Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Ένα παιδί μετράει ...ανασφάλεια

Μια τυπική μέρα των αρχών σε καταυλισμό τσιγγάνων. Μία εισαγγελέας πιο παρατηρητική και ευαίσθητη. Ένα ξανθό αγγελούδι, που δεν μοιάζει με τα υπόλοιπα τσιγγανάκια!
Έτσι αρχίζει η ιστορία της μικρής Μαρίας, που έκανε το γύρο του κόσμου και στάθηκε η αφορμή, για ατελείωτες συζητήσεις, θέματα εκπομπών και όψιμο ενδιαφέρον της πολιτείας.

Μετά από τόσα ζευγάρια που ψάχνουν τα παιδιά τους, χρόνια ή και δεκαετίες με δαιδαλώδεις διαδικασίες μέσα σε γραφειοκρατικά μονοπάτια και δικαστικές αίθουσες.
Το συμπέρασμα ένα, οδυνηρό και αμείλικτο. Το εμπόριο βρεφών άνθιζε και ανθίζει ακόμα και σε εποχές κρίσης!
Το άσχημο είναι ότι η πολιτεία, απλά συμπεραίνει κι αυτή μαζί μας, αντί να έχει ήδη ασχοληθεί και αντιμετωπίσει το πρόβλημα ή καλύτερα, το έγκλημα.
Μετά το σάλο του Αγ. Στυλιανού, πριν από αρκετές δεκαετίες, μετά τις αρπαγές παιδιών από διάφορες γωνιές της χώρας, η πολιτεία, απλά συμπεραίνει ότι θα έπρεπε να υπάρχουν καλύτεροι νόμοι, σωστότερος έλεγχος, τεστ DNA...
Αυτό που βεβαίως δεν συμπέρανε, μέσα σ' όλα τα παραπάνω, είναι ότι έπρεπε και πρέπει να υπάρχει ανθρωπιά, σε όλα τα επίπεδα.
Ανθρωπιά στα νοσοκομεία, τις κλινικές, τις υπηρεσίες των Δήμων, στις αρχές!...
Ανακαλύφθηκε το κοριτσάκι και αντιμετωπίστηκε σαν αξιοπερίεργο ον. Επιτρέψαμε να φανεί το πρόσωπό του στα μέσα για να βρει τους γονείς του. Επιτρέψαμε να παρουσιαστεί μέχρι και η οδοντοστοιχία του, για να αποδειχθεί πριν τα ιατρικά τεστ, η ηλικία του. Διασύραμε τους "γονείς" του πριν αποφασίσει η Δικαιοσύνη, αν έχουν διαπράξει έγκλημα και ποιο είναι αυτό. Μαζί τους διασύραμε και τους Ρομά για τον τρόπο ζωής τους συλλήβδην. Γενικεύοντας όπως συνηθίζουμε να κάνουμε για πολλά.
Όμως με τις γενικεύσεις και τους αφορισμούς δεν λύνονται τα προβλήματα, ούτε προστατεύονται τα παιδιά.
Μια σοβαρή κοινωνία που διέπεται από ήθος και αρχές, κοιτά τους ανθρώπους στα μάτια και τα προβλήματα στη ρίζα τους, για να βοηθήσει, για να διορθώσει. Αλλιώς απλά κουκουλώνουμε τα κακώς κείμενα, μέχρι να επιστρέψουν στην επιφάνεια δίνοντάς μας τροφή για συζητήσεις και αναλύσεις, που θα οδηγούν πάλι σε νέα συμπεράσματα. Να ΄χαμε να λέγαμε, κάθε τόσο...
Η μικρή Μαρία, στάθηκε αφορμή για να ξυπνήσει από το λήθαργό της για μια ακόμα φορά και η πολιτεία και η κοινωνία. 
Στάθηκε όμως αφορμή για να ασχοληθούμε με τον τρόπο που ζουν τα παιδιά στους καταυλισμούς των Ρομά; Στάθηκε αφορμή για να ασχοληθούμε με τον τρόπο που ζουν και μεγαλώνουν τα παιδιά στις φτωχογειτονιές της Ελλάδας;
Αν αποδειχθεί ότι η μικρή δόθηκε στους ανθρώπους που τη μεγάλωναν με την συγκατάθεση της βιολογικής της μητέρας και απλά δεν δηλώθηκε σύμφωνα με τις διαδικασίες που προβλέπει ο νόμος, θα είναι όλα καλά;
Μια πολιτεία και μια κοινωνία που νοιάζεται για τα παιδιά, το αποδεικνύει καθημερινά και σ' αυτόν τον τομέα, ήμασταν και είμαστε ΧΡΕΟΚΟΠΗΜΕΝΟΙ, εδώ και πολλές δεκαετίες, δυστυχώς.
Μήπως ήρθε επιτέλους, η ώρα να το συνειδητοποιήσουμε, έτσι ώστε να κάνουμε κάτι;

Μαρίνα

Τα αγαπημένα του μήνα

Ήταν πανσέληνος, θυμάσαι;

Βραδιά πανσέληνου και μια χούφτα ασήμι σκορπά στον ορίζοντα λούζει τα πλακόστρωτα, τις μικρές αυλές τα λαξεμένα χωριά, που σκαρφαλώνουν στα βραχώδη νησάκια  των Κυκλάδων και της άγονης γραμμής
Ανάμεσα στις βουκαμβύλιες και στα ασβεστωμένα παρτέρια ξεπηδούν βήματα που μετρούν τη γοητεία τόπων μαγικών κι εκεί παρέα με το θαλασσινό αγέρι όρκους δίνουν έρωτα σε τρυφερά χείλη
Στην άμμο, κοχύλια ασημόχρυσα πολύτιμα πετράδια γίνονται κι αποθέτονται μ’ ευλάβεια σε κοριτσίστικους λαιμούς Φιλιά και όνειρα σκορπίζονται στη γλυκιά νύχτα μαζί με τους ήχους του παφλασμού
Μετρά το κύμα καλοκαίρια και κορμιά εικόνες που μπλέκονται στο χώρο και στο χρόνο κι αφήνουν αποτύπωμα βαθύ σε καρδιές αλώβητες μοναχικές Ήταν πανσέληνος, θυμάσαι;
Χορεύουν ανέμελα οι φλόγες της φωτιάς κι εγώ κουρνιάζω ξανά στην αγκαλιά σου Ο ήχος των ονείρων μας μου λέει ψιθυριστά Ήταν πανσέληνος, δε ξέχασα, γι’ αυτό θα είμαι πάντα κοντά σου…



Καφές φραπέ, μια ελληνική ιστορία 60 χρόνων...

Συνηθίζουμε να λέμε ελληνικό τον καφέ που γίνεται στο μπρίκι, με το μερακλίδικο καϊμάκι και το εκπληκτικό άρωμα. Ελληνικός όμως είναι και ο φραπέ, αφού έλληνας τον επινόησε, εδώ και 60 χρόνια.

Η ιστορία ξεκινά από την Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης όπου γεννήθηκε τυχαία το 1957, ο φραπέ από τον Δημήτρη Βακόνδιο. Ο αντιπρόσωπος της ελβετικής εταιρείας Νεστλέ στην Ελλάδα Γιάννης Δρίτσας, παρουσίασε ένα νέο προϊόν για παιδιά στη ΔΕΘ. Ένα σοκολατούχο ρόφημα που παρασκευαζόταν στιγμιαία αναμιγνύοντας το με γάλα και χτυπώντας το στο σέικερ. Προϊόν της ίδιας εταιρίας ήταν και ο στιγμιαίος καφές nescafe, που ήταν ο αγαπημένος του Δημήτρη Βισκόνδιου και συνήθιζε να τον πίνει μέχρι τότε ζεστό. παρασκευασμένο με βραστό νερό και ζάχαρη. Στο διάλειμμα του στη ΔΕΘ, επειδή δεν έβρισκε βραστό νερό, σκέφτηκε να βάλει στο σέικερ το στιγμιαίο καφέ, τη ζάχαρη και κρύο νερό, δημιουργώντας έτσι τον πρώτο φραπέ της ιστορίας.

Από τότε, υπήρξαν διάφορες παραλλαγές με τα βασικά στοιχεία το στιγμιαίο καφέ, το κρύο…

Κρέμες προσώπου από 6 έως 20 ευρώ

Ποιος είπε ότι οι κρέμες προσώπου, πρέπει να είναι ακριβές για να είναι καλές; Είναι ένας μύθος που έχει προ πολλού καταριφθεί κι ας φοβόμαστε να το παραδεχθούμε…

Στα ράφια των selfservice, μπορούμε να βρούμε κρέμες προσώπου που θα περιποιηθούν το δέρμα μας, χωρίς να αδειάσουν το ήδη …ταλαιπωρημένο πορτοφόλι μας. Κρέμες που η τιμή τους ξεκινά από 6 ευρώ και δεν ξεπερνά τα 20 στην ακριβότερη εκδοχή τους.

Ισχυρός συναισθηματικά, άνθρωπος

Πόσο εύκολα θα μπορούσε να περιγράψει κανείς ένα άνθρωπο, που είναι συναισθηματικά ισχυρός; Είναι διαφορετικός από τους άλλους στην όψη, στην περπατησιά, στην ομιλία;... Δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί τόσο εύκολα. Σίγουρα όμως δεν κυκλοφορεί με ταμπελίτσα στο μέτωπο, ούτε έχει πράσινο δέρμα...Δεν μπορούμε να σας πούμε τι ακριβώς κάνει, μπορούμε όμως να σας πούμε τι δεν κάνει!!!

Η πρώτη Ελληνίδα φοιτήτρια.

Στις μέρες μας, είναι αυτονόητο και πολύ συνηθισμένο, οι κοπέλες να σπουδάζουν στο Πανεπιστήμιο και μάλιστα στατιστικές μελέτες αναφέρουν πως (σε ορισμένες τουλάχιστον σχολές), είναι περισσότερες από τα αγόρια.

Δεν ήταν όμως πάντα έτσι. Οι γυναίκες σ' όλο τον κόσμο και στην Ελλάδα, ήταν ανθρώπινα όντα υποδεέστερα των ανδρών. Δεν είχαν ούτε πρόσβαση, αλλά ούτε και δικαίωμα στη μόρφωση, με μόνη αιτία, το φύλο τους.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...