Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Ελγίνεια, όπως λέμε Έλγιν;

Είναι μέρες τώρα που πηγαίνοντας στο βράχο της Ακρόπολης με τον 7χρονο ανιψιό μου και μετά στο Μουσείο της Ακρόπολης, συνειδητοποίησα πόσα εγκληματικά (τολμώ να πω) λάθη έχουν γίνει σε ότι αφορά τα μάρμαρα, που αντί να βρίσκονται στην πατρίδα τους, κοσμούν ένα ξένο μουσείο έστω κι αν αυτό είναι ένα από τα γνωστότερα του κόσμου, όπως το Βρετανικό Μουσείο!

Πάντα θύμωνα με τη σκέψη ότι τα κλοπιμαία βρίσκονται μακριά από τους νόμιμους κατόχους τους, τον ελληνικό λαό, αλλά η ερώτηση του ανιψιού μου, με τάραξε περισσότερο.


Αφού ξεναγηθήκαμε μαζί με τους τουρίστες και είδε και θαύμασε την αξεπέραστη τέχνη των προγόνων του, ρωτά με όλη την αφέλεια και την απορία της ηλικίας του.
- Γιατί λείπει το άγαλμα στο Ερέχθειο; 
- Γιατί όπως σας εξήγησε και η δασκάλα σας, πριν από πολλά πολλά χρόνια κάποιος Βρετανός, την αφαίρεσε από τη θέση της, μαζί με μέρος του αετώματος του Παρθενώνα... Δεν θυμάσαι, που σας είπε και το όνομά του;
- Ναι!!! Μας είπε πως τον λένε Έλγιν και τα μάρμαρα που έκλεψε, Ελγίνεια!!!

Αυτό ήταν!!! Σα να με χτύπησε ηλεκτρικό ρεύμα!!! Τι ειρωνικό που ακούστηκε!!! Στο μυαλό του μικρού και πόσων άλλων δεν είμαι σε θέση να ξέρω, έχουν καταγραφεί τα κλοπιμαία με το όνομα του κλέφτη!!! Καταπληκτικό και εξοργιστικό!...

Κάποτε η Μελίνα Μερκούρη, δήλωσε σε Βρετανούς αρμόδιους: "Αφαιρώντας τα μάρμαρα μας, αφαιρέσατε τη σημαία μας" (When you took them, you took our flag). Αυτή η σημαία όμως δεν θα μπορούσε ποτέ να αλλάξει όνομα ή όχι;...

Ελληνική πρωτοτυπία, βλακώδης σκέψη ή κάτι χειρότερο, κανείς δεν μπορεί να δώσει σαφή απάντηση... 

Ίσως να μην έχει και τόση σημασία για κάποιους η ονομασία, όμως για τα παιδιά μας, είναι σημαντικό. Δεν φτάνει που έχουν κλαπεί και δεν μπορούν να τα δουν από κοντά στη θέση που τους αρμόζει, καταγράφονται και στο μυαλό τους με το όνομα του εγκληματία που τα αφαίρεσε!

Αν θέλουν με αυτό τον τρόπο να μη ξεχαστεί ο κλέφτης το πέτυχαν, δεν μπορώ να πω, όμως τόσα χρόνια που ονομάζονται έτσι, στο τέλος κάποιοι θα θεωρήσουν πως ο Έλγιν αντί να τα κλέψει, τα φιλοτέχνησε...

Ας γυρίσουν επιτέλους στην πατρίδα τους, να λάβουν τη θέση και το όνομα που τους πρέπει, για να αποκατασταθεί και η Ιστορία!
Σκεφτείτε το!...

Μαρίνα



Τα αγαπημένα του μήνα

Καλλιτέχνες ανάμεσά μας

Το διαδίκτυο και τα social media γίνονται συχνά αφορμή να γνωρίσουμε καλλιτέχνες της διπλανής πόρτας όπως τους λέμε. Ανθρώπους καθημερινούς, απλούς, που με μεράκι, φαντασία και αγάπη σ' αυτό που κάνουν δημιουργούν αληθινά έργα τέχνης.

Ένα τέτοιο άνθρωπο θέλουμε να σας παρουσιάσουμε σήμερα. Ζει σε μια επαρχιακή πόλη και με βασικό υλικό το ξύλο, δημιουργεί αντικείμενα που δεν αφήνουν κανένα αδιάφορο. Είδαμε τη δουλειά του και θελήσαμε να τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα. Ονομάζεται Λάκης Κορομηνάς και οι κατασκευές του όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες είναι κυριολεκτικά μοναδικές!
Η Μαρίνα είχε μια σύντομη συνομιλία μαζί του. Ας τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα...


Τι είναι για σας η ασχολία σας με το ξύλο; Επάγγελμα, αγάπη, χόμπι; Η ασχολία μου με το ξύλο (ξύλινες κατασκευές) βασικά είναι αγάπη, χόμπι και ένα ταξίδι εν μέρη προς τα παλαιότερα χρόνια  Αν δείτε θα καταλάβετε ότι οι περισσότερες κατασκευές μου έχουν θέμα παλαιά αντικείμενα τα οποία τότε ήταν χρηστικά ως επί το πλείστον, τ…

Ο δικός μου ήρωας

Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν πρόσωπα που λειτουργούν σα φωτεινοί φάροι θαρρείς. Που σου δίνουν απλόχερα το φως τους χωρίς καν να το ζητήσεις και σε διδάσκουν χωρίς καν να το καταλάβεις. Για ένα τέτοιο άνθρωπο θέλω να σας μιλήσω.

Ήρθε στην Ελλάδα πρόσφυγας το '22 από το Δικελί της Μ. Ασίας μωρό στις φασκιές, στην αγκαλιά μιας χήρας μάνας. Παιδί πλούσιας οικογένειας στον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε φτωχικά, όπως τα περισσότερα προσφυγόπουλα, με πολλή αγάπη και φροντίδα και έμαθε από πολύ μικρός να κερδίζει το ψωμί του δουλεύοντας το ξύλο. Έφτιαχνε μ’ αυτό έπιπλα σκαλιστά, που στόλιζαν τα πλούσια σπίτια του νησιού που ζούσε. Αγαπούσε τα γράμματα κι ας μη κατάφερε να πάει στο Γυμνάσιο. Έπρεπε βλέπετε να δουλέψει… όμως τα βιβλία δεν του έλειψαν ποτέ. Αγόραζε, διάβαζε, στοίβαζε βιβλία παίρνοντας γνώσεις και καλλιέργεια, που θα ζήλευαν πολλοί μορφωμένοι και πάντα ονειρευόταν ένα καλύτερο κόσμο, πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο, πιο σοφό.
Έτσι κύλησαν τα χρόνια μέχρι τον πόλεμο του ’40 που τ…

8 τρόποι για να νιώθετε ευτυχισμένοι

Λένε πως η ευτυχία είναι χαρούμενες στιγμές. Άλλοι πάλι λένε πως η ευτυχία είναι τρόπος ζωής και διδάσκεται. Ό,τι από τα δύο κι αν είναι, εμείς βρήκαμε οχτώ τρόπους για να νιώθετε ευτυχισμένοι και σας τους παρουσιάζουμε.

Απολαύστε τα μικρά πράγματα
Για μια στιγμή καθημερινά, δώστε μεγαλύτερη προσοχή σ' αυτά που είναι γύρω σας,  όπως τον ήλιο, έτσι όπως μπαίνει στο δωμάτιό σας το πρωί ή στο άρωμα του καφέ σας. Εκτιμώντας καθημερινά μικρά απλά πράγματα, θα διαπιστώσετε πόσο εύκολα μπορείτε να χαμογελάτε και πόσο τυχεροί είστε για το λόγο αυτό.

Μην είστε τελειομανείς
Το σπίτι δεν γίνεται να είναι πάντα άψογο και τακτοποιημένο. Μια αργία δεν μπορεί πάντα να την περάσετε  έτσι ακριβώς όπως σχεδιάσατε, ούτε τα παιδιά σας μπορούν πάντα να συμπεριφέρονται έτσι όπως θέλετε. Αντί λοιπόν να εστιάζετε κάθε φορά σε ό,τι πάει "στραβά" επικεντρωθείτε στα θετικά. Σ' ένα όμορφο απόγευμα με την οικογένειά σας ή τους φίλους σας, σε ένα ευχάριστο τηλεφώνημα, στην αγκαλιά που θα πάρετε απ…

Χάρτινα καράβια…

Χάρτινα μικρά καράβια υψώνονται στον ουρανό Σε κόκκινο μπαλόνι κρεμασμένα ταξίδι κάνουν στο κενό
Μικρό χεράκι παιδικό, τα φτάνει και τα κρατάει τρυφερά Μ’ ατέλειωτη αγάπη τα τυλίγει και τα φυλάει στην καρδιά
Περνούν οι άνοιξες, τα καλοκαίρια τα ηλιοτρόπια ανθούν Κι εκεί στους κάμπους τους φωτισμένους τα χάρτινα καράβια αγκυροβολούν
Φιλία, τα ονόμασαν οι σοφοί του κόσμου αγάπη, τα ονομάζουν οι ταπεινοί λιμάνι απάγκιο οι ναυαγισμένοι στεριά ανθισμένη οι ορφανοί
Κι εγώ κοιτώ τα δυο σου μάτια και σε θυμάμαι από παιδί να βρίσκεσαι πάντα κοντά μου Φίλη, αδερφή παντοτινή!...
...
Το ποίημα αυτό συμμετείχε στο 17ο Συμπόσιο Ποίησης  που οργανώνει η αγαπημένη φίλη Αριστέα στο blog της "Η ζωή είναι ωραία"




17 Νοέμβρη 1973.

Σαν φόρο τιμής σ' αυτούς που αγωνίστηκαν με κεντρικό σύνθημα και ζητούμενο το "Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία",  επιλέξαμε μέσα από το αρχείο της ΕΡΤ, να αναδημοσιεύσουμε μερικές φωτογραφίες,  που περιγράφουν καλύτερα από τις λέξεις, τα γεγονότα.


Συμπλοκή με αστυνομικούς στη γωνία των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, 15 Νοεμβρίου 1973
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...