Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Να μιλήσουμε για Deja Vu;

Ας ξεκινήσουμε από την ερμηνεία. Ο όρος "deja vu"  είναι γαλλικός και σημαίνει "ήδη ειδωμένο". Στα ελληνικά θα μπορούσαμε να πούμε πως ο αντίστοιχος όρος είναι "προμνησία". 

Με αυτές τις λέξεις ορίζεται η ιδέα ή καλύτερα η αντίληψη, πολλές φορές και πεποίθηση, πως μια κατάσταση την έχουμε ξανά βιώσει στο παρελθόν. 
Είναι κάτι που συμβαίνει στους ανθρώπους κυρίως μεταξύ των 15 και 25 χρόνων, ιδιαίτερα αν αυτοί αγχώνονται και κουράζονται υπερβολικά. Μάλιστα, συνήθως είναι άνθρωποι ανώτερου κοινωνικού και μορφωτικού επιπέδου, που ταξιδεύουν συχνά.


Ανεξάρτητα όμως από τα παραπάνω, όλοι κάποια στιγμή στη ζωή μας έχουμε βρεθεί σε ανάλογη θέση. Έρευνες μάλιστα έχουν δείξει πως πάνω από το 70% των ανθρώπων το έχουν βιώσει τουλάχιστον μια φορά στη ζωή τους και μάλιστα συνοδεύεται από την αίσθηση του "μυστηριώδους" και ανεξήγητου φαινομένου καθώς και τη σιγουριά πως αυτό που βιώνεται τώρα, έχει ως εμπειρία υπάρξει πραγματικά, στο παρελθόν.

Το deja vu (προμνησία) δεν είναι σύγχρονη "ανακάλυψη" αν κρίνει κανείς από τα λογοτεχνικά κείμενα του παρελθόντος που αναφέρονται σ' αυτή. 
Τι όμως πραγματικά συμβαίνει; Υπάρχουν διάφορες θεωρίες γι' αυτό.

Το φαινόμενο έχει ερευνηθεί τα τελευταία χρόνια και από ψυχολογική και από νευροφυσιολογική σκοπιά και η εξήγηση που δίνεται, αφορά μια ανωμαλία της μνήμης. Ο εγκέφαλος δηλαδή, εσφαλμένα πιστεύει πως έχει καταγράψει μια εμπειρία, ενώ δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Για το λόγο αυτό, το άτομο που πιστεύει πως η συγκεκριμένη εμπειρία του έχει ξανασυμβεί, δεν είναι σε θέση να θυμηθεί σε ποια χρονική στιγμή έχει ξανασυμβεί και με ποιες συνθήκες.

Μια δεύτερη θεωρία υποστηρίζει πως οι καταστάσεις μοιάζουν γνωστές γιατί οι πληροφορίες έχουν εισαχθεί στον εγκέφαλο  του ατόμου, όταν η προσοχή του ήταν στραμμένη αλλού.

Μια τρίτη θεωρία είναι αυτή του Ολογράμματος, η οποία υποστηρίζει πως το deja vu συμβαίνει  όταν ένα στοιχείο του περιβάλλοντος μοιάζει με μέρος μιας ανάμνησης. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την αναπαραγωγή της σε τρισδιάστατη μορφή, ενώ η θεωρία της καθυστερημένης όρασης έρχεται να αποδώσει την εμφάνιση του deja vu στην καθυστερημένη έλευση του ερεθίσματος στον εγκέφαλο από το ένα μάτι στο άλλο με αποτέλεσμα το δεύτερο ερέθισμα να θεωρείται από τον άνθρωπο, ανάμνηση του πρώτου.

Τρία είναι τα ήδη της προμνησίας. Το πρώτο είναι το deja vecu, που σημαίνει "αυτό το έχω ξαναδεί" και είναι η πιο συνηθισμένη μορφή της προμνησίας. Δεύτερο είναι το deja senti που σημαίνει "αυτό το έχω ξανανιώσει" και είναι μια συναισθηματική κατάσταση και τρίτο είναι το deja visite, που σημαίνει "αυτό το έχω ξανά επισκεφθεί" δίνοντας σ' αυτή την αίσθηση συγκεκριμένες γεωγραφικές διαστάσεις.

Όπως είναι φυσικό η προμνησία (deja vu) έχει πυροδοτήσει τη φαντασία και έγινε αφορμή να γίνουν ακόμα και ταινίες αλλά και τραγούδια, δίνοντας έτσι μια ακόμα πιο μυστηριακή διάσταση, σε ένα φαινόμενο αρκετά συνηθισμένο, για τους επιστήμονες τουλάχιστον.


πηγή: wikipedia.org

Τα αγαπημένα του μήνα

Καλλιτέχνες ανάμεσά μας

Το διαδίκτυο και τα social media γίνονται συχνά αφορμή να γνωρίσουμε καλλιτέχνες της διπλανής πόρτας όπως τους λέμε. Ανθρώπους καθημερινούς, απλούς, που με μεράκι, φαντασία και αγάπη σ' αυτό που κάνουν δημιουργούν αληθινά έργα τέχνης.

Ένα τέτοιο άνθρωπο θέλουμε να σας παρουσιάσουμε σήμερα. Ζει σε μια επαρχιακή πόλη και με βασικό υλικό το ξύλο, δημιουργεί αντικείμενα που δεν αφήνουν κανένα αδιάφορο. Είδαμε τη δουλειά του και θελήσαμε να τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα. Ονομάζεται Λάκης Κορομηνάς και οι κατασκευές του όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες είναι κυριολεκτικά μοναδικές!
Η Μαρίνα είχε μια σύντομη συνομιλία μαζί του. Ας τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα...


Τι είναι για σας η ασχολία σας με το ξύλο; Επάγγελμα, αγάπη, χόμπι; Η ασχολία μου με το ξύλο (ξύλινες κατασκευές) βασικά είναι αγάπη, χόμπι και ένα ταξίδι εν μέρη προς τα παλαιότερα χρόνια  Αν δείτε θα καταλάβετε ότι οι περισσότερες κατασκευές μου έχουν θέμα παλαιά αντικείμενα τα οποία τότε ήταν χρηστικά ως επί το πλείστον, τ…

Το γυναικείο παντελόνι, διαμέσου των αιώνων...

Το παντελόνι σήμερα, δεν είναι ανδρική υπόθεση. Όμως η ιστορία του γυναικείου παντελονιού, ξεκινά από πολύ παλαιότερα από όσο νομίζουμε...

Το 1850 στη Νέα Υόρκη, εμφανίζονται τα πρώτα γυναικεία παντελόνια με πολύ φαρδιά μπατζάκια, τα οποία είναι καλυμμένα με φούστα και τα φορούν ποδηλάτισσες. Ο λόγος που είναι καλυμμένα βρίσκεται στο γεγονός ότι και μόνο η λέξη "παντελόνι" ήταν συνυφασμένη με την απρέπεια.

Ο δικός μου ήρωας

Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν πρόσωπα που λειτουργούν σα φωτεινοί φάροι θαρρείς. Που σου δίνουν απλόχερα το φως τους χωρίς καν να το ζητήσεις και σε διδάσκουν χωρίς καν να το καταλάβεις. Για ένα τέτοιο άνθρωπο θέλω να σας μιλήσω.

Ήρθε στην Ελλάδα πρόσφυγας το '22 από το Δικελί της Μ. Ασίας μωρό στις φασκιές, στην αγκαλιά μιας χήρας μάνας. Παιδί πλούσιας οικογένειας στον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε φτωχικά, όπως τα περισσότερα προσφυγόπουλα, με πολλή αγάπη και φροντίδα και έμαθε από πολύ μικρός να κερδίζει το ψωμί του δουλεύοντας το ξύλο. Έφτιαχνε μ’ αυτό έπιπλα σκαλιστά, που στόλιζαν τα πλούσια σπίτια του νησιού που ζούσε. Αγαπούσε τα γράμματα κι ας μη κατάφερε να πάει στο Γυμνάσιο. Έπρεπε βλέπετε να δουλέψει… όμως τα βιβλία δεν του έλειψαν ποτέ. Αγόραζε, διάβαζε, στοίβαζε βιβλία παίρνοντας γνώσεις και καλλιέργεια, που θα ζήλευαν πολλοί μορφωμένοι και πάντα ονειρευόταν ένα καλύτερο κόσμο, πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο, πιο σοφό.
Έτσι κύλησαν τα χρόνια μέχρι τον πόλεμο του ’40 που τ…

Ζωή παράλληλη…

Τόσα χρόνια χωριστά, είχε συνηθίσει την απουσία του. Μπορεί η απόσταση που μπήκε ανάμεσά τους να μην κατάφερε να εξαφανίσει την αγάπη τους, όμως η ζωή της δεν ήταν αυτή που ονειρεύτηκε.

Μάνος Λοΐζος

Ο συνθέτης του πιο αγαπημένου "δρόμου" στην Ελλάδα!
Ο Μάνος Λοΐζος γεννήθηκε στους Αγίους Βαβατσινιάς της Λάρνακας, στην Κύπρο το 1937 (22 Οκτωβρίου) και ήταν το μοναχοπαίδι του Ανδρέα Λοΐζου και της Δέσποινας Μανάκη, που καταγόταν από τη Ρόδο. Λίγα χρόνια αργότερα και όταν εκείνος ήταν επτά χρόνων η οικογένεια μετακόμισε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...