Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Ένα "αν" κι όλα αλλάζουν...

Η καθημερινή ρουτίνα συχνά, μας απομακρύνει από τα ουσιαστικά της ζωής. Ο αγώνας για επιβίωση και επιβεβαίωση, μας τραβάνε στη δική τους δίνη, χωρίς να μας δίνουν χρόνο να σκεφτούμε.
Πάντα όμως υπάρχουν οι αφορμές, που ξεπηδούν μέσα από ένα βιβλίο, ένα μήνυμα στον τοίχο, μια ταινία…
Έτσι συνέβη και στην περίπτωσή μου.


Πριν λίγες Κυριακές είδα μια ταινία, που οι περισσότεροι από σας την έχετε ήδη δει, αφού έκανε τεράστια επιτυχία. Όμως εγώ, δεν την είχα δει. Δεν ήθελα!
 Έτσι είμαι εγώ, ανάποδη. Τα πολυδιαφημισμένα, τα πολυσυζητημένα, με απωθούν.  Μάταια οι φίλοι μου, μου έλεγαν πως αξίζει τον κόπο, εγώ εκεί, αμετακίνητη! Θα τη δω, είπα τελικά αφού επιμένετε, όταν παιχτεί στην τηλεόραση. Κλασσικός τηλεορασάκιας δεν το κρύβω, προτιμώ τη βολή του καναπέ μου, όπου μπορώ ν’ απλώσω και τα πόδια μου και να παρακολουθήσω με την άνεσή μου, πίνοντας το αγαπημένο μου κρασί. Έτσι την ευχαριστιέμαι καλύτερα…
Ας μην τα πολυλογώ, κάπως έτσι αποφάσισα να δω το «Αν» και πραγματικά ταρακουνήθηκα!

Όλοι ξέρουμε κάποια πράγματα που αφορούν τη ζωή, όλοι τα παραδεχόμαστε, αλλά ζούμε σα να μην υπάρχουν, βουτηγμένοι στα θέλω, τα ένστικτα και τα πάθη μας.
Λίγοι σκεφτόμαστε συχνά και χωρίς μια οδυνηρή αφορμή, πως τίποτα στη ζωή μας δεν είναι δεδομένο, ενώ συχνότερα φέρνουμε στο στόμα μας αυτή τη μικρή λεξούλα που ήταν και ο τίτλος της ταινίας. Αν…
Αν δεν γινόταν αυτό, θα ήμουν καλύτερα, αν δεν γινόταν εκείνο, θα ήμουν ευτυχισμένη, αν δεν γινόταν το άλλο εγώ σήμερα θα ήμουν «βασιλιάς» και πάει λέγοντας…
Σπανιότερα λέμε, αν έβγαινα λίγο νωρίτερα, σήμερα δεν θα ζούσα ή κάτι παρόμοιο.
Πρώτα βάζουμε το παράπονο, πρώτα φορτώνουμε σ’ αυτό το «αν» την κατάληξη ή την αποτυχία μας…
Πρώτα χρησιμοποιούμε το «αν» για την κακή μας τύχη και σπανιότερα για την καλή που μας έσωσε, από βέβαιη καταστροφή. Κάπως έτσι σπαταλάμε τις σκέψεις και προσπαθούμε να κάνουμε απολογισμό ζωής με «αν» και «όταν», χωρίς να υπολογίσουμε τη δική μας ευθύνη επιλογής.

Μετράμε τα εμπόδια και όχι τα βήματα.

Ώσπου έρχεται μια στιγμή που όλα ανατρέπονται! Έρχεται μια στιγμή που η λανθασμένη επιλογή, γίνεται σωστή και η σωστή αποδεικνύεται λάθος…
Ποιος, ορίζει το σωστό και το λάθος στις επιλογές ενός ανθρώπου, πέρα από τα κοινωνικά στερεότυπα και την ηθική;
Ποιος μπορεί να κάνει σενάρια για την αληθινή ζωή, όταν τίποτα δεν είναι δεδομένο;

 Ούτε ο χρόνος, ούτε ο τρόπος, ούτε ο κόπος είναι δεδομένα. Τα μόνα που είναι δεδομένα, είναι το παρόν και η ειλικρίνεια απέναντι στον εαυτό μας και στον τρόπο που ζούμε. Η στιγμή του «τώρα», που μας δίνεται για να τη ζήσουμε με αλήθεια και μέσα απ’ αυτή την αλήθεια, ν’ αγαπήσουμε το εαυτό μας και να κάνουμε τις επιλογές μας.

Μόνο τότε γίνεται η αγάπη δεδομένη, μόνο τότε γίνεται η ζωή δεδομένη. Μέσα από την αγάπη που ποτέ δε χάνεται, απλά αλλάζει υπόσταση και καμμιά φορά, μορφή…


Τα αγαπημένα του μήνα

Μιχαήλ Λαβρόσφσκι-ο ζωντανός θρύλος του χορού που ήρθε στη χώρα μας

Μια μεγάλη επετειακή παράσταση πραγματοποιήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2017 στο Θέατρο Δάσους Θεσσαλονίκης και στις 20 & 21 Σεπτεμβρίου στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού στην Αθήνα αφιερωμένες από τα μπαλέτα Μπολσόι στα 75 χρόνια του ζωντανού θρύλου Μιχαήλ Λαμπρόφσκι ο οποίος μάλιστα συμπρωταγωνίστηκε με τον κορυφαίο χορευτή του κόσμου Ιβάν Βασίλιεφ. Η συνέντευξη που έδωσε στην Ελένη - Βασιλική Μπαμπαλιούτα για τα "Επίκαιρα" έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Πριν σας παραθέσουμε τη συνέντευξη, αξίζει να σημειώσουμε πως παρουσιάστηκε σε παγκόσμια πρώτη, κομμάτι από την όπερα μπαλέτο "Αμόκ", που έχει προγραμματιστεί να παρουσιαστεί το 2018, σε σκηνοθεσία και χορογραφία του Λαβρόφσκι. Πρόκειται για την πιο πρόσφατη παραγωγή των Μπολσόι στην οποία θα λάμψουν με τον Ιβάν Βασίλιεφ, τον Μιχαή Λαβρόφσκι, τη Νίνα Βινογκράντοβα και όλα τα άλλα υπέρλαμπρα αστέρια του χορευτικού σύμπαντος.


Είναι εκπληκτικό που σας έχουμε στην Ελλάδα και γιορτάζετε την απίστευτη σταδιοδρομία σας στο κλασσ…

Ο Οκτώβρης που αγαπώ...

Όταν αποφάσισα να φύγω από την Αθήνα για την εξοχή, ο κυριότερος λόγος ήταν η φύση. Μεγαλωμένη σε διάφορες επαρχιακές πόλεις, που τότε δε γνώριζαν καν τη λέξη «πολυκατοικία», ήξερα τις αυλές με τα οπωροφόρα και τα σπίτια με τα γεράνια στα παράθυρα. Έβλεπα τις εποχές να αλλάζουν και τα δέντρα να φορούν τα χρώματα και τα αρώματα του κάθε μήνα, πριν έρθει η στιγμή να αλλάξει η διακόσμηση στο σπίτι από καλοκαιρινή σε φθινοπωρινή όπως κάνουμε τώρα στις μεγαλουπόλεις…
Το χώμα μύριζε βροχή πολύ πριν οι στάλες της βρέξουν το μέτωπό μας παίζοντας κρυφτό στις αλάνες  και τα φύλλα που έπεφταν από τα δέντρα ήταν το φθινοπωρινό χαλί της αυλής μας και έκαναν τα πατήματά μας πάνω του, ηχηρά και αφράτα… Αυτά ξαναζώ στην εξοχή, νιώθοντας τυχερή και αρνούμενη να αποχωριστώ τις παιδικές αναμνήσεις… βλέπετε είμαι από κείνους που δεν μπορούν να ζουν σε ένα τόπο με μόνο μία ή έστω δύο εποχές… μ’ αρέσουν όλες, μ' αρέσει η εναλλαγή, ο ήλιος, η ζέστη, η βροχή, το κρύο και οι μυρωδιές που τα συνοδεύουν.
Γι’ α…

A Jewel Made in Greece στο Μουσείο Τέχνης της Ν. Υόρκης

Η έκθεση A Jewel Made in Greece μετά την επιτυχημένη πορεία της στην Ελλάδα, ανοίγει τα φτερά της για τη Ν. Υόρκη, παρουσιάζοντας το ελληνικό κόσμημα σε ένα από τα μεγαλύτερα μουσεία τέχνης και desing του κόσμου.

Η κ. Μαίρη Σαμόλη που είναι η διοργανώτρια της έκθεσης το 2013 είχε την ιδέα να δημιουργήσει μια ευέλικτη και καλαίσθητη πλατφόρμα στην οποία θα μπορούν να μετέχουν Έλληνες σχεδιαστές - παραγωγοί σύγχρονου κοσμήματος, αναπτύσσοντας έτσι ένα δημιουργικό διάλογο ανάμεσα στον πολιτισμό της σύγχρονης τέχνης και στον πολιτισμό της ιστορίας του Ελληνικού κοσμήματος, με σκοπό να παρουσιάσει το σύγχρονο ελληνικό κόσμημα τόσο στην Ελλάδα όσο και στον υπόλοιπο κόσμο. Το 2014 η ιδέα πήρε σάρκα και οστά ξεκινώντας την παρουσίαση στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων μια ομαδική έκθεση Σύγχρονου Δημιουργικό Κοσμήματος η οποία τέθηκε υπό την αιγίδα του Υπουργείου Ανάπτυξης, του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, του Νομισματικού Μουσείου και του Μουσείου Κοσμήματος Ηλία Λαλαούνη. Πολλά ακόμη ελλ…

Κρέμες προσώπου από 6 έως 20 ευρώ

Ποιος είπε ότι οι κρέμες προσώπου, πρέπει να είναι ακριβές για να είναι καλές; Είναι ένας μύθος που έχει προ πολλού καταριφθεί κι ας φοβόμαστε να το παραδεχθούμε…

Στα ράφια των selfservice, μπορούμε να βρούμε κρέμες προσώπου που θα περιποιηθούν το δέρμα μας, χωρίς να αδειάσουν το ήδη …ταλαιπωρημένο πορτοφόλι μας. Κρέμες που η τιμή τους ξεκινά από 6 ευρώ και δεν ξεπερνά τα 20 στην ακριβότερη εκδοχή τους.

Η μόδα στη δεκαετία του 1930

Όπως όλοι γνωρίζουμε η μόδα δεν εκφράζει μόνο την ανάγκη ανανέωσης της εξωτερικής εμφάνισης ανά εποχή. Επηρεάζεται άμεσα και από τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες που επικρατούν. Έτσι, η οικονομική κρίση του 1929 είναι φυσικό να επηρεάσει και τη μόδα.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...