Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Εντίθ Πιάφ, το σπουργιτάκι

Η Γαλλίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός, που με την ερμηνεία της στη γαλλική μπαλάντα που αντικατόπτριζε τις τραγωδίες της προσωπικής της ζωής, απέκτησε παγκόσμια φήμη και έγινε συνώνυμο της Γαλλίας!
Το πραγματικό της όνομα, ήταν Εντίτ Ζιοβανά Γκασιόν και γεννήθηκε στο Παρίσι στις 19 Δεκεμβρίου του 1915, από πατέρα ακροβάτη του δρόμου και μητέρα τραγουδίστρια σε καφέ. Εγκαταλελειμμένη και από τους δύο γονείς μεγαλώνει με τη γιαγιά της (ιδιοκτήτρια οίκου ανοχής) στη Νορμανδία.

Στα εφηβικά της χρόνια, την πήρε κοντά του ο πατέρας της, που τότε εργαζόταν ως ακροβάτης σε τσίρκο και την έβαλε να τραγουδάει συμπληρώνοντας το νούμερό του. Έτσι την ανακάλυψε ένας ιδιοκτήτης καμπαρέ και της έδωσε την πρώτη της δουλειά. Εκείνος την έπεισε να μετονομαστεί σε "Πιαφ" που στην παρισινή αργκό σημαίνει σπουργίτι.



Το 1932 γνώρισε τον Λουί Ντιπόν, τον ερωτεύτηκε και απέκτησε μαζί του μια κόρη τη Μαρσέλ. Μη μπορώντας να αφήσει το τραγούδι όπως απαιτούσε ο Ντιπόν, γρήγορα χώρισαν και η Εντίθ ανέλαβε το μεγάλωμα της κόρης της. Η μικρή Μαρσέλ, ίσως και λόγω συνθηκών, έφυγε γρήγορα από τη ζωή, σε ηλικία μόλις 2 χρόνων, την εποχή μάλιστα που η μητέρα της άρχισε να γνωρίζει τη δόξα, τραγουδώντας στα μεγαλύτερα μιούζικ - χολ του Παρισιού.



Ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος, βρίσκει την Εντίθ ήδη διάσημη, να παρηγορεί με τη φωνή της, τους συμπατριώτες της στα δύσκολα χρόνια. Με το τέλος του πολέμου η φήμη της φτάνει στα ύψη, δίνοντάς της την ευκαιρία να κάνει περιοδείες στην Ευρώπη, στη Νότια Αμερική και τις ΗΠΑ, για να γίνει με την τρυφερή και συνάμα βραχνή φωνή της παγκόσμια αγαπητή.



Στα πλαίσια της ευρωπαϊκής της περιοδείας, εμφανίστηκε στην Αθήνα, στο θέατρο "Κοτοπούλη" και γνωρίζει τον ηθοποιό Δημήτρη Χορν, τον οποίο ερωτεύτηκε χωρίς όμως ανταπόκριση.



Το 1962 και μετά από ένα αποτυχημένο γάμο, γνωρίζει ένα άλλο Έλληνα κομμωτή και τραγουδιστή, τον Θεοφάνη Λαμπούκα, στον οποίο μάλιστα θα δώσε το παρατσούκλι Τεό Σαγαπό, με το οποίο θα γίνει γνωστός ως τραγουδιστής στο γαλλικό κοινό.



Το τραγούδι που αγάπησε σχεδόν όλη η υφήλιος "La Vie En Rose" και το είχε γράψει η ίδια, δεν αντιπροσώπευε και τη ζωή της η οποία μόνο ρόδινη δεν υπήρξε. Μετά από πολλές περιπέτειες υγείας, έφυγε από τη ζωή πριν συμπληρώσει τα 48 της χρόνια, στις 11 Οκτωβρίου του 1963. 
Εκτός από δικά της, ερμήνευσε τραγούδια των Ρεμόν Ασό («Mon Legionnaire»), Μισέλ Εμέρ («L’ Accordeoniste»), Ανρί Κοντέ (Padam-padam), Ζορζ Μουστακί («Mylord»), Σαρλ Ντιμόν («Non, je ne regrette rien»), Μαργκερίτ Μονό («L’ Hymne a l’ amour», «Milord» σε στίχους Ζορζ Μουστακί), Λεό Φερέ («Les amants de Paris»).

πληροφορίες από: wikipedia.orgsansimera.gr
κείμενο: to e-periodiko mas

Τα αγαπημένα του μήνα

Ήταν πανσέληνος, θυμάσαι;

Βραδιά πανσέληνου και μια χούφτα ασήμι σκορπά στον ορίζοντα λούζει τα πλακόστρωτα, τις μικρές αυλές τα λαξεμένα χωριά, που σκαρφαλώνουν στα βραχώδη νησάκια  των Κυκλάδων και της άγονης γραμμής
Ανάμεσα στις βουκαμβύλιες και στα ασβεστωμένα παρτέρια ξεπηδούν βήματα που μετρούν τη γοητεία τόπων μαγικών κι εκεί παρέα με το θαλασσινό αγέρι όρκους δίνουν έρωτα σε τρυφερά χείλη
Στην άμμο, κοχύλια ασημόχρυσα πολύτιμα πετράδια γίνονται κι αποθέτονται μ’ ευλάβεια σε κοριτσίστικους λαιμούς Φιλιά και όνειρα σκορπίζονται στη γλυκιά νύχτα μαζί με τους ήχους του παφλασμού
Μετρά το κύμα καλοκαίρια και κορμιά εικόνες που μπλέκονται στο χώρο και στο χρόνο κι αφήνουν αποτύπωμα βαθύ σε καρδιές αλώβητες μοναχικές Ήταν πανσέληνος, θυμάσαι;
Χορεύουν ανέμελα οι φλόγες της φωτιάς κι εγώ κουρνιάζω ξανά στην αγκαλιά σου Ο ήχος των ονείρων μας μου λέει ψιθυριστά Ήταν πανσέληνος, δε ξέχασα, γι’ αυτό θα είμαι πάντα κοντά σου…



Καφές φραπέ, μια ελληνική ιστορία 60 χρόνων...

Συνηθίζουμε να λέμε ελληνικό τον καφέ που γίνεται στο μπρίκι, με το μερακλίδικο καϊμάκι και το εκπληκτικό άρωμα. Ελληνικός όμως είναι και ο φραπέ, αφού έλληνας τον επινόησε, εδώ και 60 χρόνια.

Η ιστορία ξεκινά από την Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης όπου γεννήθηκε τυχαία το 1957, ο φραπέ από τον Δημήτρη Βακόνδιο. Ο αντιπρόσωπος της ελβετικής εταιρείας Νεστλέ στην Ελλάδα Γιάννης Δρίτσας, παρουσίασε ένα νέο προϊόν για παιδιά στη ΔΕΘ. Ένα σοκολατούχο ρόφημα που παρασκευαζόταν στιγμιαία αναμιγνύοντας το με γάλα και χτυπώντας το στο σέικερ. Προϊόν της ίδιας εταιρίας ήταν και ο στιγμιαίος καφές nescafe, που ήταν ο αγαπημένος του Δημήτρη Βισκόνδιου και συνήθιζε να τον πίνει μέχρι τότε ζεστό. παρασκευασμένο με βραστό νερό και ζάχαρη. Στο διάλειμμα του στη ΔΕΘ, επειδή δεν έβρισκε βραστό νερό, σκέφτηκε να βάλει στο σέικερ το στιγμιαίο καφέ, τη ζάχαρη και κρύο νερό, δημιουργώντας έτσι τον πρώτο φραπέ της ιστορίας.

Από τότε, υπήρξαν διάφορες παραλλαγές με τα βασικά στοιχεία το στιγμιαίο καφέ, το κρύο…

Κρέμες προσώπου από 6 έως 20 ευρώ

Ποιος είπε ότι οι κρέμες προσώπου, πρέπει να είναι ακριβές για να είναι καλές; Είναι ένας μύθος που έχει προ πολλού καταριφθεί κι ας φοβόμαστε να το παραδεχθούμε…

Στα ράφια των selfservice, μπορούμε να βρούμε κρέμες προσώπου που θα περιποιηθούν το δέρμα μας, χωρίς να αδειάσουν το ήδη …ταλαιπωρημένο πορτοφόλι μας. Κρέμες που η τιμή τους ξεκινά από 6 ευρώ και δεν ξεπερνά τα 20 στην ακριβότερη εκδοχή τους.

Η πρώτη Ελληνίδα φοιτήτρια.

Στις μέρες μας, είναι αυτονόητο και πολύ συνηθισμένο, οι κοπέλες να σπουδάζουν στο Πανεπιστήμιο και μάλιστα στατιστικές μελέτες αναφέρουν πως (σε ορισμένες τουλάχιστον σχολές), είναι περισσότερες από τα αγόρια.

Δεν ήταν όμως πάντα έτσι. Οι γυναίκες σ' όλο τον κόσμο και στην Ελλάδα, ήταν ανθρώπινα όντα υποδεέστερα των ανδρών. Δεν είχαν ούτε πρόσβαση, αλλά ούτε και δικαίωμα στη μόρφωση, με μόνη αιτία, το φύλο τους.

Ισχυρός συναισθηματικά, άνθρωπος

Πόσο εύκολα θα μπορούσε να περιγράψει κανείς ένα άνθρωπο, που είναι συναισθηματικά ισχυρός; Είναι διαφορετικός από τους άλλους στην όψη, στην περπατησιά, στην ομιλία;... Δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί τόσο εύκολα. Σίγουρα όμως δεν κυκλοφορεί με ταμπελίτσα στο μέτωπο, ούτε έχει πράσινο δέρμα...Δεν μπορούμε να σας πούμε τι ακριβώς κάνει, μπορούμε όμως να σας πούμε τι δεν κάνει!!!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...