Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Ποιοι άνθρωποι είναι τοξικοί;


Ενδεχομένως ο όρος "τοξικοί" να φαίνεται υπερβολικός, σίγουρα όμως πολλοί, τους έχετε συναναστραφεί κι ας μην έχετε συνειδητοποιήσει τι ακριβώς κάνουν!
Ας τους γνωρίσουμε λοιπόν λίγο καλύτερα, για να μπορέσουμε να τους αποφύγουμε ή και να τους απομακρύνουμε από τη ζωή μας, αν υπάρχουν, αλλά να κατανοήσουμε και το δικό μας ρόλο σε μια "τοξική σχέση".


Τοξικοί είναι οι άνθρωποι εκείνοι, που απομυζούν κάθε αισιοδοξία και αυτοεκτίμηση από τους άλλους. Κι επειδή αυτό ακούγεται πολύ γενικό και ίσως αόριστο, ας το προσδιορίσουμε καλύτερα, μια που το συγκεκριμένο είδος ανθρώπων δεν είναι εύκολο να το αναγνωρίσει κανείς με την πρώτη ματιά, ούτε με την πρώτη χειραψία.
Να αναφέρουμε εδώ, πως σύμφωνα με τη Jodie Gales, MA ψυχοθεραπεύτρια και σύμβουλο στο Σίδνεϋ της Αυστραλίας, ο όρος "τοξικοί" δεν αναφέρεται στο σύνολο της προσωπικότητας κάποιου, αλλά στο είδος της σχέσης, που δημιουργεί με άλλους ανθρώπους. Δεν είναι λίγες οι φορές, που ένας τοξικός άνθρωπος είναι ένας άνθρωπος πληγωμένος για κάποιο λόγο και δεν είναι σε θέση να αναγνωρίσει τα συναισθήματά του, ούτε να πάρει την ευθύνη, που του αναλογεί. Επιπλέον δεν μπορεί να αναγνωρίσει τόσο τις ανάγκες του, όσο και τις συνέπειες που έχουν οι πράξεις του.
Συχνά μάλιστα μέσα από τους ρόλους, που αναλαμβάνει και θα προσπαθήσουμε να αναλύσουμε παρακάτω, προσπαθεί να ικανοποιήσει τις ψυχικές του ανάγκες, αλλά με τον πιο ανθυγιεινό τρόπο.

Πρώτα απ' όλα, ένας τοξικός άνθρωπος είναι ο χειρότερος ακροατής. Δεν ενδιαφέρεται για το συνομιλητή του, ούτε στο ελάχιστο και το μόνο που κάνει με κάθε ευκαιρία είναι να μιλά για τον εαυτό του, τις δυσκολίες που έχει στη δουλειά του, τα "δράματα" που αντιμετωπίζει στο σπίτι του και για τους ατελείωτους αγώνες που δίνει. Δεν ρωτά ποτέ για τους άλλους, ούτε και μπαίνει στη διαδικασία να τους ακούσει ή να εκφράσει μια καλή κουβέντα. Αρχίζει πάντα τη συζήτηση με το ρήμα "εγώ" και πάντα τα ξέρει όλα. Οι τοξικοί άνθρωποι, έχουν μόνο ένα θέμα συζήτησης, τον εαυτό τους!

Πιστεύουν πως κανένας δεν είναι ανώτερος ή εξυπνότερους από αυτούς. Όμως παράλληλα είναι χαμογελαστοί, έχουν μια επιτηδευμένη καλοσύνη με τους γύρω τους και με την πρώτη ματιά πείθουν για τις καλές τους προθέσεις. Μπορούν να γίνουν εύκολα σαγηνευτικοί, έχοντας ως σκοπό τους να μειώσουν τους άλλους για να επιβεβαιώσουν τη δική τους ανωτερότητα.

Κι επειδή ξέρουν πολύ καλά πως θα γίνουν αντιληπτοί αργά ή γρήγορα, φροντίζουν να παίζουν το ρόλο του θύματος. Κάθε δύσκολη κατάσταση που ζουν είναι αποτέλεσμα των λαθών των άλλων και ποτέ δική τους ευθύνη. Όσες δικαιολογίες και ψέμματα κι αν προβάλλουν για μια άσχημη κατάσταση να ξέρετε πως πρώτα απ' όλους τις έχουν πιστέψει οι ίδιοι. Τα βλέμματα συμπόνιας, που εισπράττουν είναι η επιβεβαίωση και η κρυφή χαρά τους.

Είναι τρομερά επικριτικοί ακόμα και με ανθρώπους, που δεν γνωρίζουν καθόλου. Δεν βγαίνει εύκολα καλός λόγος από το στόμα τους κι αν βγει θα είναι μια προσεκτικά καλυμμένη προσβολή. Όσο κι αν σας εντυπωσιάζει αυτό, μέσα από αυτή τη διαρκή σύγκριση με τους άλλους βγάζουν (αυθαίρετα πάντα) τον εαυτό τους καλύτερο κι αυτό τους καθησυχάζει και τους δίνει αυτοπεποίθηση.

Είναι ομολογουμένως πολύ δύσκολο να τους καταλάβει κανείς. Γι' αυτό βάλτε ένα ερωτηματικό μεγάλο σε ανθρώπους, που έχουν πάντα να διηγηθούν μια άσχημη ιστορία για κάποιο άλλο, πάντα πίσω από την πλάτη του, την οποία μάλιστα θα διανθίσουν με ψέμματα, αφού είναι άριστοι ψεύτες.

Το ενδιαφέρον τους μπορεί να τσακίσει τον καθένα. Θα ρωτήσουν "τι κάνεις" για να απαντήσουν μόνοι τους "γιατί δεν φαίνεσαι καλά", τα περνούν όλα, στη ζωή των άλλων, από εξονυχιστικό έλεγχο ρωτώντας με αδικαιολόγητη οικειότητα ακόμα και πολύ προσωπικά πράγματα, που δεν θέλει κάποιος να τους πει, πάντα από "ενδιαφέρον", ενώ είναι ικανοί να γκρινιάζουν για το παραμικρό διαλύοντας κάθε καλή διάθεση και κέφι στον περίγυρο.

Δεν θα χάσουν ευκαιρία να περιαυτολογήσουν και να αναφέρουν με κάθε λεπτομέρεια τα μεγάλα τους επιτεύγματα, που όλα έγιναν κάτω από τραγικά αντίξοες συνθήκες, δεν παραδέχονται ποτέ τα λάθη τους, τα οποία ακόμα κι όταν είναι αυταπόδεικτα φταίνε οι άλλοι, ενώ πολλές φορές φέρονται σαν έφηβοι και σπάνια θα δώσουν σημασία σε ανθρώπους, που δεν είναι υψηλού εισοδήματος και κοινωνικού status.

Αυτό που συνήθως παρατηρείται είναι πως τέτοιους ανθρώπους δύσκολα μπορεί κανείς να τους βγάλει ολοκληρωτικά από τη ζωή του, είτε γιατί είναι μέλη της ευρύτερης οικογένειας, είτε γιατί βρίσκονται στον εργασιακό περίγυρο.

Αν έχετε εντοπίσει τέτοιους ανθρώπους στη ζωή σας και δεν μπορείτε να τους απομακρύνετε, καλό είναι να εκτίθεστε όσο λιγότερο γίνεται στην τοξικότητά τους. Ένας τρόπος είναι να σταματήσετε με μια δικαιολογία κάθε γκρίνια ή επικριτική συζήτηση. Δεν χρειάζεται να μοιράζεστε τίποτα προσωπικό μαζί τους, ούτε καλό, ούτε κακό. Κυρίως όμως δεν πρέπει να πέσετε στο δικό τους επίπεδο και να γίνετε και εσείς τοξικοί.

Αν τοξικοί άνθρωποι βρίσκονται στον οικογενειακό σας περιβάλλον η J. Gales συμβουλεύει: "Πείτε με αποφασιστικό τρόπο πώς αισθάνεστε, εξηγώντας τους πως ο λόγος που μοιράζεστε μαζί τους αυτά σας τα συναισθήματα είναι γιατί τους αγαπάτε και ενδιαφέρεστε να έχετε μια υγιή σχέση μαζί τους. Ορίστε και κυρίως διατηρήστε τα όριά σας. Εστιάστε την προσοχή σας στη φροντίδα του εαυτού σας. Και τέλος, αναρωτηθείτε, αν έχετε μπει σε ένα φαύλο κύκλο με αυτή τη σχέση, ειδικά αν έχετε μπει στη διαδικασία να δικαιολογείτε τη συμπεριφορά τους και αν προσπαθείτε να τους αλλάξετε. Στην περίπτωση, που τίποτα στην συμπεριφορά τους δεν αλλάξει, καλύτερα συνεχίστε τη ζωή σας χωρίς αυτούς".

Μην τους ανέχεστε, αλλά και μην τους μοιάσετε! Όλοι έχουμε στη ζωή μας πρόσωπα, που σαν ήλιοι φωτεινοί μας δίνουν χαρά και μας κάνουν καλύτερους. Επικεντρωθείτε σ' αυτούς και στα θετικά που σας συμβαίνουν. Θέστε όρια και μην τους ανέχεστε άλλο, χωρίς όμως να χάνετε την ψυχραιμία σας. Επιλέξτε ακόμα και τη μοναξιά αντί για την παρέα μαζί τους. Σίγουρα θα είναι παροδική, αφού άνθρωποι ξεχωριστοί πάντα υπάρχουν, αρκεί να μπούμε στη διαδικασία να τους ανακαλύψουμε!

Πηγή πληροφοριών: psychografimata.comhuffingtonpost.gr
Κείμενο: "to e-periodiko mas"


Τα αγαπημένα του μήνα

Ήταν πανσέληνος, θυμάσαι;

Βραδιά πανσέληνου και μια χούφτα ασήμι σκορπά στον ορίζοντα λούζει τα πλακόστρωτα, τις μικρές αυλές τα λαξεμένα χωριά, που σκαρφαλώνουν στα βραχώδη νησάκια  των Κυκλάδων και της άγονης γραμμής
Ανάμεσα στις βουκαμβύλιες και στα ασβεστωμένα παρτέρια ξεπηδούν βήματα που μετρούν τη γοητεία τόπων μαγικών κι εκεί παρέα με το θαλασσινό αγέρι όρκους δίνουν έρωτα σε τρυφερά χείλη
Στην άμμο, κοχύλια ασημόχρυσα πολύτιμα πετράδια γίνονται κι αποθέτονται μ’ ευλάβεια σε κοριτσίστικους λαιμούς Φιλιά και όνειρα σκορπίζονται στη γλυκιά νύχτα μαζί με τους ήχους του παφλασμού
Μετρά το κύμα καλοκαίρια και κορμιά εικόνες που μπλέκονται στο χώρο και στο χρόνο κι αφήνουν αποτύπωμα βαθύ σε καρδιές αλώβητες μοναχικές Ήταν πανσέληνος, θυμάσαι;
Χορεύουν ανέμελα οι φλόγες της φωτιάς κι εγώ κουρνιάζω ξανά στην αγκαλιά σου Ο ήχος των ονείρων μας μου λέει ψιθυριστά Ήταν πανσέληνος, δε ξέχασα, γι’ αυτό θα είμαι πάντα κοντά σου…



Καφές φραπέ, μια ελληνική ιστορία 60 χρόνων...

Συνηθίζουμε να λέμε ελληνικό τον καφέ που γίνεται στο μπρίκι, με το μερακλίδικο καϊμάκι και το εκπληκτικό άρωμα. Ελληνικός όμως είναι και ο φραπέ, αφού έλληνας τον επινόησε, εδώ και 60 χρόνια.

Η ιστορία ξεκινά από την Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης όπου γεννήθηκε τυχαία το 1957, ο φραπέ από τον Δημήτρη Βακόνδιο. Ο αντιπρόσωπος της ελβετικής εταιρείας Νεστλέ στην Ελλάδα Γιάννης Δρίτσας, παρουσίασε ένα νέο προϊόν για παιδιά στη ΔΕΘ. Ένα σοκολατούχο ρόφημα που παρασκευαζόταν στιγμιαία αναμιγνύοντας το με γάλα και χτυπώντας το στο σέικερ. Προϊόν της ίδιας εταιρίας ήταν και ο στιγμιαίος καφές nescafe, που ήταν ο αγαπημένος του Δημήτρη Βισκόνδιου και συνήθιζε να τον πίνει μέχρι τότε ζεστό. παρασκευασμένο με βραστό νερό και ζάχαρη. Στο διάλειμμα του στη ΔΕΘ, επειδή δεν έβρισκε βραστό νερό, σκέφτηκε να βάλει στο σέικερ το στιγμιαίο καφέ, τη ζάχαρη και κρύο νερό, δημιουργώντας έτσι τον πρώτο φραπέ της ιστορίας.

Από τότε, υπήρξαν διάφορες παραλλαγές με τα βασικά στοιχεία το στιγμιαίο καφέ, το κρύο…

Κρέμες προσώπου από 6 έως 20 ευρώ

Ποιος είπε ότι οι κρέμες προσώπου, πρέπει να είναι ακριβές για να είναι καλές; Είναι ένας μύθος που έχει προ πολλού καταριφθεί κι ας φοβόμαστε να το παραδεχθούμε…

Στα ράφια των selfservice, μπορούμε να βρούμε κρέμες προσώπου που θα περιποιηθούν το δέρμα μας, χωρίς να αδειάσουν το ήδη …ταλαιπωρημένο πορτοφόλι μας. Κρέμες που η τιμή τους ξεκινά από 6 ευρώ και δεν ξεπερνά τα 20 στην ακριβότερη εκδοχή τους.

Η μόδα στη δεκαετία του 1930

Όπως όλοι γνωρίζουμε η μόδα δεν εκφράζει μόνο την ανάγκη ανανέωσης της εξωτερικής εμφάνισης ανά εποχή. Επηρεάζεται άμεσα και από τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες που επικρατούν. Έτσι, η οικονομική κρίση του 1929 είναι φυσικό να επηρεάσει και τη μόδα.

Η πρώτη Ελληνίδα φοιτήτρια.

Στις μέρες μας, είναι αυτονόητο και πολύ συνηθισμένο, οι κοπέλες να σπουδάζουν στο Πανεπιστήμιο και μάλιστα στατιστικές μελέτες αναφέρουν πως (σε ορισμένες τουλάχιστον σχολές), είναι περισσότερες από τα αγόρια.

Δεν ήταν όμως πάντα έτσι. Οι γυναίκες σ' όλο τον κόσμο και στην Ελλάδα, ήταν ανθρώπινα όντα υποδεέστερα των ανδρών. Δεν είχαν ούτε πρόσβαση, αλλά ούτε και δικαίωμα στη μόρφωση, με μόνη αιτία, το φύλο τους.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...