Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Ένα "αν" κι όλα αλλάζουν...

Η καθημερινή ρουτίνα συχνά, μας απομακρύνει από τα ουσιαστικά της ζωής. Ο αγώνας για επιβίωση και επιβεβαίωση, μας τραβάνε στη δική τους δίνη, χωρίς να μας δίνουν χρόνο να σκεφτούμε.
Πάντα όμως υπάρχουν οι αφορμές, που ξεπηδούν μέσα από ένα βιβλίο, ένα μήνυμα στον τοίχο, μια ταινία…
Έτσι συνέβη και στην περίπτωσή μου.


Πριν λίγες Κυριακές είδα μια ταινία, που οι περισσότεροι από σας την έχετε ήδη δει, αφού έκανε τεράστια επιτυχία. Όμως εγώ, δεν την είχα δει. Δεν ήθελα!
 Έτσι είμαι εγώ, ανάποδη. Τα πολυδιαφημισμένα, τα πολυσυζητημένα, με απωθούν.  Μάταια οι φίλοι μου, μου έλεγαν πως αξίζει τον κόπο, εγώ εκεί, αμετακίνητη! Θα τη δω, είπα τελικά αφού επιμένετε, όταν παιχτεί στην τηλεόραση. Κλασσικός τηλεορασάκιας δεν το κρύβω, προτιμώ τη βολή του καναπέ μου, όπου μπορώ ν’ απλώσω και τα πόδια μου και να παρακολουθήσω με την άνεσή μου, πίνοντας το αγαπημένο μου κρασί. Έτσι την ευχαριστιέμαι καλύτερα…
Ας μην τα πολυλογώ, κάπως έτσι αποφάσισα να δω το «Αν» και πραγματικά ταρακουνήθηκα!

Όλοι ξέρουμε κάποια πράγματα που αφορούν τη ζωή, όλοι τα παραδεχόμαστε, αλλά ζούμε σα να μην υπάρχουν, βουτηγμένοι στα θέλω, τα ένστικτα και τα πάθη μας.
Λίγοι σκεφτόμαστε συχνά και χωρίς μια οδυνηρή αφορμή, πως τίποτα στη ζωή μας δεν είναι δεδομένο, ενώ συχνότερα φέρνουμε στο στόμα μας αυτή τη μικρή λεξούλα που ήταν και ο τίτλος της ταινίας. Αν…
Αν δεν γινόταν αυτό, θα ήμουν καλύτερα, αν δεν γινόταν εκείνο, θα ήμουν ευτυχισμένη, αν δεν γινόταν το άλλο εγώ σήμερα θα ήμουν «βασιλιάς» και πάει λέγοντας…
Σπανιότερα λέμε, αν έβγαινα λίγο νωρίτερα, σήμερα δεν θα ζούσα ή κάτι παρόμοιο.
Πρώτα βάζουμε το παράπονο, πρώτα φορτώνουμε σ’ αυτό το «αν» την κατάληξη ή την αποτυχία μας…
Πρώτα χρησιμοποιούμε το «αν» για την κακή μας τύχη και σπανιότερα για την καλή που μας έσωσε, από βέβαιη καταστροφή. Κάπως έτσι σπαταλάμε τις σκέψεις και προσπαθούμε να κάνουμε απολογισμό ζωής με «αν» και «όταν», χωρίς να υπολογίσουμε τη δική μας ευθύνη επιλογής.

Μετράμε τα εμπόδια και όχι τα βήματα.

Ώσπου έρχεται μια στιγμή που όλα ανατρέπονται! Έρχεται μια στιγμή που η λανθασμένη επιλογή, γίνεται σωστή και η σωστή αποδεικνύεται λάθος…
Ποιος, ορίζει το σωστό και το λάθος στις επιλογές ενός ανθρώπου, πέρα από τα κοινωνικά στερεότυπα και την ηθική;
Ποιος μπορεί να κάνει σενάρια για την αληθινή ζωή, όταν τίποτα δεν είναι δεδομένο;

 Ούτε ο χρόνος, ούτε ο τρόπος, ούτε ο κόπος είναι δεδομένα. Τα μόνα που είναι δεδομένα, είναι το παρόν και η ειλικρίνεια απέναντι στον εαυτό μας και στον τρόπο που ζούμε. Η στιγμή του «τώρα», που μας δίνεται για να τη ζήσουμε με αλήθεια και μέσα απ’ αυτή την αλήθεια, ν’ αγαπήσουμε το εαυτό μας και να κάνουμε τις επιλογές μας.

Μόνο τότε γίνεται η αγάπη δεδομένη, μόνο τότε γίνεται η ζωή δεδομένη. Μέσα από την αγάπη που ποτέ δε χάνεται, απλά αλλάζει υπόσταση και καμμιά φορά, μορφή…


Τα αγαπημένα του μήνα

Ήταν πανσέληνος, θυμάσαι;

Βραδιά πανσέληνου και μια χούφτα ασήμι σκορπά στον ορίζοντα λούζει τα πλακόστρωτα, τις μικρές αυλές τα λαξεμένα χωριά, που σκαρφαλώνουν στα βραχώδη νησάκια  των Κυκλάδων και της άγονης γραμμής
Ανάμεσα στις βουκαμβύλιες και στα ασβεστωμένα παρτέρια ξεπηδούν βήματα που μετρούν τη γοητεία τόπων μαγικών κι εκεί παρέα με το θαλασσινό αγέρι όρκους δίνουν έρωτα σε τρυφερά χείλη
Στην άμμο, κοχύλια ασημόχρυσα πολύτιμα πετράδια γίνονται κι αποθέτονται μ’ ευλάβεια σε κοριτσίστικους λαιμούς Φιλιά και όνειρα σκορπίζονται στη γλυκιά νύχτα μαζί με τους ήχους του παφλασμού
Μετρά το κύμα καλοκαίρια και κορμιά εικόνες που μπλέκονται στο χώρο και στο χρόνο κι αφήνουν αποτύπωμα βαθύ σε καρδιές αλώβητες μοναχικές Ήταν πανσέληνος, θυμάσαι;
Χορεύουν ανέμελα οι φλόγες της φωτιάς κι εγώ κουρνιάζω ξανά στην αγκαλιά σου Ο ήχος των ονείρων μας μου λέει ψιθυριστά Ήταν πανσέληνος, δε ξέχασα, γι’ αυτό θα είμαι πάντα κοντά σου…



Καφές φραπέ, μια ελληνική ιστορία 60 χρόνων...

Συνηθίζουμε να λέμε ελληνικό τον καφέ που γίνεται στο μπρίκι, με το μερακλίδικο καϊμάκι και το εκπληκτικό άρωμα. Ελληνικός όμως είναι και ο φραπέ, αφού έλληνας τον επινόησε, εδώ και 60 χρόνια.

Η ιστορία ξεκινά από την Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης όπου γεννήθηκε τυχαία το 1957, ο φραπέ από τον Δημήτρη Βακόνδιο. Ο αντιπρόσωπος της ελβετικής εταιρείας Νεστλέ στην Ελλάδα Γιάννης Δρίτσας, παρουσίασε ένα νέο προϊόν για παιδιά στη ΔΕΘ. Ένα σοκολατούχο ρόφημα που παρασκευαζόταν στιγμιαία αναμιγνύοντας το με γάλα και χτυπώντας το στο σέικερ. Προϊόν της ίδιας εταιρίας ήταν και ο στιγμιαίος καφές nescafe, που ήταν ο αγαπημένος του Δημήτρη Βισκόνδιου και συνήθιζε να τον πίνει μέχρι τότε ζεστό. παρασκευασμένο με βραστό νερό και ζάχαρη. Στο διάλειμμα του στη ΔΕΘ, επειδή δεν έβρισκε βραστό νερό, σκέφτηκε να βάλει στο σέικερ το στιγμιαίο καφέ, τη ζάχαρη και κρύο νερό, δημιουργώντας έτσι τον πρώτο φραπέ της ιστορίας.

Από τότε, υπήρξαν διάφορες παραλλαγές με τα βασικά στοιχεία το στιγμιαίο καφέ, το κρύο…

Κρέμες προσώπου από 6 έως 20 ευρώ

Ποιος είπε ότι οι κρέμες προσώπου, πρέπει να είναι ακριβές για να είναι καλές; Είναι ένας μύθος που έχει προ πολλού καταριφθεί κι ας φοβόμαστε να το παραδεχθούμε…

Στα ράφια των selfservice, μπορούμε να βρούμε κρέμες προσώπου που θα περιποιηθούν το δέρμα μας, χωρίς να αδειάσουν το ήδη …ταλαιπωρημένο πορτοφόλι μας. Κρέμες που η τιμή τους ξεκινά από 6 ευρώ και δεν ξεπερνά τα 20 στην ακριβότερη εκδοχή τους.

Ισχυρός συναισθηματικά, άνθρωπος

Πόσο εύκολα θα μπορούσε να περιγράψει κανείς ένα άνθρωπο, που είναι συναισθηματικά ισχυρός; Είναι διαφορετικός από τους άλλους στην όψη, στην περπατησιά, στην ομιλία;... Δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί τόσο εύκολα. Σίγουρα όμως δεν κυκλοφορεί με ταμπελίτσα στο μέτωπο, ούτε έχει πράσινο δέρμα...Δεν μπορούμε να σας πούμε τι ακριβώς κάνει, μπορούμε όμως να σας πούμε τι δεν κάνει!!!

Η πρώτη Ελληνίδα φοιτήτρια.

Στις μέρες μας, είναι αυτονόητο και πολύ συνηθισμένο, οι κοπέλες να σπουδάζουν στο Πανεπιστήμιο και μάλιστα στατιστικές μελέτες αναφέρουν πως (σε ορισμένες τουλάχιστον σχολές), είναι περισσότερες από τα αγόρια.

Δεν ήταν όμως πάντα έτσι. Οι γυναίκες σ' όλο τον κόσμο και στην Ελλάδα, ήταν ανθρώπινα όντα υποδεέστερα των ανδρών. Δεν είχαν ούτε πρόσβαση, αλλά ούτε και δικαίωμα στη μόρφωση, με μόνη αιτία, το φύλο τους.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...