Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Τα κουτάβια, δεν είναι κούκλες!

Είναι πολύ συχνό το φαινόμενο, να ζητούν τα παιδιά ένα κουτάβι και οι γονείς να το χαρίζουν σαν επιβράβευση για τον καλό βαθμό, που πήραν τα παιδιά τους στο σχολείο ή γιατί ήταν υπάκουα το τελευταίο διάστημα ή να το χαρίζουν σα δώρο γιορτών.
Όμως το κουτάβι δεν είναι κούκλα, δεν είναι παιχνίδι! 
Η απόφαση να έρθει ένα κουτάβι στο σπίτι, θα πρέπει να γίνεται με άλλα κριτήρια πολύ πιο σοβαρά και συγκεκριμένα. 

Θα πρέπει να αναλογιστείτε ότι αυτό το πλάσμα, που έχει ψυχή και ανάγκες, θα είναι μαζί σας για 14 - 15 χρόνια και δεν θα μείνει κουτάβι αιωνίως.
Θα μεγαλώσει και ενδεχομένως να μη χωρά στο χώρο σας, θα πρέπει να το προσέχετε όπως το παιδί σας, θα πρέπει να παρακολουθείται από γιατρό, κάποτε μπορεί να αρρωστήσει και να έχει αυξημένες ανάγκες και κυρίως, θα γίνει μέλος της οικογένειάς σας, όχι αξεσουάρ!
Για όλους τους παραπάνω λόγους, ένα κουτάβι είναι μια σοβαρή συνειδητή απόφαση, που πρέπει να παίρνεται μετά από ώριμη σκέψη αναλογιζόμενοι και το γεγονός ότι δεν μπορεί να μείνει μόνο του, όταν πάτε διακοπές.
Αν όλες αυτές οι σκέψεις δεν σας αποτρέψουν από την απόκτησή του, αλλά αντιθέτως σας κάνουν να το αποφασίσετε, μην το φέρετε στο σπίτι σαν δώρο στο παιδί σας με φιόγκους και κορδέλλες. Συζητήστε το μαζί του και εξηγέιστε του όλα τα παραπάνω, έτσι ώστε να καταλάβει κι αυτό, πως αυξάνεται η οικογένειά σας κατά ένα μέλος και πως θα χρειαστεί και η δική του βοήθεια για να συμβιώσετε δίνοντας χαρά και ευτυχία ο ένας στον άλλο. Γιατί ένα κουτάβι στο σπίτι, δεν έχει μόνο υποχρεώσεις, αντιθέτως έχει και πάρα πολλές χαρές!
Έτσι, τα παιδιά μπορούν να γίνουν υπεύθυνα και να αναλογίζονται καλύτερα τις αποφάσεις που παίρνουν, ενώ παράλληλα θα μάθουν να φροντίζουν κι αυτά ένα ζωντανό πλάσμα, όπως φροντίζει η μαμά και ο μπαμπάς εκείνα. 
Θα μάθουν να μοιράζονται, να παίζουν χωρίς να κερδίζουν πάντα, να συμβιώνουν με διαφορετικά πλάσματα, να δέχονται το διαφορετικό και κυρίως να αφοσιώνονται σε ό,τι αγαπούν, όπως το κουτάβι, που μεγαλώνοντας θα αφοσιωθεί σε όλους σας και θα είστε για κείνο, όλος του ο κόσμος!
Κι αν έρθουν δύσκολες μέρες όπως αυτές που ζούμε τα τελευταία χρόνια, είναι διατεθιμένο να πεινά μαζί σας αν χρειαστεί, αρκεί να σας βλέπει να σας μυρίζει και να νιώθει το χάδι σας...

Τα αγαπημένα του μήνα

Καλλιτέχνες ανάμεσά μας

Το διαδίκτυο και τα social media γίνονται συχνά αφορμή να γνωρίσουμε καλλιτέχνες της διπλανής πόρτας όπως τους λέμε. Ανθρώπους καθημερινούς, απλούς, που με μεράκι, φαντασία και αγάπη σ' αυτό που κάνουν δημιουργούν αληθινά έργα τέχνης.

Ένα τέτοιο άνθρωπο θέλουμε να σας παρουσιάσουμε σήμερα. Ζει σε μια επαρχιακή πόλη και με βασικό υλικό το ξύλο, δημιουργεί αντικείμενα που δεν αφήνουν κανένα αδιάφορο. Είδαμε τη δουλειά του και θελήσαμε να τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα. Ονομάζεται Λάκης Κορομηνάς και οι κατασκευές του όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες είναι κυριολεκτικά μοναδικές!
Η Μαρίνα είχε μια σύντομη συνομιλία μαζί του. Ας τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα...


Τι είναι για σας η ασχολία σας με το ξύλο; Επάγγελμα, αγάπη, χόμπι; Η ασχολία μου με το ξύλο (ξύλινες κατασκευές) βασικά είναι αγάπη, χόμπι και ένα ταξίδι εν μέρη προς τα παλαιότερα χρόνια  Αν δείτε θα καταλάβετε ότι οι περισσότερες κατασκευές μου έχουν θέμα παλαιά αντικείμενα τα οποία τότε ήταν χρηστικά ως επί το πλείστον, τ…

Ο δικός μου ήρωας

Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν πρόσωπα που λειτουργούν σα φωτεινοί φάροι θαρρείς. Που σου δίνουν απλόχερα το φως τους χωρίς καν να το ζητήσεις και σε διδάσκουν χωρίς καν να το καταλάβεις. Για ένα τέτοιο άνθρωπο θέλω να σας μιλήσω.

Ήρθε στην Ελλάδα πρόσφυγας το '22 από το Δικελί της Μ. Ασίας μωρό στις φασκιές, στην αγκαλιά μιας χήρας μάνας. Παιδί πλούσιας οικογένειας στον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε φτωχικά, όπως τα περισσότερα προσφυγόπουλα, με πολλή αγάπη και φροντίδα και έμαθε από πολύ μικρός να κερδίζει το ψωμί του δουλεύοντας το ξύλο. Έφτιαχνε μ’ αυτό έπιπλα σκαλιστά, που στόλιζαν τα πλούσια σπίτια του νησιού που ζούσε. Αγαπούσε τα γράμματα κι ας μη κατάφερε να πάει στο Γυμνάσιο. Έπρεπε βλέπετε να δουλέψει… όμως τα βιβλία δεν του έλειψαν ποτέ. Αγόραζε, διάβαζε, στοίβαζε βιβλία παίρνοντας γνώσεις και καλλιέργεια, που θα ζήλευαν πολλοί μορφωμένοι και πάντα ονειρευόταν ένα καλύτερο κόσμο, πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο, πιο σοφό.
Έτσι κύλησαν τα χρόνια μέχρι τον πόλεμο του ’40 που τ…

8 τρόποι για να νιώθετε ευτυχισμένοι

Λένε πως η ευτυχία είναι χαρούμενες στιγμές. Άλλοι πάλι λένε πως η ευτυχία είναι τρόπος ζωής και διδάσκεται. Ό,τι από τα δύο κι αν είναι, εμείς βρήκαμε οχτώ τρόπους για να νιώθετε ευτυχισμένοι και σας τους παρουσιάζουμε.

Απολαύστε τα μικρά πράγματα
Για μια στιγμή καθημερινά, δώστε μεγαλύτερη προσοχή σ' αυτά που είναι γύρω σας,  όπως τον ήλιο, έτσι όπως μπαίνει στο δωμάτιό σας το πρωί ή στο άρωμα του καφέ σας. Εκτιμώντας καθημερινά μικρά απλά πράγματα, θα διαπιστώσετε πόσο εύκολα μπορείτε να χαμογελάτε και πόσο τυχεροί είστε για το λόγο αυτό.

Μην είστε τελειομανείς
Το σπίτι δεν γίνεται να είναι πάντα άψογο και τακτοποιημένο. Μια αργία δεν μπορεί πάντα να την περάσετε  έτσι ακριβώς όπως σχεδιάσατε, ούτε τα παιδιά σας μπορούν πάντα να συμπεριφέρονται έτσι όπως θέλετε. Αντί λοιπόν να εστιάζετε κάθε φορά σε ό,τι πάει "στραβά" επικεντρωθείτε στα θετικά. Σ' ένα όμορφο απόγευμα με την οικογένειά σας ή τους φίλους σας, σε ένα ευχάριστο τηλεφώνημα, στην αγκαλιά που θα πάρετε απ…

Χάρτινα καράβια…

Χάρτινα μικρά καράβια υψώνονται στον ουρανό Σε κόκκινο μπαλόνι κρεμασμένα ταξίδι κάνουν στο κενό
Μικρό χεράκι παιδικό, τα φτάνει και τα κρατάει τρυφερά Μ’ ατέλειωτη αγάπη τα τυλίγει και τα φυλάει στην καρδιά
Περνούν οι άνοιξες, τα καλοκαίρια τα ηλιοτρόπια ανθούν Κι εκεί στους κάμπους τους φωτισμένους τα χάρτινα καράβια αγκυροβολούν
Φιλία, τα ονόμασαν οι σοφοί του κόσμου αγάπη, τα ονομάζουν οι ταπεινοί λιμάνι απάγκιο οι ναυαγισμένοι στεριά ανθισμένη οι ορφανοί
Κι εγώ κοιτώ τα δυο σου μάτια και σε θυμάμαι από παιδί να βρίσκεσαι πάντα κοντά μου Φίλη, αδερφή παντοτινή!...
...
Το ποίημα αυτό συμμετείχε στο 17ο Συμπόσιο Ποίησης  που οργανώνει η αγαπημένη φίλη Αριστέα στο blog της "Η ζωή είναι ωραία"




17 Νοέμβρη 1973.

Σαν φόρο τιμής σ' αυτούς που αγωνίστηκαν με κεντρικό σύνθημα και ζητούμενο το "Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία",  επιλέξαμε μέσα από το αρχείο της ΕΡΤ, να αναδημοσιεύσουμε μερικές φωτογραφίες,  που περιγράφουν καλύτερα από τις λέξεις, τα γεγονότα.


Συμπλοκή με αστυνομικούς στη γωνία των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, 15 Νοεμβρίου 1973
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...