Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Η φτώχεια είναι κολλητική...

favim.com
Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι υπέρ των φτωχών και των αδυνάτων και πολλοί απ’ αυτούς σπεύδουν κάθε τόσο να τους βοηθήσουν, ενώ άλλοι κάνουν σοβαρό φιλανθρωπικό έργο, προκειμένου να ανακουφίσουν όσους το έχουν ανάγκη.
Πόσοι όμως αναρωτιούνται αν έχουν συμβάλλει οι ίδιοι, στην κατάσταση που έχουν περιέλθει οι συνάνθρωποί μας;… 
Δύσκολο το ερώτημα ή δύσκολη η απάντηση;


Ίσως και τα δύο. Γεγονός είναι πάντως, πως στις μέρες που διανύουμε πολλοί ήταν εκείνοι που έμαθαν, πώς είναι να μην μπορείς να ξοδέψεις όσα χρειάζονται στην οικογένειά σου. Πώς είναι να έχει ανάγκη το παιδί σου κάτι και τα χρήματα που έχεις να μην είναι αρκετά. Πώς είναι να χρειάζεσαι φάρμακα και να μην μπορείς να τα πληρώσεις ή να λαχταρά η ψυχή σου να πας κάπου και να μην έχεις τα μέσα…

Αυτό, που ίσως δεν συνειδητοποίησαν είναι πως για πολλούς από μας, αυτή η κατάσταση, δεν είναι μερικών ημερών, μέχρι να συνεχίσουν να παίρνουν κανονικά τα χρήματά τους ή να έχουν πρόσβαση στην τραπεζική τους θυρίδα, αλλά είναι μια πραγματικότητα, καθημερινή και ατέλειωτη για πέντε και πλέον χρόνια.

Μια πραγματικότητα που δεν είχε και ίσως και να μην έχει τέλος!...
Η ανεργία ή η μερική απασχόληση είναι για μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού ένας εφιάλτης, από τον οποίο δεν μπορούν να ξυπνήσουν, δεν μπορούν να απαλλαγούν.

Έτσι δημιουργήθηκαν τα συσσίτια, τα κοινωνικά ιατρεία και τα κοινωνικά παντοπωλεία. Έτσι στήνονται στην ουρά, χιλιάδες άνθρωποι κάθε τόσο, για να εξασφαλίσουν ένα πιάτο φαγητό, μια στοιχειώδη περίθαλψη ή ένα πακέτο μακαρόνια.

Ευτυχώς που υπάρχουν, θα μου πείτε και θα συμφωνήσω. Όμως, γιατί υπάρχουν; Γιατί δημιουργήθηκαν; Γιατί υπάρχουν άνθρωποι, που τα χρειάζονται;
Γιατί, κάποιοι άλλοι βοήθησαν με τη στάση και τη συμπεριφορά τους, σ’ αυτό.

Βλέπετε το νόμισμα έχει πάντα δύο όψεις και όταν η μια του πλευρά λέει «φτώχεια»  η άλλη του πλευρά λέει «φταίω». Είτε μας αρέσει, είτε όχι…
Και να, που έρχεται η στιγμή που στήνονται στην ουρά για το ίδιο ποσό, όλοι! Κι αυτοί με τα πολλά και οι άλλοι με τα λίγα…

Μόνο που, τώρα διαμαρτύρονται αυτοί με τα πολλά. Οι άλλοι, απλά το αντιμετωπίζουν σαν μια διαδικασία. Έτσι κι αλλιώς ξέρουν, πως και να είχαν πρόσβαση σε ολόκληρο το μισθό τους, δεν θα μπορούσαν να ξοδέψουν παραπάνω από 30 (και όχι 50 ή 60) ευρώ τη μέρα, γιατί μέχρι εκεί φθάνει ο μισθός τους και είναι και υψηλόμισθοι, αν σκεφτούμε πως υπάρχουν άνθρωποι με 400 ευρώ το μήνα ή και λιγότερα…

Σ’ αυτούς περισσεύει πολύς μήνας, από το μισθό!!!

Κι ακούσαμε τις διαμαρτυρίες πολλών στα ΜΜΕ και από το ίδιο τους το στόμα και δια στόματος πολιτικών, που δεν χάνουν ευκαιρία για μικροπολιτική.

Μήπως όμως αντί να διαμαρτύρεστε καλοί μου άνθρωποι, μπαίνατε λίγο στην θέση αυτών, που συνηθίσαμε να λέμε «μη προνομιούχων»;…
Μήπως να σκεφτόσασταν καλύτερα τις δικές σας επιλογές, έτσι ώστε να κάνετε κάτι ουσιαστικό;…

Κάτι, που θα πιάσει πραγματικά τόπο, γιατί η ανακούφιση είναι τσιρότο, δεν είναι θεραπεία και η φτώχεια είναι αρρώστια κολλητική!...

Αγωνιστείτε ενάντιά της  με κάθε τρόπο, όχι από φιλανθρωπία, αλλά από υποχρέωση! 

Τα αγαπημένα του μήνα

Ήταν πανσέληνος, θυμάσαι;

Βραδιά πανσέληνου και μια χούφτα ασήμι σκορπά στον ορίζοντα λούζει τα πλακόστρωτα, τις μικρές αυλές τα λαξεμένα χωριά, που σκαρφαλώνουν στα βραχώδη νησάκια  των Κυκλάδων και της άγονης γραμμής
Ανάμεσα στις βουκαμβύλιες και στα ασβεστωμένα παρτέρια ξεπηδούν βήματα που μετρούν τη γοητεία τόπων μαγικών κι εκεί παρέα με το θαλασσινό αγέρι όρκους δίνουν έρωτα σε τρυφερά χείλη
Στην άμμο, κοχύλια ασημόχρυσα πολύτιμα πετράδια γίνονται κι αποθέτονται μ’ ευλάβεια σε κοριτσίστικους λαιμούς Φιλιά και όνειρα σκορπίζονται στη γλυκιά νύχτα μαζί με τους ήχους του παφλασμού
Μετρά το κύμα καλοκαίρια και κορμιά εικόνες που μπλέκονται στο χώρο και στο χρόνο κι αφήνουν αποτύπωμα βαθύ σε καρδιές αλώβητες μοναχικές Ήταν πανσέληνος, θυμάσαι;
Χορεύουν ανέμελα οι φλόγες της φωτιάς κι εγώ κουρνιάζω ξανά στην αγκαλιά σου Ο ήχος των ονείρων μας μου λέει ψιθυριστά Ήταν πανσέληνος, δε ξέχασα, γι’ αυτό θα είμαι πάντα κοντά σου…



Καφές φραπέ, μια ελληνική ιστορία 60 χρόνων...

Συνηθίζουμε να λέμε ελληνικό τον καφέ που γίνεται στο μπρίκι, με το μερακλίδικο καϊμάκι και το εκπληκτικό άρωμα. Ελληνικός όμως είναι και ο φραπέ, αφού έλληνας τον επινόησε, εδώ και 60 χρόνια.

Η ιστορία ξεκινά από την Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης όπου γεννήθηκε τυχαία το 1957, ο φραπέ από τον Δημήτρη Βακόνδιο. Ο αντιπρόσωπος της ελβετικής εταιρείας Νεστλέ στην Ελλάδα Γιάννης Δρίτσας, παρουσίασε ένα νέο προϊόν για παιδιά στη ΔΕΘ. Ένα σοκολατούχο ρόφημα που παρασκευαζόταν στιγμιαία αναμιγνύοντας το με γάλα και χτυπώντας το στο σέικερ. Προϊόν της ίδιας εταιρίας ήταν και ο στιγμιαίος καφές nescafe, που ήταν ο αγαπημένος του Δημήτρη Βισκόνδιου και συνήθιζε να τον πίνει μέχρι τότε ζεστό. παρασκευασμένο με βραστό νερό και ζάχαρη. Στο διάλειμμα του στη ΔΕΘ, επειδή δεν έβρισκε βραστό νερό, σκέφτηκε να βάλει στο σέικερ το στιγμιαίο καφέ, τη ζάχαρη και κρύο νερό, δημιουργώντας έτσι τον πρώτο φραπέ της ιστορίας.

Από τότε, υπήρξαν διάφορες παραλλαγές με τα βασικά στοιχεία το στιγμιαίο καφέ, το κρύο…

Κρέμες προσώπου από 6 έως 20 ευρώ

Ποιος είπε ότι οι κρέμες προσώπου, πρέπει να είναι ακριβές για να είναι καλές; Είναι ένας μύθος που έχει προ πολλού καταριφθεί κι ας φοβόμαστε να το παραδεχθούμε…

Στα ράφια των selfservice, μπορούμε να βρούμε κρέμες προσώπου που θα περιποιηθούν το δέρμα μας, χωρίς να αδειάσουν το ήδη …ταλαιπωρημένο πορτοφόλι μας. Κρέμες που η τιμή τους ξεκινά από 6 ευρώ και δεν ξεπερνά τα 20 στην ακριβότερη εκδοχή τους.

Η μόδα στη δεκαετία του 1930

Όπως όλοι γνωρίζουμε η μόδα δεν εκφράζει μόνο την ανάγκη ανανέωσης της εξωτερικής εμφάνισης ανά εποχή. Επηρεάζεται άμεσα και από τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες που επικρατούν. Έτσι, η οικονομική κρίση του 1929 είναι φυσικό να επηρεάσει και τη μόδα.

Ισχυρός συναισθηματικά, άνθρωπος

Πόσο εύκολα θα μπορούσε να περιγράψει κανείς ένα άνθρωπο, που είναι συναισθηματικά ισχυρός; Είναι διαφορετικός από τους άλλους στην όψη, στην περπατησιά, στην ομιλία;... Δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί τόσο εύκολα. Σίγουρα όμως δεν κυκλοφορεί με ταμπελίτσα στο μέτωπο, ούτε έχει πράσινο δέρμα...Δεν μπορούμε να σας πούμε τι ακριβώς κάνει, μπορούμε όμως να σας πούμε τι δεν κάνει!!!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...