Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Simone de Beauvoir, μια ξεχωριστή Γυναίκα!

Η Simone Lucie - Ernestine - Marie de Beauvoir όπως ήταν το πλήρες της όνομα (Σιμόν ντε Μποβουάρ) γεννήθηκε στις 9 Ιανουαρίου του 1908 στο Παρίσι και ήταν συγγραφέας, φιλόσοφος ενώ θεωρήθηκε η μητέρα του φεμινισμού (μετά το 1968) με ανεξάρτητα φιλοσοφικά γραπτά, που όμως συνδέθηκαν με τον υπαρξισμό του Σάρτρ. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Ecole Normale Superieure στο οποίο και συνάντησε τον Jean - Paul Sartr (Ζαν - Πωλ - Σαρτρ), διάσημο υπαρξιστή φιλόσοφο, το 1921 του οποίου υπήρξε σύντροφος ως το θάνατό του. Το 1981 μάλιστα έγραψε το "Η τελετή του Αποχωρισμού" που ήταν η οδυνηρή εξιστόρηση των τελευταίων χρόνων της ζωής του. Όταν το 1986 (14 Απριλίου) πέθανε από πνευμονία, θάφτηκε στο Κοιμητήριο Μονπαρνάς του Παρισιού δίπλα στο σύντροφό της.
Στις αρχές της δεκαετίας του '30 δίδασκε στη Ρουέν και το 1943 η Μποβουάρ εξέδωσε το "L' Invitee" ένα μυθοπλαστικό χρονικό της σχέσης, που ανέπτυξε με μια από τις φοιτήτριές της, την Olga Kosakiewicz, όσο ήταν εκεί. Το μυθιστόρημα αυτό, διερευνεί και την πολύπλοκη σχέση της με τον Σαρτρ καθώς και πώς επηρεάστηκε η σχέση αυτή από την συμπερίληψη της Kosakiewicz.
Το 1947 με το "Pour Une Morale de L'ampigute" δίνει το καλύτερο και ίσως το μοναδικό σημείο εισαγωγής στο Γαλλικό υπαρξισμό με την αριστουργηματική απλότητά του.
Στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου συνεργάστηκε με τον Σαρτρ στην έκδοση μιας πολιτικής εφημερίδας της "Les Temps Modernes" χρησιμοποιώντας την εφημερίδα για να παρουσιάσει διάφορες δουλειές και παραμένοντας εκδότριά ως το τέλος της ζωής της.
Γνωστότερο έργο της είναι το "Δεύτερο Φύλο", μια φιλοσοφική και φεμινιστική ανάλυση της γυναικείας ύπαρξης και της καταπίεσης των γυναικών. Σ' αυτό, υποστηρίζει πως δια μέσου της ιστορίας, οι γυναίκες έχουν θεωρηθεί ως η παρέκκλιση, η ανωμαλία. Ακόμη και η πρώιμη φεμινίστρια Mary Wollstonecraft θεωρεί τους άντρες ως το ιδανικό στο οποίο θα έπρεπε να ανέλθουν οι γυναίκες. Η Μποβουάρ λέει πως αυτή η στάση κράτησε πίσω τις γυναίκες διατηρώντας την αντίληψη πως οι γυναίκες είναι η παρέκκλιση από το κανονικό, ότι είναι οι παρείσακτες που προσπαθούν να εξομοιωθούν με την "κανονικότητα". Αναφέρει μάλιστα πως αν ο φεμινισμός θέλει να προχωρήσει πρέπει να καταρρίψει αυτή την υπόθεση.
Θα πρέπει να θυμόμαστε πως η Μποβουάρ ήταν ευέλικτη ως συγγραφέας. Εξίσου ικανή ως φιλόσοφος, μυθιστοριογράφος, πολιτική θεωρητικός, δοκιμιογράφος όσο και ως βιογράφος. Έγινε μετά θάνατο αποδέκτης εξαιρετικού θαυμασμού και επαίνων όχι μόνο εξαιτίας της αυξανόμενης αποδοχής του φεμινισμού στον ακαδημαϊκό χώρο, αλλά και λόγω της αυξανόμενης αποδοχής του φεμινισμού αλλά και λόγω της αυξανόμενης κατανόησης της επιρροής που είχε στο αριστούργημα του Σαρτρ "Το Είναι και το Τίποτα". Αναμφισβήτητα είναι μία από τους μεγαλύτερους Γάλλους στοχαστές σε ολόκληρη την ιστορία.
Άλλες σημαντικές εργασίες της "Les Mandarins" (1954), "Memoires d'une jeune fille rangee" (1958).
Αποφθέγματά της που αξίζει να αναφέρουμε:
* Το να κερδίσεις έναν άντρα, είναι τέχνη. Το να τον κρατήσεις, είναι επάγγελμα.
* Τους αρέσει να σκοτώνουν το χρόνο τους, περιμένοντας το χρόνο να τους σκοτώσει. (αναφερόμενη στους άντρες)
* Δε γεννιέσαι γυναίκα. Γίνεσαι γυναίκα.
* Τα γηρατειά μάλλον παρά ο θάνατος, είναι το αντίθετο της ζωής. Τα γεράματα είναι η παρωδία της ζωής, ενώ ο θάνατος μετατρέπει τη ζωή, σε πεπρωμένο.
* Κάποιες μέρες ο Θεός είναι τόσο μακρινός, που μοιάζει Απών.
* Αν ζήσεις πολύ, θα διαπιστώσεις πως κάθε νίκη μετατρέπεται σε ήττα.
* Η ομορφιά έχει να πει ακόμα πιο λίγα κι από την ευτυχία.
* Η μοιρολατρία θριαμβεύει επάνω σ' αυτούς που πιστεύουν σ' αυτή.
* Μιας και είναι ο Άλλος μέσα μας, που είναι γέρος, είναι φυσικό η αποκάλυψη για την ηλικία μας να έρχεται απ' έξω, από τους άλλους. Δεν τη δεχόμαστε πρόθυμα.
* Το παρόν, δεν είναι ένα εν δυνάμει παρελθόν. Είναι η στιγμή της επιλογής και της δράσης.


Τα αγαπημένα του μήνα

Καλλιτέχνες ανάμεσά μας

Το διαδίκτυο και τα social media γίνονται συχνά αφορμή να γνωρίσουμε καλλιτέχνες της διπλανής πόρτας όπως τους λέμε. Ανθρώπους καθημερινούς, απλούς, που με μεράκι, φαντασία και αγάπη σ' αυτό που κάνουν δημιουργούν αληθινά έργα τέχνης.

Ένα τέτοιο άνθρωπο θέλουμε να σας παρουσιάσουμε σήμερα. Ζει σε μια επαρχιακή πόλη και με βασικό υλικό το ξύλο, δημιουργεί αντικείμενα που δεν αφήνουν κανένα αδιάφορο. Είδαμε τη δουλειά του και θελήσαμε να τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα. Ονομάζεται Λάκης Κορομηνάς και οι κατασκευές του όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες είναι κυριολεκτικά μοναδικές!
Η Μαρίνα είχε μια σύντομη συνομιλία μαζί του. Ας τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα...


Τι είναι για σας η ασχολία σας με το ξύλο; Επάγγελμα, αγάπη, χόμπι; Η ασχολία μου με το ξύλο (ξύλινες κατασκευές) βασικά είναι αγάπη, χόμπι και ένα ταξίδι εν μέρη προς τα παλαιότερα χρόνια  Αν δείτε θα καταλάβετε ότι οι περισσότερες κατασκευές μου έχουν θέμα παλαιά αντικείμενα τα οποία τότε ήταν χρηστικά ως επί το πλείστον, τ…

Ο δικός μου ήρωας

Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν πρόσωπα που λειτουργούν σα φωτεινοί φάροι θαρρείς. Που σου δίνουν απλόχερα το φως τους χωρίς καν να το ζητήσεις και σε διδάσκουν χωρίς καν να το καταλάβεις. Για ένα τέτοιο άνθρωπο θέλω να σας μιλήσω.

Ήρθε στην Ελλάδα πρόσφυγας το '22 από το Δικελί της Μ. Ασίας μωρό στις φασκιές, στην αγκαλιά μιας χήρας μάνας. Παιδί πλούσιας οικογένειας στον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε φτωχικά, όπως τα περισσότερα προσφυγόπουλα, με πολλή αγάπη και φροντίδα και έμαθε από πολύ μικρός να κερδίζει το ψωμί του δουλεύοντας το ξύλο. Έφτιαχνε μ’ αυτό έπιπλα σκαλιστά, που στόλιζαν τα πλούσια σπίτια του νησιού που ζούσε. Αγαπούσε τα γράμματα κι ας μη κατάφερε να πάει στο Γυμνάσιο. Έπρεπε βλέπετε να δουλέψει… όμως τα βιβλία δεν του έλειψαν ποτέ. Αγόραζε, διάβαζε, στοίβαζε βιβλία παίρνοντας γνώσεις και καλλιέργεια, που θα ζήλευαν πολλοί μορφωμένοι και πάντα ονειρευόταν ένα καλύτερο κόσμο, πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο, πιο σοφό.
Έτσι κύλησαν τα χρόνια μέχρι τον πόλεμο του ’40 που τ…

8 τρόποι για να νιώθετε ευτυχισμένοι

Λένε πως η ευτυχία είναι χαρούμενες στιγμές. Άλλοι πάλι λένε πως η ευτυχία είναι τρόπος ζωής και διδάσκεται. Ό,τι από τα δύο κι αν είναι, εμείς βρήκαμε οχτώ τρόπους για να νιώθετε ευτυχισμένοι και σας τους παρουσιάζουμε.

Απολαύστε τα μικρά πράγματα
Για μια στιγμή καθημερινά, δώστε μεγαλύτερη προσοχή σ' αυτά που είναι γύρω σας,  όπως τον ήλιο, έτσι όπως μπαίνει στο δωμάτιό σας το πρωί ή στο άρωμα του καφέ σας. Εκτιμώντας καθημερινά μικρά απλά πράγματα, θα διαπιστώσετε πόσο εύκολα μπορείτε να χαμογελάτε και πόσο τυχεροί είστε για το λόγο αυτό.

Μην είστε τελειομανείς
Το σπίτι δεν γίνεται να είναι πάντα άψογο και τακτοποιημένο. Μια αργία δεν μπορεί πάντα να την περάσετε  έτσι ακριβώς όπως σχεδιάσατε, ούτε τα παιδιά σας μπορούν πάντα να συμπεριφέρονται έτσι όπως θέλετε. Αντί λοιπόν να εστιάζετε κάθε φορά σε ό,τι πάει "στραβά" επικεντρωθείτε στα θετικά. Σ' ένα όμορφο απόγευμα με την οικογένειά σας ή τους φίλους σας, σε ένα ευχάριστο τηλεφώνημα, στην αγκαλιά που θα πάρετε απ…

Χάρτινα καράβια…

Χάρτινα μικρά καράβια υψώνονται στον ουρανό Σε κόκκινο μπαλόνι κρεμασμένα ταξίδι κάνουν στο κενό
Μικρό χεράκι παιδικό, τα φτάνει και τα κρατάει τρυφερά Μ’ ατέλειωτη αγάπη τα τυλίγει και τα φυλάει στην καρδιά
Περνούν οι άνοιξες, τα καλοκαίρια τα ηλιοτρόπια ανθούν Κι εκεί στους κάμπους τους φωτισμένους τα χάρτινα καράβια αγκυροβολούν
Φιλία, τα ονόμασαν οι σοφοί του κόσμου αγάπη, τα ονομάζουν οι ταπεινοί λιμάνι απάγκιο οι ναυαγισμένοι στεριά ανθισμένη οι ορφανοί
Κι εγώ κοιτώ τα δυο σου μάτια και σε θυμάμαι από παιδί να βρίσκεσαι πάντα κοντά μου Φίλη, αδερφή παντοτινή!...
...
Το ποίημα αυτό συμμετείχε στο 17ο Συμπόσιο Ποίησης  που οργανώνει η αγαπημένη φίλη Αριστέα στο blog της "Η ζωή είναι ωραία"




17 Νοέμβρη 1973.

Σαν φόρο τιμής σ' αυτούς που αγωνίστηκαν με κεντρικό σύνθημα και ζητούμενο το "Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία",  επιλέξαμε μέσα από το αρχείο της ΕΡΤ, να αναδημοσιεύσουμε μερικές φωτογραφίες,  που περιγράφουν καλύτερα από τις λέξεις, τα γεγονότα.


Συμπλοκή με αστυνομικούς στη γωνία των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, 15 Νοεμβρίου 1973
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...