Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Η παράσταση που διαφημίζει την Ελλάδα!


Με τον τίτλο "Από τον Απόλλωνα έως το Ζορμπά", οι χορευτές του Ήλιου μας προσκαλούν στο θέατρο Ακροπόλ στο κέντρο της Αθήνας, σε ένα μοναδικό μουσικοχορευτικό υπερθέαμα.


Η παράδοση, ο πολιτισμός και η κληρονομιά των Ελλήνων ζωντανεύουν στη σκηνή του ιστορικού αυτού θεάτρου, για να γίνουν οι καλύτεροι πρεσβευτές μιας Ελλάδας λεβέντικης, ζωντανής που κάνει τη χαρά και τη λύπη της χορό και τραγούδι, ξεκινώντας πάντα με ένα "Ώπα"!...


Κινήσεις και βήματα που εκφράζουν χαρά ή λύπη, βγαλμένα από τη ζωή, αφού για μας τους Έλληνες ο χορός εδώ και 3000 χρόνια, δεν είναι απλά κίνηση σώματος, αλλά έκφραση ψυχής και συναισθημάτων.

“Ο χορός διαπλάθει την ψυχή περισσότερο από όλες τις τέχνες.” έγραψε ο Πλάτων. Της διδάσκει βαθιές αξίες: φιλία, γενναιοδωρία, φιλότιμο. Αξίες που ξεχειλίζουν από τη μουσική του μεγάλου Μίκη Θεοδωράκη για το Ζορμπά και καταλήγουν στα χείλη του βραβευμένου με Όσκαρ Άντονι Κουίν σαν μία λέξη: “Ώπα!”

Τι σημαίνει Ώπα!...


“Ώπα!” σημαίνει να μην σταματάς στα εμπόδια. Να συνεχίζεις. Σημαίνει θέληση για ζωή. Μια θέληση βαθιά ριζωμένη στην ψυχή των ελλήνων νησιωτών της Δωδεκανήσου.

“Ώπα!” σημαίνει να ξεφεύγεις, να προσπερνάς για λίγο τη λογική, να ξεχειλίζεις από ενέργεια, να ξεχνάς τα “πρέπει”. Όπως κάνουν χιλιάδες χρόνια τώρα οι Θρακιώτες.


“Ώπα!” σημαίνει να χορεύεις στα ίδια βήματα που χόρευαν οι πρόγονοί σου πριν από χιλιάδες χρόνια. Στα βήματα των χορών της Ρούμελης και του Μοριά.


“Ώπα!” σημαίνει να μοιράζεσαι τη χαρά, σημαίνει γιορτή και αντάμωμα.

Κι αυτό καλύτερα απ’ όλους το γνώριζαν οι κάτοικοι της Κάτω Παναγιάς στη Μικρά Ασία.



“Ώπα!” σημαίνει να κοιτάς τη ζωή στα μάτια. Σημαίνει να έχεις δύναμη και λεβεντιά.
Τη λεβεντιά που αποπνέουν όσο κανένας άλλος οι λεβέντικοι χοροί των Μακεδόνων.

“Ώπα!” σημαίνει να είσαι “έξω καρδιά”, ανοιχτός με τους ανθρώπους. Να τολμάς τη ρίξη, αλλά να τολμάς και τη συμφιλίωση. Να κάνεις χώρο για τους άλλους στο χορό σου. 
“Ώπα!” σημαίνει να βάζεις στη ζωή σου κάτι από τον Ζορμπά.



Από τη Δευτέρα 9 Ιουνίου 2014 και κάθε μέρα στις 19:00, οι θεατές του θεάτρου Ακροπόλ θα ταξιδεύουν στην ελληνική παράδοση και στην πλούσια λαογραφική μας κληρονομιά με οδηγούς τους χορευτές του Σωματείου Ελληνικών Χορών "Παραδοσιακή Φλόγα". Η επιμέλεια των χορών είναι  του Θοδωρή Μπότσαρη και η καλλιτεχνική επιμέλεια είναι της κ. Βαρβάρας Μπότσαρη.
Πάρτε μια μικρή γεύση, παρακολουθώντας το video







Τα αγαπημένα του μήνα

Καλλιτέχνες ανάμεσά μας

Το διαδίκτυο και τα social media γίνονται συχνά αφορμή να γνωρίσουμε καλλιτέχνες της διπλανής πόρτας όπως τους λέμε. Ανθρώπους καθημερινούς, απλούς, που με μεράκι, φαντασία και αγάπη σ' αυτό που κάνουν δημιουργούν αληθινά έργα τέχνης.

Ένα τέτοιο άνθρωπο θέλουμε να σας παρουσιάσουμε σήμερα. Ζει σε μια επαρχιακή πόλη και με βασικό υλικό το ξύλο, δημιουργεί αντικείμενα που δεν αφήνουν κανένα αδιάφορο. Είδαμε τη δουλειά του και θελήσαμε να τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα. Ονομάζεται Λάκης Κορομηνάς και οι κατασκευές του όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες είναι κυριολεκτικά μοναδικές!
Η Μαρίνα είχε μια σύντομη συνομιλία μαζί του. Ας τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα...


Τι είναι για σας η ασχολία σας με το ξύλο; Επάγγελμα, αγάπη, χόμπι; Η ασχολία μου με το ξύλο (ξύλινες κατασκευές) βασικά είναι αγάπη, χόμπι και ένα ταξίδι εν μέρη προς τα παλαιότερα χρόνια  Αν δείτε θα καταλάβετε ότι οι περισσότερες κατασκευές μου έχουν θέμα παλαιά αντικείμενα τα οποία τότε ήταν χρηστικά ως επί το πλείστον, τ…

Το γυναικείο παντελόνι, διαμέσου των αιώνων...

Το παντελόνι σήμερα, δεν είναι ανδρική υπόθεση. Όμως η ιστορία του γυναικείου παντελονιού, ξεκινά από πολύ παλαιότερα από όσο νομίζουμε...

Το 1850 στη Νέα Υόρκη, εμφανίζονται τα πρώτα γυναικεία παντελόνια με πολύ φαρδιά μπατζάκια, τα οποία είναι καλυμμένα με φούστα και τα φορούν ποδηλάτισσες. Ο λόγος που είναι καλυμμένα βρίσκεται στο γεγονός ότι και μόνο η λέξη "παντελόνι" ήταν συνυφασμένη με την απρέπεια.

Ο δικός μου ήρωας

Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν πρόσωπα που λειτουργούν σα φωτεινοί φάροι θαρρείς. Που σου δίνουν απλόχερα το φως τους χωρίς καν να το ζητήσεις και σε διδάσκουν χωρίς καν να το καταλάβεις. Για ένα τέτοιο άνθρωπο θέλω να σας μιλήσω.

Ήρθε στην Ελλάδα πρόσφυγας το '22 από το Δικελί της Μ. Ασίας μωρό στις φασκιές, στην αγκαλιά μιας χήρας μάνας. Παιδί πλούσιας οικογένειας στον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε φτωχικά, όπως τα περισσότερα προσφυγόπουλα, με πολλή αγάπη και φροντίδα και έμαθε από πολύ μικρός να κερδίζει το ψωμί του δουλεύοντας το ξύλο. Έφτιαχνε μ’ αυτό έπιπλα σκαλιστά, που στόλιζαν τα πλούσια σπίτια του νησιού που ζούσε. Αγαπούσε τα γράμματα κι ας μη κατάφερε να πάει στο Γυμνάσιο. Έπρεπε βλέπετε να δουλέψει… όμως τα βιβλία δεν του έλειψαν ποτέ. Αγόραζε, διάβαζε, στοίβαζε βιβλία παίρνοντας γνώσεις και καλλιέργεια, που θα ζήλευαν πολλοί μορφωμένοι και πάντα ονειρευόταν ένα καλύτερο κόσμο, πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο, πιο σοφό.
Έτσι κύλησαν τα χρόνια μέχρι τον πόλεμο του ’40 που τ…

Ζωή παράλληλη…

Τόσα χρόνια χωριστά, είχε συνηθίσει την απουσία του. Μπορεί η απόσταση που μπήκε ανάμεσά τους να μην κατάφερε να εξαφανίσει την αγάπη τους, όμως η ζωή της δεν ήταν αυτή που ονειρεύτηκε.

Μάνος Λοΐζος

Ο συνθέτης του πιο αγαπημένου "δρόμου" στην Ελλάδα!
Ο Μάνος Λοΐζος γεννήθηκε στους Αγίους Βαβατσινιάς της Λάρνακας, στην Κύπρο το 1937 (22 Οκτωβρίου) και ήταν το μοναχοπαίδι του Ανδρέα Λοΐζου και της Δέσποινας Μανάκη, που καταγόταν από τη Ρόδο. Λίγα χρόνια αργότερα και όταν εκείνος ήταν επτά χρόνων η οικογένεια μετακόμισε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...