόλαυση! Μα τι άλλο θα μπορούσε να είναι? Είναι δημιουργία και έμπνευση, είναι διασκέδαση και φυσικά ανάγκη…Το γεγονός ότι μπορώ να φτιάχνω σχεδόν τα πάντα στη κουζίνα μου, μου δίνει ένα έξτρα πλεονέκτημα στο να ελέγχω σε μεγάλο βαθμό την ποιότητα των υλικών και το αποτέλεσμα! Αυτό μου δίνει μεγάλη ικανοποίηση…

Ποια είναι η γνώμη σου για τις τόσες εκπομπές μαγειρικής στην ελληνική τηλεόραση; Βοηθούν στο να αγαπήσουν οι έλληνες το σπιτικό φαγητό ή μήπως ο τόσο μεγάλος αριθμός εκπομπών λειτουργεί αντίθετα; Εσύ τι «εισπράττεις» μέσα από το blog σου;

Νομίζω πως ζούμε την επανάσταση της κουζίνας! Τόσες ιδέες για συνταγές, τόσες εκπομπές και blogs δεν έχουν ξανά υπάρξει ποτέ! Σίγουρα έχουν ανοίξει τα μάτια στον κόσμο που σε μεγάλο βαθμό έφτιαχνε συγκεκριμένα και μόνο πιάτα, τον ελευθέρωσε και τον έκανε να θέλει να πειραματιστεί! Αυτό είναι καλό! Όπως θετικό είδα και το γεγονός ότι έγιναν γνωστά πολλά υλικά και συστατικά που παλιότερα δεν ξέραμε την ύπαρξη και την χρησιμότητα τους.
Παρόλα αυτά κάποια στιγμή θα έρθει ο κορεσμός θα γίνει κάποιο ξεκαθάρισμα και το τέλος θα επέλθει η ισορροπία όπως γίνεται πάντα..

Για μια εργαζόμενη γυναίκα οι ώρες είναι περιορισμένες όχι μόνο για μαγειρική, αλλά και για άλλες ασχολίες. Όταν πάλι είναι άνεργη (το πρόβλημα της εποχής) τα χρήματα λιγοστεύουν. Μοιάζει όλο αυτό να είναι ανασταλτικό σε σχέση με το μαγείρεμα. Ποια είναι η γνώμη σου;

Ο χρόνος και το χρήμα είναι 2 βασικά αλληλένδετα μεταξύ τους πράγματα. Συνήθως όταν έχεις το ένα δεν έχεις το άλλο. Ο λίγος χρόνος θέλει καλή προετοιμασία και πρακτικές εύκολες συνταγές ενώ όταν το οικονομικό είναι πρόβλημα τότε κάνεις καλύτερο προγραμματισμό και οργάνωση για να φέρεις το επιθυμητό αποτέλεσμα. Με λίγη καλή διάθεση όλα μπορούν να γίνουν σωστά…

Οικονομικό και ποιοτικό φαγητό, γίνεται;

Το οικονομικό επηρεάζει  σαφώς την ποιότητα  και την ποσότητα του φαγητού μας, παρόλα αυτά  υπάρχουν τόσο νόστιμα και απλά πιάτα, όπως λαδερά, όσπρια, σαλάτες, απολαυστικές μακαρονάδες που μπορούν να μας χορτάσουν περισσότερο από ότι νομίζουμε. Κυκλοφορούν απίστευτες συνταγές! Να γιατί υπάρχουμε και εμείς οι food bloggers

Βάλε μας στο 24ωρό σου. Πώς είναι η δική σου καθημερινότητα;

Στο τρέξιμο από το πρωί ως το βράδυ! Έχω τρομερή ενέργεια, έτσι το  πρόγραμμα μου έχει από όλα! Δουλειές, διάβασμα, ζωγραφική, μαγειρική, blogging, διασκέδαση και αρκετός χρόνος για την οικογένεια και τους φίλους μου

Γλυκό ή αλμυρό; Τι προτιμά η Λίλια;

Μα αλμυρό!...και μετά γλυκό και μετά πάλι αλμυρό! Μόλις γεύομαι το ένα αναζητάω το άλλο, τι να σας πω; Σε μερικές περιπτώσεις μάλιστα μπορεί να τα συνδυάσω και την ίδια στιγμή! Οπότε μιλάμε για ισοπαλία!

Αν το «e – περιοδικό μας» ήταν φαγητό ή γλυκό, ποιο θα ήταν;

Για να δούμε λοιπόν! Ένα περιοδικό με ποικίλα θέματα ,  φρέσκιες ειδήσεις και λύσεις για την υγεία και την ομορφιά μας θα μπορούσε να είναι μια ιδιαίτερη σαλάτα με χρώμα και γεύση! Τι καλύτερο!!

Θα μας αφιερώσεις μια συνταγή;

Βέβαια!!! Θα σας φτιάξω μια αρμυρή τάρτα, εύκολη, νόστιμη και αγαπημένη...


Τάρτα με καραμελωμένα κρεμμύδια , γκοργκοτζόλα και μπρί


για 1 ταψί φούρνου 33X41

 Υλικά:
2 κουταλιές ελαιόλαδο
4 φλιτζάνια του τσαγιού κρεμμύδι σε φέτες (πάχους ½ εκ )
1 κουταλιά της σούπας καφέ ζάχαρη
2 κουταλιές της σούπας γεμάτες βαλσάμικο ξύδι
½ κουταλάκι του γλυκού αλάτι
½ κουταλάκι του γλυκού πιπέρι
1 φύλλο σφολιάτας (ανοιγμένο ελαφρά με τον πλάστη σε αλευρωμένη επιφάνεια)
150-200 γρ τυρί μπρί, (παγωμένο, καθαρισμένο και κομμένο σε φέτες)
120 γρ τυρί γκοργκοτσόλα ή ανάλογο μπλε τυρί σε κομματάκια
2 κουταλιές της σούπας φρέσκο εστραγκόν ψιλοκομμένο ή δυόσμο


Εκτέλεση:
Σε μια κατσαρόλα σε μέτρια προς δυνατή φωτιά ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο και σοτάρουμε τα  κρεμμύδια για 10 λεπτά να γίνουν διάφανα.
Ρίχνουμε σταδιακά τη ζάχαρη, το ξύδι, αλάτι και πιπέρι. Μειώνουμε την θερμοκρασία και τα μαγειρεύουμε για  20 λεπτά ή ως να καραμελώσουν. Ρίχνουμε λίγο νερό αν δείχνουν τα κρεμμύδια μας πως πάνε να ξεραθούν. Τα αποσύρουμε από τη φωτιά.
Ανοίγουμε τη ζύμη ανάλογα το ταψί στο σχήμα που θέλουμε. Εδώ χρησιμοποιήσαμε λαμαρίνα φούρνου.
Τοποθετούμε τη ζύμη στο ταψί με λαδόκολλα από κάτω.
Πιρουνιάζουμε την επιφάνεια ανά 2-3 εκ, ώστε να αποφύγουμε τα φουσκώματα της σφολιάτας.
Μοιράζουμε όλα τα κρεμμύδια σε όλη την επιφάνεια.
Από πάνω ομοιόμορφα ρίχνουμε τα τυριά και τέλος το εστραγκόν.
Σε περίπτωση που δεν θέλουμε να το ψήσουμε άμεσα το βάζουμε στο ψυγείο σε αυτό το σημείο.
Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200°C για 18-20 λεπτά και ως να λιώσει το τυρί και να ξεροψηθεί η σφολιάτα.
Την αφήνουμε για 5 λεπτά να σταθεί πριν την σερβίρουμε.

Λίλια, σ' ευχαριστούμε πολύ!!!

Επισκεφθείτε την ιστοσελίδα της, θα βρείτε πολλές ακόμα εκπληκτικές συνταγές!

Τα αγαπημένα του μήνα

Ήταν πανσέληνος, θυμάσαι;

Βραδιά πανσέληνου και μια χούφτα ασήμι σκορπά στον ορίζοντα λούζει τα πλακόστρωτα, τις μικρές αυλές τα λαξεμένα χωριά, που σκαρφαλώνουν στα βραχώδη νησάκια  των Κυκλάδων και της άγονης γραμμής
Ανάμεσα στις βουκαμβύλιες και στα ασβεστωμένα παρτέρια ξεπηδούν βήματα που μετρούν τη γοητεία τόπων μαγικών κι εκεί παρέα με το θαλασσινό αγέρι όρκους δίνουν έρωτα σε τρυφερά χείλη
Στην άμμο, κοχύλια ασημόχρυσα πολύτιμα πετράδια γίνονται κι αποθέτονται μ’ ευλάβεια σε κοριτσίστικους λαιμούς Φιλιά και όνειρα σκορπίζονται στη γλυκιά νύχτα μαζί με τους ήχους του παφλασμού
Μετρά το κύμα καλοκαίρια και κορμιά εικόνες που μπλέκονται στο χώρο και στο χρόνο κι αφήνουν αποτύπωμα βαθύ σε καρδιές αλώβητες μοναχικές Ήταν πανσέληνος, θυμάσαι;
Χορεύουν ανέμελα οι φλόγες της φωτιάς κι εγώ κουρνιάζω ξανά στην αγκαλιά σου Ο ήχος των ονείρων μας μου λέει ψιθυριστά Ήταν πανσέληνος, δε ξέχασα, γι’ αυτό θα είμαι πάντα κοντά σου…



Καφές φραπέ, μια ελληνική ιστορία 60 χρόνων...

Συνηθίζουμε να λέμε ελληνικό τον καφέ που γίνεται στο μπρίκι, με το μερακλίδικο καϊμάκι και το εκπληκτικό άρωμα. Ελληνικός όμως είναι και ο φραπέ, αφού έλληνας τον επινόησε, εδώ και 60 χρόνια.

Η ιστορία ξεκινά από την Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης όπου γεννήθηκε τυχαία το 1957, ο φραπέ από τον Δημήτρη Βακόνδιο. Ο αντιπρόσωπος της ελβετικής εταιρείας Νεστλέ στην Ελλάδα Γιάννης Δρίτσας, παρουσίασε ένα νέο προϊόν για παιδιά στη ΔΕΘ. Ένα σοκολατούχο ρόφημα που παρασκευαζόταν στιγμιαία αναμιγνύοντας το με γάλα και χτυπώντας το στο σέικερ. Προϊόν της ίδιας εταιρίας ήταν και ο στιγμιαίος καφές nescafe, που ήταν ο αγαπημένος του Δημήτρη Βισκόνδιου και συνήθιζε να τον πίνει μέχρι τότε ζεστό. παρασκευασμένο με βραστό νερό και ζάχαρη. Στο διάλειμμα του στη ΔΕΘ, επειδή δεν έβρισκε βραστό νερό, σκέφτηκε να βάλει στο σέικερ το στιγμιαίο καφέ, τη ζάχαρη και κρύο νερό, δημιουργώντας έτσι τον πρώτο φραπέ της ιστορίας.

Από τότε, υπήρξαν διάφορες παραλλαγές με τα βασικά στοιχεία το στιγμιαίο καφέ, το κρύο…

Κρέμες προσώπου από 6 έως 20 ευρώ

Ποιος είπε ότι οι κρέμες προσώπου, πρέπει να είναι ακριβές για να είναι καλές; Είναι ένας μύθος που έχει προ πολλού καταριφθεί κι ας φοβόμαστε να το παραδεχθούμε…

Στα ράφια των selfservice, μπορούμε να βρούμε κρέμες προσώπου που θα περιποιηθούν το δέρμα μας, χωρίς να αδειάσουν το ήδη …ταλαιπωρημένο πορτοφόλι μας. Κρέμες που η τιμή τους ξεκινά από 6 ευρώ και δεν ξεπερνά τα 20 στην ακριβότερη εκδοχή τους.

Η πρώτη Ελληνίδα φοιτήτρια.

Στις μέρες μας, είναι αυτονόητο και πολύ συνηθισμένο, οι κοπέλες να σπουδάζουν στο Πανεπιστήμιο και μάλιστα στατιστικές μελέτες αναφέρουν πως (σε ορισμένες τουλάχιστον σχολές), είναι περισσότερες από τα αγόρια.

Δεν ήταν όμως πάντα έτσι. Οι γυναίκες σ' όλο τον κόσμο και στην Ελλάδα, ήταν ανθρώπινα όντα υποδεέστερα των ανδρών. Δεν είχαν ούτε πρόσβαση, αλλά ούτε και δικαίωμα στη μόρφωση, με μόνη αιτία, το φύλο τους.

Ισχυρός συναισθηματικά, άνθρωπος

Πόσο εύκολα θα μπορούσε να περιγράψει κανείς ένα άνθρωπο, που είναι συναισθηματικά ισχυρός; Είναι διαφορετικός από τους άλλους στην όψη, στην περπατησιά, στην ομιλία;... Δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί τόσο εύκολα. Σίγουρα όμως δεν κυκλοφορεί με ταμπελίτσα στο μέτωπο, ούτε έχει πράσινο δέρμα...Δεν μπορούμε να σας πούμε τι ακριβώς κάνει, μπορούμε όμως να σας πούμε τι δεν κάνει!!!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...