Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Με αφορμή την ...Άνοιξη!

Η σχέση των Ελλήνων με τα λουλούδια...
Η μυθολογία μας, αποτελεί τον πιο αδιάψευστο μάρτυρα της σχέσης των Ελλήνων με τα λουλούδια, που είναι πανάρχαιη και δυνατή. Για όλα σχεδόν τα λουλούδια της Ελλάδας υπάρχει μια ιστορία. Ας δούμε μαζί κάποιες από αυτές.


Ίρις  (αγριόκρινο)   Η Ίριδα ήταν αγγελιοφόρος των Θεών. Όταν οι θεοί ήθελαν να ορκιστούν στο νερό της Στυγός, την έστελναν να γεμίσει το χρυσό της σταμνί. Όπως περνούσε, φανερωνόταν στον ουρανό εφτά υπέροχα χρώματα. Αυτός είναι κι ο λόγος που θεωρήθηκε η προσωποποίηση του ουράνιου τόξου. Ένας ακόμα ρόλος της ήταν να συνοδεύει τις ψυχές στους τόπους της αιώνιας ειρήνης, περνώντας τις από το δρόμο του ουράνιου τόξου, που έχει τα χρώματά της. Έτσι το λουλούδι αυτό πήρε το όνομά του.

Νάρκισσος   Ο Νάρκισσος ήταν γιός του θεού Κηφισού και μιας νύμφης των δασών και ήταν πανέμορφος. Τον επιθυμούσαν όλες οι νύμφες, αλλά εκείνος αγαπούσε μόνο τον εαυτό του. Μια μέρα ενώ απολάμβανε για μια ακόμα φορά το είδωλο του προσώπου του να καθρεφτίζεται στα νερά μιας πηγής του Ελικώνα, οι θεοί τον τιμώρησαν για την αυθάδειά του. Έτσι έπεσε στο νερό και πνίγηκε. Στη θέση του έμεινε ένα λουλούδι ο νάρκισσος μ’ ένα χρυσό στεφάνι, το οποίο γέρνει πάνω από τα νερά των λιμνών και των ποταμών, σήμερα.

Τριαντάφυλλο Ο Άδωνις σύμφωνα με τη μυθολογία ήταν ένας πανέμορφος νέος, ο οποίος ήταν ο αγαπημένος της θεάς Αφροδίτης. Μετά από απόφαση του Δία, ήταν υποχρεωμένος να ζει τα δύο τρίτα του χρόνου του με την Αφροδίτη και το ένα τρίτο με την Περσεφόνη στον Κάτω Κόσμο. Όμως ένα αγριογούρουνο σκότωσε τον Άδωνη και η Αφροδίτη ήταν απαρηγόρητη. Έχυσε μάλιστα τόσα δάκρυα όσες και η σταγόνες αίματος που τρέξανε από το σώμα του. Από κάθε δάκρυ της Αφροδίτης φύτρωσε και μια τριανταφυλλιά. Έχει όλη την ομορφιά του Άδωνη, το πανέμορφο άρωμα της αγάπης, αλλά και τα αγκάθια του πόνου και των δακρύων της Αφροδίτης.


Λυγαριά  Η μυθολογία είναι γεμάτη από πληροφορίες γι’ αυτή. Λέγεται ότι η Ήρα προστάτιδα του γάμου, γεννήθηκε κάτω από λυγαριά και σύμφωνα με τον Παυσανία, κοσμούσε το Ναό της στη Σάμο.Έχει μάλιστα και το όνομα «αγνή». Στις θεσμοφορίες οι γυναίκες για να παραμείνουν αγνές, χρησιμοποιούσαν κρεβάτι από τα κλαδιά της.       
Mαργαρίτα (η άγρια)  Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν συνδέσει και αφιερώσει τη μαργαρίτα με τη θεά Άρτεμη. Θεωρούσαν μάλιστα ότι είναι φυτό που θεραπεύει τα γυναικεία προβλήματα.


Κενταυρία η χειρωνιάς  Σύμφωνα με το μύθο το λουλούδι πήρε το όνομά του από τον Κένταυρο Χείρωνα, δάσκαλο του Ασκληπιού, του Αχιλλέα, του Ιάσονα και του Απόλλωνα. Ο Χείρωνας στην τιτανομαχία ήταν με το μέρος του Ηρακλή και εναντίον των κενταύρων. Όταν κατά λάθος ο Ηρακλής τον πλήγωσε στο πόδι με ένα δηλητηριασμένο βέλος, ο Χείρωνας χρησιμοποίησε το φυτό της κενταύριας σαν βότανο για να γιατρέψει την πληγή του.


Αχίλλεια (Χιλιολούλουδο)  Οφείλει το όνομά της στον Αχιλλέα, ο οποίος λέγεται ότι έδινε στους στρατιώτες του, τους Μυρμιδόνες, αυτό το φυτό για να σταματήσουν την αιμορραγία από τις πληγές τους κατά την διάρκεια του Τρωικού πολέμου. Αυτός είναι ίσως ο λόγος που αποκαλείται και βότανο των στρατιωτών.


Ασφόδελος  Ήταν το έμβλημα του θεού Διονύσου. Σύμβολο πένθους για τους αρχαίους Έλληνες. Όπως αναφέρει ο Όμηρος στην Οδύσσεια, έσπερναν τον ασφόδελο στους τάφους, πιστεύοντας πως οι ψυχές τρέφονταν με τους κονδύλους του. Τα λουλούδια του συμβόλιζαν τη λησμονιά.



Ροδιά  Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία η ροδιά συμβολίζει τη γονιμότητα και την αφθονία. Ήταν αφιερωμένη στην Ήρα, η οποία πάντα στα γλυπτά κρατά μια ροδιά.



Bιόλα (πανσές)  Ο Δίας σύμφωνα με τη μυθολογία δημιούργησε τα λουλούδια αυτά για να τραφεί η Ηώ, η ερωμένη του, που είχε μεταμορφώσει σε αγελάδα, προσπαθώντας έτσι να την προστατεύσει από την οργή της γυναίκας του της Ήρας. Ήταν μάλιστα πολύ διαδεδομένο στους αρχαίους Αθηναίους ως θεραπευτικό για τους πονοκεφάλους και το μεθύσι.


Υάκινθος (ζουμπούλι)  Υπήρξε ένας όμορφος νέος από τη Σπάρτη, σύντροφος του θεού Απόλλωνα και του Ζέφυρου θεού του ανέμου. Ο Ζέφυρος ζηλεύοντας που ο νέος προτιμούσε την παρέα του Απόλλωνα, μια μέρα που ο Υάκινθος μάθαινε δισκοβολία, φύσηξε πάνω στο δίσκο κατευθύνοντάς τον να τον χτυπήσει. Ο δίσκος τον σκότωσε. Ο Απόλλωνας από το αίμα του νέου έπλασε ένα λουλούδι, που όταν άνθιζε, κάθε του πέταλο έμοιαζε να βγάζει μια θρηνητική κραυγή.

Δάφνη  Κόρη του ποτάμιου θεού Πηνειού είχε αφιερώσει τη ζωή της στη θεά του κυνηγιού Άρτεμη. Την ερωτεύθηκε ο Απόλλωνας κι όταν εκείνη αρνήθηκε τον έρωτά του, αυτός την κυνήγησε στο δάσος. Τότε προσευχήθηκε στον πατέρα της, ζητώντας του να τη γλιτώσει. Εκείνος  τη μεταμόρφωσε σε φυτό. Όταν ο Απόλλωνας έμαθε τι είχε συμβεί, έκοψε μερικά κλαδιά από το φυτό κι έφτιαξε στεφάνι σε ανάμνησή της. Από τότε έγινε σύμβολο του Απόλλωνα και ιερό φυτό με το οποίο στεφανώνονταν και οι Ολυμπιονίκες.


Κρόκος  Ο μύθος θέλει τον Κρόκο φίλο του θεού Ερμή. Μια μέρα ο Ερμής εκεί που έπαιζαν χτύπησε κατά λάθος στο κεφάλι το φίλο του και τον σκότωσε. Στο σημείο αυτό φύτρωσε ένα λουλούδι. Τρείς σταγόνες από το αίμα του νέου έπεσαν πάνω στο λουλούδι, στο κέντρο του, δίνοντάς του τα στίγματα που έχει το φυτό και το όνομά του.

πηγή πληροφοριών: wikipedia.org, users.sch.gr
Κείμενα: "to e-periodiko mas"


Τα αγαπημένα του μήνα

Καλλιτέχνες ανάμεσά μας

Το διαδίκτυο και τα social media γίνονται συχνά αφορμή να γνωρίσουμε καλλιτέχνες της διπλανής πόρτας όπως τους λέμε. Ανθρώπους καθημερινούς, απλούς, που με μεράκι, φαντασία και αγάπη σ' αυτό που κάνουν δημιουργούν αληθινά έργα τέχνης.

Ένα τέτοιο άνθρωπο θέλουμε να σας παρουσιάσουμε σήμερα. Ζει σε μια επαρχιακή πόλη και με βασικό υλικό το ξύλο, δημιουργεί αντικείμενα που δεν αφήνουν κανένα αδιάφορο. Είδαμε τη δουλειά του και θελήσαμε να τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα. Ονομάζεται Λάκης Κορομηνάς και οι κατασκευές του όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες είναι κυριολεκτικά μοναδικές!
Η Μαρίνα είχε μια σύντομη συνομιλία μαζί του. Ας τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα...


Τι είναι για σας η ασχολία σας με το ξύλο; Επάγγελμα, αγάπη, χόμπι; Η ασχολία μου με το ξύλο (ξύλινες κατασκευές) βασικά είναι αγάπη, χόμπι και ένα ταξίδι εν μέρη προς τα παλαιότερα χρόνια  Αν δείτε θα καταλάβετε ότι οι περισσότερες κατασκευές μου έχουν θέμα παλαιά αντικείμενα τα οποία τότε ήταν χρηστικά ως επί το πλείστον, τ…

Ο δικός μου ήρωας

Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν πρόσωπα που λειτουργούν σα φωτεινοί φάροι θαρρείς. Που σου δίνουν απλόχερα το φως τους χωρίς καν να το ζητήσεις και σε διδάσκουν χωρίς καν να το καταλάβεις. Για ένα τέτοιο άνθρωπο θέλω να σας μιλήσω.

Ήρθε στην Ελλάδα πρόσφυγας το '22 από το Δικελί της Μ. Ασίας μωρό στις φασκιές, στην αγκαλιά μιας χήρας μάνας. Παιδί πλούσιας οικογένειας στον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε φτωχικά, όπως τα περισσότερα προσφυγόπουλα, με πολλή αγάπη και φροντίδα και έμαθε από πολύ μικρός να κερδίζει το ψωμί του δουλεύοντας το ξύλο. Έφτιαχνε μ’ αυτό έπιπλα σκαλιστά, που στόλιζαν τα πλούσια σπίτια του νησιού που ζούσε. Αγαπούσε τα γράμματα κι ας μη κατάφερε να πάει στο Γυμνάσιο. Έπρεπε βλέπετε να δουλέψει… όμως τα βιβλία δεν του έλειψαν ποτέ. Αγόραζε, διάβαζε, στοίβαζε βιβλία παίρνοντας γνώσεις και καλλιέργεια, που θα ζήλευαν πολλοί μορφωμένοι και πάντα ονειρευόταν ένα καλύτερο κόσμο, πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο, πιο σοφό.
Έτσι κύλησαν τα χρόνια μέχρι τον πόλεμο του ’40 που τ…

17 Νοέμβρη 1973.

Σαν φόρο τιμής σ' αυτούς που αγωνίστηκαν με κεντρικό σύνθημα και ζητούμενο το "Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία",  επιλέξαμε μέσα από το αρχείο της ΕΡΤ, να αναδημοσιεύσουμε μερικές φωτογραφίες,  που περιγράφουν καλύτερα από τις λέξεις, τα γεγονότα.


Συμπλοκή με αστυνομικούς στη γωνία των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, 15 Νοεμβρίου 1973

Αγώνας...

Kλωνιά κρύψανε τον ουρανό, τ' αστέρια. Στα χαμοπούλια του βοριά λέω το όνειρό μου. κι εκεί τ' αφήνω να γερνά μαζί με τις ανάσες όσων καταδικάστηκαν ήλιο να μη γνωρίσουν...  

Πώς να σου τάξω ουρανό

Πώς να σου τάξω ουρανό, αφού ουρανό δεν έχω Πώς να σου τάξω τη ζωή, όταν στην παίρνουν με βία Πώς να σου τάξω θάλασσα, αφού μέσα της παλεύεις με τ' αφρισμένα κύματα, τις θύελλες, τα βάθη!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...