Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Powered By | blogger widgets

Σύνορα...

Της λησμονιάς το σύνορο, πέρασα απόψε πάλι βουή κι αντάρα η ψυχή, πισωπατά στις αναμνήσεις κι αποζητά τη χαμένη ευτυχία, εκεί που σταματά ο χρόνος
Έλα να συναντηθούμε στο μονοπάτι το κρυφό με μια αγκαλιά να ξεχαστούμε στου κόσμου το απόβραδο εκεί που κανείς δεν ορίζει τίποτα, εκεί που χάνεται ο ήλιος
Στο απέραντο σύμπαν θα γίνω ιχνηλάτης σου με της ψυχής μου το φως θα φέξω τα βήματά σου, για να με βρεις για να ορίσεις απ' την αρχή το είναι μου
Μη φοβηθείς! Τα όνειρα είναι για να τα ζούμε πρώτα στις σκέψεις μας Οι λέξεις έγιναν για να μιλούν πρώτα στην ψυχή μας Τα σύνορα έγιναν για κείνους που δεν βλέπουν...

... Οι οι τρεις πρώτες σειρές (που αποτελούνται από 25 λέξεις), έλαβαν μέρος στο διαδικτυακό δρώμενο 25 Λέξεις #11 της καλής μου φίλης Μαρίας Νικολάου που οργανώνει ακούραστα στο blog της "Το Κείμενο".

Πρόσφατες αναρτήσεις

Η Μαρία Κανελλάκη μιλάει στο e-περιοδικό μας για το βιβλίο της και όχι μόνο...

Με τη Μαρία Κανελλάκη συναντηθήκαμε εντελώς τυχαία στα διαδικτυακά μονοπάτια. Ήταν ίσως λίγο καρμική η συνάντηση αυτή, γιατί από την ανάρτηση, που διάβασα στο blog της το Απάγκιο, κατάλαβα πόσο ξεχωριστός άνθρωπος είναι και πόσα κοινά έχουμε. Γυρίζοντας το χρόνο πίσω σ' εκείνη την ανάρτηση του 2015 για τους τόπους της σύγχρονης ιστορικής μνήμης πρέπει να πω πως δεν έπαψα ούτε στιγμή να ανακαλύπτω πτυχές ενός ανθρώπου με ευαισθησίες και δυνατή πένα.

Από τότε μεσολάβησαν πολλές αναρτήσεις και φορά τη φορά τη γνώριζα όλο και καλύτερα, μέσα από τα κείμενά της, την ευαισθησία της σε κοινωνικά θέματα και την αγάπη της για τον καθημερινό άνθρωπο, που αγωνίζεται σε δύσκολους καιρούς. Θα μπορούσα να σας μιλήσω για τη Μαρία, αλλά προτίμησα να σας μεταφέρω μια κουβέντα που είχα μαζί της με αφορμή το βιβλίο της "Ιστορίες της διπλανής κρίσης", που το αγάπησα πραγματικά. Σας αφήνω να την απολαύσετε...


Σε γνώρισα μέσα από την πένα σου στο «Απάγκιο» σου, που έγινε και δικό μου απάγκιο κ…

Ανοιξιάτικο δειλινό...

Τι τραγούδι να πω για σένα, τι λουλούδι να σου βρω, ποιες λέξεις να διαλέξω, να περιγράψω το λυγμό...
Αυτόν, που πνίγει με αυθάδεια τα λόγια αυτόν, που βυθίζει τη ψυχή σε θάλασσα ανταριασμένη και σκοτεινή...
Με τη φυγή σου αλλάξαν όλα!
'Εγινε δείλι το πρωινό
για όλους εκείνους που σ'αγαπάνε
χτύπημα είναι οδυνηρό.
Το ξέρω, θα ΄ρθει τώρα η νύχτα το ξέρω, θα ΄ρθει πάλι η αυγή.
Όλα θα μπούνε ξανά σε κύκλο
όμως, εσύ δεν θα ΄σαι εκεί!

Τη μηχανή του χρόνου θα γυρίζω
για να σε βρίσκω να περπατάς
μέσα από θύμισες αγαπημένες
και να μου χαμογελάς

Καμιά φυγή σου δεν θα εμποδίσει
αυτό το αντάμωμα το νοερό
κι όσα μοιραστήκαμε θα ζωντανεύουν
μέσα στου χρόνου το κενό.

                                                                                          Στη Λένα...


Η φωτογραφία αυτή συμμετείχε στο 3ο Δρώμενο Φωτογραφίζειν, της καλής μου φίλης
Μαρίας Νικολάου από το "Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά".
Την τράβηξα ένα ανοιξιάτικο δειλινό και το επόμενο πρωί έμαθα πως η αγαπημένη εφηβ…

To e-περιοδικό μας επέστρεψε ανανεωμένο

Με νέα χρώματα και μικρές αλλαγές, "το e-περιοδικό μας", επέστρεψε κοντά σας. Θέλοντας να σας διευκολύνουμε, όσο γίνεται, να έχετε μια άνετη περιήγηση στις αναρτήσεις μας, επιλέξαμε το κλασσικό λευκό φόντο, που κατά κοινή ομολογία, είναι το πιο ξεκούραστο.

Παίξαμε λίγο με τα χρώματα στους συνδέσμους και στο λογότυπο, για να είναι κομψό και ευπαρουσίαστο, αφήνοντας τα βασικά στοιχεία του σχεδιασμού του ίδια.

Η μεγαλύτερη αλλαγή όπως θα δείτε, είναι ο τρόπος σχολιασμού. Επειδή κατά καιρούς λαμβάναμε μηνύματα πως δεν μπορεί όποιος δεν έχει λογαριασμό στο Google plus να σχολιάσει, πήραμε την απόφαση να γυρίσουμε στα σχόλια του blogger, τα οποία δεν έχουν τέτοιο περιορισμό. Τώρα, μπορούν να σχολιάζουν όλοι ακόμα κι αν δεν διαθέτουν προφίλ σε κανένα από τα social media.

Αυτό όμως είχε σαν αποτέλεσμα να χαθούν όλα τα όμορφα σχόλια που είχατε αφήσει, τόσα χρόνια με τη φόρμα του G+ (Google plus) και θέλουμε να σας ζητήσουμε συγγνώμη γι' αυτό. Μπορεί να χάθηκαν από τις αναρτήσεις…

Ανανέωση...

Versatile Award για το e-περιοδικό μας! (updated)

Χθες το μεσημέρι ένα μήνυμα με περίμενε στον υπολογιστή. Ένα βραβείο για το e-periodiko mas με ειδοποιούσε να "παραλάβω" η αγαπημένη μου φίλη η Άννα από το "Ατενίζοντας", το όμορφο blog όπου εκφράζεται και δημιουργεί τα τελευταία χρόνια.

Είχα ξεχάσει πόση χαρά δίνει ένα βραβείο από φίλη blogger. Το υποδέχτηκα με ενθουσιασμό και ευχαριστώ θερμά την Άννα, που με συμπεριέλαβε στη λίστα της. Λίγη ώρα αφού βγήκε στον διαδικτυακό αέρα η δημοσίευση αυτή, η επίσης πολύ αγαπημένη φίλη Νατάσα, από το ξεχωριστό "Μολύβι και χαρτί"με ειδοποιούσε πως έλαβε το μήνυμά μου για το βραβείο της τη στιγμή που δημοσίευε τη δική της ανάρτηση με τα δεκαπέντε προτεινόμενα από κείνη blog, μέσα στα οποία είναι και το e-periodiko mas. Η χαρά, όχι μόνο από την καταπληκτική συγκυρία, αλλά και ενός ακόμα βραβείου, πολλαπλασιάστηκε, ξέροντας πως δεν είναι μια ανταποδοτική κίνηση αβρότητας, όπως και η ίδια επισημαίνει στο σχόλιό της και την ευχαριστώ από καρδιάς!

Και τώρα, σύμφωνα με το…

Η εικονική πραγματικότητα ζωντανεύει την Ακρόπολη του 5ου πΧ αιώνα στον "Ελληνικό Κόσμο"

Μια νέα διαδραστική παραγωγή εικονικής πραγματικότητας, στην αίθουσα "Θόλος" του Κέντρου Πολιτισμού "Ελληνικός Κόσμος", του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού, μας υπόσχεται ένα ταξίδι στο χώρο, το χρόνο και την ιστορία, παρουσιάζοντας την Ακρόπολη του Χρυσού Αιώνα του Περικλή, έτσι όπως ήταν όταν δημιουργήθηκε.


Μια μαγική περιήγηση - ξενάγηση, όπου ο επισκέπτης μπορεί να δει με κάθε λεπτομέρεια όλα τα κτίρια, που βρίσκονταν στον "Ιερό Βράχο" στις πραγματικές τους διαστάσεις και έχει την ευκαιρία να θαυμάσει τόσο τον Παρθενώνα, το Ερεχθείο, το Ναό της Απτέρου Νίκης, τα Προπύλαια, όσο και τα αγάλματα στα φυσικά τους χρώματα και όχι μόνο.


Με τη βοήθεια του καθηγητή Κλασικής Αρχαιολογίας Πάνου Βαλαβάνη, ομάδες ειδικών, ζωγράφοι 3Dmodelers, προγραμματιστές και αρχαιολόγοι δημιούργησαν ένα θέαμα μοναδικό που παρουσιάζει εκτός των παραπάνω, ναούς και αγάλματα που δεν διασώζονται ως τις μέρες μας, όπως το Αρρηφόριον, το Ιερό του Διός Πολιέως, το Ιερό της Αρτέμιδος Β…