Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Τα παγόβουνα δεν είναι πάντα λευκά!


Θα μπορούσατε να σκεφτείτε άλλο χρώμα από το λευκό, μιλώντας για το χιόνι; Άλλο χρώμα εκτός από το λευκό, μιλώντας για τα παγόβουνα και την Ανταρκτική, που καταλαμβάνει περισσότερα από 14 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα;

Οι περισσότεροι, θα απαντούσατε αμέσως και αρνητικά, ειδικά σε ό,τι αφορά την Ανταρκτική και το Νότιο Πόλο, που είναι μονίμως καλυμμένη από μεγάλα κομμάτια πάγου και χιονιού. Αυτοί οι τεράστιοι όγκοι πάγου που δημιουργούν τα επιβλητικά παγόβουνα, σχηματίζονται από χιόνι που πέφτει πάνω στις ήδη παγωμένες εκτάσεις γης.


Το αποτέλεσμα είναι το χιόνι με τον καιρό, να συμπιέζεται και να σχηματίζει περισσότερο πάγο ο οποίος πολλές φορές γλιστρά στην επιφάνεια της θάλασσας. Όταν ο πάγος είναι στο μεγαλύτερο μέρος του διαυγής όπως το γυαλί, τα παγόβουνα φαίνονται ολόλευκα αφού στο εσωτερικό τους έχουν παγιδευτεί μικροσκοπικές φυσαλίδες αέρα, οι οποίες αντανακλούν το φως σε όλες τις κατευθύνσεις.


Υπάρχουν όμως παγόβουνα που δεν είναι ολόλευκα, αλλά έχουν ρίγες και μάλιστα διαφόρων χρωμάτων. Μπλε, πράσινες, κίτρινες ακόμα και καφέ. Κάθε χρώμα, έχει διαφορετική αιτιολογία σχηματισμού. Οι μπλε ρίγες που είναι και οι πιο συνηθισμένες εμφανίζονται όταν οι ρωγμές στα παγόβουνα γεμίσουν με νερό και παγώσουν πάρα πολύ γρήγορα, ώστε να μην προλάβουν να σχηματιστούν φυσαλίδες αέρα.



Οι πράσινες εμφανίζονται όταν το νερό που παγώνει είναι πλούσιο σε φύκια, ενώ οι καφέ και οι κίτρινες δημιουργούνται από τα ιζήματα. Το ίδιο και οι μαύρες! Μάλιστα οι μαύρες!
Οι φωτογραφίες επιβεβαιώνουν του λόγου το αληθές...


Πηγή πληροφοριών: dinfo.grdiaforetiko.gr
Κείμενο - μετάφραση: "to e-periodiko mas"



Σχόλια

Τα αγαπημένα του μήνα

Η Μαρία Κανελλάκη μιλάει στο e-περιοδικό μας για το βιβλίο της και όχι μόνο...

Με τη Μαρία Κανελλάκη συναντηθήκαμε εντελώς τυχαία στα διαδικτυακά μονοπάτια. Ήταν ίσως λίγο καρμική η συνάντηση αυτή, γιατί από την ανάρτηση, που διάβασα στο blog της το Απάγκιο, κατάλαβα πόσο ξεχωριστός άνθρωπος είναι και πόσα κοινά έχουμε. Γυρίζοντας το χρόνο πίσω σ' εκείνη την ανάρτηση του 2015 για τους τόπους της σύγχρονης ιστορικής μνήμης πρέπει να πω πως δεν έπαψα ούτε στιγμή να ανακαλύπτω πτυχές ενός ανθρώπου με ευαισθησίες και δυνατή πένα.

Από τότε μεσολάβησαν πολλές αναρτήσεις και φορά τη φορά τη γνώριζα όλο και καλύτερα, μέσα από τα κείμενά της, την ευαισθησία της σε κοινωνικά θέματα και την αγάπη της για τον καθημερινό άνθρωπο, που αγωνίζεται σε δύσκολους καιρούς. Θα μπορούσα να σας μιλήσω για τη Μαρία, αλλά προτίμησα να σας μεταφέρω μια κουβέντα που είχα μαζί της με αφορμή το βιβλίο της "Ιστορίες της διπλανής κρίσης", που το αγάπησα πραγματικά. Σας αφήνω να την απολαύσετε...


Σε γνώρισα μέσα από την πένα σου στο «Απάγκιο» σου, που έγινε και δικό μου απάγκιο κ…

Ανοιξιάτικο δειλινό...

Τι τραγούδι να πω για σένα, τι λουλούδι να σου βρω, ποιες λέξεις να διαλέξω, να περιγράψω το λυγμό...
Αυτόν, που πνίγει με αυθάδεια τα λόγια αυτόν, που βυθίζει τη ψυχή σε θάλασσα ανταριασμένη και σκοτεινή...
Με τη φυγή σου αλλάξαν όλα!
'Εγινε δείλι το πρωινό
για όλους εκείνους που σ'αγαπάνε
χτύπημα είναι οδυνηρό.
Το ξέρω, θα ΄ρθει τώρα η νύχτα το ξέρω, θα ΄ρθει πάλι η αυγή.
Όλα θα μπούνε ξανά σε κύκλο
όμως, εσύ δεν θα ΄σαι εκεί!

Τη μηχανή του χρόνου θα γυρίζω
για να σε βρίσκω να περπατάς
μέσα από θύμισες αγαπημένες
και να μου χαμογελάς

Καμιά φυγή σου δεν θα εμποδίσει
αυτό το αντάμωμα το νοερό
κι όσα μοιραστήκαμε θα ζωντανεύουν
μέσα στου χρόνου το κενό.

                                                                                          Στη Λένα...


Η φωτογραφία αυτή συμμετείχε στο 3ο Δρώμενο Φωτογραφίζειν, της καλής μου φίλης
Μαρίας Νικολάου από το "Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά".
Την τράβηξα ένα ανοιξιάτικο δειλινό και το επόμενο πρωί έμαθα πως η αγαπημένη εφηβ…

Η μόδα στη δεκαετία του 1930

Όπως όλοι γνωρίζουμε η μόδα δεν εκφράζει μόνο την ανάγκη ανανέωσης της εξωτερικής εμφάνισης ανά εποχή. Επηρεάζεται άμεσα και από τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες που επικρατούν. Έτσι, η οικονομική κρίση του 1929 είναι φυσικό να επηρεάσει και τη μόδα.

Σύνορα...

Της λησμονιάς το σύνορο, πέρασα απόψε πάλι βουή κι αντάρα η ψυχή, πισωπατά στις αναμνήσεις κι αποζητά τη χαμένη ευτυχία, εκεί που σταματά ο χρόνος
Έλα να συναντηθούμε στο μονοπάτι το κρυφό με μια αγκαλιά να ξεχαστούμε στου κόσμου το απόβραδο εκεί που κανείς δεν ορίζει τίποτα, εκεί που χάνεται ο ήλιος
Στο απέραντο σύμπαν θα γίνω ιχνηλάτης σου με της ψυχής μου το φως θα φέξω τα βήματά σου, για να με βρεις για να ορίσεις απ' την αρχή το είναι μου
Μη φοβηθείς! Τα όνειρα είναι για να τα ζούμε πρώτα στις σκέψεις μας Οι λέξεις έγιναν για να μιλούν πρώτα στην ψυχή μας Τα σύνορα έγιναν για κείνους που δεν βλέπουν...

... Οι οι τρεις πρώτες σειρές (που αποτελούνται από 25 λέξεις), έλαβαν μέρος στο διαδικτυακό δρώμενο 25 Λέξεις #11 της καλής μου φίλης Μαρίας Νικολάου που οργανώνει ακούραστα στο blog της "Το Κείμενο".

Κρέμες προσώπου από 6 έως 20 ευρώ

Ποιος είπε ότι οι κρέμες προσώπου, πρέπει να είναι ακριβές για να είναι καλές; Είναι ένας μύθος που έχει προ πολλού καταριφθεί κι ας φοβόμαστε να το παραδεχθούμε…

Στα ράφια των selfservice, μπορούμε να βρούμε κρέμες προσώπου που θα περιποιηθούν το δέρμα μας, χωρίς να αδειάσουν το ήδη …ταλαιπωρημένο πορτοφόλι μας. Κρέμες που η τιμή τους ξεκινά από 6 ευρώ και δεν ξεπερνά τα 20 στην ακριβότερη εκδοχή τους.