Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Υποβρύχιο ψάρεμα


          Για κάποιον που δεν έχει μεγάλη σχέση ψάρεμα η απάντηση στην ερώτηση “ποια είναι η καλύτερη εποχή του χρόνου για υποβρύχιο ψάρεμα” μάλλον είναι δεδομένη: το καλοκαίρι.

       Αυτό όμως στην πραγματικότητα εκφράζει περισσότερο την επιθυμία του ψαροκυνηγού να βρίσκεται στη θάλασσα υπό τις ευχάριστες καλοκαιρινές συνθήκες και δεν προέρχεται από την σφαιρική άποψη που πρέπει να έχει ο δύτης για τον κόσμο του βυθού και τους κατοίκους του, αλλά κυρίως από μια σχετική εκτίμηση που βασίζεται πρωτίστως στις καιρικές συνθήκες και στον γενικότερο τρόπο που έχουμε μάθει να ταυτίζουμε τη θάλασσα με το καλοκαίρι.
       Ωστόσο η καλοκαιρινή φθορά που προέρχεται από την ανθρώπινη παρέμβαση αρχίζει σταδιακά να υποχωρεί. Κι αυτό ένα και μόνο σημαίνει: επιστροφή των ψαριών! Βέβαια εκτός από την λήξη της τουριστικής περιόδου, υπάρχουν και άλλοι λόγοι που θα κάνουν τα ψάρια να πλησιάσουν ξανά. Οι υποθαλάσσιες συνθήκες αυτή την εποχή είναι ιδανικές. Η θερμοκρασία παρουσιάζει μια αξιοσημείωτη σταθερότητα.
      Η τροφική αλυσίδα αρχίζει να ανασυγκροτείται και πάλι καθώς τα μικρόψαρα κάνουν εντυπωσιακή επανεμφάνιση. Παράλληλα η ανάγκη των ίδιων των ψαριών που σαν ζωντανοί οργανισμοί αποζητούν τις ευνοϊκές συνθήκες των ρηχών φθινοπωρινών νερών πριν την χειμερινή τους μετανάστευση σε βαθύτερες ζώνες.
      Η εποχή όμως δεν προσφέρεται μόνο για έμπειρους γνώστες του αντικειμένου, αλλά και εκείνους που μόλις φέτος το καλοκαίρι είχαν την πρώτη τους επαφή με το υποβρύχιο ψάρεμα. Το πρώτο
“καλό ψάρι” συνήθως φθινόπωρο χτυπιέται από τους περισσό τερους.
Ο νέος ελεύθερος δύτης θα ανακαλύψει αυτό το διάστημα την διαφορετική διάσταση της θάλασσας και θα κατανοήσει γρήγορα γιατί το υποβρύχιο ψάρεμα είναι ο βασιλιάς των αθλημάτων της
άπνοιας.
      Το φθινόπωρο είναι η εποχή όνειρο και είναι εκείνο το διάστημα του χρόνου, που δεν θα φέρει μόνο τα ποθητά ψάρια, αλλά και που θα βοηθήσει την ψυχολογία μας να προσαρμοστεί ευκολότερα σε μια εποχή σαφώς δυσκολότερη και με συνθήκες συχνά αντίξοες, εκείνη του χειμώνα.

Τα αγαπημένα του μήνα

Ήταν πανσέληνος, θυμάσαι;

Βραδιά πανσέληνου και μια χούφτα ασήμι σκορπά στον ορίζοντα λούζει τα πλακόστρωτα, τις μικρές αυλές τα λαξεμένα χωριά, που σκαρφαλώνουν στα βραχώδη νησάκια  των Κυκλάδων και της άγονης γραμμής
Ανάμεσα στις βουκαμβύλιες και στα ασβεστωμένα παρτέρια ξεπηδούν βήματα που μετρούν τη γοητεία τόπων μαγικών κι εκεί παρέα με το θαλασσινό αγέρι όρκους δίνουν έρωτα σε τρυφερά χείλη
Στην άμμο, κοχύλια ασημόχρυσα πολύτιμα πετράδια γίνονται κι αποθέτονται μ’ ευλάβεια σε κοριτσίστικους λαιμούς Φιλιά και όνειρα σκορπίζονται στη γλυκιά νύχτα μαζί με τους ήχους του παφλασμού
Μετρά το κύμα καλοκαίρια και κορμιά εικόνες που μπλέκονται στο χώρο και στο χρόνο κι αφήνουν αποτύπωμα βαθύ σε καρδιές αλώβητες μοναχικές Ήταν πανσέληνος, θυμάσαι;
Χορεύουν ανέμελα οι φλόγες της φωτιάς κι εγώ κουρνιάζω ξανά στην αγκαλιά σου Ο ήχος των ονείρων μας μου λέει ψιθυριστά Ήταν πανσέληνος, δε ξέχασα, γι’ αυτό θα είμαι πάντα κοντά σου…



Καφές φραπέ, μια ελληνική ιστορία 60 χρόνων...

Συνηθίζουμε να λέμε ελληνικό τον καφέ που γίνεται στο μπρίκι, με το μερακλίδικο καϊμάκι και το εκπληκτικό άρωμα. Ελληνικός όμως είναι και ο φραπέ, αφού έλληνας τον επινόησε, εδώ και 60 χρόνια.

Η ιστορία ξεκινά από την Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης όπου γεννήθηκε τυχαία το 1957, ο φραπέ από τον Δημήτρη Βακόνδιο. Ο αντιπρόσωπος της ελβετικής εταιρείας Νεστλέ στην Ελλάδα Γιάννης Δρίτσας, παρουσίασε ένα νέο προϊόν για παιδιά στη ΔΕΘ. Ένα σοκολατούχο ρόφημα που παρασκευαζόταν στιγμιαία αναμιγνύοντας το με γάλα και χτυπώντας το στο σέικερ. Προϊόν της ίδιας εταιρίας ήταν και ο στιγμιαίος καφές nescafe, που ήταν ο αγαπημένος του Δημήτρη Βισκόνδιου και συνήθιζε να τον πίνει μέχρι τότε ζεστό. παρασκευασμένο με βραστό νερό και ζάχαρη. Στο διάλειμμα του στη ΔΕΘ, επειδή δεν έβρισκε βραστό νερό, σκέφτηκε να βάλει στο σέικερ το στιγμιαίο καφέ, τη ζάχαρη και κρύο νερό, δημιουργώντας έτσι τον πρώτο φραπέ της ιστορίας.

Από τότε, υπήρξαν διάφορες παραλλαγές με τα βασικά στοιχεία το στιγμιαίο καφέ, το κρύο…

Κρέμες προσώπου από 6 έως 20 ευρώ

Ποιος είπε ότι οι κρέμες προσώπου, πρέπει να είναι ακριβές για να είναι καλές; Είναι ένας μύθος που έχει προ πολλού καταριφθεί κι ας φοβόμαστε να το παραδεχθούμε…

Στα ράφια των selfservice, μπορούμε να βρούμε κρέμες προσώπου που θα περιποιηθούν το δέρμα μας, χωρίς να αδειάσουν το ήδη …ταλαιπωρημένο πορτοφόλι μας. Κρέμες που η τιμή τους ξεκινά από 6 ευρώ και δεν ξεπερνά τα 20 στην ακριβότερη εκδοχή τους.

Ισχυρός συναισθηματικά, άνθρωπος

Πόσο εύκολα θα μπορούσε να περιγράψει κανείς ένα άνθρωπο, που είναι συναισθηματικά ισχυρός; Είναι διαφορετικός από τους άλλους στην όψη, στην περπατησιά, στην ομιλία;... Δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί τόσο εύκολα. Σίγουρα όμως δεν κυκλοφορεί με ταμπελίτσα στο μέτωπο, ούτε έχει πράσινο δέρμα...Δεν μπορούμε να σας πούμε τι ακριβώς κάνει, μπορούμε όμως να σας πούμε τι δεν κάνει!!!

Η μόδα στη δεκαετία του 1930

Όπως όλοι γνωρίζουμε η μόδα δεν εκφράζει μόνο την ανάγκη ανανέωσης της εξωτερικής εμφάνισης ανά εποχή. Επηρεάζεται άμεσα και από τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες που επικρατούν. Έτσι, η οικονομική κρίση του 1929 είναι φυσικό να επηρεάσει και τη μόδα.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...