Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Διακοπές, σπίτι μου!...

Το φετινό καλοκαίρι, δεν έμοιαζε σε τίποτα με όλα τα προηγούμενα που έχω ζήσει. Μπορεί να ακούγεται σαν έκθεση 10χρονου με θέμα «πώς πέρασα το καλοκαίρι» αλλά, αν έχετε την υπομονή να διαβάσετε παρακάτω, θα με καταλάβετε, είμαι σίγουρη!

Θα σας τα πω με λεπτομέρειες απ’ την αρχή. Εκεί στα τέλη Ιουλίου και ενώ κατακλυζόμαστε από ποικίλες διαφημίσεις με παραλίες , ειδυλλιακά τοπία, ταξίδια και όλα τα συναφή, κοιταζόμαστε με το στεφάνι μου, λες και καταστρώναμε σχέδιο κατάκτησης της Πόλης, προσπαθώντας να σκεφτούμε και να αποφασίσουμε, όχι πού θα πάμε διακοπές, αλλά αν θα πάμε διακοπές.


Πέσανε πολλές ιδέες στο τραπέζι. Μη σας τις αναλύσω, θα ξημερώσουμε…
Όλες απορρίφθηκαν γιατί κατέληγαν στο ίδιο δύσκολο σημείο. Ποιο; Μα ποιο άλλο, τα χρήματα φυσικά. Ήταν πολλά τα λεφτά, παιδιά!!!
Έτσι, μου έρχεται η ιδέα των μικρών εξορμήσεων ανά Σαββατοκύριακο. Τώρα γιατί καταλήγουν όλες οι φαεινές ιδέες μου σε Βατερλό, δεν το έχω αποσαφηνίσει ακόμα.

Έρχεται που λέτε, το πρώτο Σαββατοκύριακο, φορτώνω το αυτοκίνητο με τα μπανιερά και ορμάω να πάρω θέση δίπλα στον οδηγό, για να καταλήξουμε σε μια πανέμορφη παραλία της Αττικής, που έμοιαζε να είναι ίδια και απαράλλαχτη με τις παραλίες των ονειρεμένων νησιών μας.

Η μέρα ζεστή, παρόλο που δεν έχει καλά - καλά ξεκινήσει, αφού η ώρα είναι οχτώ και μεις είμαστε ήδη στο δρόμο για να χαρούμε όλη τη μέρα στη θάλασσα… Θα την περνάγαμε βασιλικά. Πρώτα καφές στην ξαπλώστρα, μετά φαγητό στο κοντινό ταβερνάκι και το δειλινό επιστροφή, για χαλάρωση στη βεράντα μας, παρέα με το …φεγγάρι, καταλαβαίνετε!

Μετά από αρκετή ώρα και κίνηση, φτάνουμε στον προορισμό μας και απλώνουμε την αρίδα μας στις ξαπλώστρες του εξωτικού παραθαλάσσιου καφέ, από τους πρώτους! Παραγγέλνουμε  και την αράζουμε κάτω από το ζεστό ήλιο, με χαλαρή κουβεντούλα κι ένα βιβλίο στο χέρι… Τώρα που το σκέφτομαι, αυτό πρέπει να έκανε όλη τη ζημιά (στα νεύρα μας).

Οι ώρες περνούν, ο ήλιος καίει και το ματάκι αρχίζει να …κλείνει. 
Ξέρετε πώς γίνεται μερικές φορές, που σα να είσαι μωρό σε παίρνει ο ύπνος στην ξαπλώστρα, λες και έσκαβες όλη μέρα. 
Ε, έτσι ακριβώς την έπαθα κι εγώ. Ξαφνικά ο καλός μου, συνειδητοποιεί και το δικό μου ύπνο και τη δική του πείνα και προσπαθεί να με ξυπνήσει μαλακά, ενώ ζητά το λογαριασμό. Όμως δεν εννοώ ν’ ανοίξω τα μάτια μου και μουρμουρίζω πως είναι νωρίς, όταν ο νεαρός σερβιτόρος φέρνει τη λυπητερή (κατά κυριολεξία). Δύο καφέδες στις ξαπλώστρες κόστιζαν 16 €!!! Από 8 ο καθένας!!! Σφύριξαν τ’ αφτιά μου!!! Για πότε άνοιξαν και τα δύο μάτια, για πότε πετάχτηκα όρθια, ούτε ξέρω! Νερό παγωμένο να μου πετούσες, πιο εύκολα θα το δεχόμουν.
Καλά, μανούλα μου, απ’ τη Βραζιλία με τα πόδια τον φέρνετε και είναι τόσο ακριβός ή εγώ φτώχυνα τόσο πολύ και σε τσέπη και σε ενημέρωση, που δεν πήρα είδηση, πού έφτασε ο καφές;

Μας κόπηκε η χαρά, πληρώσαμε και φύγαμε σαν βρεγμένες γάτες, ενώ η όψη μας θα πρέπει να ήταν τουλάχιστον για λύπηση, αν κρίνω από τον τρόπο που μας κοιτούσε ο σερβιτόρος…

Μη σας τα πολυλογώ, γυρίσαμε σπίτι, αφού πρώτα κάναμε μια στάση στο σουβλατζίδικο της γειτονιάς και η απόφαση πλέον για τις διακοπές μας, είχε παρθεί.

Εμείς θα κάναμε διακοπές, σπίτι μας!!!... Στη βολή μας, στην κοντινή μας παραλία, παρέα με τους φίλους μας!
Με το χέρι στην καρδιά σας λέω, πως ήταν από τις ωραιότερες διακοπές της ζωής μας, ειλικρινά!...



Τα αγαπημένα του μήνα

Ήταν πανσέληνος, θυμάσαι;

Βραδιά πανσέληνου και μια χούφτα ασήμι σκορπά στον ορίζοντα λούζει τα πλακόστρωτα, τις μικρές αυλές τα λαξεμένα χωριά, που σκαρφαλώνουν στα βραχώδη νησάκια  των Κυκλάδων και της άγονης γραμμής
Ανάμεσα στις βουκαμβύλιες και στα ασβεστωμένα παρτέρια ξεπηδούν βήματα που μετρούν τη γοητεία τόπων μαγικών κι εκεί παρέα με το θαλασσινό αγέρι όρκους δίνουν έρωτα σε τρυφερά χείλη
Στην άμμο, κοχύλια ασημόχρυσα πολύτιμα πετράδια γίνονται κι αποθέτονται μ’ ευλάβεια σε κοριτσίστικους λαιμούς Φιλιά και όνειρα σκορπίζονται στη γλυκιά νύχτα μαζί με τους ήχους του παφλασμού
Μετρά το κύμα καλοκαίρια και κορμιά εικόνες που μπλέκονται στο χώρο και στο χρόνο κι αφήνουν αποτύπωμα βαθύ σε καρδιές αλώβητες μοναχικές Ήταν πανσέληνος, θυμάσαι;
Χορεύουν ανέμελα οι φλόγες της φωτιάς κι εγώ κουρνιάζω ξανά στην αγκαλιά σου Ο ήχος των ονείρων μας μου λέει ψιθυριστά Ήταν πανσέληνος, δε ξέχασα, γι’ αυτό θα είμαι πάντα κοντά σου…



Καφές φραπέ, μια ελληνική ιστορία 60 χρόνων...

Συνηθίζουμε να λέμε ελληνικό τον καφέ που γίνεται στο μπρίκι, με το μερακλίδικο καϊμάκι και το εκπληκτικό άρωμα. Ελληνικός όμως είναι και ο φραπέ, αφού έλληνας τον επινόησε, εδώ και 60 χρόνια.

Η ιστορία ξεκινά από την Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης όπου γεννήθηκε τυχαία το 1957, ο φραπέ από τον Δημήτρη Βακόνδιο. Ο αντιπρόσωπος της ελβετικής εταιρείας Νεστλέ στην Ελλάδα Γιάννης Δρίτσας, παρουσίασε ένα νέο προϊόν για παιδιά στη ΔΕΘ. Ένα σοκολατούχο ρόφημα που παρασκευαζόταν στιγμιαία αναμιγνύοντας το με γάλα και χτυπώντας το στο σέικερ. Προϊόν της ίδιας εταιρίας ήταν και ο στιγμιαίος καφές nescafe, που ήταν ο αγαπημένος του Δημήτρη Βισκόνδιου και συνήθιζε να τον πίνει μέχρι τότε ζεστό. παρασκευασμένο με βραστό νερό και ζάχαρη. Στο διάλειμμα του στη ΔΕΘ, επειδή δεν έβρισκε βραστό νερό, σκέφτηκε να βάλει στο σέικερ το στιγμιαίο καφέ, τη ζάχαρη και κρύο νερό, δημιουργώντας έτσι τον πρώτο φραπέ της ιστορίας.

Από τότε, υπήρξαν διάφορες παραλλαγές με τα βασικά στοιχεία το στιγμιαίο καφέ, το κρύο…

Κρέμες προσώπου από 6 έως 20 ευρώ

Ποιος είπε ότι οι κρέμες προσώπου, πρέπει να είναι ακριβές για να είναι καλές; Είναι ένας μύθος που έχει προ πολλού καταριφθεί κι ας φοβόμαστε να το παραδεχθούμε…

Στα ράφια των selfservice, μπορούμε να βρούμε κρέμες προσώπου που θα περιποιηθούν το δέρμα μας, χωρίς να αδειάσουν το ήδη …ταλαιπωρημένο πορτοφόλι μας. Κρέμες που η τιμή τους ξεκινά από 6 ευρώ και δεν ξεπερνά τα 20 στην ακριβότερη εκδοχή τους.

Η μόδα στη δεκαετία του 1930

Όπως όλοι γνωρίζουμε η μόδα δεν εκφράζει μόνο την ανάγκη ανανέωσης της εξωτερικής εμφάνισης ανά εποχή. Επηρεάζεται άμεσα και από τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες που επικρατούν. Έτσι, η οικονομική κρίση του 1929 είναι φυσικό να επηρεάσει και τη μόδα.

Ισχυρός συναισθηματικά, άνθρωπος

Πόσο εύκολα θα μπορούσε να περιγράψει κανείς ένα άνθρωπο, που είναι συναισθηματικά ισχυρός; Είναι διαφορετικός από τους άλλους στην όψη, στην περπατησιά, στην ομιλία;... Δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί τόσο εύκολα. Σίγουρα όμως δεν κυκλοφορεί με ταμπελίτσα στο μέτωπο, ούτε έχει πράσινο δέρμα...Δεν μπορούμε να σας πούμε τι ακριβώς κάνει, μπορούμε όμως να σας πούμε τι δεν κάνει!!!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...