Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Η ιστορία της νάιλον κάλτσας

Ένα, από τα πιο χαρακτηριστικά κομμάτια της γυναικείας εμφάνισης, η κάλτσα, δεν ήταν πάντα ...γυναικείο, αφού μέχρι τα μέσα του 18ου αιώνα οι ψηλές πλεχτές κάλτσες, που έφταναν ως το μηρό ήταν ανδρικές. Οι γυναίκες βλέπετε, μια που δεν επιτρεπόταν να δείχνουν τα πόδια τους, φορούσαν κοντές μέχρι λίγο πάνω από το γόνατο και ήταν φτιαγμένες από βαμβάκι, μαλλί και λινό.
Μέχρι και το 1920 η χρήση τους, ήταν αποκλειστικά και μόνο για ζεστασιά.
Η μόδα (από τη δεκαετία του 20 και μετά), αλλάζει την χρήση της κάλτσας, αφού τα φορέματα κονταίνουν και υπάρχει η ανάγκη να "ντυθεί" η γυναικεία γάμπα με μια κομψή και λεπτή κάλτσα, που και να ζεσταίνει και να κολακεύει τη σιλουέτα.

Τότε λοιπόν, κάνει την εμφάνισή της η μεταξωτή κάλτσα, με χαρακτηριστικό της, τη διάφανη όψη και τη ραφή κατά μήκος, σε όλο το πίσω μέρος της. Είναι όμως ακριβή και καθόλου ελαστική, γι' αυτό και συγκρατείται με ζαρτριέρα ή καλτσοδέτα. 
Η υψηλή τιμή, κάνει μόνο λίγες να έχουν τη δυνατότητα να τις αποκτήσουν και να τις φορέσουν.
Ένα συνθετικό νήμα, το οποίο είναι γνωστό και ως συνθετικό μετάξι, το ρεγιόν (rayon) με τιμή πολύ χαμηλότερη, έτσι ώστε να μπορούν όλες οι γυναίκες να αγοράσουν τις κάλτσες αυτές, δημιουργεί επανάσταση, κάνοντας τες όλες κομψές, ανεξάρτητα από την οικονομική τους επιφάνεια. 
Το νέο νήμα μπορεί βέβαια να "μιμείται" το μετάξι, αλλά είναι εξαιρετικά ευαίσθητο και τρυπάει με το παραμικρό, κάνοντας έτσι τις γυναίκες να τρέμουν στην απώλεια του πόντου, που θα κατέστρεφε τις κάλτσες και την εμφάνισή τους.
Χρειάστηκε να περάσουν σχεδόν είκοσι χρόνια χρήσης αυτών των δύο υλικών (μετάξι και ρεγιόν) και να φτάσουμε στο 1936, όπου ένας αμερικανός καθηγητής ο Δρ Wallace Carothers, θα κατασκευάσει για την εταιρεία DuPont ένα πολύ ανθεκτικό νήμα και  συγχρόνως ελαστικό, το οποίο είναι και αδιάβροχο, το γνωστό σε όλους μας, νάυλον (nylon).
Δύο χρόνια αργότερα (1938) η εταιρεία Dupont, παρουσιάζει στην επιστημονική κοινότητα το νέο της επίτευμα, ενώ φτάνουμε στο 1939, για να δημιουργηθεί το πρώτο εργοστάσιο παραγωγής νάυλον κάλτσας και αρκετούς μήνες αργότερα το Μάιο του 1940, δίνεται στην κατανάλωση το προϊόν, που σπάει κυριολεκτικά τα ταμεία. Μέσα σε τέσσερεις μόλις μέρες πουλήθηκαν περισσότερα από 4 εκατομμύρια ζευγάρια κάλτσες ενώ τον πρώτο χρόνο οι πωλήσεις ξεπέρασαν τα 64 εκατομμύρια. 



Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '50, βασικό "αξεσσουάρ" της γυναικείας γκαρνταρόμπας θα παραμείνει η νάυλον κάλτσα, αφού δεν έχει "ανταγωνισμό"...
Τα πράγματα όμως αλλάζουν όταν εμφανίζεται στην αγορά το pantyhose (Αμερική) ή tights (Βρετανία) με το επαναστατικό νήμα lycra (spandex για την Αμερική - αναγραμματισμός της λέξης expand=τέντωμα) δημιουργώντας το γνωστό μας καλσόν που έχει κυκλική πλέξη, είναι δηλαδή χωρίς ραφή ενώ είναι εξαιρετικά ελαστικό. 
Παρόλο που το είδαν με δυσπιστία στην αρχή οι γυναίκες, στη διάρκεια των χρόνων, ιδιαίτερα από την εμφάνιση της μίνι φούστας, το αγάπησαν, ίσως τόσο, όσο και το ...κραγιόν τους!...

κείμενο: to e-periodiko mas

Τα αγαπημένα του μήνα

Μιχαήλ Λαβρόσφσκι-ο ζωντανός θρύλος του χορού που ήρθε στη χώρα μας

Μια μεγάλη επετειακή παράσταση πραγματοποιήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2017 στο Θέατρο Δάσους Θεσσαλονίκης και στις 20 & 21 Σεπτεμβρίου στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού στην Αθήνα αφιερωμένες από τα μπαλέτα Μπολσόι στα 75 χρόνια του ζωντανού θρύλου Μιχαήλ Λαμπρόφσκι ο οποίος μάλιστα συμπρωταγωνίστηκε με τον κορυφαίο χορευτή του κόσμου Ιβάν Βασίλιεφ. Η συνέντευξη που έδωσε στην Ελένη - Βασιλική Μπαμπαλιούτα για τα "Επίκαιρα" έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Πριν σας παραθέσουμε τη συνέντευξη, αξίζει να σημειώσουμε πως παρουσιάστηκε σε παγκόσμια πρώτη, κομμάτι από την όπερα μπαλέτο "Αμόκ", που έχει προγραμματιστεί να παρουσιαστεί το 2018, σε σκηνοθεσία και χορογραφία του Λαβρόφσκι. Πρόκειται για την πιο πρόσφατη παραγωγή των Μπολσόι στην οποία θα λάμψουν με τον Ιβάν Βασίλιεφ, τον Μιχαή Λαβρόφσκι, τη Νίνα Βινογκράντοβα και όλα τα άλλα υπέρλαμπρα αστέρια του χορευτικού σύμπαντος.


Είναι εκπληκτικό που σας έχουμε στην Ελλάδα και γιορτάζετε την απίστευτη σταδιοδρομία σας στο κλασσ…

Ο Οκτώβρης που αγαπώ...

Όταν αποφάσισα να φύγω από την Αθήνα για την εξοχή, ο κυριότερος λόγος ήταν η φύση. Μεγαλωμένη σε διάφορες επαρχιακές πόλεις, που τότε δε γνώριζαν καν τη λέξη «πολυκατοικία», ήξερα τις αυλές με τα οπωροφόρα και τα σπίτια με τα γεράνια στα παράθυρα. Έβλεπα τις εποχές να αλλάζουν και τα δέντρα να φορούν τα χρώματα και τα αρώματα του κάθε μήνα, πριν έρθει η στιγμή να αλλάξει η διακόσμηση στο σπίτι από καλοκαιρινή σε φθινοπωρινή όπως κάνουμε τώρα στις μεγαλουπόλεις…
Το χώμα μύριζε βροχή πολύ πριν οι στάλες της βρέξουν το μέτωπό μας παίζοντας κρυφτό στις αλάνες  και τα φύλλα που έπεφταν από τα δέντρα ήταν το φθινοπωρινό χαλί της αυλής μας και έκαναν τα πατήματά μας πάνω του, ηχηρά και αφράτα… Αυτά ξαναζώ στην εξοχή, νιώθοντας τυχερή και αρνούμενη να αποχωριστώ τις παιδικές αναμνήσεις… βλέπετε είμαι από κείνους που δεν μπορούν να ζουν σε ένα τόπο με μόνο μία ή έστω δύο εποχές… μ’ αρέσουν όλες, μ' αρέσει η εναλλαγή, ο ήλιος, η ζέστη, η βροχή, το κρύο και οι μυρωδιές που τα συνοδεύουν.
Γι’ α…

A Jewel Made in Greece στο Μουσείο Τέχνης της Ν. Υόρκης

Η έκθεση A Jewel Made in Greece μετά την επιτυχημένη πορεία της στην Ελλάδα, ανοίγει τα φτερά της για τη Ν. Υόρκη, παρουσιάζοντας το ελληνικό κόσμημα σε ένα από τα μεγαλύτερα μουσεία τέχνης και desing του κόσμου.

Η κ. Μαίρη Σαμόλη που είναι η διοργανώτρια της έκθεσης το 2013 είχε την ιδέα να δημιουργήσει μια ευέλικτη και καλαίσθητη πλατφόρμα στην οποία θα μπορούν να μετέχουν Έλληνες σχεδιαστές - παραγωγοί σύγχρονου κοσμήματος, αναπτύσσοντας έτσι ένα δημιουργικό διάλογο ανάμεσα στον πολιτισμό της σύγχρονης τέχνης και στον πολιτισμό της ιστορίας του Ελληνικού κοσμήματος, με σκοπό να παρουσιάσει το σύγχρονο ελληνικό κόσμημα τόσο στην Ελλάδα όσο και στον υπόλοιπο κόσμο. Το 2014 η ιδέα πήρε σάρκα και οστά ξεκινώντας την παρουσίαση στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων μια ομαδική έκθεση Σύγχρονου Δημιουργικό Κοσμήματος η οποία τέθηκε υπό την αιγίδα του Υπουργείου Ανάπτυξης, του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, του Νομισματικού Μουσείου και του Μουσείου Κοσμήματος Ηλία Λαλαούνη. Πολλά ακόμη ελλ…

Κρέμες προσώπου από 6 έως 20 ευρώ

Ποιος είπε ότι οι κρέμες προσώπου, πρέπει να είναι ακριβές για να είναι καλές; Είναι ένας μύθος που έχει προ πολλού καταριφθεί κι ας φοβόμαστε να το παραδεχθούμε…

Στα ράφια των selfservice, μπορούμε να βρούμε κρέμες προσώπου που θα περιποιηθούν το δέρμα μας, χωρίς να αδειάσουν το ήδη …ταλαιπωρημένο πορτοφόλι μας. Κρέμες που η τιμή τους ξεκινά από 6 ευρώ και δεν ξεπερνά τα 20 στην ακριβότερη εκδοχή τους.

Η μόδα στη δεκαετία του 1930

Όπως όλοι γνωρίζουμε η μόδα δεν εκφράζει μόνο την ανάγκη ανανέωσης της εξωτερικής εμφάνισης ανά εποχή. Επηρεάζεται άμεσα και από τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες που επικρατούν. Έτσι, η οικονομική κρίση του 1929 είναι φυσικό να επηρεάσει και τη μόδα.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...