Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Η πιο νόστιμη και εύκολη συνταγή για Γεμιστά !

Υλικά
·          5-7 ντομάτες μεσαίου μεγέθους
·         4-5  πιπεριές
·         2-3 κολοκυθάκια
·         1-2 μελιτζάνες
·         5  μέτριες πατάτες
·         1 ποτήρι νερού (μέτριο) λάδι
·         2  κρεμμύδια μεγάλα
            1-2 σκελίδες σκόρδο (προεραιτικά)
·         ρύζι για γεμιστά (βάζουμε τόσες κουταλιές της σούπας όσες  είναι τα κομμάτια που θα γεμίσουμε)
·         μισό ματσάκι μαϊντανό
·         Αλάτι,(μια κουταλιά της σούπας)
·         Πιπέρι



Εκτέλεση
Κόβουμε  τα καπάκια από τις ντομάτες και τις πιπεριές και τις αδειάζουμε σε ένα μεγάλο μπολ. Από τις πιπεριές πετάμε τους σπόρους μόνο.
Συνεχίζουμε και αδειάζουμε τα κολοκυθάκια και τις μελιτζάνες.
Τοποθετούμε σε μεγάλο τετράγωνο  ταψί τα άδεια λαχανικά (ντομάτες-πιπεριές-κολοκύθια και μελιτζάνες ) και τα αλατίζουμε εσωτερικά.
Βάζουμε στο μπλέντερ λίγο-λίγο και πολτοποιούμε, το εσωτερικό υλικό από τις ντομάτες, τις πιπεριές τα κολοκυθάκια και τις μελιτζάνες μαζί με τα κρεμμύδια, το μαϊντανό και μια πατάτα.
Προσθέτουμε στο πολτοποιημένο μίγμα το ρύζι ,το λάδι (κρατάμε λίγο για το τέλος), το αλάτι και το πιπέρι , και ανακατεύουμε καλά.
Γεμίζουμε τα λαχανικά με το μείγμα τα σκεπάζουμε με τα καπάκια τους.
Κόβουμε τις πατάτες τις αλατοπιπερώνουμε  και τις βάζουμε ενδιάμεσα στα γεμιστά.
 Προσθέτουμε το υπόλοιπο λάδι  και ψήνουμε στο φούρνο στους 180 βαθμούς για 1,30 ώρα περίπου.

***Δεν προσθέτουμε νερό γιατί θα βγάλουν αρκετό.
***Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για γέμισμα όποια λαχανικά θέλουμε από τα παραπάνω ή να τα αντικαταστήσουμε με άλλα της αρεσκείας μας.

Καλή επιτυχία !


Τα αγαπημένα του μήνα

Καλλιτέχνες ανάμεσά μας

Το διαδίκτυο και τα social media γίνονται συχνά αφορμή να γνωρίσουμε καλλιτέχνες της διπλανής πόρτας όπως τους λέμε. Ανθρώπους καθημερινούς, απλούς, που με μεράκι, φαντασία και αγάπη σ' αυτό που κάνουν δημιουργούν αληθινά έργα τέχνης.

Ένα τέτοιο άνθρωπο θέλουμε να σας παρουσιάσουμε σήμερα. Ζει σε μια επαρχιακή πόλη και με βασικό υλικό το ξύλο, δημιουργεί αντικείμενα που δεν αφήνουν κανένα αδιάφορο. Είδαμε τη δουλειά του και θελήσαμε να τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα. Ονομάζεται Λάκης Κορομηνάς και οι κατασκευές του όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες είναι κυριολεκτικά μοναδικές!
Η Μαρίνα είχε μια σύντομη συνομιλία μαζί του. Ας τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα...


Τι είναι για σας η ασχολία σας με το ξύλο; Επάγγελμα, αγάπη, χόμπι; Η ασχολία μου με το ξύλο (ξύλινες κατασκευές) βασικά είναι αγάπη, χόμπι και ένα ταξίδι εν μέρη προς τα παλαιότερα χρόνια  Αν δείτε θα καταλάβετε ότι οι περισσότερες κατασκευές μου έχουν θέμα παλαιά αντικείμενα τα οποία τότε ήταν χρηστικά ως επί το πλείστον, τ…

Ο δικός μου ήρωας

Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν πρόσωπα που λειτουργούν σα φωτεινοί φάροι θαρρείς. Που σου δίνουν απλόχερα το φως τους χωρίς καν να το ζητήσεις και σε διδάσκουν χωρίς καν να το καταλάβεις. Για ένα τέτοιο άνθρωπο θέλω να σας μιλήσω.

Ήρθε στην Ελλάδα πρόσφυγας το '22 από το Δικελί της Μ. Ασίας μωρό στις φασκιές, στην αγκαλιά μιας χήρας μάνας. Παιδί πλούσιας οικογένειας στον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε φτωχικά, όπως τα περισσότερα προσφυγόπουλα, με πολλή αγάπη και φροντίδα και έμαθε από πολύ μικρός να κερδίζει το ψωμί του δουλεύοντας το ξύλο. Έφτιαχνε μ’ αυτό έπιπλα σκαλιστά, που στόλιζαν τα πλούσια σπίτια του νησιού που ζούσε. Αγαπούσε τα γράμματα κι ας μη κατάφερε να πάει στο Γυμνάσιο. Έπρεπε βλέπετε να δουλέψει… όμως τα βιβλία δεν του έλειψαν ποτέ. Αγόραζε, διάβαζε, στοίβαζε βιβλία παίρνοντας γνώσεις και καλλιέργεια, που θα ζήλευαν πολλοί μορφωμένοι και πάντα ονειρευόταν ένα καλύτερο κόσμο, πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο, πιο σοφό.
Έτσι κύλησαν τα χρόνια μέχρι τον πόλεμο του ’40 που τ…

17 Νοέμβρη 1973.

Σαν φόρο τιμής σ' αυτούς που αγωνίστηκαν με κεντρικό σύνθημα και ζητούμενο το "Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία",  επιλέξαμε μέσα από το αρχείο της ΕΡΤ, να αναδημοσιεύσουμε μερικές φωτογραφίες,  που περιγράφουν καλύτερα από τις λέξεις, τα γεγονότα.


Συμπλοκή με αστυνομικούς στη γωνία των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, 15 Νοεμβρίου 1973

Αγώνας...

Kλωνιά κρύψανε τον ουρανό, τ' αστέρια. Στα χαμοπούλια του βοριά λέω το όνειρό μου. κι εκεί τ' αφήνω να γερνά μαζί με τις ανάσες όσων καταδικάστηκαν ήλιο να μη γνωρίσουν...  

Πώς να σου τάξω ουρανό

Πώς να σου τάξω ουρανό, αφού ουρανό δεν έχω Πώς να σου τάξω τη ζωή, όταν στην παίρνουν με βία Πώς να σου τάξω θάλασσα, αφού μέσα της παλεύεις με τ' αφρισμένα κύματα, τις θύελλες, τα βάθη!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...