Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Ένα γράμμα στον Αι Βασίλη, που δεν έφτασε ποτέ!...

Τώρα θα μου πείτε, «γιατί, τα άλλα γράμματα που στάλθηκαν, τα έλαβε;»… Τι να σας πω, θα σας γελάσω και δε το θέλω χρονιάρες μέρες.
Το γράμμα πάντως που ετοίμασα, αφού το έγραψα, το σταύρωσα και του έβαλα και γραμματόσημο,  όπως έκανα όταν ήμουν παιδί, το ξέχασα πάνω στο γραφείο. Όταν ήρθε ο ανιψιός μου στο σπίτι, το είδε και μου το θύμισε…
Ένα γράμμα στον Αι Βασίλη που ξέχασες να στείλεις, μου είπε με στόμφο και ύφος επικριτικό! Λίγο ακόμα και θα με έβαζε τιμωρία να κοιτάω τον τοίχο με το ένα πόδι σηκωμένο σαν πελαργός.
Δεν είχα σκοπό να το στείλω, καρδούλα μου, δικαιολογήθηκα…
Και τότε, γιατί το έγραψες, έρχεται η απορία να μου φέρει ένα κόμπο στο λαιμό. Άντε τώρα να εξηγήσω στο εξάχρονο, ότι κάποια πράγματα γίνονται έτσι, για να γίνουν χωρίς σκοπό…
Το έγραψα,  για να θυμηθώ πώς ήμουν παιδί, προσπάθησα να εξηγήσω, χωρίς μεγάλη επιτυχία, ομολογώ. 
Ο μικρός ήταν αυστηρός και με το δαχτυλάκι του να κινείται απειλητικά μπροστά στη μύτη μου, είχε την απάντηση έτοιμη: « Όταν αποφασίζεις να κάνεις κάτι, να το κάνεις ολόκληρο, λέει ο μπαμπάς» μου είπε. Αμάν κι αυτός ο πατέρας του, όλα τα δύσκολα πάει και του μαθαίνει για να ταλαιπωρεί εμένα…
Δε νομίζω να διάβαζε το γράμμα μου, αφού ξέρει πως δεν είμαι παιδί, απολογήθηκα πιστεύοντας ότι μάλλον, τον αποστόμωσα…
Μάταια όμως!... Αυτό δεν το ξέρεις αν δεν το στείλεις, απαντά χαμογελώντας πονηρά και με ύφος χιλίων καρδιναλίων.
Τι του ζητούσες;… Του ζητούσα αγάπη μου, δικαιοσύνη, υγεία, αξιοπρέπεια, αγάπη για όλο τον κόσμο, του ζητούσα λιγότερο μίσος, λιγότερα ψέματα, λιγότερη μιζέρια…
Μμμμ, δεν τα ξέρω όλα αυτά που του ζητούσες, αλλά τώρα που το σκέφτομαι, θα έπρεπε να του ζητήσεις παιχνίδια για όλα τα παιδιά του κόσμου και σπίτι και φαγητό, μου απαντά ο μικρός…
Παιχνίδια για όλα τα παιδιά του κόσμου, σπίτι και φαγητό! Δίκιο έχει το παιδί, αυτή η ευχή τα λέει όλα!!! Γι’ αυτό δε γράφουν γράμματα στον Αι Βασίλη, οι μεγάλοι! Τα παιδιά, ξέρουν καλύτερα γιατί βλέπουν καθαρότερα με τα μάτια της παιδικής ψυχής!...
Καλή σας χρονιά!

Τα αγαπημένα του μήνα

Ήταν πανσέληνος, θυμάσαι;

Βραδιά πανσέληνου και μια χούφτα ασήμι σκορπά στον ορίζοντα λούζει τα πλακόστρωτα, τις μικρές αυλές τα λαξεμένα χωριά, που σκαρφαλώνουν στα βραχώδη νησάκια  των Κυκλάδων και της άγονης γραμμής
Ανάμεσα στις βουκαμβύλιες και στα ασβεστωμένα παρτέρια ξεπηδούν βήματα που μετρούν τη γοητεία τόπων μαγικών κι εκεί παρέα με το θαλασσινό αγέρι όρκους δίνουν έρωτα σε τρυφερά χείλη
Στην άμμο, κοχύλια ασημόχρυσα πολύτιμα πετράδια γίνονται κι αποθέτονται μ’ ευλάβεια σε κοριτσίστικους λαιμούς Φιλιά και όνειρα σκορπίζονται στη γλυκιά νύχτα μαζί με τους ήχους του παφλασμού
Μετρά το κύμα καλοκαίρια και κορμιά εικόνες που μπλέκονται στο χώρο και στο χρόνο κι αφήνουν αποτύπωμα βαθύ σε καρδιές αλώβητες μοναχικές Ήταν πανσέληνος, θυμάσαι;
Χορεύουν ανέμελα οι φλόγες της φωτιάς κι εγώ κουρνιάζω ξανά στην αγκαλιά σου Ο ήχος των ονείρων μας μου λέει ψιθυριστά Ήταν πανσέληνος, δε ξέχασα, γι’ αυτό θα είμαι πάντα κοντά σου…



Καφές φραπέ, μια ελληνική ιστορία 60 χρόνων...

Συνηθίζουμε να λέμε ελληνικό τον καφέ που γίνεται στο μπρίκι, με το μερακλίδικο καϊμάκι και το εκπληκτικό άρωμα. Ελληνικός όμως είναι και ο φραπέ, αφού έλληνας τον επινόησε, εδώ και 60 χρόνια.

Η ιστορία ξεκινά από την Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης όπου γεννήθηκε τυχαία το 1957, ο φραπέ από τον Δημήτρη Βακόνδιο. Ο αντιπρόσωπος της ελβετικής εταιρείας Νεστλέ στην Ελλάδα Γιάννης Δρίτσας, παρουσίασε ένα νέο προϊόν για παιδιά στη ΔΕΘ. Ένα σοκολατούχο ρόφημα που παρασκευαζόταν στιγμιαία αναμιγνύοντας το με γάλα και χτυπώντας το στο σέικερ. Προϊόν της ίδιας εταιρίας ήταν και ο στιγμιαίος καφές nescafe, που ήταν ο αγαπημένος του Δημήτρη Βισκόνδιου και συνήθιζε να τον πίνει μέχρι τότε ζεστό. παρασκευασμένο με βραστό νερό και ζάχαρη. Στο διάλειμμα του στη ΔΕΘ, επειδή δεν έβρισκε βραστό νερό, σκέφτηκε να βάλει στο σέικερ το στιγμιαίο καφέ, τη ζάχαρη και κρύο νερό, δημιουργώντας έτσι τον πρώτο φραπέ της ιστορίας.

Από τότε, υπήρξαν διάφορες παραλλαγές με τα βασικά στοιχεία το στιγμιαίο καφέ, το κρύο…

Κρέμες προσώπου από 6 έως 20 ευρώ

Ποιος είπε ότι οι κρέμες προσώπου, πρέπει να είναι ακριβές για να είναι καλές; Είναι ένας μύθος που έχει προ πολλού καταριφθεί κι ας φοβόμαστε να το παραδεχθούμε…

Στα ράφια των selfservice, μπορούμε να βρούμε κρέμες προσώπου που θα περιποιηθούν το δέρμα μας, χωρίς να αδειάσουν το ήδη …ταλαιπωρημένο πορτοφόλι μας. Κρέμες που η τιμή τους ξεκινά από 6 ευρώ και δεν ξεπερνά τα 20 στην ακριβότερη εκδοχή τους.

Ισχυρός συναισθηματικά, άνθρωπος

Πόσο εύκολα θα μπορούσε να περιγράψει κανείς ένα άνθρωπο, που είναι συναισθηματικά ισχυρός; Είναι διαφορετικός από τους άλλους στην όψη, στην περπατησιά, στην ομιλία;... Δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί τόσο εύκολα. Σίγουρα όμως δεν κυκλοφορεί με ταμπελίτσα στο μέτωπο, ούτε έχει πράσινο δέρμα...Δεν μπορούμε να σας πούμε τι ακριβώς κάνει, μπορούμε όμως να σας πούμε τι δεν κάνει!!!

Η πρώτη Ελληνίδα φοιτήτρια.

Στις μέρες μας, είναι αυτονόητο και πολύ συνηθισμένο, οι κοπέλες να σπουδάζουν στο Πανεπιστήμιο και μάλιστα στατιστικές μελέτες αναφέρουν πως (σε ορισμένες τουλάχιστον σχολές), είναι περισσότερες από τα αγόρια.

Δεν ήταν όμως πάντα έτσι. Οι γυναίκες σ' όλο τον κόσμο και στην Ελλάδα, ήταν ανθρώπινα όντα υποδεέστερα των ανδρών. Δεν είχαν ούτε πρόσβαση, αλλά ούτε και δικαίωμα στη μόρφωση, με μόνη αιτία, το φύλο τους.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...