Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Η ιστορία του Μεγάρου Μαξίμου.


Δεν υπάρχει δελτίο ειδήσεων στα ΜΜΕ, που να μην αναφέρει έστω και μία φορά, το Μέγαρο Μαξίμου. Πόσοι όμως από μας, γνωρίζουν την ιστορία του;



Τα θεμέλια του κτιρίου της Ηρώδου Αττικού (19), μπήκαν το 1912, κατά παραγγελία του εφοπλιστή Αλέξανδρου Μιχαληνού. Μέχρι τότε, στο σημείο αυτό ήταν ένας από τους βασιλικούς κήπους. Η χήρα του Ειρήνη Μιχαληνού (το γένος Μανούση) η οποία είχε παντρευτεί για δεύτερη φορά τον Δημήτριο Μάξιμο, πούλησε την υπό κατασκευή κατοικία στον Λεωνίδα Εμπειρίκο, για να την αγοράσει ξανά, το 1921, ολοκληρώνοντας τις εργασίες για την κατασκευή της, έτσι ώστε να στεγαστεί εκεί η οικογένεια Μαξίμου. Ο Δημήτριος Μάξιμος που ήταν για πολλά χρόνια διοικητής της Εθνικής Τράπεζας και μετέπειτα πολιτικός με το Λαϊκό Κόμμα, αγαπούσε ιδιαίτερα τις τέχνες. Για το λόγο αυτό οι τοίχοι του μεγάρου φιλοξενούσαν πολλούς περίφημους πίνακες ζωγραφικής.

Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, το κτίριο χρησιμοποιήθηκε ως κατοικία του Γερμανού ναυάρχου των δυνάμεων του Αιγαίου, ενώ μετά την απελευθέρωση έμενε εκεί για κάποιο διάστημα ο πρέσβης των ΗΠΑ, στην Ελλάδα.

Ο Δ. Μάξιμος υπήρξε πρωθυπουργός της Ελλάδας στην πολυκομματική κυβέρνηση συνασπισμού από τον Ιανουάριο του 1947, μέχρι και τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς.

Πέντε χρόνια αργότερα (1952) το ελληνικό Δημόσιο αγόρασε το μέγαρο από τον κάτοχό του, αντί του ποσού των πέντε δισεκατομμυρίων πεντακοσίων εκατομμυρίων δραχμών (5.500.000.000). Αξίζει να σημειώσουμε πως κυβερνητική επιτροπή είχε εκτιμήσει την αξία του κτιρίου στα έντεκα δισεκατομμύρια. Ο Δ. Μάξιμος όχι μόνο δέχτηκε να το παραχωρήσει στο μισό της αξίας του, αλλά άφησε στο μέγαρο την επίπλωση και τους πίνακες. Έτσι για να τιμήσει το Δ. Μάξιμο για την προσφορά του η κυβέρνηση, διατήρησε το αρχικό όνομα του κτιρίου, που ήταν αυτό που γνωρίζουμε και σήμερα, Μέγαρο Μαξίμου.

Κατά την περίοδο της χούντας, στο Μέγαρο έμενε ο Αντιβασιλέας Γ. Ζωιτάκης με την σύζυγό του Παγώνα, η οποία ως χωριατοπούλα που ήταν δυσανασχετούσε με την θέση του κτιρίου, κάνοντας παροιμιώδη τη φράση "Τι τα θέλαμε τα μέγαρα; Δεν επιτρέπεται ούτε κοτέτσι να φτιάξεις", που συχνά έλεγε...
Την εποχή εκείνη, έγινε η προσθήκη του πρώτου ορόφου, η οποία χρησίμευε ως κρεβατοκάμαρα του ζεύγους Ζωϊτάκη.

Πρωθυπουργική έδρα, θα γίνει το 1982 όταν παραχωρήθηκε στο Υπουργείο Προεδρίας της Κυβερνήσεως και με απόφαση του Μ. Κουτσόγιωργα, στεγάζει από τότε το γραφείο του εκάστοτε πρωθυπουργού της Ελλάδας, ενώ μέχρι τότε το γραφείο του πρωθυπουργού βρισκόταν μέσα στο κτίριο της Βουλής.

Δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα γνωστό ως αρχιτέκτονας που σχεδίασε το κτίριο. Υπάρχουν δύο εκδοχές, από τις οποίες η πρώτη θέλει ως αρχιτέκτονα τον Αναστάσιο Χέλμη και η δεύτερη τον Αναστάσιο Μεταξά, ενώ είναι πολύ πιθανό να έχουν ασχοληθεί με το σχεδιασμό του και οι δύο αν σκεφτούμε πως οι εργασίες κατασκευής του, έγιναν σε δύο φάσεις με μεγάλη χρονική διαφορά. Η πρώτη φάση ήταν στις αρχές της δεκαετίας του 1910 και η δεύτερη, στη διάρκεια της δεκαετίας του 1920.



Πληροφορίες: wikipedia.org24grammata.com
Κείμενο: "to e-periodiko mas"

Τα αγαπημένα του μήνα

Καλλιτέχνες ανάμεσά μας

Το διαδίκτυο και τα social media γίνονται συχνά αφορμή να γνωρίσουμε καλλιτέχνες της διπλανής πόρτας όπως τους λέμε. Ανθρώπους καθημερινούς, απλούς, που με μεράκι, φαντασία και αγάπη σ' αυτό που κάνουν δημιουργούν αληθινά έργα τέχνης.

Ένα τέτοιο άνθρωπο θέλουμε να σας παρουσιάσουμε σήμερα. Ζει σε μια επαρχιακή πόλη και με βασικό υλικό το ξύλο, δημιουργεί αντικείμενα που δεν αφήνουν κανένα αδιάφορο. Είδαμε τη δουλειά του και θελήσαμε να τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα. Ονομάζεται Λάκης Κορομηνάς και οι κατασκευές του όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες είναι κυριολεκτικά μοναδικές!
Η Μαρίνα είχε μια σύντομη συνομιλία μαζί του. Ας τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα...


Τι είναι για σας η ασχολία σας με το ξύλο; Επάγγελμα, αγάπη, χόμπι; Η ασχολία μου με το ξύλο (ξύλινες κατασκευές) βασικά είναι αγάπη, χόμπι και ένα ταξίδι εν μέρη προς τα παλαιότερα χρόνια  Αν δείτε θα καταλάβετε ότι οι περισσότερες κατασκευές μου έχουν θέμα παλαιά αντικείμενα τα οποία τότε ήταν χρηστικά ως επί το πλείστον, τ…

Ο δικός μου ήρωας

Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν πρόσωπα που λειτουργούν σα φωτεινοί φάροι θαρρείς. Που σου δίνουν απλόχερα το φως τους χωρίς καν να το ζητήσεις και σε διδάσκουν χωρίς καν να το καταλάβεις. Για ένα τέτοιο άνθρωπο θέλω να σας μιλήσω.

Ήρθε στην Ελλάδα πρόσφυγας το '22 από το Δικελί της Μ. Ασίας μωρό στις φασκιές, στην αγκαλιά μιας χήρας μάνας. Παιδί πλούσιας οικογένειας στον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε φτωχικά, όπως τα περισσότερα προσφυγόπουλα, με πολλή αγάπη και φροντίδα και έμαθε από πολύ μικρός να κερδίζει το ψωμί του δουλεύοντας το ξύλο. Έφτιαχνε μ’ αυτό έπιπλα σκαλιστά, που στόλιζαν τα πλούσια σπίτια του νησιού που ζούσε. Αγαπούσε τα γράμματα κι ας μη κατάφερε να πάει στο Γυμνάσιο. Έπρεπε βλέπετε να δουλέψει… όμως τα βιβλία δεν του έλειψαν ποτέ. Αγόραζε, διάβαζε, στοίβαζε βιβλία παίρνοντας γνώσεις και καλλιέργεια, που θα ζήλευαν πολλοί μορφωμένοι και πάντα ονειρευόταν ένα καλύτερο κόσμο, πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο, πιο σοφό.
Έτσι κύλησαν τα χρόνια μέχρι τον πόλεμο του ’40 που τ…

17 Νοέμβρη 1973.

Σαν φόρο τιμής σ' αυτούς που αγωνίστηκαν με κεντρικό σύνθημα και ζητούμενο το "Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία",  επιλέξαμε μέσα από το αρχείο της ΕΡΤ, να αναδημοσιεύσουμε μερικές φωτογραφίες,  που περιγράφουν καλύτερα από τις λέξεις, τα γεγονότα.


Συμπλοκή με αστυνομικούς στη γωνία των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, 15 Νοεμβρίου 1973

Αγώνας...

Kλωνιά κρύψανε τον ουρανό, τ' αστέρια. Στα χαμοπούλια του βοριά λέω το όνειρό μου. κι εκεί τ' αφήνω να γερνά μαζί με τις ανάσες όσων καταδικάστηκαν ήλιο να μη γνωρίσουν...  

Πώς να σου τάξω ουρανό

Πώς να σου τάξω ουρανό, αφού ουρανό δεν έχω Πώς να σου τάξω τη ζωή, όταν στην παίρνουν με βία Πώς να σου τάξω θάλασσα, αφού μέσα της παλεύεις με τ' αφρισμένα κύματα, τις θύελλες, τα βάθη!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...