Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Νονά, πού είναι η λαμπάδα μου;

Μερικές μέρες πριν το Μεγαλοβδόμαδο και τα βαφτιστήρια μετράνε και τις ώρες που θα δουν τη νονά με τη λαμπάδα και τα παπούτσια, έτσι όπως απαιτεί η πατροπαράδοτη συνήθεια. Μια συνήθεια, που στις μέρες μας καταλήγει σε πονοκέφαλο για πολλές νονές, που είτε μειώθηκε το εισόδημά τους επικίνδυνα, είτε βρέθηκαν ξαφνικά άνεργες.
Δύσκολη εποχή για βαφτιστήρια, δύσκολη εποχή και για νονές, αφού το έθιμο απαιτεί και παπούτσια και σοκολατένιο αυγό και τσουρέκι!...

Τι να πρωτοαγοράσει κι αυτή η έρμη η νονά; Και πόσο μπορεί να καταλάβει το πιτσιρίκι, ότι τα πράγματα άλλαξαν μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα;...
Ακούγεται αδύνατο, αλλά δεν είναι!
Υπάρχουν τρόποι για όλα και κυρίως για αληθινές ανθρώπινες σχέσεις!
Πριν χρόνια, οι νονές ορμούσαν στα πολυκαταστήματα και άδειαζαν τα ράφια αγοράζοντας για το βαφτιστήρι την ακριβότερη λαμπάδα, τα καλύτερα παπούτσια και ρούχα, για να μη μιλήσω για τα υπόλοιπα... 
Από κει και ύστερα, τα πράγματα ήταν εύκολα. Μια επίσκεψη, λίγη κουβεντούλα, "ευχαριστώ", φιλάκια και γεια σας!... 
Είχε καταλήξει μια τυπική, σχεδόν καταναλωτική επαφή, μαθαίνοντας και στα παιδιά να μετράνε την αγάπη με τα υλικά αγαθά και το ύψος της τιμής απόκτησής τους.
Θα μου πείτε: "Και πώς ήξερε το παιδί, αν αυτά που πρόσφερε η νονά, ήταν ακριβά ή φτηνά;"
Το παιδί δεν το ήξερε, το ήξερε όμως πάντα η μαμά, που αξιολογώντας τα δώρα, έδινε το μήνυμα και στο παιδάκι.
Ήρθε λοιπόν η ώρα, να εκτιμήσουμε καλύτερα τους ανθρώπους, τις πράξεις και τα δώρα τους, εξηγώντας στο παιδί μας, πως αυτό που μετράει περισσότερο είναι η αγάπη των γύρω μας και όχι τα δώρα τους. 
Αν η νονά αντί να ξοδέψει μια μικρή περιουσία για να αγοράσει πασχαλινά δώρα, ξοδέψει λίγο χρόνο για να φτιάξει μια λαμπάδα με τα χεράκια της (δε χρειάζονται πολλά, ένα χοντρό κερί, κορδέλες, χάντρες και αγάπη) και ένα τσουρέκι και πάει στο βαφτιστήρι της, με ανοιχτή αγκαλιά να περάσει ένα όμορφο απόγευμα παίζοντας και συζητώντας, πέστε μου ποιο παιδί θα ήταν δυσαρεστημένο απ' αυτό;
Αν θέλετε τη γνώμη μου, κανένα!...
Μαρίνα

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Σε είπαν μάνα…

Ο πόνος και η χαρά ενώθηκαν για να σε φτιάξουν κι έδωσες στην αγάπη νόημα  Γη που ανθεί κάθε ανοιξιάτικο πρωί Πεταλούδα που αλαφροπετάς στον ήλιο μουρμουρίζοντας τραγούδι ομορφιάς
Με την ανάσα σου ανάσα δίνεις Με το χάδι σου φαρμάκια παίρνεις Πόσα λάθη ξόρκισαν τα δάκρυά σου Πόσο πόνο μαλάκωσε η αγκαλιά σου
Μ’ όλου του κόσμου τα στοιχειά παλεύεις χωρίς κανένα δισταγμό Απάνεμο λιμάνι εσύ, για κάθε θαλασσοδαρμένο σκαρί Κυματοθραύστης αγέρωχος Φάρος άσβηστος
Σε είπαν αρχή και χαμογέλασες Σε είπαν ζωή και κοκκίνισες Σε είπανμάνακαι δάκρυσες

Πασχαλινή διακόσμηση με σπάγκο

Μια εύκολη πασχαλινή κατασκευή, που θα δώσει εορταστικό αέρα στη διακόσμηση του σπιτιού, σας προτείνω σήμερα. Με απλά υλικά, χωρίς ιδιαίτερα έξοδα και κόπο, μπορείτε να τη φτιάξετε γρήγορα και να αποτελέσει και ένα ξεχωριστό χειροποίητο δώρο, αν το επιθυμείτε.
Τα υλικά που χρειάζεστε είναι: Σπάγκος σε φυσικό και λευκό χρώμαΚόλλα κρυσταλλιζέ2 μπαλόνια και ψαλίδι Για τη διακόσμηση τους:
ΧόρτοΨεύτικα αυγουλάκια σε χρώμα της επιλογής σας
Πώς θα τη φτιάξετε
Φουσκώστε το μπαλόνι και στη συνέχεια βρέξτε το σπάγκο στην αραιωμένη κόλλα. Για να την αραιώσετε προσθέστε νερό, έτσι ώστε να γίνει αρκετά ρευστή για να μουλιάσει καλά ο σπάγκος. Καλύψτε με μεμβράνη το μπαλόνι και τυλίξτε το σπάγκο γύρω του φροντίζοντας να μοιραστεί ομοιόμορφα όπως κάνουμε με ένα κουβάρι. Αφήστε το να στεγνώσει καλά. 

Σπάστε το μπαλόνι και αφαιρέστε το από το εσωτερικό της μπάλας. Κόψτε με το ψαλίδι τη μπάλα σε σχήμα ζικ - ζακ για να θυμίζει σπασμένο αυγό. Γεμίστε το κάθε κομμάτι με το άχυρο και τα ψεύτικα αυγουλάκια κα…

Χάρτινα καράβια…

Χάρτινα μικρά καράβια υψώνονται στον ουρανό Σε κόκκινο μπαλόνι κρεμασμένα ταξίδι κάνουν στο κενό
Μικρό χεράκι παιδικό, τα φτάνει και τα κρατάει τρυφερά Μ’ ατέλειωτη αγάπη τα τυλίγει και τα φυλάει στην καρδιά
Περνούν οι άνοιξες, τα καλοκαίρια τα ηλιοτρόπια ανθούν Κι εκεί στους κάμπους τους φωτισμένους τα χάρτινα καράβια αγκυροβολούν
Φιλία, τα ονόμασαν οι σοφοί του κόσμου αγάπη, τα ονομάζουν οι ταπεινοί λιμάνι απάγκιο οι ναυαγισμένοι στεριά ανθισμένη οι ορφανοί
Κι εγώ κοιτώ τα δυο σου μάτια και σε θυμάμαι από παιδί να βρίσκεσαι πάντα κοντά μου Φίλη, αδερφή παντοτινή!...
...
Το ποίημα αυτό συμμετείχε στο 17ο Συμπόσιο Ποίησης  που οργανώνει η αγαπημένη φίλη Αριστέα στο blog της "Η ζωή είναι ωραία"