Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

8 ερωτήματα ζωής, ζητούν απάντηση!...




Σκεφτήκατε ποτέ ότι αν θέταμε στον εαυτό μας κάποιες ερωτήσεις, ίσως οι απαντήσεις, να μας άλλαζαν τη ζωή;
Με τη σκέψη πως αν δεν ρωτούσαμε δεν θα παίρναμε απαντήσεις, μήπως ήρθε η ώρα να θέσουμε στον εαυτό μας, 8 απλά ερωτήματα;
Μετά απ' αυτό, μπορεί να δούμε τη ζωή μας, με άλλα μάτια!...








1. Ζω για να δουλεύω ή δουλεύω για να ζω;
Η ισορροπία ανάμεσα στη δουλειά και την προσωπική ζωή είναι το «κλειδί» 
για το πώς αντιλαμβανόμαστε τη ζωή. Αν, δηλαδή, θέλουμε 
περισσότερη ζωή και λιγότερη δουλειά ή τουλάχιστον αυτά τα δύο 
κινούνται στα ίδια επίπεδα, τότε δεν υπάρχει πρόβλημα. 
Από την άλλη, υπάρχουν και περίοδοι στη ζωή όπου η δουλειά 
λειτουργεί ψυχοθεραπευτικά, οπότε εξαρτάται από το πώς νιώθουμε 
την εκάστοτε περίοδο. Οι ειδικοί πάντως μας επισημαίνουν πως η σωστή 
ισορροπία είναι 8 ώρες δουλειά, 8 ώρες ξεκούραση (ύπνος και σιέστα) 
και 8 ώρες ελεύθερος χρόνος. Όσοι κυμαίνονται σε αυτές τις αναλογίες, 
μάλλον βρίσκονται σε καλό δρόμο. 
Ωστόσο, ακόμα και στην περίπτωση που αυτή η ιδανική ισορροπία δεν είναι 
εφικτή για ορισμένους, καλό θα είναι τουλάχιστον να φροντίζουμε να 
περνάμε ποιοτικό χρόνο με τους σημαντικούς άλλους που υπάρχουν στη 
ζωή μας. Αυτοί μπορεί να είναι οι φίλοι μας, ο σύντροφός μας, τα παιδιά 
μας ή και όλοι αυτοί μαζί. Άλλωστε, τις προτεραιότητες θα πρέπει να τις 
θέτουμε μόνοι μας.

2. Μου αρέσει ο εαυτός μου;
Η ερώτηση αυτή είναι κάπως δύσκολη, γιατί το αν αγαπάμε τον εαυτό μας 
εξαρτάται από πολλές και διαφορετικές παραμέτρους. 
Οι περισσότεροι πιστεύουμε ότι αρέσουμε στον εαυτό μας όταν αρέσουμε 
στους άλλους. Αυτό, αν και δεν είναι αξίωμα, έχει μια δόση αλήθειας, 
μια που οι άλλοι έτσι κι αλλιώς αποτελούν έναν καθρέφτη του εαυτού 
μας. Ιδανικά θα θέλαμε να είμαστε αυτό που θα θέλαμε να είναι και οι 
άλλοι (δηλαδή αυτοί που αγαπάμε) και -ιδανικά και πάλι- θα θέλαμε να 
φροντίζουμε τους άλλους έτσι όπως θα θέλαμε να φροντίζουμε τον 
εαυτό μας. Βέβαια, για να το συνειδητοποιήσουμε αυτό, χρειάζεται εξάσκηση. 
Ας πούμε ότι φτιάχνουμε ένα κέικ, ότι πετυχαίνουμε άψογα μια 
άσκηση γιόγκα ή μαθαίνουμε ένα πρόγραμμα στο κομπιούτερ. 
Και τα τρία αυτά πράγματα χρειάζονται εξάσκηση. 
Αυτό συμβαίνει και με την ενδοσκόπηση. Πρέπει συνεχώς να κοιτάζουμε 
μέσα μας, αλλά και έξω από εμάς, για να κατανοήσουμε διάφορα 
πράγματα. Ας υποθέσουμε ότι συναντάμε έναν καρδιακό μας φίλο ή 
μια κολλητή μας στον δρόμο και εκείνη αρχίζει να αναλύει τι σκέφτεται για εμάς. 
Πώς θα νιώθαμε και τι θα απαντούσαμε στις αδιάκριτες ερωτήσεις της; 
Θα νιώθαμε άβολα επειδή μας λέει άκομψες αλήθειες, θα την ακούγαμε με 
προσοχή και χωρίς θυμό ή θα θυμώναμε πολύ μαζί της; Αυτό το τεστ 
μπορούμε να το κάνουμε κάθε φορά που αναρωτιόμαστε αν μας αρέσει ο 
εαυτός μας. Θα μας βοηθήσει να κάνουμε συχνά ενδοσκόπηση, να 
κατανοούμε τις αντιδράσεις μας και τέλος να προβάλλουμε την εκδοχή του 
εαυτού μας που μας αρέσει. Και ναι, αυτή η εκδοχή είναι η καλύτερη.

3. Για ποιο πράγμα (ή πρόσωπο) θα έδινα μάχη;
Το να είμαστε ξεκάθαροι για τους ανθρώπους, το περιβάλλον 
και τις αιτίες που αγωνιζόμαστε είναι ενδεικτικό του ότι έχουμε αξίες. 
Και όπως μας διαβεβαιώνουν οι ειδικοί, το να αναγνωρίζουμε τις αξίες μας 
είναι ένα από τα «κλειδιά» της ευτυχίας. 
Ας αναρωτηθούμε πώς θα ήταν η ζωή μας χωρίς κάποια πράγματα. Χωρίς 
φίλους, χωρίς μια πολιτική πεποίθηση, χωρίς ένα υπέροχο ζευγάρι 
παπούτσια (που κουραστήκαμε πολύ να αποκτήσουμε). Και μετά ας 
προσπαθήσουμε να αποδείξουμε στον εαυτό μας ότι δεν τα χρειαζόμαστε. 
Είναι μια πολύ καλή άσκηση που μπορούμε να κάνουμε πολύ συχνά. 
Παραλείποντας τα πράγματα ή τα πρόσωπα που δεν θα αγωνιζόμασταν 
γι' αυτά, θα έχουμε πολύ περισσότερο χρόνο για να αφοσιωθούμε σε αυτά 
που τελικά μας κάνουν ευτυχισμένους. Δηλαδή την οικογένεια και τους φίλους.

4. Η ζωή μου με εμπνέει για να γίνω καλύτερος;
Όταν σκεφτόμαστε το όμορφο σπίτι μας, δεν μας προκαλείται η διάθεση να 
είναι πάντα καθαρό; 
Όταν κοιτάζουμε τον αγαπημένο μας σύντροφο, δεν σκεφτόμαστε πόσο 
καλοί θέλουμε να είμαστε μαζί του; Κάποιες φορές, όταν επικεντρωνόμαστε 
στα θετικά που συμβαίνουν στη ζωή μας, νιώθουμε τη διάθεση να τη 
βελτιώσουμε κι άλλο. 
Να κάνουμε θετικές αλλαγές, να δημιουργήσουμε κάτι καινούργιο. Ας 
φανταστούμε ότι ξυπνήσαμε το πρωί και υποσχεθήκαμε στους 
ανθρώπους του περιβάλλοντός μας ότι θα κάνουμε κάτι για να τους 
ευχαριστήσουμε. 
Στα παιδιά θα φτιάξουμε ένα υπέροχο πρωινό, θα φορέσουμε εκείνο 
το φόρεμα που αρέσει πολύ στον σύντροφό μας και στη δουλειά 
θα κάνουμε ό,τι μπορούμε, αφού πρώτα πούμε σε όλους μια γλυκιά 
καλημέρα. Πώς θα ήταν αυτή η ημέρα για εμάς; Κάπως έτσι 
θα πρέπει να αντιμετωπίζουμε και τη ζωή μας. Αν βλέπουμε τη ζωή μας 
σαν μια όμορφη μέρα με ωραία πράγματα και πρόσωπα, τότε έτσι θα γίνει.

4. Μήπως έχω την τάση να γενικεύω;
Όταν βλέπουμε κάποιους ανθρώπους να τα πηγαίνουν καλά στη ζωή τους, 
ενώ εμάς μας πηγαίνουν κάποια πράγματα στραβά, τότε νιώθουμε πως κάτι 
δεν κάνουμε καλά. 
Στην πραγματικότητα δεν συμβαίνει αυτό. Δεν υπάρχουν άνθρωποι που η 
ζωή τους είναι πάντα ρόδινη, ούτε βέβαια άνθρωποι που πέφτουν πάντα από 
καταστροφή σε καταστροφή. Το πρόβλημα είναι ότι γενικεύουμε ένα γεγονός. 
Δεν μπορεί μια μέρα να είναι ζεστή κι εμείς να γενικεύουμε ότι βαρεθήκαμε 
τον καύσωνα. Στην πραγματικότητα, η γενίκευση είναι μια κακή συνήθεια 
που το μόνο που μας αποφέρει είναι να χαλάει τη διάθεσή μας. 
Δεν πήραμε την προαγωγή που περιμέναμε; Ε, δεν πειράζει! 
Αυτή η μέρα δεν είναι η πιο δυστυχισμένη της ζωής μας. Είναι μια στιγμή 
από ολόκληρη τη ζωή μας. Σε ένα χρόνο ή σε 2 μήνες δεν θα σημαίνει τίποτε 
για εμάς. 
Αν αντιμετωπίζουμε τη ζωή περισσότερο στωικά παρά μελοδραματικά, 
θα μπορέσουμε πιο εύκολα να εστιάσουμε στο επόμενο δημιουργικό 
μας βήμα. Ας επιτρέψουμε, λοιπόν, στον εαυτό σας ακόμα και να 
αποτύχει κάποιες φορές, έχουμε αυτό το δικαίωμα. Αν το αποδεχτούμε, 
τότε θα είναι πιο εύκολο να προχωρήσουμε παρακάτω.

 5. Ακούω πραγματικά τους άλλους;
Όλοι θεωρούμε τους εαυτούς μας πολύ καλούς ακροατές, στην 
πραγματικότητα όμως αφήνουμε τους άλλους να μιλήσουν προκειμένου 
να βρούμε την ευκαιρία να μιλήσουμε για τον εαυτό μας. 
Οι αληθινά καλοί ακροατές δεν συγκεντρώνονται απλώς σε αυτό που 
τους λέει ο συνομιλητής τους, αλλά σκέφτονται και πάνω σε αυτό που 
τους λέει. Και μόνο όταν ακούσουμε και μπούμε στο πρόβλημα 
του άλλου θα μπορέσουμε να είμαστε αντικειμενικοί μαζί του. 
Την επόμενη φορά, λοιπόν, που κάποιος μας αναλύει ένα θέμα του, 
καλό είναι να μη σχεδιάζουμε την απάντησή μας την ώρα που μιλάει, 
αλλά να εστιάσουμε απλώς την προσοχή μας σε αυτό που μας λέει. 
Η ψιλοκουβέντα είναι πάντα χαλαρωτική, αλλά αν από μια συζήτηση 
κάποιος βγάλει ένα χρήσιμο συμπέρασμα για εκείνον, αυτό θα είναι 
αληθινά βοηθητικό. 
Ούτως ή άλλως, πολλοί άνθρωποι αυτό που πραγματικά έχουν 
ανάγκη δεν είναι να λάβουν κάποια οδηγία για το τι να κάνουν, 
αλλά κάποιον να τους ακούσει αληθινά και να τους συναισθανθεί. 
Αυτό από μόνο του μπορεί να καταστεί βοηθητικό και ανακουφιστικό. 
Όπως είπε άλλωστε και ο διάσημος δημοσιογράφος και «γκουρού» 
της συνέντευξης Λάρι Κινγκ: «Κανείς δεν έμαθε μιλώντας. 
Όλοι έμαθαν ακούγοντας».

6. Μήπως πληγώνω τους άλλους;
Η αλήθεια είναι πως οι άνθρωποι με υψηλά στάνταρ έχουν την τάση 
να είναι επικριτικοί με τους άλλους όταν εκείνοι δεν πληρούν τις 
προσδοκίες τους. 
Όταν κάποια στιγμή συνειδητοποιούμε ότι περιμένουμε από τους 
άλλους πολλά και εκείνοι δεν τα καταφέρνουν, ας σκεφτούμε πως 
κάποιοι άνθρωποι κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν, απλώς το δικό τους 
«καλύτερο» δεν είναι αυτό που θεωρούμε εμείς καλύτερο. 
Αυτό θα μας βοηθήσει να μη γινόμαστε επικριτικοί και σκληροί και να 
αποδεχτούμε τους άλλους. Επιπλέον, σε αυτή την περίπτωση θα ήταν 
χρήσιμο να μην ξεχνάμε και τα δικά μας αδύναμα σημεία, αφού είμαστε 
άνθρωποι και όλοι αναπόφευκτα έχουμε κάποια. 
Τότε ίσως καταφέρουμε να είμαστε λιγότερο απαιτητικοί με τους γύρω 
μας. Βέβαια, το «κλειδί» πίσω από όλα αυτά βρίσκεται στο να είμαστε 
σε πραγματική επαφή με τα συναισθήματά μας, ούτως ώστε να 
είμαστε σε θέση να ξεχωρίζουμε τι πραγματικά μας ενοχλεί και σε ποιο βαθμό.

7. Ποιος είναι ο πιο τυχερός άνθρωπος που γνωρίζω;
Όλοι μας ανεξαιρέτως γνωρίζουμε έναν τουλάχιστον άνθρωπο που 
(πιστεύουμε ότι) έχει τα πάντα. Έχει υπέροχο σπίτι, τέλεια δουλειά, 
ευτυχισμένη οικογένεια. 
Τυχερός, ε; Στην πραγματικότητα όχι! Τα καλά πράγματα που μας 
συμβαίνουν στη ζωή συνήθως είναι αποτέλεσμα σωστής στρατηγικής. 
Για παράδειγμα, ο σωστός σχεδιασμός και το πλάνο είναι που 
μας βοηθούν να αποφύγουμε τα λάθη. 
Αλλά πέρα από τον σχεδιασμό, η επιτυχία, μας βεβαιώνουν οι ειδικοί, 
οφείλεται και στη θετική διάθεση. Στην ψυχολογία είναι αυτό που οι 
ειδικοί αποκαλούν «αυτοεκπληρούμενη προφητεία». Δηλαδή, η αρνητική 
διάθεση που μπορεί να έχουμε εξαρχής απέναντι σε κάτι, τελικά μας οδηγεί 
υποσυνείδητα να πράξουμε με τρόπο που θα επιβεβαιώσει την αρχική 
μας αρνητική πρόβλεψη. 
Για παράδειγμα, αν πιστεύουμε ότι ο σύντροφός μας έχει κουραστεί από τη 
σχέση μας και θέλει να χωρίσουμε, μπορεί να του συμπεριφερόμαστε άσχημα, 
νευρικά ή με ζήλεια και τελικά να θελήσει όντως να χωρίσουμε. Άλλωστε, 
έρευνες μας λένε ότι οι άνθρωποι με αρνητική διάθεση σπάνια πετυχαίνουν 
τους στόχους τους. Αντίθετα, οι αισιόδοξοι σχεδόν πάντα. 
Γι’ αυτό, όταν μας τυχαίνουν άσχημα συμβάντα, ας μην προσκολληθούμε 
σε αυτά. Ας τα μετατρέψουμε σε κίνητρο για το επόμενο βήμα μας.

8. Πόσο δυνατός είμαι για να κάνω την αυτοκριτική μου;
Συχνά, όταν κάτι πάει λάθος, από ένστικτο περισσότερο, αρχίζουμε να 
κατηγορούμε τους άλλους. Είναι μια συνήθεια που την έχουμε από την 
παιδική ηλικία. Και βέβαια όταν είμαστε παιδιά δικαιολογείται. 
Αλλά ως ενήλικοι θα πρέπει να μάθουμε να αντιμετωπίζουμε τις 
καταστάσεις. Όταν δεν αντιμετωπίζουμε τα λάθη μας, δεν μαθαίνουμε 
ποτέ από αυτά. 
Είναι πολύ τίμιο και γενναίο να μπορούμε να πούμε: «Ήταν δική μου 
ευθύνη και έκανα λάθος». Όταν μαθαίνουμε από τα λάθη μας, 
ουσιαστικά πηγαίνουμε ένα βήμα μπροστά, γιατί την επόμενη φορά 
που θα βρεθούμε αντιμέτωποι με μια δύσκολη κατάσταση θα μπορέσουμε 
να πάρουμε τη σωστή απόφαση. 
Το σημαντικό, λοιπόν, είναι να αναλαμβάνουμε την προσωπική μας ευθύνη, 
αλλά πάντα στον βαθμό που μας αναλογεί. 
Για να το πετύχουμε αυτό, είναι απαραίτητη η συνεχής ενδοσκόπηση, 
ώστε να είμαστε σε επαφή με τον εαυτό μας. Αν το καταφέρουμε αυτό, 
τότε θα μπορούμε να είμαστε οι αντικειμενικοί κριτές του εαυτού μας, 
θα αναγνωρίζουμε τόσο τα δυνατά όσα και τα λιγότερο δυνατά μας 
σημεία και θα υπάρχει η δυνατότητα βελτίωσης.

Το διαβάσαμε στο vita.gr

Σχόλια

Μπορεί να σας ενδιαφέρουν επίσης...

Χάρτινα καράβια…

Χάρτινα μικρά καράβια υψώνονται στον ουρανό Σε κόκκινο μπαλόνι κρεμασμένα ταξίδι κάνουν στο κενό
Μικρό χεράκι παιδικό, τα φτάνει και τα κρατάει τρυφερά Μ’ ατέλειωτη αγάπη τα τυλίγει και τα φυλάει στην καρδιά
Περνούν οι άνοιξες, τα καλοκαίρια τα ηλιοτρόπια ανθούν Κι εκεί στους κάμπους τους φωτισμένους τα χάρτινα καράβια αγκυροβολούν
Φιλία, τα ονόμασαν οι σοφοί του κόσμου αγάπη, τα ονομάζουν οι ταπεινοί λιμάνι απάγκιο οι ναυαγισμένοι στεριά ανθισμένη οι ορφανοί
Κι εγώ κοιτώ τα δυο σου μάτια και σε θυμάμαι από παιδί να βρίσκεσαι πάντα κοντά μου Φίλη, αδερφή παντοτινή!...
...
Το ποίημα αυτό συμμετείχε στο 17ο Συμπόσιο Ποίησης  που οργανώνει η αγαπημένη φίλη Αριστέα στο blog της "Η ζωή είναι ωραία"





Πασχαλινή διακόσμηση με σπάγκο

Μια εύκολη πασχαλινή κατασκευή, που θα δώσει εορταστικό αέρα στη διακόσμηση του σπιτιού, σας προτείνω σήμερα. Με απλά υλικά, χωρίς ιδιαίτερα έξοδα και κόπο, μπορείτε να τη φτιάξετε γρήγορα και να αποτελέσει και ένα ξεχωριστό χειροποίητο δώρο, αν το επιθυμείτε.
Τα υλικά που χρειάζεστε είναι: Σπάγκος σε φυσικό και λευκό χρώμαΚόλλα κρυσταλλιζέ2 μπαλόνια και ψαλίδι Για τη διακόσμηση τους:
ΧόρτοΨεύτικα αυγουλάκια σε χρώμα της επιλογής σας
Πώς θα τη φτιάξετε
Φουσκώστε το μπαλόνι και στη συνέχεια βρέξτε το σπάγκο στην αραιωμένη κόλλα. Για να την αραιώσετε προσθέστε νερό, έτσι ώστε να γίνει αρκετά ρευστή για να μουλιάσει καλά ο σπάγκος. Καλύψτε με μεμβράνη το μπαλόνι και τυλίξτε το σπάγκο γύρω του φροντίζοντας να μοιραστεί ομοιόμορφα όπως κάνουμε με ένα κουβάρι. Αφήστε το να στεγνώσει καλά. 

Σπάστε το μπαλόνι και αφαιρέστε το από το εσωτερικό της μπάλας. Κόψτε με το ψαλίδι τη μπάλα σε σχήμα ζικ - ζακ για να θυμίζει σπασμένο αυγό. Γεμίστε το κάθε κομμάτι με το άχυρο και τα ψεύτικα αυγουλάκια κα…

Όνειρα σε σακίδιο…

-Τι κάνεις ξύπνιος τέτοια ώρα;… ρώτησε ξέροντας μέσα της την απάντηση - Δεν μπορώ να κοιμηθώ, όλα γυρίζουν στο κεφάλι μου!
Συχνοί οι διάλογοι αυτοί, σχεδόν καθημερινοί επαναλαμβάνονταν λες και διάβαζαν κάποιο σενάριο. Τόσο ίδιοι, τόσο απελπιστικά ίδιοι! Εκείνη, άνεργη περισσότερο από δύο χρόνια και κείνος, με μειωμένο κάθε λίγο μισθό, έβλεπαν τη ζωή τους να χάνει κάθε προοπτική. Όλα τους τα όνειρα κλείστηκαν σ’ ένα άδειο βιβλιάριο Τραπέζης κι ας ήταν τόσο νέοι!  -Θα φτιάξω καφέ, μη σηκωθείς!... την καθησύχασε φιλώντας τη τρυφερά στο μέτωπο Δυο δόσεις καφέ έχει ακόμα, σκέφτηκε όπως έπινε την πρώτη γουλιά… δεν πάει άλλο, πρέπει να βρω μια λύση…
Παιδί ελλήνων μεταναστών γεννημένο σε μια πλούσια χώρα, ήρθε στην Ελλάδα πριν ακόμα πάει σχολείο, αφού οι γονείς του νοστάλγησαν την πατρίδα! Λίγα χρόνια αργότερα σκοτώθηκαν πιασμένοι χέρι - χέρι σ’ένα φοβερό δυστύχημα αφήνοντάς τον -παρηγοριά και ευθύνη - στον παππού και τη γιαγιά. Η πατρίδα των γονιών του έγινε πατρίδα του και το πονεμένο από το θάν…

Οι Encardia τραγουδούν για τη ζωή...

Με τον τίτλο "ΕυβοϊκόS.O.S. - Αττική S.O.S." οι Encardia δίνουν μια ξεχωριστή συναυλία την Παρασκευή 8/9/2017 στις 9:00 μ.μ. στο Λιμανάκι Νέας Μάκρης.
Πρόκειται για μια συναυλία διαμαρτυρίας ενάντια στα ΧΥΤΑ και την καταστροφή που προκαλούν στο περιβάλλον και την υγεία των κατοίκων.

Ενώ στην Ευρώπη έχει σταματήσει, τα τελευταία είκοσι χρόνια, η κατασκευή ΧΥΤΑ με τη Σουηδία να ανακυκλώνει το 99% των απορριμάτων, που παράγει και μόλις το 1% να καταλήγει σε χωματερή, εμείς στην Ελλάδα συνεχίζουμε όχι μόνο τη λειτουργία ΧΥΤΑ, αλλά κατασκευάζουμε και νέους καταστρέφοντας όλους τους εναπομείναντες πνεύμονες που τόσο απαραίτητοι μας είναι.

Στο Παρίσι με πληθυσμό που ξεπερνά αυτόν ολόκληρης της Ελλάδας, λειτουργούν μόνο δύο ΧΥΤΑ και το ποσοστό ανακύκλωσης φτάνει το 85%. Στη χώρα μας έχετε αναλογιστεί πόσοι ΧΥΤΑ λειτουργούν και πόσο επιβλαβείς είναι για το περιβάλλον και την υγεία μας; Και σα να μην έφτανε αυτό, εμείς κατασκευάζουμε κι άλλους και μάλιστα σε σημεία, που μόνο για χωμα…

Η εικονική πραγματικότητα ζωντανεύει την Ακρόπολη του 5ου πΧ αιώνα στον "Ελληνικό Κόσμο"

Μια νέα διαδραστική παραγωγή εικονικής πραγματικότητας, στην αίθουσα "Θόλος" του Κέντρου Πολιτισμού "Ελληνικός Κόσμος", του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού, μας υπόσχεται ένα ταξίδι στο χώρο, το χρόνο και την ιστορία, παρουσιάζοντας την Ακρόπολη του Χρυσού Αιώνα του Περικλή, έτσι όπως ήταν όταν δημιουργήθηκε.


Μια μαγική περιήγηση - ξενάγηση, όπου ο επισκέπτης μπορεί να δει με κάθε λεπτομέρεια όλα τα κτίρια, που βρίσκονταν στον "Ιερό Βράχο" στις πραγματικές τους διαστάσεις και έχει την ευκαιρία να θαυμάσει τόσο τον Παρθενώνα, το Ερεχθείο, το Ναό της Απτέρου Νίκης, τα Προπύλαια, όσο και τα αγάλματα στα φυσικά τους χρώματα και όχι μόνο.


Με τη βοήθεια του καθηγητή Κλασικής Αρχαιολογίας Πάνου Βαλαβάνη, ομάδες ειδικών, ζωγράφοι 3Dmodelers, προγραμματιστές και αρχαιολόγοι δημιούργησαν ένα θέαμα μοναδικό που παρουσιάζει εκτός των παραπάνω, ναούς και αγάλματα που δεν διασώζονται ως τις μέρες μας, όπως το Αρρηφόριον, το Ιερό του Διός Πολιέως, το Ιερό της Αρτέμιδος Β…

Ο δικός μου ήρωας

Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν πρόσωπα που λειτουργούν σα φωτεινοί φάροι θαρρείς. Που σου δίνουν απλόχερα το φως τους χωρίς καν να το ζητήσεις και σε διδάσκουν χωρίς καν να το καταλάβεις. Για ένα τέτοιο άνθρωπο θέλω να σας μιλήσω.

Ήρθε στην Ελλάδα πρόσφυγας το '22 από το Δικελί της Μ. Ασίας μωρό στις φασκιές, στην αγκαλιά μιας χήρας μάνας. Παιδί πλούσιας οικογένειας στον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε φτωχικά, όπως τα περισσότερα προσφυγόπουλα, με πολλή αγάπη και φροντίδα και έμαθε από πολύ μικρός να κερδίζει το ψωμί του δουλεύοντας το ξύλο. Έφτιαχνε μ’ αυτό έπιπλα σκαλιστά, που στόλιζαν τα πλούσια σπίτια του νησιού που ζούσε. Αγαπούσε τα γράμματα κι ας μη κατάφερε να πάει στο Γυμνάσιο. Έπρεπε βλέπετε να δουλέψει… όμως τα βιβλία δεν του έλειψαν ποτέ. Αγόραζε, διάβαζε, στοίβαζε βιβλία παίρνοντας γνώσεις και καλλιέργεια, που θα ζήλευαν πολλοί μορφωμένοι και πάντα ονειρευόταν ένα καλύτερο κόσμο, πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο, πιο σοφό.
Έτσι κύλησαν τα χρόνια μέχρι τον πόλεμο του ’40 που τ…

Η μόδα στη δεκαετία του 1930

Όπως όλοι γνωρίζουμε η μόδα δεν εκφράζει μόνο την ανάγκη ανανέωσης της εξωτερικής εμφάνισης ανά εποχή. Επηρεάζεται άμεσα και από τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες που επικρατούν. Έτσι, η οικονομική κρίση του 1929 είναι φυσικό να επηρεάσει και τη μόδα.

Ο Οκτώβρης που αγαπώ...

Όταν αποφάσισα να φύγω από την Αθήνα για την εξοχή, ο κυριότερος λόγος ήταν η φύση. Μεγαλωμένη σε διάφορες επαρχιακές πόλεις, που τότε δε γνώριζαν καν τη λέξη «πολυκατοικία», ήξερα τις αυλές με τα οπωροφόρα και τα σπίτια με τα γεράνια στα παράθυρα. Έβλεπα τις εποχές να αλλάζουν και τα δέντρα να φορούν τα χρώματα και τα αρώματα του κάθε μήνα, πριν έρθει η στιγμή να αλλάξει η διακόσμηση στο σπίτι από καλοκαιρινή σε φθινοπωρινή όπως κάνουμε τώρα στις μεγαλουπόλεις…
Το χώμα μύριζε βροχή πολύ πριν οι στάλες της βρέξουν το μέτωπό μας παίζοντας κρυφτό στις αλάνες  και τα φύλλα που έπεφταν από τα δέντρα ήταν το φθινοπωρινό χαλί της αυλής μας και έκαναν τα πατήματά μας πάνω του, ηχηρά και αφράτα… Αυτά ξαναζώ στην εξοχή, νιώθοντας τυχερή και αρνούμενη να αποχωριστώ τις παιδικές αναμνήσεις… βλέπετε είμαι από κείνους που δεν μπορούν να ζουν σε ένα τόπο με μόνο μία ή έστω δύο εποχές… μ’ αρέσουν όλες, μ' αρέσει η εναλλαγή, ο ήλιος, η ζέστη, η βροχή, το κρύο και οι μυρωδιές που τα συνοδεύουν.
Γι’ α…