Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Σκασμός εσύ Αντωνάκη μας!…

Σήμερα που γιορτάζουν οι Αντώνηδες, θυμήθηκα την ταινία του παλιού ελληνικού κινηματογράφου «Η δε γυνή να φοβείται τον άνδρα» και σκέφτηκα, ότι εδώ και κάμποσο καιρό, (μην αναφέρω πόσο, όλοι ξέρετε) είμαστε σαν την κ. Κοκοβίκου…
 Ήρεμοι, υπάκουοι, φοβισμένοι ελαφρώς έως βαρέως, υποταγμένοι, περιμένοντας το …γάμο!… Την αλλαγή του σκηνικού, την ανάπτυξη!…
Κάνουμε ό,τι μπορούμε για να είμαστε εντάξει, μήπως και θυμώσει ο Αντωνάκης μας και μας βάλει μεγαλύτερα χαράτσια, κόψει κι άλλο τους μισθούς και γενικώς κάνουμε ό,τι μπορούμε για να μη γουρλώσει το μάτι και μας μπήξει τις φωνές…
Ο Αντωνάκης της ταινίας, όταν έλειπε κουμπί απ΄ το πουκάμισό του, χαλούσε τον κόσμο. Κι ο δικός μας όταν του λείπουν λεφτά από τα ταμεία, τον ίδιο κόσμο χαλάει!... Έτσι κι εμείς σαν την υπάκουη (τη λες και άβουλη) κ. Ελένη, μόλις ακούσουμε πως λείπουν λεφτά απ’ τα ταμεία, αρχίζουμε τα «Χριστός και Παναγία!!!... Βελόνα και κλωστή, βελόνα και κλωστή» να ράψουμε, τσέπες, στόματα, στομάχια μπας και καταφέρουμε να τρώμε λιγότερο και να πληρώνουμε περισσότερο…
Κι όλο κοιτάμε κι εμείς τα μελλούμενα σε μάγισσες και χαρτορίχτρες μπας και δούμε φως (στεφάνι το έλεγε η κ. Ελένη) πριν μας βρουν τα άλλα στέφανα, αυτά που σε πάνε εν τόπω χλοερό!...
Μάταια όμως! Ο Αντωνάκης μας, μας τσακώνει κάθε φορά πάνω στο καλό και μας ξαναγυρίζει στην τάξη!...
Αντωνάκη μας, σκέψου όμως ό,τι, όπως πολύ σωστά είπε και η κ. Ελένη, οι σκλάβοι κάποια στιγμή ξυπνάνε και τότε, μας φέρεις δε μας φέρεις τη μισακή ανάπτυξη, εμείς δε θα το έχουμε σε τίποτα να σου πούμε: «Σκασμός, εσύ Αντωνάκη μας!!!»…

Τα αγαπημένα του μήνα

Ήταν πανσέληνος, θυμάσαι;

Βραδιά πανσέληνου και μια χούφτα ασήμι σκορπά στον ορίζοντα λούζει τα πλακόστρωτα, τις μικρές αυλές τα λαξεμένα χωριά, που σκαρφαλώνουν στα βραχώδη νησάκια  των Κυκλάδων και της άγονης γραμμής
Ανάμεσα στις βουκαμβύλιες και στα ασβεστωμένα παρτέρια ξεπηδούν βήματα που μετρούν τη γοητεία τόπων μαγικών κι εκεί παρέα με το θαλασσινό αγέρι όρκους δίνουν έρωτα σε τρυφερά χείλη
Στην άμμο, κοχύλια ασημόχρυσα πολύτιμα πετράδια γίνονται κι αποθέτονται μ’ ευλάβεια σε κοριτσίστικους λαιμούς Φιλιά και όνειρα σκορπίζονται στη γλυκιά νύχτα μαζί με τους ήχους του παφλασμού
Μετρά το κύμα καλοκαίρια και κορμιά εικόνες που μπλέκονται στο χώρο και στο χρόνο κι αφήνουν αποτύπωμα βαθύ σε καρδιές αλώβητες μοναχικές Ήταν πανσέληνος, θυμάσαι;
Χορεύουν ανέμελα οι φλόγες της φωτιάς κι εγώ κουρνιάζω ξανά στην αγκαλιά σου Ο ήχος των ονείρων μας μου λέει ψιθυριστά Ήταν πανσέληνος, δε ξέχασα, γι’ αυτό θα είμαι πάντα κοντά σου…



Καφές φραπέ, μια ελληνική ιστορία 60 χρόνων...

Συνηθίζουμε να λέμε ελληνικό τον καφέ που γίνεται στο μπρίκι, με το μερακλίδικο καϊμάκι και το εκπληκτικό άρωμα. Ελληνικός όμως είναι και ο φραπέ, αφού έλληνας τον επινόησε, εδώ και 60 χρόνια.

Η ιστορία ξεκινά από την Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης όπου γεννήθηκε τυχαία το 1957, ο φραπέ από τον Δημήτρη Βακόνδιο. Ο αντιπρόσωπος της ελβετικής εταιρείας Νεστλέ στην Ελλάδα Γιάννης Δρίτσας, παρουσίασε ένα νέο προϊόν για παιδιά στη ΔΕΘ. Ένα σοκολατούχο ρόφημα που παρασκευαζόταν στιγμιαία αναμιγνύοντας το με γάλα και χτυπώντας το στο σέικερ. Προϊόν της ίδιας εταιρίας ήταν και ο στιγμιαίος καφές nescafe, που ήταν ο αγαπημένος του Δημήτρη Βισκόνδιου και συνήθιζε να τον πίνει μέχρι τότε ζεστό. παρασκευασμένο με βραστό νερό και ζάχαρη. Στο διάλειμμα του στη ΔΕΘ, επειδή δεν έβρισκε βραστό νερό, σκέφτηκε να βάλει στο σέικερ το στιγμιαίο καφέ, τη ζάχαρη και κρύο νερό, δημιουργώντας έτσι τον πρώτο φραπέ της ιστορίας.

Από τότε, υπήρξαν διάφορες παραλλαγές με τα βασικά στοιχεία το στιγμιαίο καφέ, το κρύο…

Κρέμες προσώπου από 6 έως 20 ευρώ

Ποιος είπε ότι οι κρέμες προσώπου, πρέπει να είναι ακριβές για να είναι καλές; Είναι ένας μύθος που έχει προ πολλού καταριφθεί κι ας φοβόμαστε να το παραδεχθούμε…

Στα ράφια των selfservice, μπορούμε να βρούμε κρέμες προσώπου που θα περιποιηθούν το δέρμα μας, χωρίς να αδειάσουν το ήδη …ταλαιπωρημένο πορτοφόλι μας. Κρέμες που η τιμή τους ξεκινά από 6 ευρώ και δεν ξεπερνά τα 20 στην ακριβότερη εκδοχή τους.

Η πρώτη Ελληνίδα φοιτήτρια.

Στις μέρες μας, είναι αυτονόητο και πολύ συνηθισμένο, οι κοπέλες να σπουδάζουν στο Πανεπιστήμιο και μάλιστα στατιστικές μελέτες αναφέρουν πως (σε ορισμένες τουλάχιστον σχολές), είναι περισσότερες από τα αγόρια.

Δεν ήταν όμως πάντα έτσι. Οι γυναίκες σ' όλο τον κόσμο και στην Ελλάδα, ήταν ανθρώπινα όντα υποδεέστερα των ανδρών. Δεν είχαν ούτε πρόσβαση, αλλά ούτε και δικαίωμα στη μόρφωση, με μόνη αιτία, το φύλο τους.

Ισχυρός συναισθηματικά, άνθρωπος

Πόσο εύκολα θα μπορούσε να περιγράψει κανείς ένα άνθρωπο, που είναι συναισθηματικά ισχυρός; Είναι διαφορετικός από τους άλλους στην όψη, στην περπατησιά, στην ομιλία;... Δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί τόσο εύκολα. Σίγουρα όμως δεν κυκλοφορεί με ταμπελίτσα στο μέτωπο, ούτε έχει πράσινο δέρμα...Δεν μπορούμε να σας πούμε τι ακριβώς κάνει, μπορούμε όμως να σας πούμε τι δεν κάνει!!!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...