Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Παιδεία;... Ποια Παιδεία;

Πριν λίγες μέρες τελείωσε το 26ο Διεθνές Συνέδριο Φιλοσοφίας. Ε, και; Θα μου πείτε….
Λοιπόν εμένα, αυτό το «ε, και;» με τρώει! Και σπεύδω να σας εξηγήσω, γιατί. 

Επί 26 χρόνια γίνεται στη χώρα μας ένα συνέδριο διανόησης το οποίο το μαθαίνουν μόνο όσοι ασχολούνται με το αντικείμενο αυτό. Επί 26 χρόνια η χώρα μας είναι το κέντρο της παγκόσμιας διανόησης και δεν γίνεται γνωστό! Τα μέσα (για τουλάχιστον 24 χρόνια) δεν ασχολούνται, ακόμα και αν τα σκουντήσεις!!! Ψιλά γράμματα!... Τι τον ενδιαφέρει τον κόσμο τώρα ένα παγκόσμιο συνέδριο, ακόμα κι αν γίνεται στην Ελλάδα, ακόμα και αν χαίρει της εκτίμησης της διεθνούς κοινότητας, ακόμα κι αν είναι ανοιχτό για όποιο ενδιαφέρεται!


Το βρίσκετε φυσικό; Εγώ καθόλου, παρόλο που όσο κι αν κοιτάξω πίσω δεν μπορώ να βρω στιγμές της Νεοελληνικής Ιστορίας όπου η Πολιτεία, να επένδυσε ουσιαστικά στην παιδεία και την καλλιέργεια του ελληνικού λαού. Και για να μη παρεξηγηθώ, δεν εννοώ την εκπαίδευση ή το εκπαιδευτικό σύστημα, αλλά τις γνώσεις, την ποιότητα αυτών και την αξιοποίηση του πλούτου του πολιτισμού μας, στο να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι και πολίτες. Με δεδομένα όλα αυτά, δεν θα έπρεπε να μου κάνει εντύπωση!...

Δεν μπορώ όμως να μη στεναχωριέμαι και να μη θυμώνω, όταν βιώνουμε μια πολυεπίπεδη κρίση, η οποία μας έπιασε κυριολεκτικά στον ύπνο την οποία δεν μπορούμε να την αντιμετωπίσουμε και λόγω έλλειψης παιδείας.

Όταν γαλουχήθηκαν γενιές και γενιές με το «ωχ, αδερφέ» ή το «ξέρεις ποιος είμαι εγώ», όταν πρώτα ήμασταν καταναλωτές και μετά άνθρωποι ή πολίτες, όταν βάζαμε το προσωπικό μας συμφέρον, πάνω από το κοινωνικό, ποιος θα ενδιαφερόταν για τη Φιλοσοφία, τα διεθνή συνέδρια ή την καλλιέργεια; 
Μας ήταν αρκετά τα βιβλία του συρμού, τα τραγούδια του συρμού και η Prada βαλίτσα μας, για να πάμε στις ακριβές και με πιστωτική κάρτα πληρωμένες, διακοπές μας, όχι τόσο για να περάσουμε καλά, αλλά κυρίως για να πείσουμε τον εαυτό μας, ότι είμαστε καλά.

Και τώρα που όλα αυτά σταμάτησαν, νιώθουμε σαν ψάρι έξω από το νερό, γιατί μέχρι τώρα ψάρια ήμασταν, σε μια γυάλα που έσπασε!

Υπάρχουν πανεπιστήμια ανά τον κόσμο, που έχουν ως προϋπόθεση τη γνώση Αρχαίας Ελληνικής Ιστορίας για να γίνουν δεκτοί οι φοιτητές και μεις δεν είμαστε σε θέση να πούμε, σε όποιον μας ρωτήσει, τι έλεγε ο Πλάτωνας ή ο Αριστοτέλης, ενώ μπορούμε να ενημερώσουμε τον καθένα τι λέει και τι τραγουδάει ο κάθε τραγουδιστής της μοδός…

Δεν μάθαμε στα παιδιά μας να διαβάζουν κλασσικούς συγγραφείς και θεωρούν την κάθε νουβέλα της ξαπλώστρας, λογοτεχνία. Κάναμε το διάβασμα καταναγκαστική δουλειά και αγκαρία, που ούτε για την ενημέρωσή μας δεν το «χρησιμοποιούμε». Προτιμάμε να ακούμε παρά να διαβάζουμε και γενικώς προτιμάμε ό,τι πιο εύκολο.

Το αναγνωστικό κοινό περιορίζεται στο καταπληκτικό(!) ποσοστό του 7% του πληθυσμού, σε μια χώρα που μετρά δύο νόμπελ λογοτεχνίας!!!

Είμαστε μια χώρα, που ενώ έχει (για παράδειγμα) τμήμα Κοινωνιολογίας σε Πανεπιστήμιό της δεν έχει Κοινωνιολόγους σε θέσεις που τους χρειάζεται και τους «αντικαθιστά» με Κοινωνικούς Λειτουργούς.

Είμαστε μια χώρα που είναι απ’ τη μια άκρη ως την άλλη αρχαιολογικός χώρος και εμείς δεν έχουμε ιδέα για την αξία του, με αποτέλεσμα να μη μπορούμε να υπερασπιστούμε την κληρονομιά μας, όπως της αξίζει.

Είμαστε ένας λαός, που ενώ όλοι έχουμε άποψη για την παιδεία, δεν έχουμε παιδεία, έχουμε μόνο εκπαίδευση!!!
Δεν είναι κρίμα;…



Τα αγαπημένα του μήνα

Σε είπαν μάνα…

Ο πόνος και η χαρά ενώθηκαν για να σε φτιάξουν κι έδωσες στην αγάπη νόημα  Γη που ανθεί κάθε ανοιξιάτικο πρωί Πεταλούδα που αλαφροπετάς στον ήλιο μουρμουρίζοντας τραγούδι ομορφιάς
Με την ανάσα σου ανάσα δίνεις Με το χάδι σου φαρμάκια παίρνεις Πόσα λάθη ξόρκισαν τα δάκρυά σου Πόσο πόνο μαλάκωσε η αγκαλιά σου
Μ’ όλου του κόσμου τα στοιχειά παλεύεις χωρίς κανένα δισταγμό Απάνεμο λιμάνι εσύ, για κάθε θαλασσοδαρμένο σκαρί Κυματοθραύστης αγέρωχος Φάρος άσβηστος
Σε είπαν αρχή και χαμογέλασες Σε είπαν ζωή και κοκκίνισες Σε είπανμάνακαι δάκρυσες

Τα 5 λάθη που γερνούν τα χέρια μας

Τα χέρια μαρτυρούν την ηλικία, έλεγαν οι γυναίκες στο παρελθόν και είχαν δίκιο! Εκείνες φορούσαν γάντια για να τα προστατεύουν όλες τις εποχές. Στις μέρες μας κάτι τέτοιο μοιάζει αδιανόητο. Αυτό δεν σημαίνει όμως, πως δεν μπορούμε να αποφύγουμε πέντε βασικά λάθη, σε ό,τι αφορά την περιποίησή τους.
Αν λοιπόν δεν θέλετε να γεράσουν τα χεράκια σας πριν από σας, ακολουθήστε τα παρακάτω βήματα.

Αντιγηραντική προστασία
Όταν μιλάμε για αντιγηραντική φροντίδα του δέρματος, το μυαλό πάει συνήθως στα μάτια, στο πρόσωπο, το λαιμό. Όμως τα χέρια μας είναι το ίδιο εκτεθειμένα στις καιρικές συνθήκες όπως και το πρόσωπό μας και χρειάζονται προστασία.

Μαζί με τα μάτια και το λαιμό, είναι τα πρώτα που εμφανίζουν σημάδια γήρανσης. Εμφανίζουν κηλίδες, ρυτίδες και χάνοντας το κολλαγόνο το δέρμα των χεριών αρχίζει να φαίνεται λεπτό και ευαίσθητο.

Για το λόγο αυτό, την επόμενη φορά που θα απλώσετε την κρέμα προσώπου σας, κρατήστε μια μικρή ποσότητα και απλώστε τη στα χέρια σας.

Προστασία από τον ήλιο
Η ηλια…

Όταν οι bloggers μαζεύονται...

Μπορεί για πολλούς το blogging να είναι για κείνους που δεν έχουν τι να κάνουν, για μας όμως που ασχολούμαστε με αυτό βάζοντας την ψυχή μας και εκθέτοντας σκέψεις, απόψεις, κατασκευές και ενδιαφέροντα, μπορεί να γίνει πολύ σημαντικό μέσα από τις δράσεις του.

Η μόδα στη δεκαετία του 1930

Όπως όλοι γνωρίζουμε η μόδα δεν εκφράζει μόνο την ανάγκη ανανέωσης της εξωτερικής εμφάνισης ανά εποχή. Επηρεάζεται άμεσα και από τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες που επικρατούν. Έτσι, η οικονομική κρίση του 1929 είναι φυσικό να επηρεάσει και τη μόδα.

Η Αττική σε κίνδυνο!

Έχοντας δεδομένα κάποια πράγματα στη ζωή μας, δεν συνειδητοποιούμε τον κίνδυνο που εγκυμονούν για την υγεία και το περιβάλλον. Άρρηκτα συνδεδεμένα μεταξύ τους περιβάλλον και υγεία, είναι αυτά, που πρέπει να προστατεύονται με κάθε μέσο για να μπορούν να απολαμβάνουν ποιότητα ζωής, όλοι οι άνθρωποι!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...