Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Εκφράσεις αγάπης...

Όλη η Ελλάδα στολισμένη απ’ άκρη σ’ άκρη, γιόρτασε τη γέννηση του Θεανθρώπου, παρόλο που περνά την πιο δύσκολη περίοδο των τελευταίων δεκαετιών…
 Μέσα σ’ αυτό το αντιφατικό σκηνικό οι άνθρωποι, προσπαθούν να γιορτάσουν και να αντιμετωπίσουν τα καινούργια δεδομένα της ζωής τους. Τα αυξημένα έξοδα, τα μειωμένα έσοδα, την ανασφάλεια, τη γκρίζα πραγματικότητα με τους χιλιάδες ανέργους και αστέγους.
Κάποιοι όμως, δρουν διαφορετικά από τους υπόλοιπους…
Αφήνουν στην άκρη τα δικά τους προβλήματα και παράλληλα με τον αγώνα τους για επιβίωση, ασχολούνται με τον συνάνθρωπό τους, προσπαθώντας να ανακουφίσουν όποιο έχει την ανάγκη τους.
Πρόκειται για δεκάδες ή και εκατοντάδες εθελοντές που μέσα από Συλλόγους ή και μόνοι τους, κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να σταθούν δίπλα σε άπορους, άστεγους, ανέργους, αρρώστους…
Πολλές οι περιπτώσεις, διαφορετικοί οι άνθρωποι, αλλά ίδιος ο σκοπός. Η βοήθεια, η αγάπη!
Ένας  πρώην ναρκομανής, βοηθά τώρα να απεξαρτηθούν άλλοι, ένας πρώην αλκοολικός με τρεις απόπειρες αυτοκτονίας, τώρα βοηθά ανθρώπους που βρίσκονται στη θέση που ήταν ή αυτούς που έχασαν την ελπίδα τους και σκέφτονται την αυτοκτονία, ένας γιατρός που παρέχει τις υπηρεσίες του χωρίς χρήματα, σε απόρους, αυτοί που μαγειρεύουν σε συσσίτια που οργανώνουν δήμοι, σύλλογοι ή ενορίες, αυτοί που μαζεύουν και μοιράζουν ρούχα, αυτοί που μαζεύουν και μοιράζουν φάρμακα και πολλοί άλλοι.
Για τους εθελοντές αυτούς, μοναδικό τους κίνητρο η αγάπη στον συνάνθρωπο και μοναδική τους αμοιβή η ικανοποίηση της ανακούφισης όσων έχουν ανάγκη κι ένα «ευχαριστώ».
Βλέποντας το έργο αυτών των ανθρώπων και την προσπάθεια που κάνουν, παίρνουμε όλοι δύναμη και έμπνευση για να συνεχίσουμε όχι μόνο να αγωνιζόμαστε αλλά και να ελπίζουμε ότι αυτός ο κόσμος μπορεί σίγουρα να γίνει καλύτερος, αρκεί να μπορούμε να κοιτάζουμε τους συνανθρώπους μας στα μάτια ό,τι χρώμα κι αν έχουν και να αλληλοβοηθούμαστε.
Κάποια στιγμή, διαπίστωσα ότι μια κοπέλα χρειαζόταν τη βοήθεια ειδικού, που έτυχε να γνωρίζω. Του ζήτησα να τη βοηθήσει και εκείνος το έκανε με μεγάλη προθυμία. Όταν του τηλεφώνησα για να τον ευχαριστήσω για ό,τι έκανε, μου είπε: «Εγώ θα πρέπει να σ’ ευχαριστήσω, γιατί μου έδωσες την ευκαιρία να αισθανθώ Άνθρωπος». Νομίζω αυτό τα λέει όλα! Καλές γιορτές σε όλους!...


Τα αγαπημένα του μήνα

Καλλιτέχνες ανάμεσά μας

Το διαδίκτυο και τα social media γίνονται συχνά αφορμή να γνωρίσουμε καλλιτέχνες της διπλανής πόρτας όπως τους λέμε. Ανθρώπους καθημερινούς, απλούς, που με μεράκι, φαντασία και αγάπη σ' αυτό που κάνουν δημιουργούν αληθινά έργα τέχνης.

Ένα τέτοιο άνθρωπο θέλουμε να σας παρουσιάσουμε σήμερα. Ζει σε μια επαρχιακή πόλη και με βασικό υλικό το ξύλο, δημιουργεί αντικείμενα που δεν αφήνουν κανένα αδιάφορο. Είδαμε τη δουλειά του και θελήσαμε να τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα. Ονομάζεται Λάκης Κορομηνάς και οι κατασκευές του όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες είναι κυριολεκτικά μοναδικές!
Η Μαρίνα είχε μια σύντομη συνομιλία μαζί του. Ας τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα...


Τι είναι για σας η ασχολία σας με το ξύλο; Επάγγελμα, αγάπη, χόμπι; Η ασχολία μου με το ξύλο (ξύλινες κατασκευές) βασικά είναι αγάπη, χόμπι και ένα ταξίδι εν μέρη προς τα παλαιότερα χρόνια  Αν δείτε θα καταλάβετε ότι οι περισσότερες κατασκευές μου έχουν θέμα παλαιά αντικείμενα τα οποία τότε ήταν χρηστικά ως επί το πλείστον, τ…

Ο δικός μου ήρωας

Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν πρόσωπα που λειτουργούν σα φωτεινοί φάροι θαρρείς. Που σου δίνουν απλόχερα το φως τους χωρίς καν να το ζητήσεις και σε διδάσκουν χωρίς καν να το καταλάβεις. Για ένα τέτοιο άνθρωπο θέλω να σας μιλήσω.

Ήρθε στην Ελλάδα πρόσφυγας το '22 από το Δικελί της Μ. Ασίας μωρό στις φασκιές, στην αγκαλιά μιας χήρας μάνας. Παιδί πλούσιας οικογένειας στον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε φτωχικά, όπως τα περισσότερα προσφυγόπουλα, με πολλή αγάπη και φροντίδα και έμαθε από πολύ μικρός να κερδίζει το ψωμί του δουλεύοντας το ξύλο. Έφτιαχνε μ’ αυτό έπιπλα σκαλιστά, που στόλιζαν τα πλούσια σπίτια του νησιού που ζούσε. Αγαπούσε τα γράμματα κι ας μη κατάφερε να πάει στο Γυμνάσιο. Έπρεπε βλέπετε να δουλέψει… όμως τα βιβλία δεν του έλειψαν ποτέ. Αγόραζε, διάβαζε, στοίβαζε βιβλία παίρνοντας γνώσεις και καλλιέργεια, που θα ζήλευαν πολλοί μορφωμένοι και πάντα ονειρευόταν ένα καλύτερο κόσμο, πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο, πιο σοφό.
Έτσι κύλησαν τα χρόνια μέχρι τον πόλεμο του ’40 που τ…

17 Νοέμβρη 1973.

Σαν φόρο τιμής σ' αυτούς που αγωνίστηκαν με κεντρικό σύνθημα και ζητούμενο το "Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία",  επιλέξαμε μέσα από το αρχείο της ΕΡΤ, να αναδημοσιεύσουμε μερικές φωτογραφίες,  που περιγράφουν καλύτερα από τις λέξεις, τα γεγονότα.


Συμπλοκή με αστυνομικούς στη γωνία των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, 15 Νοεμβρίου 1973

Αγώνας...

Kλωνιά κρύψανε τον ουρανό, τ' αστέρια. Στα χαμοπούλια του βοριά λέω το όνειρό μου. κι εκεί τ' αφήνω να γερνά μαζί με τις ανάσες όσων καταδικάστηκαν ήλιο να μη γνωρίσουν...  

Πώς να σου τάξω ουρανό

Πώς να σου τάξω ουρανό, αφού ουρανό δεν έχω Πώς να σου τάξω τη ζωή, όταν στην παίρνουν με βία Πώς να σου τάξω θάλασσα, αφού μέσα της παλεύεις με τ' αφρισμένα κύματα, τις θύελλες, τα βάθη!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...