Σελίδες

Ετικέτες

Αρχική σελίδα

6/11/13

Λέγε Τάνια, λέγε!!!


Πρωί - πρωί, κατά τις 9:00, μη φανταστείτε, χτυπάει το τηλέφωνο. Στην άλλη άκρη της γραμμής η φίλη μου η Τάνια, αναστατωμένη ανυπομονεί να απαντήσω.


Ναι;... απαντώ. Μην αρχίσετε τώρα, τα "πώς απαντάς έτσι" και "τι ναι είν' αυτό", όπως κάνει η μαμά μου...

Πού είσαι παιδάκι μου, γιατί άργησες να το σηκώσεις, μου λέει με τη μία η Τάνια. Χαλάρωσε κορίτσι μου πρωινιάτικα! Πες και μια καλημέρα και να είσαι σίγουρη ότι δεν θα πέσει κάτω. Τι έπαθες;

Μα εσύ πού ζεις και είσαι χαλαρή;... ξαναρωτάει. Αυτό πήρες να με ρωτήσεις, δεν ξέρεις πού ζω;... απαντώ, προσπαθώντας να πιω και μια γουλιά καφέ, μήπως καταλάβω τι συμβαίνει.

Η Τάνια, έξαλλη με την απάθειά μου, συνεχίζει... Μας παρακολουθούν, δεν έχεις πάρει είδηση;

Μας παρακολουθούν; Τώρα που μιλάμε; Μας βλέπουν κιόλας, δεν έχω πάει και κομμωτήριο, απαντώ προσπαθώντας μάταια να την κάνω να γελάσει λίγο.

Σύνελθε!! Μας παρακολουθούν τηλεφωνικά ως χώρα, ως πολίτες, το λένε όλοι!... Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλλοι, Αμερικανοί! Γίνεται χαμός εδώ και μήνες για να μην πω χρόνια, συνεχίζει.

Δηλαδή, μέσα στους όλους που παρακολουθούνται βάζεις και μας; Είσαι σίγουρη; 

Ναι, μάλιστα προχθές την ώρα που μιλούσα με τον άντρα μου, άκουσα ένα χρουτς, χρουτς!

Και δεν ήταν τα νεύρα του άντρα σου να φανταστώ, συνεχίζω εγώ απτόητη.

Όχι βέβαια! Μιλούσαμε με κάθε ηρεμία (παραδόξως).

Παρακολουθούν λέει, τα πάντα, ακόμα και τις τραπεζικές μας συναλλαγές! 

Κάτσε βρε Τάνια, κάνεις εσύ τραπεζικές συναλλαγές, μέσω τηλεφώνου;

Όχι, αλλά τις παρακολουθούν!... μου απαντά με σιγουριά.

Λογαριασμό Τραπεζικό, έχεις; τη ρωτώ σε μια απέλπιδα προσπάθεια να την ηρεμήσω. 

Όχι, δεν έχω. Τον άδειασα πέρσι το καλοκαίρι, που ήθελα να πάω να δω τη μαμά μου στο νησί!...

Ε, τότε τι σκας; Δεν πρόκειται να μάθουν τίποτα. Εκτός, αν μου πεις πως επειδή μιλάς και σε ακούν, έχεις μια ευθύνη να λες πράγματα σημαντικά βρε παιδί μου, μη τους απογοητεύσεις και σε παρατήσουν..

Συνεχίζεις να είσαι αναίσθητη!... επιμένει η Τάνια.

Όχι αναίσθητη αγάπη μου, ρεαλίστρια είμαι. Πάντα μας παρακολουθούσαν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και τι κατάλαβαν; Τώρα είναι ευκαιρία να μάθουν από πρώτο χέρι, πόσο δύσκολα περνάμε με τις "συνταγές" και τα "μαντζούνια" τους. 

Οπότε, λέγε Τάνια, λέγε!!! Πού ξέρεις, μπορεί να αποδειχθεί και για καλό στο τέλος!...

Μαρίνα
Blogger Widget