Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Συζητώντας με food - bloggers #1


Η τροφή δεν είναι μόνο θέμα επιβίωσης και καλής υγείας, αλλά και απόλαυσης. Θέλοντας να μάθουμε τις απόψεις και τις εμπειρίες των φίλων μας food - blogger, συζητάμε μαζί τους για διατροφή και άλλα γαστρονομικά κι εκείνες μας αφιερώνουν μια συνταγή τους...

Πρώτη μας καλεσμένη η Αθηνά από το CraftCookLove.gr, μια εργαζόμενη σύζυγος και μαμά μιας τετράχρονης κορούλας, που μαγειρεύει, διακοσμεί και οργανώνει τα πάρτι της μικρής της και όλα αυτά τα μοιράζεται μαζί μας στην ιστοσελίδα της.

Διαβάστε τι μας είπε...



Αθηνά, είσαι κατά βάση food blogger. Γιατί;
Ναι, έτσι είναι και ο λόγος είναι απλός. Το μαγείρεμα (φαγητό – γλυκό) είναι αυτό που πάντα προλαβαίνω να κάνω για την οικογένειά μου. Είναι η κύρια ασχολία μου μέσα στο σπίτι…
Μου αρέσει όλη η διαδικασία, που ξεκινά από την προετοιμασία, την εκτέλεση της συνταγής, τη φωτογράφιση. Επειδή αγαπώ πολύ και τη φωτογραφία, ο συνδυασμός αυτών των δύο είναι για μένα ιδανικός.

Γλυκό ή αλμυρό; Τι προτιμάς περισσότερο να φτιάχνεις;
Η αλήθεια είναι ότι περνάω από φάσεις. Φάσεις αλμυρού, φάσεις γλυκού… αν με ρωτάτε τι προτιμώ να τρώω θα σας πω πως λατρεύω τα γλυκά και μπορώ να ζήσω μόνο μ’ αυτά. Αλλά επειδή δεν είναι καθόλου υγιεινό αυτό, το ελέγχω και το μετριάζω. Στο blog προσπαθώ να κρατώ ισορροπίες, έτσι ώστε να έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον στους επισκέπτες, αλλά και την απαραίτητη ποικιλία.

Πόσο σημαντική είναι η διατροφή για σένα και την οικογένειά σου;
Είναι το πιο σημαντικό. Το φαγητό δεν είναι μόνο για να τραφούμε και να επιβιώσουμε. Το φαγητό είναι δημιουργία, αγάπη και ενώνει όλη την οικογένεια γύρω από το καθημερινό τραπέζι. Ξέρετε, μεγάλωσα σε ένα σπίτι όπου το σημείο συνάντησης ήταν το οικογενειακό τραπέζι και όλες οι παιδικές μου αναμνήσεις έχουν συνδεθεί με το σπιτικό φαγητό και την οικογένεια να το απολαμβάνει.

Ενδιαφέρει τον κόσμο η γαστρονομία σε μια εποχή οικονομικής κρίσης, όπως αυτή που περνάμε; Ποια είναι η εικόνα που έχεις διαμορφώσει;
Θυμάμαι τα παιδικά μου χρόνια όπου οι κανόνες διατροφής της οικογένειας έλεγαν πως κάθε Τετάρτη θα είχαμε φακές και κάθε Παρασκευή φασολάκια για παράδειγμα. Με τα χρόνια όλα αυτά παραμερίστηκαν γιατί οι μαμάδες δούλευαν πολύ και ήταν δύσκολο να κρατήσουν ένα πρόγραμμα. Μπορώ να πω με σιγουριά πως τα πράγματα άλλαξαν και πως ο κόσμος ενδιαφέρεται ίσως και περισσότερο από πριν. Μπορεί να μεγαλώνουν με διαφορετικές συνθήκες τα παιδιά σήμερα, σε σχέση με τις παλαιότερες γενιές, αλλά στην προσπάθειά τους οι άνθρωποι να φάνε ποιοτικό και υγιεινό φαγητό κάνοντας παράλληλα οικονομία, κάνει πολλούς να επιστρέφουν στις διατροφικές συνήθειες και κανόνες των παλιότερων και να αναζητούν ακόμα και παραδοσιακές συνταγές που δεν τις γνωρίζουν. Φυσικά υπάρχει ενδιαφέρον και σε οτιδήποτε νέο και gourmet παράλληλα.

Μπορεί κανείς να συνδυάσει οικονομικό και ταυτόχρονα ποιοτικό φαγητό και υγιεινό φαγητό για την οικογένειά του;
Φυσικά και μπορεί! Πολλές φορές ο παραγωγός που εμπιστευόμαστε στη λαϊκή, μας εξασφαλίζει την ποιότητα και την οικονομία που χρειαζόμαστε. Το ίδιο και ο κρεοπώλης της γειτονιάς μας, που τον ξέρουμε χρόνια και ξέρουμε την προέλευση των κρεάτων του. Χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν μπορούμε να βρούμε ποιοτικά φρούτα, λαχανικά ή κρέατα στα supermarkets. Το σημαντικό είναι τα υλικά να είναι φρέσκα.

Η ελληνική οικογένεια μαζεύεται γύρω από το τραπέζι;
Ναι, νομίζω πως μαζεύεται και μάλιστα περισσότερο από πριν. Η κρίση έκανε τους έλληνες να επιλέγουν να μαγειρέψουν για τους ανθρώπους της οικογένειας περισσότερο τώρα, που τα χρήματα περιορίστηκαν. Πρώτα η επιλογή ήταν να φάμε σε ένα εστιατόριο. Σήμερα, να μαγειρέψουμε για τους αγαπημένους μας.
Το ίδιο συμβαίνει και με τα delivery. Θα παραγγείλουν λιγότερο απ’ ότι πριν και προτιμούν σπιτικό σνακ ή φαγητό ακόμα και για τη δουλειά τους. Τα ταπεράκια βγήκαν στην επιφάνεια και τα σπιτικά σνακ κερδίζουν συνέχεια έδαφος, αφού είναι πιο υγιεινά και οικονομικά.

Σε μια μαμά, εργαζόμενη και blogger φθάνει το 24ωρο; Τι μένει σε δεύτερη μοίρα;
Όχι δεν φτάνει με τίποτα! Προσπαθώ να τα συνδυάζω όλα, έχοντας και την 4χρονη βοηθό μου (την κόρη μου) αλλά δεν είναι λίγες οι φορές, που κάτι θα μείνει πίσω. Συνήθως πίσω μένει η δική μου ξεκούραση όπως όταν ξυπνάω πολύ πρωί για να φωτογραφίσω. Οι φωτογραφίες ειδικά για το food blogging είναι το 80 – 85% της δουλειάς. Ασφαλώς και η συνταγή πρέπει να είναι καλή, αλλά αν η φωτογραφία δεν κερδίσει τον επισκέπτη, δεν θα μπει στη διαδικασία να διαβάσει ή να δοκιμάσει τη συνταγή. Ευτυχώς κάθε φορά μένει πίσω και κάτι άλλο κι έτσι ακόμα κι εκεί υπάρχει μια ισορροπία.

Οι τούρτες σου είναι το δικό μας αγαπημένο θέμα στο διάστημα που επισκεπτόμαστε το blog σου. Τις θεωρούμε γλυκά γλυπτά. Είναι όμως, όσο δύσκολες φαίνονται;
Δεν είναι το ευκολότερο που μπορεί να κάνει κανείς, αλλά όχι δεν είναι όσο δύσκολες φαίνονται. Αυτό που χρειάζεται είναι χρόνος (περισσότερος απ’ ότι χρειάζεται ένα άλλο γλυκό) και σωστή προετοιμασία και προγραμματισμός. Επίσης χρειάζεται να ξέρει κανείς πού θα προμηθευτεί τα υλικά που χρειάζονται, κάτι που εγώ δεν παραλείπω να αναφέρω σε κάθε συνταγή που έχει κάποιο ξεχωριστό υλικό. Όπως φροντίζω να πω και όλα τα μικρά μυστικά που θα εξασφαλίσουν την επιτυχία. Δεν σας κρύβω ότι ενθουσιάζομαι όταν οι επισκέπτες μου στέλνουν μηνύματα για συνταγές μου, που έχουν δοκιμάσει και με ρωτούν απορίες ή μου λένε τις εντυπώσεις τους.

Λένε πως η μαγειρική είναι ευκολότερη από τη ζαχαροπλαστική. Ισχύει;
Νομίζω πως ισχύει. Η μαγειρική είναι πιο ελεύθερη στο συνδυασμό υλικών και αν κάτι πάει στραβά υπάρχουν περισσότεροι τρόποι για να το «σώσει» κανείς. Η ζαχαροπλαστική απαιτεί συγκεκριμένες ποσότητες, συγκεκριμένα υλικά που πολλές φορές δεν μπορούν να αντικατασταθούν με άλλα και πειθαρχία. Όλα αυτά την κάνουν πιο δύσκολη.

Αν το «e – περιοδικό μας» ήταν έδεσμα, τι θα ήταν; Φαγητό, γλυκό και ποιο;
Επειδή αγαπώ τα γλυκά, θα πω ότι το «e – περιοδικό» θα ήταν γλυκό, θα ήταν τυραμισού. Το όνομα τυραμισού σημαίνει τράβα με ψηλά και το blog σας με την ενημέρωση και τα ποικίλα θέματα, μας τραβά ψηλά και επειδή είστε δύο τα δύο «χρώματα» του γλυκού αυτού, σας ταιριάζει απόλυτα!...

Ποια συνταγή σου θα μας αφιέρωνες;
Σας παρομοίασα με τυραμισού, έτσι δεν είναι; Ποια άλλη λοιπόν, από τυραμισού ατομικό και εύκολο!

Ατομικά βαζάκια τιραμισού στιγμής


Τα υλικά (για περίπου 5 μικρά ποτήρια)
2 δόσεις espresso lungo σε θερμοκρασία δωματίου
3 κ.σ. κονιάκ
250 γρ τυρί μασκαρπόνε σε θερμοκρασία δωματίου 
125 γρ ζάχαρη άχνη
10 μπισκότα σαβαγιάρ
3 κ.σ. κακάο



Η εκτέλεση 
Χτυπάμε στο μίξερ το μασκαρπόνε με τη ζάχαρη μέχρι να αφρατέψει και να διπλασιαστεί σχεδόν σε μέγεθος. Σε ένα μπολ ανακατεύουμε τον καφέ με το κονιάκ. Κόβουμε στα δύο ή ανάλογα με τα ποτηράκια μας τα σαβαγιάρ με ένα πολύ κοφτερό μαχαίρι. Τα βουτάμε μέχρι να μουλιάσουν στο μίγμα του καφέ/ κονιάκ και τα τοποθετούμε κάτω κάτω στο ποτηράκι. Προθέτουμε με μία σπάτουλα ή κουτάλι την κρέμα και επαναλαμβάνουμε την διαδικασία μέχρι να φτάσουμε στο χείλος του ποητριού. Με ένα σουρωτήρι προσθέτουμε από περίπου μισή κουταλιά της σούπας κακάο σε κάθε ποτηράκι. Είμαστε έτοιμοι! 



Σημείωση: Το γλυκάκι μας καταναλώνεται αμέσως. Μπορείτε και να το ψύξετε απλά, έχετε κατά νου ότι λόγω της απουσίας αυγών ή κρέμα γάλακτος θα σκληρύνει αρκετά η κρέμα. 

Αθηνά, σ' ευχαριστούμε πολύ, τόσο για τη συμμετοχή σου, όσο και για τα καλά σου λόγια και σου ευχόμαστε κάθε επιτυχία σε ό,τι κάνεις!


Τα αγαπημένα του μήνα

Ήταν πανσέληνος, θυμάσαι;

Βραδιά πανσέληνου και μια χούφτα ασήμι σκορπά στον ορίζοντα λούζει τα πλακόστρωτα, τις μικρές αυλές τα λαξεμένα χωριά, που σκαρφαλώνουν στα βραχώδη νησάκια  των Κυκλάδων και της άγονης γραμμής
Ανάμεσα στις βουκαμβύλιες και στα ασβεστωμένα παρτέρια ξεπηδούν βήματα που μετρούν τη γοητεία τόπων μαγικών κι εκεί παρέα με το θαλασσινό αγέρι όρκους δίνουν έρωτα σε τρυφερά χείλη
Στην άμμο, κοχύλια ασημόχρυσα πολύτιμα πετράδια γίνονται κι αποθέτονται μ’ ευλάβεια σε κοριτσίστικους λαιμούς Φιλιά και όνειρα σκορπίζονται στη γλυκιά νύχτα μαζί με τους ήχους του παφλασμού
Μετρά το κύμα καλοκαίρια και κορμιά εικόνες που μπλέκονται στο χώρο και στο χρόνο κι αφήνουν αποτύπωμα βαθύ σε καρδιές αλώβητες μοναχικές Ήταν πανσέληνος, θυμάσαι;
Χορεύουν ανέμελα οι φλόγες της φωτιάς κι εγώ κουρνιάζω ξανά στην αγκαλιά σου Ο ήχος των ονείρων μας μου λέει ψιθυριστά Ήταν πανσέληνος, δε ξέχασα, γι’ αυτό θα είμαι πάντα κοντά σου…



Καφές φραπέ, μια ελληνική ιστορία 60 χρόνων...

Συνηθίζουμε να λέμε ελληνικό τον καφέ που γίνεται στο μπρίκι, με το μερακλίδικο καϊμάκι και το εκπληκτικό άρωμα. Ελληνικός όμως είναι και ο φραπέ, αφού έλληνας τον επινόησε, εδώ και 60 χρόνια.

Η ιστορία ξεκινά από την Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης όπου γεννήθηκε τυχαία το 1957, ο φραπέ από τον Δημήτρη Βακόνδιο. Ο αντιπρόσωπος της ελβετικής εταιρείας Νεστλέ στην Ελλάδα Γιάννης Δρίτσας, παρουσίασε ένα νέο προϊόν για παιδιά στη ΔΕΘ. Ένα σοκολατούχο ρόφημα που παρασκευαζόταν στιγμιαία αναμιγνύοντας το με γάλα και χτυπώντας το στο σέικερ. Προϊόν της ίδιας εταιρίας ήταν και ο στιγμιαίος καφές nescafe, που ήταν ο αγαπημένος του Δημήτρη Βισκόνδιου και συνήθιζε να τον πίνει μέχρι τότε ζεστό. παρασκευασμένο με βραστό νερό και ζάχαρη. Στο διάλειμμα του στη ΔΕΘ, επειδή δεν έβρισκε βραστό νερό, σκέφτηκε να βάλει στο σέικερ το στιγμιαίο καφέ, τη ζάχαρη και κρύο νερό, δημιουργώντας έτσι τον πρώτο φραπέ της ιστορίας.

Από τότε, υπήρξαν διάφορες παραλλαγές με τα βασικά στοιχεία το στιγμιαίο καφέ, το κρύο…

Κρέμες προσώπου από 6 έως 20 ευρώ

Ποιος είπε ότι οι κρέμες προσώπου, πρέπει να είναι ακριβές για να είναι καλές; Είναι ένας μύθος που έχει προ πολλού καταριφθεί κι ας φοβόμαστε να το παραδεχθούμε…

Στα ράφια των selfservice, μπορούμε να βρούμε κρέμες προσώπου που θα περιποιηθούν το δέρμα μας, χωρίς να αδειάσουν το ήδη …ταλαιπωρημένο πορτοφόλι μας. Κρέμες που η τιμή τους ξεκινά από 6 ευρώ και δεν ξεπερνά τα 20 στην ακριβότερη εκδοχή τους.

Η μόδα στη δεκαετία του 1930

Όπως όλοι γνωρίζουμε η μόδα δεν εκφράζει μόνο την ανάγκη ανανέωσης της εξωτερικής εμφάνισης ανά εποχή. Επηρεάζεται άμεσα και από τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες που επικρατούν. Έτσι, η οικονομική κρίση του 1929 είναι φυσικό να επηρεάσει και τη μόδα.

Η πρώτη Ελληνίδα φοιτήτρια.

Στις μέρες μας, είναι αυτονόητο και πολύ συνηθισμένο, οι κοπέλες να σπουδάζουν στο Πανεπιστήμιο και μάλιστα στατιστικές μελέτες αναφέρουν πως (σε ορισμένες τουλάχιστον σχολές), είναι περισσότερες από τα αγόρια.

Δεν ήταν όμως πάντα έτσι. Οι γυναίκες σ' όλο τον κόσμο και στην Ελλάδα, ήταν ανθρώπινα όντα υποδεέστερα των ανδρών. Δεν είχαν ούτε πρόσβαση, αλλά ούτε και δικαίωμα στη μόρφωση, με μόνη αιτία, το φύλο τους.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...