Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Περί πλεονάσματος, ο λόγος...

Από τότε που μπήκε το πρωτογενές πλεόνασμα στη ζωή μας, έχασα και την ελάχιστη ηρεμία που μου είχε απομείνει!
Θα μου πείτε, πού την είχα φυλαγμένη και με όσα συμβαίνουν δεν χάθηκε εντελώς, αλλά είχα φροντίσει να κάνω κι εγώ τις καβάντζες μου, τι νομίζετε!... Να για κάτι τέτοιες ώρες, που θα αρχίσουν να σου ζαλίζουν τα αφτιά!...
Τι να πω όμως, εξαφανίστηκε και το παραμικρό απόθεμα ηρεμίας μ' αυτό το πρωτογενές πλεόνασμα. Πώς θα μπορούσε άλλωστε να γίνει διαφορετικά, αφού επί μήνες ακούμε γι' αυτό, αλλά δεν το βλέπουμε. Σαν τον αέρα που τον ακούς, άλλοτε σου χαϊδεύει το πρόσωπο, άλλοτε σου παίρνει το κεφάλι, αλλά για να τον πιάσεις, αδύνατο.

Και σα να μη φτάνει αυτό, προσπαθώ να καταλάβω, πως γίνεται να έχουμε πρωτογενές πλεόνασμα και τσέπες άδειες. Πώς γίνεται να πηγαίνουν όλα καλά κι εγώ να μην το βλέπω στην πράξη, βρε παιδί μου.
Μη βιαστείτε να με πείτε πνεύμα αντιλογίας, θα ήτο άδικο!... 
Αλλά πώς να το κάνουμε και μόνο η λέξη πλεόνασμα σε παραπέμπει σε κάτι που περισσεύει. Περισσεύει όμως; Κι αφού περισσεύει, γιατί τη μια είναι μικρό, την άλλη μεγάλο; Το μετράμε και το ξαναμετράμε και ποτέ δεν είναι ίδιο....
Κάτι συμβαίνει εδώ, που με ξεπερνά!... 
Όταν εγώ έχω περίσσευμα στο πορτοφόλι μου (λέμε τώρα) ξέρω, πόσο είναι. Λέω, μου περισσεύει ένα 50ευρο. Όσες φορές και να το μετρήσω, το ίδιο θα είναι με το ίδιο χρώμα, την ίδια αξία.
Τούτο το πράγμα με το πλεόνασμα είναι απίστευτο. Πότε μεγαλώνει πότε μικραίνει, καμία σταθερότης!... Να ξέρω κι εγώ βρε παιδί μου, να χαρώ, να μη χαρώ και αν χαρώ πόσο θα χαρώ, πολύ, λίγο; Δεν το ξεκαθαρίζουν και με στενοχωρούν!...
Ξέρω, ξέρω, θα μου πείτε είναι πρωτογενές και για το λόγο αυτό οι μετρήσεις ποικίλουν! Θα το δεχόμουν, μόνο στην περίπτωση που θα μου έλεγαν πώς προκύπτει. Γιατί αν προκύπτει από τη μη πληρωμή υποχρεώσεων, τότε μάλιστα. Καταλαβαίνω την αυξομείωση!... Όταν χρωστάς παντού, μη εξαιρουμένης και της Μιχαλούς ενίοτε και δεν τα πληρώνεις, (μήπως δεις και κανένα δίφραγκο στα ταμεία σου) χάνεις όσο να πεις το λογαριασμό, του περισσεύματος, του πλεονάσματος, τέλος πάντων!...
Αν λοιπόν πάψω να πιστεύω σε πάσης φύσεως πλεονάσματα και πιστέψω μόνο στο πλεόνασμα κοροϊδίας, θα φταίω εγώ; Όχι πες τε μου, θα φταίω;
Μαρίνα

Τα αγαπημένα του μήνα

Καλλιτέχνες ανάμεσά μας

Το διαδίκτυο και τα social media γίνονται συχνά αφορμή να γνωρίσουμε καλλιτέχνες της διπλανής πόρτας όπως τους λέμε. Ανθρώπους καθημερινούς, απλούς, που με μεράκι, φαντασία και αγάπη σ' αυτό που κάνουν δημιουργούν αληθινά έργα τέχνης.

Ένα τέτοιο άνθρωπο θέλουμε να σας παρουσιάσουμε σήμερα. Ζει σε μια επαρχιακή πόλη και με βασικό υλικό το ξύλο, δημιουργεί αντικείμενα που δεν αφήνουν κανένα αδιάφορο. Είδαμε τη δουλειά του και θελήσαμε να τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα. Ονομάζεται Λάκης Κορομηνάς και οι κατασκευές του όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες είναι κυριολεκτικά μοναδικές!
Η Μαρίνα είχε μια σύντομη συνομιλία μαζί του. Ας τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα...


Τι είναι για σας η ασχολία σας με το ξύλο; Επάγγελμα, αγάπη, χόμπι; Η ασχολία μου με το ξύλο (ξύλινες κατασκευές) βασικά είναι αγάπη, χόμπι και ένα ταξίδι εν μέρη προς τα παλαιότερα χρόνια  Αν δείτε θα καταλάβετε ότι οι περισσότερες κατασκευές μου έχουν θέμα παλαιά αντικείμενα τα οποία τότε ήταν χρηστικά ως επί το πλείστον, τ…

Ο δικός μου ήρωας

Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν πρόσωπα που λειτουργούν σα φωτεινοί φάροι θαρρείς. Που σου δίνουν απλόχερα το φως τους χωρίς καν να το ζητήσεις και σε διδάσκουν χωρίς καν να το καταλάβεις. Για ένα τέτοιο άνθρωπο θέλω να σας μιλήσω.

Ήρθε στην Ελλάδα πρόσφυγας το '22 από το Δικελί της Μ. Ασίας μωρό στις φασκιές, στην αγκαλιά μιας χήρας μάνας. Παιδί πλούσιας οικογένειας στον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε φτωχικά, όπως τα περισσότερα προσφυγόπουλα, με πολλή αγάπη και φροντίδα και έμαθε από πολύ μικρός να κερδίζει το ψωμί του δουλεύοντας το ξύλο. Έφτιαχνε μ’ αυτό έπιπλα σκαλιστά, που στόλιζαν τα πλούσια σπίτια του νησιού που ζούσε. Αγαπούσε τα γράμματα κι ας μη κατάφερε να πάει στο Γυμνάσιο. Έπρεπε βλέπετε να δουλέψει… όμως τα βιβλία δεν του έλειψαν ποτέ. Αγόραζε, διάβαζε, στοίβαζε βιβλία παίρνοντας γνώσεις και καλλιέργεια, που θα ζήλευαν πολλοί μορφωμένοι και πάντα ονειρευόταν ένα καλύτερο κόσμο, πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο, πιο σοφό.
Έτσι κύλησαν τα χρόνια μέχρι τον πόλεμο του ’40 που τ…

8 τρόποι για να νιώθετε ευτυχισμένοι

Λένε πως η ευτυχία είναι χαρούμενες στιγμές. Άλλοι πάλι λένε πως η ευτυχία είναι τρόπος ζωής και διδάσκεται. Ό,τι από τα δύο κι αν είναι, εμείς βρήκαμε οχτώ τρόπους για να νιώθετε ευτυχισμένοι και σας τους παρουσιάζουμε.

Απολαύστε τα μικρά πράγματα
Για μια στιγμή καθημερινά, δώστε μεγαλύτερη προσοχή σ' αυτά που είναι γύρω σας,  όπως τον ήλιο, έτσι όπως μπαίνει στο δωμάτιό σας το πρωί ή στο άρωμα του καφέ σας. Εκτιμώντας καθημερινά μικρά απλά πράγματα, θα διαπιστώσετε πόσο εύκολα μπορείτε να χαμογελάτε και πόσο τυχεροί είστε για το λόγο αυτό.

Μην είστε τελειομανείς
Το σπίτι δεν γίνεται να είναι πάντα άψογο και τακτοποιημένο. Μια αργία δεν μπορεί πάντα να την περάσετε  έτσι ακριβώς όπως σχεδιάσατε, ούτε τα παιδιά σας μπορούν πάντα να συμπεριφέρονται έτσι όπως θέλετε. Αντί λοιπόν να εστιάζετε κάθε φορά σε ό,τι πάει "στραβά" επικεντρωθείτε στα θετικά. Σ' ένα όμορφο απόγευμα με την οικογένειά σας ή τους φίλους σας, σε ένα ευχάριστο τηλεφώνημα, στην αγκαλιά που θα πάρετε απ…

17 Νοέμβρη 1973.

Σαν φόρο τιμής σ' αυτούς που αγωνίστηκαν με κεντρικό σύνθημα και ζητούμενο το "Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία",  επιλέξαμε μέσα από το αρχείο της ΕΡΤ, να αναδημοσιεύσουμε μερικές φωτογραφίες,  που περιγράφουν καλύτερα από τις λέξεις, τα γεγονότα.


Συμπλοκή με αστυνομικούς στη γωνία των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, 15 Νοεμβρίου 1973

Αγώνας...

Kλωνιά κρύψανε τον ουρανό, τ' αστέρια. Στα χαμοπούλια του βοριά λέω το όνειρό μου. κι εκεί τ' αφήνω να γερνά μαζί με τις ανάσες όσων καταδικάστηκαν ήλιο να μη γνωρίσουν...  
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...