Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Η αγάπη, κύκλους κάνει...

με καινούργια βραβεία liebster!



Όσοι πιστεύουν πως η μοιρασμένη αγάπη πολλαπλασιάζεται, έχουν απόλυτο δίκιο. Αυτό συμβαίνει τις τελευταίες μέρες με τα Liebster βραβεία για bloggers. Ένας κύκλος αγάπης, που ολοένα μεγαλώνει, για να χωρέσει ακόμα περισσότερους.
Από τέσσερις φίλες bloggers ήρθαν στην πόρτα μας, αντίστοιχα βραβεία, με διαφορετικές ερωτήσεις έτσι ώστε οι απαντήσεις να μας κάνουν να γνωριστούμε ακόμα καλύτερα.
Με πολλή χαρά δεχόμαστε την αγάπη τους και απαντάμε στις ερωτήσεις τους παρακάτω με τη σειρά, που ενημερωθήκαμε γι' αυτά.


Πρώτη, άφησε ένα βραβειάκι αγάπης για μας η Σωτηρία με το "my little cosy world". Επειδή σε κάποιες έχουμε ήδη απαντήσει, θα απαντήσουμε στις καινούργιες μόνο, για να μη σας κουράζουμε...



Ποια είναι η αγαπημένη σου ανάρτηση;
Είναι πολύ δύσκολο να διαλέξουμε μια ανάρτηση, πραγματικά! Είναι σα να ρωτάμε ένα γονιό, ποιο παιδί του αγαπά περισσότερο... Έχουμε βάλει πολύ αγάπη στην κάθε μια από αυτές και τις αγαπάμε όλες!
Περιέγραψε την ιδανική βόλτα με το σύντροφο ή την οικογένειά σου.
Παρόλο που είμαστε δύο και η ερώτηση είναι προσωπική, θα απαντήσουμε μαζί, γιατί λόγω πολλών υποχρεώσεων των συζύγων και των παιδιών, τις περισσότερες φορές λέμε απλά, "αρκεί που είμαστε μαζί"... Αν τώρα μιλήσουμε για βόλτα, όλοι αγαπάμε πολύ το Μοναστηράκι.
Τι σχέση έχεις με το κινητό σου;
Μαρίνα: Τη χειρότερη!... Δεν το ακούω, δεν το βλέπω, τις περισσότερες φορές. Οι άλλοι μου το θυμίζουν... χαχα
Όλγα: Σχέση, αγάπης και μίσους! Όταν έχω δουλειά και δεν μπορώ να απαντήσω με μισεί, αλλά όταν έχω ελεύθερο χρόνο, το αγαπώ πολύ!... χαχα
Αν σου έκανα έκπληξη τι θα σε χαροποιούσε ιδιαίτερα;
Όλγα: Αν πω, τότε δεν θα είναι έκπληξη!!! Γενικότερα όμως έκπληξη για μένα θα ήταν οποιαδήποτε πρόσκληση για θέατρο, μουσική παράσταση, συναυλία...
Μαρίνα: Έκπληξη... Έκπληξη, θα ήταν για μένα (αυτή την εποχή), ένα ταξίδι!...
Πικ νικ ή εστιατόριο;
Πάλι κοινή η απάντηση: Και τα δύο!! Το καθένα έχει τη χάρη του και δεν τα ξεχωρίζουμε καθόλου!

Σειρά έχει η Ρούλα με το "roula the cat".
Τι σε ώθησε να ξεκινήσεις το blogging; 
Δουλεύαμε και οι δύο σε έντυπο περιοδικό, που λόγω της κρίσης σταμάτησε την κυκλοφορία του. Μας έλειπε πολύ, όσο περνούσε ο καιρός, αυτή η δημιουργική ασχολία... Να βρίσκεις θέματα, να κάνεις έρευνα, να φτιάχνεις κείμενα. Έτσι αποφασίσαμε να κάνουμε μια ηλεκτρονική version με περισσότερα δικά μας στοιχεία. 
Μια χαρούμενη ή συγκινητική εμπειρία σου ως blogger.
Όλγα: Είναι πολλές, αν σκεφτεί κανείς, πως μέσα από το blogging γνωρίσαμε πολλούς αξιόλογους ανθρώπους, ζεστούς, δοτικούς, φιλικούς. Κάθε μια γνωριμία είναι και μια συγκινητική και χαρούμενη ταυτόχρονα εμπειρία και για τις δυο μας. Αυτή που εγώ ξεχωρίζω είναι όταν διαβάσαμε την ανάρτηση της Βίκυς (Ποδηλάτισσα) για τα ράφια του Front, που σε χρόνο ρεκόρ για μας, ετοιμάσαμε τα μπρελοκάκια που στείλαμε, νιώθοντας τη χαρά της προσφοράς...

Μαρίνα: Πρέπει να πω μόνο μία; Είναι πολύ περισσότερες, αφού τα αγαπημένα πρόσωπα πίσω από τα blogs είναι πολλά και μου έχουν δώσει πολλές χαρές!
Εκτός από αυτή που είπε η Όλγα, δεν μπορώ να μην αναφέρω τις δύο συναντήσεις με φίλες bloggers, που σηματοδότησαν μια ειλικρινή φιλία για κάθε μια μας και νιώθω πολύ τυχερή γι' αυτό. Η Όλγα δεν κατάφερε να έρθει, αλλά το μέλλον είναι μπροστά. 
Ούτε και τη  συμμετοχή μου  στα διαδικτυακά δρώμενα, που έγινε αφορμή να γνωρίσω μια πολύ όμορφη, λογοτεχνική και όχι μόνο blogoγειτονιά, αυτή της Αριστέας, η οποία έγινε γρήγορα αγαπημένη φίλη. 
Εξ ίσου συγκινητική είναι η γνωριμία μου με τον Δ. Κονταρίνη,  ένα ξεχωριστό και εξαιρετικά ταλαντούχο συγγραφέα και άνθρωπο, που με τιμά με τη φιλία του. Σταματάω εδώ, γιατί ήδη έκανα υπέρβαση... Πολύ θα ήθελα να αναφέρω κι άλλες!
Κινηματογράφος, θέατρο, τηλεόραση ή [ταινίες - σειρές στο] διαδίκτυο;
Μαρίνα: Θέατρο!!! Το αγαπώ πολύ και είτε είναι σε σκηνή, είτε είναι στην τηλεόραση, είτε στο ραδιόφωνο, είναι η πρώτη μου επιλογή. 
Όλγα: Θέατρο, ταινίες και στον κινηματογράφο και στη μικρή οθόνη! 
Ένα βιβλίο που διάβασες και σε εντυπωσίασε ή σε απογοήτευσε;
Όλγα: Σπάνια με απογοητεύουν βιβλία. Αυτό που διάβασα και με εντυπωσίασε ο τρόπος γραφής ήταν η Μικρά Αγγλία, της Ι. Καρυστιάνη.
Μαρίνα: Με εντυπωσίασε το βιβλίο του Δ. Κονταρίνη "οι Αντίθετοι", το έχω ήδη γράψει... Είναι για μένα ένα βιβλίο, που όλοι θα έπρεπε να διαβάσουν.
Βράδυ. Ψυχαγωγία ή περισυλλογή; 
Κοινή η απάντηση, αφού συμφωνούμε. Και τα δύο με εναλλαγές, γιατί είναι και τα δυο απαραίτητα!
Αγαπημένος προορισμός στην Ελλάδα ή αλλού. Τι σε “τραβά” εκεί;
Μαρίνα: Κάθε σπιθαμή της Ελλάδας είναι πανέμορφη και θα μπορούσε να γίνει για τον καθένα μας, αγαπημένος προορισμός. Για μένα, ο Πλαταμώνας έχει συνδεθεί με πολύ όμορφες στιγμές και αποτελεί αγαπημένο προορισμό, ακριβώς γι' αυτό το λόγο.
Όλγα: Παντού! Δεν υπάρχει αγαπημένος προορισμός. Το ταξίδι έχει την ομορφιά του και ο κάθε τόπος το ενδιαφέρον του.
Η γυναίκα είναι... (συνέχισε τη φράση) 
Όλγα: Η γυναίκα είναι... πολλά, τα πάντα πολλές φορές! Μάλλον θα πρέπει να  πω τι δεν είναι...
Μαρίνα: Η γυναίκα είναι... η αιτία και η αφορμή, με ό,τι αυτό συνεπάγεται...
Ο άντρας είναι... (συνέχισε τη φράση)
Μαρίνα: Ο άντρας είναι... η πράξη, η δράση!
Όλγα: Ο άντρας είναι... για πολλές γυναίκες ο σκοπός, για άλλες ο σύντροφος και ο αγαπημένος...
Αν σ' ένα ταξίδι σου έπρεπε να πάρεις μαζί σου πέντε αντικείμενα μόνο, ποια θα ήταν αυτά;
Όλγα: Το τζην μου, ένα βιβλίο, το κινητό μου, ένα κραγιόν κι ένα μπουφάν...
Μαρίνα: Τις μπαλαρίνες μου, ένα βιβλίο, το κινητό (συμφωνούμε), το νεσεσέρ μου και τη βαλίτσα μου... χαχαχα
Το πιο κοντινό κι αγαπημένο σου πρόσωπο είναι...;
Μαρίνα: Εκτός από την κόρη μου, ο άντρας μου φυσικά. Είναι το φιλαράκι μου, ο αγαπημένος μου, ο συνεργάτης μου, το άλλο μου μισό!
Όλγα: Θα συμφωνήσω. Πέρα από τα παιδιά μου, ο άντρας μου!!!

Οι ερωτήσεις της Μίνας με το "αγαπημένο ημερολόγιο"


Πόσο καιρό έχεις το blog σου;
Από το 2012! Είναι κιόλας τρία χρόνια...
Πώς νομίζεις πως θα είναι το blog σου σε 5 χρόνια;
Ειλικρινά, δεν ξέρουμε. Πιστεύουμε πως τα blogs είναι ζωντανοί οργανισμοί, αφού εξαρτώνται από ανθρώπους και αλλάζουν μαζί τους, πολλές φορές ανάλογα με τις συνθήκες, που δεν είναι πάντα προβλέψιμες.
Η οικογένειά σου σε στηρίζει σε αυτό;
Πάρα πολύ, ευτυχώς! Αυτό μας εξασφαλίζει την κατανόηση που χρειαζόμαστε, όταν αφιερώνουμε περισσότερο χρόνο, απ' ό,τι συνήθως.
Αν το έλεγες αλλιώς το blog σου, πώς θα ήταν;
Δεν θα το λέγαμε αλλιώς. Από την πρώτη στιγμή κολλήσαμε στο όνομα και παρόλο που το ψάξαμε πολύ, δεν μας ακουγόταν καλά, κανένα άλλο.
Σε επηρέασε κάποιος άλλος να το ανοίξεις ή ήταν δική σου απόφαση;
Ήταν ιδέα του άντρα της Όλγας, όταν του είπαμε πόσο μας λείπει όλη αυτή η "δράση" που είχαμε στο έντυπο περιοδικό.
Πόσοι άνθρωποι το έχουν διαβάσει μέχρι τώρα;
Πολλοί για μας! Ίσως λίγοι για άλλους, άλλα ήδη μετράμε κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες...
Σκέφτεσαι να βγάλεις χρήματα από αυτό; 
Δεν θα λέγαμε όχι, αλλά δεν ξέρουμε πώς! Όσοι γνωρίζουν ας μας διαφωτίσουν... 
Διαβάζεις κάποιο βιβλίο αυτό το καιρό; Αν ναι, ποιο είναι αυτό;
Όλγα: Αυτό τον καιρό, όχι. Δεν προλαβαίνω δυστυχώς.
Μαρίνα: Διαβάζω τη "Μικρά Αγγλία" που εντυπωσίασε την Όλγα.
Είσαι αισιόδοξη για το μέλλον της πατρίδας μας;
Πάντα υπάρχει και μια καλή πλευρά στα πράγματα κι εμείς επιμένουμε να κοιτάμε από αυτή. Δεν λένε άλλωστε πως η ελπίδα πεθαίνει τελευταία;...
Ποιο είναι το μότο της ζωής σου;
Μαρίνα: Δεν έχω μότο, τώρα που το λες... απλά, πολλές φορές σκέφτομαι πως η ζωή είναι πολύ μικρή για να την πάρει κανείς στα σοβαρά!
Όλγα: Ουδέν κακόν, αμιγές καλού! Νομίζω πως πρέπει να διδαχτούμε όλοι απ' αυτό...

Και οι ερωτήσεις της φίλης και συνεργάτιδας Γεωργίας από το   "iraio.blogspot.gr".

Ποιες τρεις λέξεις περιγράφουν καλύτερα τον εαυτό σου; 
Επειδή λένε πως οι φίλοι, μας γνωρίζουν καλύτερα, θα απαντήσει η καθεμιά μας, για την άλλη. 
Μαρίνα: Η Όλγα είναι, ήρεμη, δίκαιη, και η προσωποποίηση της καλοσύνης.
Όλγα: Η Μαρίνα είναι ενθουσιώδης, ονειροπόλα και ειλικρινής. Ένα καλό παιδί!

Ποια είναι τα επαγγελματικά σου όνειρα; 
Όλγα: Δεν έχω μεγαλεπήβολα σχέδια. Απλά να πάει καλά η τωρινή μου δουλειά.
Μαρίνα: Δεν ξέρω αν είναι επαγγελματικό (θα δείξει), στόχο έχω πάντως να τελειώσω το βιβλίο που ξεκίνησα να γράφω. 

Πώς νομίζεις ότι το blog σου μπορεί να σε βοηθήσει σε αυτά; 
Μαρίνα: Το blog βοηθά να μετρήσω τις δυνάμεις μου, ας το πούμε έτσι. Μπορεί να γράφω από τότε που έπιασα μολύβι, αλλά μέσα από το blog, μπορώ να δω αν οι ιστορίες που γράφω ενδιαφέρουν ή και αρέσουν σε άλλους ανθρώπους. 
Όλγα: Για μένα το blog, είναι χαλάρωση, δεν έχει καμιά σχέση με το επάγγελμά μου. Άλλωστε δεν έχω πάντα χρόνο να ασχοληθώ με αυτό, όπως θα ήθελα.

Ποια είναι η συμβουλή σου σε κάποιον που θέλει να αυξήσει τα μέλη αναγνώστες του; 
Ας μην την πούμε συμβουλή. Ας πούμε τι κάνουμε εμείς. Προσέχουμε τις αναρτήσεις μας, ερευνούμε για κάθε θέμα (που δεν είναι άρθρο) και δεν κάνουμε ποτέ copy - paste από άλλα ιστολόγια. Πληροφορίες παίρνουμε, αλλά τα κείμενα είναι δικά μας. Αυτό, μπορεί νομίζουμε να κάνει αργά αλλά σταθερά, τη διαφορά. Αν ξέρετε κάτι άλλο, μας το λέτε κι εμάς, έτσι; 

Αν εξαιρέσεις την οικογένειά σου, ποιο νομίζεις ότι είναι το μεγαλύτερο επίτευγμά σου μέχρι στιγμής; 
Μα, ότι ζούμε έχοντας ειλικρίνεια και αγάπη στις σχέσεις μας, κάτι που για πολλούς ανθρώπους είναι ζητούμενο...

Σε τι νομίζεις ότι είσαι πραγματικά καλή; Πάλι, θα απαντήσουμε η μία για την άλλη. 
Μαρίνα: Η Όλγα είναι εξαιρετική στο να ηρεμεί τους πάντες γύρω της. Μπορεί και μπαίνει πανεύκολα στα παπούτσια του άλλου και βλέπει τα πράγματα σφαιρικά!
Όλγα: Η Μαρίνα έχει μυαλό που γεννά, από ιστορίες μέχρι λύσεις... δεν κλαίει ποτέ πάνω από το χυμένο γάλα! 

Πως χαλαρώνεις μετά από μια αγχωτική μέρα; Κοινή κι εδώ η απάντηση. Πίνουμε ένα ποτηράκι λικέρ ή γλυκό κρασί (που αγαπάμε και οι δύο) και κουβεντιάζουμε...

Ποια είναι η ομορφότερη ανάμνηση σου από όταν ήσουν παιδί; 
Όλγα: Τα ξένοιαστα καλοκαιρινά παιχνίδια με τα αδέρφια και τους φίλους μας, φυσικά. 
Μαρίνα: Κοντά είμαι κι εγώ. Το ταξίδι στο νησί για τις καλοκαιρινές διακοπές. Ήταν πάντα πανηγύρι, για μένα.

Όταν σκέφτεσαι την Ελλάδα ποιες λέξεις σου έρχονται πρώτες στο μυαλό; 
Μαρίνα: Φως, θάλασσα, χαμόγελο, μεράκι. 
Όλγα: Ακρόπολη, πολιτισμός, ήλιος, θάλασσα.

Με την ελπίδα ότι δεν σας εξουθένωσαν οι τόσες απαντήσεις, δίνουμε τη σκυτάλη αγάπης με ένα βραβειάκι, στα εξής blogs:

Οι κανόνες του βραβείου εδώ

Δέκα ακόμα blogs περιμένουν να τα γνωρίσουμε!

Οι δικές μας ερωτήσεις είναι:
  • Πιστεύεις πως το blogging είναι μόδα;
  • Τι κάνει ένα blog πετυχημένο;
  • Από τη δική σου εμπειρία, είναι ευκολότερη η επικοινωνία των ανθρώπων μέσα από το blogging;
  • Τι είναι αυτό που σε κάνει να καμαρώνεις, για το blog σου;
  • Ποια θα ήταν η σοβαρότερη αιτία για να αφήσεις το blogging;
  • Σου έχουν "επιτεθεί" ποτέ, για κάποια σου ανάρτηση κι αν ναι, πως το αντιμετώπισες;
  • Υπήρξε στιγμή που πόνεσες για κάτι, που αφορούσε το blog σου;
  • Αν γυρνούσες το χρόνο πίσω, τι δεν θα επαναλάμβανες ποτέ;
  • Κάνοντας σύγκριση, οι καλές, οι κακές ή οι "αδιάφορες" στιγμές είναι περισσότερες σ' ότι αφορά το blogging;
  • Πες μας αυτό, που θα ήθελες οπωσδήποτε να ξέρουμε για σένα.

Αγαπημένες φίλες Σωτηρία, Ρούλα, Μίνα, Γεωργία σας ευχαριστούμε πολύ για την τιμή, που μας κάνατε!







Τα αγαπημένα του μήνα

Καλλιτέχνες ανάμεσά μας

Το διαδίκτυο και τα social media γίνονται συχνά αφορμή να γνωρίσουμε καλλιτέχνες της διπλανής πόρτας όπως τους λέμε. Ανθρώπους καθημερινούς, απλούς, που με μεράκι, φαντασία και αγάπη σ' αυτό που κάνουν δημιουργούν αληθινά έργα τέχνης.

Ένα τέτοιο άνθρωπο θέλουμε να σας παρουσιάσουμε σήμερα. Ζει σε μια επαρχιακή πόλη και με βασικό υλικό το ξύλο, δημιουργεί αντικείμενα που δεν αφήνουν κανένα αδιάφορο. Είδαμε τη δουλειά του και θελήσαμε να τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα. Ονομάζεται Λάκης Κορομηνάς και οι κατασκευές του όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες είναι κυριολεκτικά μοναδικές!
Η Μαρίνα είχε μια σύντομη συνομιλία μαζί του. Ας τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα...


Τι είναι για σας η ασχολία σας με το ξύλο; Επάγγελμα, αγάπη, χόμπι; Η ασχολία μου με το ξύλο (ξύλινες κατασκευές) βασικά είναι αγάπη, χόμπι και ένα ταξίδι εν μέρη προς τα παλαιότερα χρόνια  Αν δείτε θα καταλάβετε ότι οι περισσότερες κατασκευές μου έχουν θέμα παλαιά αντικείμενα τα οποία τότε ήταν χρηστικά ως επί το πλείστον, τ…

Ο δικός μου ήρωας

Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν πρόσωπα που λειτουργούν σα φωτεινοί φάροι θαρρείς. Που σου δίνουν απλόχερα το φως τους χωρίς καν να το ζητήσεις και σε διδάσκουν χωρίς καν να το καταλάβεις. Για ένα τέτοιο άνθρωπο θέλω να σας μιλήσω.

Ήρθε στην Ελλάδα πρόσφυγας το '22 από το Δικελί της Μ. Ασίας μωρό στις φασκιές, στην αγκαλιά μιας χήρας μάνας. Παιδί πλούσιας οικογένειας στον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε φτωχικά, όπως τα περισσότερα προσφυγόπουλα, με πολλή αγάπη και φροντίδα και έμαθε από πολύ μικρός να κερδίζει το ψωμί του δουλεύοντας το ξύλο. Έφτιαχνε μ’ αυτό έπιπλα σκαλιστά, που στόλιζαν τα πλούσια σπίτια του νησιού που ζούσε. Αγαπούσε τα γράμματα κι ας μη κατάφερε να πάει στο Γυμνάσιο. Έπρεπε βλέπετε να δουλέψει… όμως τα βιβλία δεν του έλειψαν ποτέ. Αγόραζε, διάβαζε, στοίβαζε βιβλία παίρνοντας γνώσεις και καλλιέργεια, που θα ζήλευαν πολλοί μορφωμένοι και πάντα ονειρευόταν ένα καλύτερο κόσμο, πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο, πιο σοφό.
Έτσι κύλησαν τα χρόνια μέχρι τον πόλεμο του ’40 που τ…

8 τρόποι για να νιώθετε ευτυχισμένοι

Λένε πως η ευτυχία είναι χαρούμενες στιγμές. Άλλοι πάλι λένε πως η ευτυχία είναι τρόπος ζωής και διδάσκεται. Ό,τι από τα δύο κι αν είναι, εμείς βρήκαμε οχτώ τρόπους για να νιώθετε ευτυχισμένοι και σας τους παρουσιάζουμε.

Απολαύστε τα μικρά πράγματα
Για μια στιγμή καθημερινά, δώστε μεγαλύτερη προσοχή σ' αυτά που είναι γύρω σας,  όπως τον ήλιο, έτσι όπως μπαίνει στο δωμάτιό σας το πρωί ή στο άρωμα του καφέ σας. Εκτιμώντας καθημερινά μικρά απλά πράγματα, θα διαπιστώσετε πόσο εύκολα μπορείτε να χαμογελάτε και πόσο τυχεροί είστε για το λόγο αυτό.

Μην είστε τελειομανείς
Το σπίτι δεν γίνεται να είναι πάντα άψογο και τακτοποιημένο. Μια αργία δεν μπορεί πάντα να την περάσετε  έτσι ακριβώς όπως σχεδιάσατε, ούτε τα παιδιά σας μπορούν πάντα να συμπεριφέρονται έτσι όπως θέλετε. Αντί λοιπόν να εστιάζετε κάθε φορά σε ό,τι πάει "στραβά" επικεντρωθείτε στα θετικά. Σ' ένα όμορφο απόγευμα με την οικογένειά σας ή τους φίλους σας, σε ένα ευχάριστο τηλεφώνημα, στην αγκαλιά που θα πάρετε απ…

Χάρτινα καράβια…

Χάρτινα μικρά καράβια υψώνονται στον ουρανό Σε κόκκινο μπαλόνι κρεμασμένα ταξίδι κάνουν στο κενό
Μικρό χεράκι παιδικό, τα φτάνει και τα κρατάει τρυφερά Μ’ ατέλειωτη αγάπη τα τυλίγει και τα φυλάει στην καρδιά
Περνούν οι άνοιξες, τα καλοκαίρια τα ηλιοτρόπια ανθούν Κι εκεί στους κάμπους τους φωτισμένους τα χάρτινα καράβια αγκυροβολούν
Φιλία, τα ονόμασαν οι σοφοί του κόσμου αγάπη, τα ονομάζουν οι ταπεινοί λιμάνι απάγκιο οι ναυαγισμένοι στεριά ανθισμένη οι ορφανοί
Κι εγώ κοιτώ τα δυο σου μάτια και σε θυμάμαι από παιδί να βρίσκεσαι πάντα κοντά μου Φίλη, αδερφή παντοτινή!...
...
Το ποίημα αυτό συμμετείχε στο 17ο Συμπόσιο Ποίησης  που οργανώνει η αγαπημένη φίλη Αριστέα στο blog της "Η ζωή είναι ωραία"




17 Νοέμβρη 1973.

Σαν φόρο τιμής σ' αυτούς που αγωνίστηκαν με κεντρικό σύνθημα και ζητούμενο το "Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία",  επιλέξαμε μέσα από το αρχείο της ΕΡΤ, να αναδημοσιεύσουμε μερικές φωτογραφίες,  που περιγράφουν καλύτερα από τις λέξεις, τα γεγονότα.


Συμπλοκή με αστυνομικούς στη γωνία των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, 15 Νοεμβρίου 1973
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...