Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Με αφορμή την ...Άνοιξη!

Η σχέση των Ελλήνων με τα λουλούδια...
Η μυθολογία μας, αποτελεί τον πιο αδιάψευστο μάρτυρα της σχέσης των Ελλήνων με τα λουλούδια, που είναι πανάρχαιη και δυνατή. Για όλα σχεδόν τα λουλούδια της Ελλάδας υπάρχει μια ιστορία. Ας δούμε μαζί κάποιες από αυτές.


Ίρις  (αγριόκρινο)   Η Ίριδα ήταν αγγελιοφόρος των Θεών. Όταν οι θεοί ήθελαν να ορκιστούν στο νερό της Στυγός, την έστελναν να γεμίσει το χρυσό της σταμνί. Όπως περνούσε, φανερωνόταν στον ουρανό εφτά υπέροχα χρώματα. Αυτός είναι κι ο λόγος που θεωρήθηκε η προσωποποίηση του ουράνιου τόξου. Ένας ακόμα ρόλος της ήταν να συνοδεύει τις ψυχές στους τόπους της αιώνιας ειρήνης, περνώντας τις από το δρόμο του ουράνιου τόξου, που έχει τα χρώματά της. Έτσι το λουλούδι αυτό πήρε το όνομά του.

Νάρκισσος   Ο Νάρκισσος ήταν γιός του θεού Κηφισού και μιας νύμφης των δασών και ήταν πανέμορφος. Τον επιθυμούσαν όλες οι νύμφες, αλλά εκείνος αγαπούσε μόνο τον εαυτό του. Μια μέρα ενώ απολάμβανε για μια ακόμα φορά το είδωλο του προσώπου του να καθρεφτίζεται στα νερά μιας πηγής του Ελικώνα, οι θεοί τον τιμώρησαν για την αυθάδειά του. Έτσι έπεσε στο νερό και πνίγηκε. Στη θέση του έμεινε ένα λουλούδι ο νάρκισσος μ’ ένα χρυσό στεφάνι, το οποίο γέρνει πάνω από τα νερά των λιμνών και των ποταμών, σήμερα.

Τριαντάφυλλο Ο Άδωνις σύμφωνα με τη μυθολογία ήταν ένας πανέμορφος νέος, ο οποίος ήταν ο αγαπημένος της θεάς Αφροδίτης. Μετά από απόφαση του Δία, ήταν υποχρεωμένος να ζει τα δύο τρίτα του χρόνου του με την Αφροδίτη και το ένα τρίτο με την Περσεφόνη στον Κάτω Κόσμο. Όμως ένα αγριογούρουνο σκότωσε τον Άδωνη και η Αφροδίτη ήταν απαρηγόρητη. Έχυσε μάλιστα τόσα δάκρυα όσες και η σταγόνες αίματος που τρέξανε από το σώμα του. Από κάθε δάκρυ της Αφροδίτης φύτρωσε και μια τριανταφυλλιά. Έχει όλη την ομορφιά του Άδωνη, το πανέμορφο άρωμα της αγάπης, αλλά και τα αγκάθια του πόνου και των δακρύων της Αφροδίτης.


Λυγαριά  Η μυθολογία είναι γεμάτη από πληροφορίες γι’ αυτή. Λέγεται ότι η Ήρα προστάτιδα του γάμου, γεννήθηκε κάτω από λυγαριά και σύμφωνα με τον Παυσανία, κοσμούσε το Ναό της στη Σάμο.Έχει μάλιστα και το όνομα «αγνή». Στις θεσμοφορίες οι γυναίκες για να παραμείνουν αγνές, χρησιμοποιούσαν κρεβάτι από τα κλαδιά της.       
Mαργαρίτα (η άγρια)  Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν συνδέσει και αφιερώσει τη μαργαρίτα με τη θεά Άρτεμη. Θεωρούσαν μάλιστα ότι είναι φυτό που θεραπεύει τα γυναικεία προβλήματα.


Κενταυρία η χειρωνιάς  Σύμφωνα με το μύθο το λουλούδι πήρε το όνομά του από τον Κένταυρο Χείρωνα, δάσκαλο του Ασκληπιού, του Αχιλλέα, του Ιάσονα και του Απόλλωνα. Ο Χείρωνας στην τιτανομαχία ήταν με το μέρος του Ηρακλή και εναντίον των κενταύρων. Όταν κατά λάθος ο Ηρακλής τον πλήγωσε στο πόδι με ένα δηλητηριασμένο βέλος, ο Χείρωνας χρησιμοποίησε το φυτό της κενταύριας σαν βότανο για να γιατρέψει την πληγή του.


Αχίλλεια (Χιλιολούλουδο)  Οφείλει το όνομά της στον Αχιλλέα, ο οποίος λέγεται ότι έδινε στους στρατιώτες του, τους Μυρμιδόνες, αυτό το φυτό για να σταματήσουν την αιμορραγία από τις πληγές τους κατά την διάρκεια του Τρωικού πολέμου. Αυτός είναι ίσως ο λόγος που αποκαλείται και βότανο των στρατιωτών.


Ασφόδελος  Ήταν το έμβλημα του θεού Διονύσου. Σύμβολο πένθους για τους αρχαίους Έλληνες. Όπως αναφέρει ο Όμηρος στην Οδύσσεια, έσπερναν τον ασφόδελο στους τάφους, πιστεύοντας πως οι ψυχές τρέφονταν με τους κονδύλους του. Τα λουλούδια του συμβόλιζαν τη λησμονιά.



Ροδιά  Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία η ροδιά συμβολίζει τη γονιμότητα και την αφθονία. Ήταν αφιερωμένη στην Ήρα, η οποία πάντα στα γλυπτά κρατά μια ροδιά.



Bιόλα (πανσές)  Ο Δίας σύμφωνα με τη μυθολογία δημιούργησε τα λουλούδια αυτά για να τραφεί η Ηώ, η ερωμένη του, που είχε μεταμορφώσει σε αγελάδα, προσπαθώντας έτσι να την προστατεύσει από την οργή της γυναίκας του της Ήρας. Ήταν μάλιστα πολύ διαδεδομένο στους αρχαίους Αθηναίους ως θεραπευτικό για τους πονοκεφάλους και το μεθύσι.


Υάκινθος (ζουμπούλι)  Υπήρξε ένας όμορφος νέος από τη Σπάρτη, σύντροφος του θεού Απόλλωνα και του Ζέφυρου θεού του ανέμου. Ο Ζέφυρος ζηλεύοντας που ο νέος προτιμούσε την παρέα του Απόλλωνα, μια μέρα που ο Υάκινθος μάθαινε δισκοβολία, φύσηξε πάνω στο δίσκο κατευθύνοντάς τον να τον χτυπήσει. Ο δίσκος τον σκότωσε. Ο Απόλλωνας από το αίμα του νέου έπλασε ένα λουλούδι, που όταν άνθιζε, κάθε του πέταλο έμοιαζε να βγάζει μια θρηνητική κραυγή.

Δάφνη  Κόρη του ποτάμιου θεού Πηνειού είχε αφιερώσει τη ζωή της στη θεά του κυνηγιού Άρτεμη. Την ερωτεύθηκε ο Απόλλωνας κι όταν εκείνη αρνήθηκε τον έρωτά του, αυτός την κυνήγησε στο δάσος. Τότε προσευχήθηκε στον πατέρα της, ζητώντας του να τη γλιτώσει. Εκείνος  τη μεταμόρφωσε σε φυτό. Όταν ο Απόλλωνας έμαθε τι είχε συμβεί, έκοψε μερικά κλαδιά από το φυτό κι έφτιαξε στεφάνι σε ανάμνησή της. Από τότε έγινε σύμβολο του Απόλλωνα και ιερό φυτό με το οποίο στεφανώνονταν και οι Ολυμπιονίκες.


Κρόκος  Ο μύθος θέλει τον Κρόκο φίλο του θεού Ερμή. Μια μέρα ο Ερμής εκεί που έπαιζαν χτύπησε κατά λάθος στο κεφάλι το φίλο του και τον σκότωσε. Στο σημείο αυτό φύτρωσε ένα λουλούδι. Τρείς σταγόνες από το αίμα του νέου έπεσαν πάνω στο λουλούδι, στο κέντρο του, δίνοντάς του τα στίγματα που έχει το φυτό και το όνομά του.

πηγή πληροφοριών: wikipedia.org, users.sch.gr
Κείμενα: "to e-periodiko mas"


Σχόλια

  1. loipon ola ta loyloydia einai teleiaaaaaaaaaaaaa. Latreu ta loyloydia olou tou kosmou

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν μπορεί να διαφωνήσει κανείς!...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Πείτε μας τη γνώμη σας αφού πρώτα διαβάσετε την "Πολιτική Δημοσίευσης Σχολίων" του blog μας που θα βρείτε στην κεντρική μπάρα στο πάνω μέρος της σελίδας.

Μπορεί να σας ενδιαφέρουν επίσης...

Χάρτινα καράβια…

Χάρτινα μικρά καράβια υψώνονται στον ουρανό Σε κόκκινο μπαλόνι κρεμασμένα ταξίδι κάνουν στο κενό
Μικρό χεράκι παιδικό, τα φτάνει και τα κρατάει τρυφερά Μ’ ατέλειωτη αγάπη τα τυλίγει και τα φυλάει στην καρδιά
Περνούν οι άνοιξες, τα καλοκαίρια τα ηλιοτρόπια ανθούν Κι εκεί στους κάμπους τους φωτισμένους τα χάρτινα καράβια αγκυροβολούν
Φιλία, τα ονόμασαν οι σοφοί του κόσμου αγάπη, τα ονομάζουν οι ταπεινοί λιμάνι απάγκιο οι ναυαγισμένοι στεριά ανθισμένη οι ορφανοί
Κι εγώ κοιτώ τα δυο σου μάτια και σε θυμάμαι από παιδί να βρίσκεσαι πάντα κοντά μου Φίλη, αδερφή παντοτινή!...
...
Το ποίημα αυτό συμμετείχε στο 17ο Συμπόσιο Ποίησης  που οργανώνει η αγαπημένη φίλη Αριστέα στο blog της "Η ζωή είναι ωραία"





Πασχαλινή διακόσμηση με σπάγκο

Μια εύκολη πασχαλινή κατασκευή, που θα δώσει εορταστικό αέρα στη διακόσμηση του σπιτιού, σας προτείνω σήμερα. Με απλά υλικά, χωρίς ιδιαίτερα έξοδα και κόπο, μπορείτε να τη φτιάξετε γρήγορα και να αποτελέσει και ένα ξεχωριστό χειροποίητο δώρο, αν το επιθυμείτε.
Τα υλικά που χρειάζεστε είναι: Σπάγκος σε φυσικό και λευκό χρώμαΚόλλα κρυσταλλιζέ2 μπαλόνια και ψαλίδι Για τη διακόσμηση τους:
ΧόρτοΨεύτικα αυγουλάκια σε χρώμα της επιλογής σας
Πώς θα τη φτιάξετε
Φουσκώστε το μπαλόνι και στη συνέχεια βρέξτε το σπάγκο στην αραιωμένη κόλλα. Για να την αραιώσετε προσθέστε νερό, έτσι ώστε να γίνει αρκετά ρευστή για να μουλιάσει καλά ο σπάγκος. Καλύψτε με μεμβράνη το μπαλόνι και τυλίξτε το σπάγκο γύρω του φροντίζοντας να μοιραστεί ομοιόμορφα όπως κάνουμε με ένα κουβάρι. Αφήστε το να στεγνώσει καλά. 

Σπάστε το μπαλόνι και αφαιρέστε το από το εσωτερικό της μπάλας. Κόψτε με το ψαλίδι τη μπάλα σε σχήμα ζικ - ζακ για να θυμίζει σπασμένο αυγό. Γεμίστε το κάθε κομμάτι με το άχυρο και τα ψεύτικα αυγουλάκια κα…

Όνειρα σε σακίδιο…

-Τι κάνεις ξύπνιος τέτοια ώρα;… ρώτησε ξέροντας μέσα της την απάντηση - Δεν μπορώ να κοιμηθώ, όλα γυρίζουν στο κεφάλι μου!
Συχνοί οι διάλογοι αυτοί, σχεδόν καθημερινοί επαναλαμβάνονταν λες και διάβαζαν κάποιο σενάριο. Τόσο ίδιοι, τόσο απελπιστικά ίδιοι! Εκείνη, άνεργη περισσότερο από δύο χρόνια και κείνος, με μειωμένο κάθε λίγο μισθό, έβλεπαν τη ζωή τους να χάνει κάθε προοπτική. Όλα τους τα όνειρα κλείστηκαν σ’ ένα άδειο βιβλιάριο Τραπέζης κι ας ήταν τόσο νέοι!  -Θα φτιάξω καφέ, μη σηκωθείς!... την καθησύχασε φιλώντας τη τρυφερά στο μέτωπο Δυο δόσεις καφέ έχει ακόμα, σκέφτηκε όπως έπινε την πρώτη γουλιά… δεν πάει άλλο, πρέπει να βρω μια λύση…
Παιδί ελλήνων μεταναστών γεννημένο σε μια πλούσια χώρα, ήρθε στην Ελλάδα πριν ακόμα πάει σχολείο, αφού οι γονείς του νοστάλγησαν την πατρίδα! Λίγα χρόνια αργότερα σκοτώθηκαν πιασμένοι χέρι - χέρι σ’ένα φοβερό δυστύχημα αφήνοντάς τον -παρηγοριά και ευθύνη - στον παππού και τη γιαγιά. Η πατρίδα των γονιών του έγινε πατρίδα του και το πονεμένο από το θάν…

Οι Encardia τραγουδούν για τη ζωή...

Με τον τίτλο "ΕυβοϊκόS.O.S. - Αττική S.O.S." οι Encardia δίνουν μια ξεχωριστή συναυλία την Παρασκευή 8/9/2017 στις 9:00 μ.μ. στο Λιμανάκι Νέας Μάκρης.
Πρόκειται για μια συναυλία διαμαρτυρίας ενάντια στα ΧΥΤΑ και την καταστροφή που προκαλούν στο περιβάλλον και την υγεία των κατοίκων.

Ενώ στην Ευρώπη έχει σταματήσει, τα τελευταία είκοσι χρόνια, η κατασκευή ΧΥΤΑ με τη Σουηδία να ανακυκλώνει το 99% των απορριμάτων, που παράγει και μόλις το 1% να καταλήγει σε χωματερή, εμείς στην Ελλάδα συνεχίζουμε όχι μόνο τη λειτουργία ΧΥΤΑ, αλλά κατασκευάζουμε και νέους καταστρέφοντας όλους τους εναπομείναντες πνεύμονες που τόσο απαραίτητοι μας είναι.

Στο Παρίσι με πληθυσμό που ξεπερνά αυτόν ολόκληρης της Ελλάδας, λειτουργούν μόνο δύο ΧΥΤΑ και το ποσοστό ανακύκλωσης φτάνει το 85%. Στη χώρα μας έχετε αναλογιστεί πόσοι ΧΥΤΑ λειτουργούν και πόσο επιβλαβείς είναι για το περιβάλλον και την υγεία μας; Και σα να μην έφτανε αυτό, εμείς κατασκευάζουμε κι άλλους και μάλιστα σε σημεία, που μόνο για χωμα…

Η εικονική πραγματικότητα ζωντανεύει την Ακρόπολη του 5ου πΧ αιώνα στον "Ελληνικό Κόσμο"

Μια νέα διαδραστική παραγωγή εικονικής πραγματικότητας, στην αίθουσα "Θόλος" του Κέντρου Πολιτισμού "Ελληνικός Κόσμος", του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού, μας υπόσχεται ένα ταξίδι στο χώρο, το χρόνο και την ιστορία, παρουσιάζοντας την Ακρόπολη του Χρυσού Αιώνα του Περικλή, έτσι όπως ήταν όταν δημιουργήθηκε.


Μια μαγική περιήγηση - ξενάγηση, όπου ο επισκέπτης μπορεί να δει με κάθε λεπτομέρεια όλα τα κτίρια, που βρίσκονταν στον "Ιερό Βράχο" στις πραγματικές τους διαστάσεις και έχει την ευκαιρία να θαυμάσει τόσο τον Παρθενώνα, το Ερεχθείο, το Ναό της Απτέρου Νίκης, τα Προπύλαια, όσο και τα αγάλματα στα φυσικά τους χρώματα και όχι μόνο.


Με τη βοήθεια του καθηγητή Κλασικής Αρχαιολογίας Πάνου Βαλαβάνη, ομάδες ειδικών, ζωγράφοι 3Dmodelers, προγραμματιστές και αρχαιολόγοι δημιούργησαν ένα θέαμα μοναδικό που παρουσιάζει εκτός των παραπάνω, ναούς και αγάλματα που δεν διασώζονται ως τις μέρες μας, όπως το Αρρηφόριον, το Ιερό του Διός Πολιέως, το Ιερό της Αρτέμιδος Β…

Ο δικός μου ήρωας

Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν πρόσωπα που λειτουργούν σα φωτεινοί φάροι θαρρείς. Που σου δίνουν απλόχερα το φως τους χωρίς καν να το ζητήσεις και σε διδάσκουν χωρίς καν να το καταλάβεις. Για ένα τέτοιο άνθρωπο θέλω να σας μιλήσω.

Ήρθε στην Ελλάδα πρόσφυγας το '22 από το Δικελί της Μ. Ασίας μωρό στις φασκιές, στην αγκαλιά μιας χήρας μάνας. Παιδί πλούσιας οικογένειας στον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε φτωχικά, όπως τα περισσότερα προσφυγόπουλα, με πολλή αγάπη και φροντίδα και έμαθε από πολύ μικρός να κερδίζει το ψωμί του δουλεύοντας το ξύλο. Έφτιαχνε μ’ αυτό έπιπλα σκαλιστά, που στόλιζαν τα πλούσια σπίτια του νησιού που ζούσε. Αγαπούσε τα γράμματα κι ας μη κατάφερε να πάει στο Γυμνάσιο. Έπρεπε βλέπετε να δουλέψει… όμως τα βιβλία δεν του έλειψαν ποτέ. Αγόραζε, διάβαζε, στοίβαζε βιβλία παίρνοντας γνώσεις και καλλιέργεια, που θα ζήλευαν πολλοί μορφωμένοι και πάντα ονειρευόταν ένα καλύτερο κόσμο, πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο, πιο σοφό.
Έτσι κύλησαν τα χρόνια μέχρι τον πόλεμο του ’40 που τ…

Η μόδα στη δεκαετία του 1930

Όπως όλοι γνωρίζουμε η μόδα δεν εκφράζει μόνο την ανάγκη ανανέωσης της εξωτερικής εμφάνισης ανά εποχή. Επηρεάζεται άμεσα και από τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες που επικρατούν. Έτσι, η οικονομική κρίση του 1929 είναι φυσικό να επηρεάσει και τη μόδα.

Ο Οκτώβρης που αγαπώ...

Όταν αποφάσισα να φύγω από την Αθήνα για την εξοχή, ο κυριότερος λόγος ήταν η φύση. Μεγαλωμένη σε διάφορες επαρχιακές πόλεις, που τότε δε γνώριζαν καν τη λέξη «πολυκατοικία», ήξερα τις αυλές με τα οπωροφόρα και τα σπίτια με τα γεράνια στα παράθυρα. Έβλεπα τις εποχές να αλλάζουν και τα δέντρα να φορούν τα χρώματα και τα αρώματα του κάθε μήνα, πριν έρθει η στιγμή να αλλάξει η διακόσμηση στο σπίτι από καλοκαιρινή σε φθινοπωρινή όπως κάνουμε τώρα στις μεγαλουπόλεις…
Το χώμα μύριζε βροχή πολύ πριν οι στάλες της βρέξουν το μέτωπό μας παίζοντας κρυφτό στις αλάνες  και τα φύλλα που έπεφταν από τα δέντρα ήταν το φθινοπωρινό χαλί της αυλής μας και έκαναν τα πατήματά μας πάνω του, ηχηρά και αφράτα… Αυτά ξαναζώ στην εξοχή, νιώθοντας τυχερή και αρνούμενη να αποχωριστώ τις παιδικές αναμνήσεις… βλέπετε είμαι από κείνους που δεν μπορούν να ζουν σε ένα τόπο με μόνο μία ή έστω δύο εποχές… μ’ αρέσουν όλες, μ' αρέσει η εναλλαγή, ο ήλιος, η ζέστη, η βροχή, το κρύο και οι μυρωδιές που τα συνοδεύουν.
Γι’ α…