Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Libster, βραβεία αγάπης!


Ένα ακόμα βραβείο Libster έφτασε για μας! 
Όσες φορές κι αν το πάρουμε την ίδια χαρά αισθανόμαστε, αφού όπως τονίζει και η αγαπημένη μας φίλη Ίριδα από το Μama goes Vintage που μας το έδωσε, πρόκειται για ένα βραβείο αγάπης και στήριξης σε blog με λιγότερους από 200 followers. Μαζί του έχει και δέκα πολύ ενδιαφέρουσες ερωτήσεις για να απαντήσουμε.
Αφού την ευχαριστήσουμε πολύ για την αγάπη της και το βραβείο, προχωρούμε στις απαντήσεις χωρίς καθυστέρηση...



1. Έχετε σκεφτεί ποτέ να αλλάξετε το όνομα του blog σας;
Όχι, δεν το σκεφτήκαμε ποτέ ως τώρα, αλλά ούτε και θα μπορούσαμε.. Το αγαπήσαμε, όπως το αγάπησαν και όσοι μας γνωρίζουν, πιστεύουμε.

2. Πόσο έχει αλλάξει η κάθε σας μέρα από τότε που πατήσατε για πρώτη φορά το πλήκτρο Δημοσίευση;
Πολύ, πάρα πολύ! Το blog είναι "ζωντανός οργανισμός". Χρειάζεται προσοχή, φροντίδα, επαφή... Καθημερινά μία από τις δυο μας μπαίνει στο περιοδικό, είτε για να δουλέψει, είτε για να απαντήσει στα τόσο ευγενικά σχόλια όσων μας διαβάζουν, είτε για να ενημερωθεί μέσα από τη λίστα των αγαπημένων μας ιστολογίων.
 Έχουμε αποκτήσει φίλους καλούς, που θέλουμε να έχουμε επικοινωνία μαζί τους κι αυτό μας γεμίζει και μας δίνει κίνητρο.

3. Όταν δεν έχετε έμπνευση, που καταφεύγετε για να την βρείτε και να αλλάξει η διάθεση σας;
Ευτυχώς αυτό δε συμβαίνει σε μας, γιατί είμαστε δύο και αλληλοσυμπληρωνόμαστε. Οι ιδέες είναι διπλές κι έτσι πολλές φορές, το δικό μας πρόβλημα, είναι πότε να δημοσιεύσουμε το κάθε θέμα, έτσι ώστε να υπάρχει ποικιλία και ενδιαφέρον.

4. Έχετε σκεφτεί να ασχοληθείτε επαγγελματικά με το blogging;
Αν με τη λέξη "επαγγελματικά", εννοούμε  χρηματικές απολαβές, σίγουρα θα το θέλαμε. Ποιος δεν θα το ήθελε άλλωστε...
Για μας όμως η λέξη "επαγγελματικά" σημαίνει πολύ περισσότερα πράγματα. Σημαίνει προσεκτική επιλογή και έρευνα των θεμάτων, σημαίνει σεβασμό στους αναγνώστες και στη δουλειά των άλλων, σημαίνει καθαρός λόγος, σημαίνει επαφή και επικοινωνία για όλα όσα μας ενδιαφέρουν ως ανθρώπους και ως πολίτες.
Μ' αυτή την έννοια λοιπόν, πιστεύουμε πως ασχολούμαστε ήδη επαγγελματικά απλά, δεν βγάζουμε χρήματα από αυτό.

5. Ποια είναι η γνώμη σας για τους Έλληνες bloggers σε σχέση με τους ξένους; 
Δεν γνωρίζουμε πολλούς ξένους blogger, για να μπορούμε να εκφράσουμε γνώμη. Όσοι γνωρίζουμε είναι πολύ φιλικοί και ευγενικοί μαζί μας με διάθεση να μάθουν για την Ελλάδα, πολλά πράγματα. Πολλές φορές μάλιστα έχουν εκδηλώσει το θαυμασμό τους για τις ομορφιές και τα προϊόντα της πατρίδας μας. 

Οι Έλληνες blogger είναι όπως είναι η κοινωνία μας. Άλλοι είναι αυτό που θα λέγαμε "αρπακτικά", θεωρώντας πως αν γεμίσουν από οπουδήποτε με αναρτήσεις το blog τους, γίνονται υπολογίσιμοι. Άλλοι χρησιμοποιούν τις γνωριμίες στις blogογειτονιές, για να ανέβουν σε επισκεψημότητα, ενώ πάρα πολλοί ΕΥΤΥΧΩΣ είναι πρώτα άνθρωποι και μετά bloggers. 
Είναι ζεστοί, φιλικοί, μοιράζονται τις γνώσεις τους για το blogging, βοηθώντας τους πιο άπειρους και δημιουργούν ειλικρινείς και τρυφερές φιλίες μέσα από αυτή τους την ασχολία. 

Εμείς, σταθήκαμε πολύ τυχερές, γιατί μέσα από την ενασχόλησή μας με το e - περιοδικό, συναντήσαμε πολλούς τέτοιους αξιόλογους ανθρώπους, που διαφορετικά δεν θα είχαμε καμιά ευκαιρία και πιθανότητα να γνωρίσουμε, οι οποίοι μας αγκάλιασαν, μας βοήθησαν και μας στήριξαν με την εμπιστοσύνη, την αγάπη και τη φιλία τους! 

6. Πόσο γεμάτη είναι η μέρα σας; Τι κάνετε στον ελεύθερο χρόνο σας;
Οι μέρες μας είναι πολύ γεμάτες, πολλές φορές περισσότερο απ' όσο αντέχουμε. Ο ελεύθερος χρόνος δεν είναι ίδιος και για τις δυο μας, γι' αυτό και θα απαντήσουμε χωριστά.
Μαρίνα: Στον ελεύθερο χρόνο μου, εκτός από το διάβασμα, ασχολούμαι με τις κατασκευές, αλλά και τη μεγάλη μου αγάπη, το γράψιμο, ενώ μαζί με αγαπημένους φίλους, θα γεμίσω τις μπαταρίες μου με μουσική και χαλαρή κουβέντα.
Όλγα: Ελεύθερος χρόνος; Υπάρχει;... Περνάω κάποια χρονικά διαστήματα με ανύπαρκτο ελεύθερο, δυστυχώς. Όταν όμως υπάρχει, το διάβασμα, οι φίλοι μου, το θέατρο είναι κάποια από αυτά που με γεμίζουν.

7. Σε ένα όνειρο που θα ταξιδεύατε; Σε ποια χώρα θα ήσαστε και τι θα θέλατε να κάνετε; 
Μια ακόμα ερώτηση που πρέπει να απαντηθεί ξεχωριστά...
Όλγα: Λατρεύω το καλοκαίρι, γι' αυτό και θα ήθελα να είμαι σε μια ζεστή περιοχή. Στη Φλώριδα των ΗΠΑ ας πούμε, να αγναντεύω τον ωκεανό.
Μαρίνα: Θα ήθελα να βρεθώ στις όχθες του Σηκουάνα στο Παρίσι και να πίνω τον καφέ μου ακούγοντας το "Σπουργίτι" από την Εντίθ Πιαφ.

8. Το ποτήρι το βλέπετε μισοάδειο ή μισογεμάτο;
Και οι δυο μας, το βλέπουμε πάντα μισογεμάτο! Είναι ένα από τα πολλά που μας ένωσαν.

9. Διαλέξτε: ελληνική, μεξικάνικη, ή ασιάτικη κουζίνα;
Όλες, ασφαλώς!! Ποτέ δεν λέμε όχι σε διαφορετικές γεύσεις, μόνο που την ελληνική την αγαπάμε λίγο παραπάνω!...

10. Αγαπημένο σας στυλ διακόσμησης;
Μοντέρνο, άνετο και ελαφρώς μίνιμαλ, με πολλά προσωπικά στοιχεία και χωρίς να λέμε όχι στις vintage πινελιές. Άλλο ένα από τα κοινά μας!...



Μέσα στους όρους του βραβείου, είναι και η απονομή του σε άλλα δέκα αγαπημένα blog με λιγότερους από 200 followers. Από τα δικά μας αγαπημένα blog (που έχουν λιγότερους από 200 followers), ξεχωρίζουμε αυτή τη φορά, τα εξής:

1. marilenaspotofart

2. hellascafe
3. katoapotinakropoli
4. syllegw-stigmes
5. sundaysprojects
6. spoon-stories
7. le-voyage-du-gateaux
8. butterflysstories
9. followkoko
10. metaxia-art

Με την ελπίδα ότι οι φίλοι που παίρνουν το βραβειάκι μας, θα συνεχίσουν αυτή την αλυσίδα αγάπης, παραθέτουμε τους όρους - κανόνες.

1. Αφιέρωσε μια ανάρτηση στο βραβείο σου και ευχαρίστησε και εκείνον που σε βράβευσε.
2. Φρόντισε να συμπεριλάβεις στις φωτογραφίες σου και το πράσινο εικονίδιο του βραβείου.
3. Βράβευσε νέους bloggers που θαυμάζεις  και έχουν λιγότερο από 200 followers. Ενημέρωσε τους για το βραβείο. (Μπορείς να βραβεύσεις και το άτομο που σε πρότεινε.)
4. Απάντησε στις ερωτήσεις που σου έκαναν και αν θες φτιάξε νέες για τους δικούς σου υποψήφιους.
5. Δημοσίευσε τη λίστα αυτή με τους κανόνες και στη δική σου ανάρτηση.

Ευχαριστούμε και πάλι γλυκιά Ίριδα, για το βραβείο αγάπης!




Τα αγαπημένα του μήνα

Καλλιτέχνες ανάμεσά μας

Το διαδίκτυο και τα social media γίνονται συχνά αφορμή να γνωρίσουμε καλλιτέχνες της διπλανής πόρτας όπως τους λέμε. Ανθρώπους καθημερινούς, απλούς, που με μεράκι, φαντασία και αγάπη σ' αυτό που κάνουν δημιουργούν αληθινά έργα τέχνης.

Ένα τέτοιο άνθρωπο θέλουμε να σας παρουσιάσουμε σήμερα. Ζει σε μια επαρχιακή πόλη και με βασικό υλικό το ξύλο, δημιουργεί αντικείμενα που δεν αφήνουν κανένα αδιάφορο. Είδαμε τη δουλειά του και θελήσαμε να τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα. Ονομάζεται Λάκης Κορομηνάς και οι κατασκευές του όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες είναι κυριολεκτικά μοναδικές!
Η Μαρίνα είχε μια σύντομη συνομιλία μαζί του. Ας τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα...


Τι είναι για σας η ασχολία σας με το ξύλο; Επάγγελμα, αγάπη, χόμπι; Η ασχολία μου με το ξύλο (ξύλινες κατασκευές) βασικά είναι αγάπη, χόμπι και ένα ταξίδι εν μέρη προς τα παλαιότερα χρόνια  Αν δείτε θα καταλάβετε ότι οι περισσότερες κατασκευές μου έχουν θέμα παλαιά αντικείμενα τα οποία τότε ήταν χρηστικά ως επί το πλείστον, τ…

Ο δικός μου ήρωας

Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν πρόσωπα που λειτουργούν σα φωτεινοί φάροι θαρρείς. Που σου δίνουν απλόχερα το φως τους χωρίς καν να το ζητήσεις και σε διδάσκουν χωρίς καν να το καταλάβεις. Για ένα τέτοιο άνθρωπο θέλω να σας μιλήσω.

Ήρθε στην Ελλάδα πρόσφυγας το '22 από το Δικελί της Μ. Ασίας μωρό στις φασκιές, στην αγκαλιά μιας χήρας μάνας. Παιδί πλούσιας οικογένειας στον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε φτωχικά, όπως τα περισσότερα προσφυγόπουλα, με πολλή αγάπη και φροντίδα και έμαθε από πολύ μικρός να κερδίζει το ψωμί του δουλεύοντας το ξύλο. Έφτιαχνε μ’ αυτό έπιπλα σκαλιστά, που στόλιζαν τα πλούσια σπίτια του νησιού που ζούσε. Αγαπούσε τα γράμματα κι ας μη κατάφερε να πάει στο Γυμνάσιο. Έπρεπε βλέπετε να δουλέψει… όμως τα βιβλία δεν του έλειψαν ποτέ. Αγόραζε, διάβαζε, στοίβαζε βιβλία παίρνοντας γνώσεις και καλλιέργεια, που θα ζήλευαν πολλοί μορφωμένοι και πάντα ονειρευόταν ένα καλύτερο κόσμο, πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο, πιο σοφό.
Έτσι κύλησαν τα χρόνια μέχρι τον πόλεμο του ’40 που τ…

17 Νοέμβρη 1973.

Σαν φόρο τιμής σ' αυτούς που αγωνίστηκαν με κεντρικό σύνθημα και ζητούμενο το "Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία",  επιλέξαμε μέσα από το αρχείο της ΕΡΤ, να αναδημοσιεύσουμε μερικές φωτογραφίες,  που περιγράφουν καλύτερα από τις λέξεις, τα γεγονότα.


Συμπλοκή με αστυνομικούς στη γωνία των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, 15 Νοεμβρίου 1973

Αγώνας...

Kλωνιά κρύψανε τον ουρανό, τ' αστέρια. Στα χαμοπούλια του βοριά λέω το όνειρό μου. κι εκεί τ' αφήνω να γερνά μαζί με τις ανάσες όσων καταδικάστηκαν ήλιο να μη γνωρίσουν...  

Πώς να σου τάξω ουρανό

Πώς να σου τάξω ουρανό, αφού ουρανό δεν έχω Πώς να σου τάξω τη ζωή, όταν στην παίρνουν με βία Πώς να σου τάξω θάλασσα, αφού μέσα της παλεύεις με τ' αφρισμένα κύματα, τις θύελλες, τα βάθη!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...