Δυο λόγια...



Εβδομάδα των Παθών, εβδομάδα κατάνυξης και περισυλλογής αυτή που διανύουμε.  Είναι οι ώρες, που παρά τις πυρετώδης προετοιμασίες για το βράδυ της Ανάστασης και την Κυριακή του Πάσχα, πάντα κοιτάμε μέσα μας. Άλλοτε για να βρούμε αποθέματα δύναμης για να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες, άλλοτε για να δώσουμε από το περίσσευμα αγάπης στο διπλανό μας.

Γιατί η Ανάσταση, είναι Αγάπη! Γιατί οι γιορτές, είναι Αγάπη! Μπορεί η καθημερινότητα να μας κάνει συχνά να το ξεχνάμε, όμως οι άνθρωποι είναι φτιαγμένοι για να αγαπούν, να μοιράζονται, να χαμογελούν και να ελπίζουν.

Με κάθε πράξη αλληλεγγύης και συμπόνιας ένας μικρός Χριστός ανασταίνεται στις ψυχές. Με κάθε χάδι τρυφερό στα κουρασμένα χέρια κάνουμε ένα βήμα πιο κοντά στο λόγο για τον οποίο υπάρχουμε. Μπορεί πολλοί να σκέφτονται πως τα λόγια τούτα είναι ρομαντικά ή αφελή, όμως βαθιά μέσα τους γνωρίζουν πως είναι αλήθεια!

Ας προσπαθήσουμε λίγο περισσότερο να σκοτώσουμε την κακία, τη μικροψυχία και την αδιαφορία κι ας αναστήσουμε την αγάπη στα λόγια, τις πράξεις, τις καρδιές όλων.

Καλή Ανάσταση σε όλους και όλα!


to e-periodiko mas
0 Σχόλια

Όταν οι bloggers μαζεύονται...



Μπορεί για πολλούς το blogging να είναι για κείνους που δεν έχουν τι να κάνουν, για μας όμως που ασχολούμαστε με αυτό βάζοντας την ψυχή μας και εκθέτοντας σκέψεις, απόψεις, κατασκευές και ενδιαφέροντα, μπορεί να γίνει πολύ σημαντικό μέσα από τις δράσεις του.

Έτσι, στο κάλεσμα της Αλεξάνδρας από το A Button On The Moon ανταποκρίθηκαν 18 bloggers και έγραψαν τις 24 ιστορίες μαζί με τις συνταγές, που περιλαμβάνονται στο e-book με τίτλο "Αλάτι, ζάχαρη κι αλληλεγγύη" και διατίθεται για την ενίσχυση της Κοινωνικής Κουζίνας "Ο Άλλος Άνθρωπος" και του μη κερδοσκοπικού σωματείου Κοινωνία Αγάπης και Προσφοράς "Γέροντας Παΐσιος".

Στο e-book αυτό, μπορείτε να διαβάσετε ιστορίες πραγματικές και φανταστικές καθώς και ποιήματα όπου πρωταγωνίστρια είναι η αλληλεγγύη και ο άνθρωπος. Στο τέλος κάθε ιστορίας ή ποιήματος υπάρχει και η συνταγή αλμυρή ή γλυκιά όπως ακριβώς είναι και η ζωή μας.

Αυτό το ηλεκτρονικό βιβλίο έγινε με πολλή αγάπη και για να το αποκτήσετε, πρέπει απλά να δώσετε λίγη αγάπη με τον ακόλουθο τρόπο: Στέλνετε ένα δέμα όπου εσείς επιθυμείτε (Κοινωνική Κουζίνα "Ο Άλλος Άνθρωπος" ή στο μη κερδοσκοπικό σωματείο "Γέροντας Παΐσιος"), προσθέτοντας τη λέξη blogaki μαζί με τη διεύθυνση. Η απόδειξη της αποστολής είναι και η τιμή του e-book. Φωτογραφίστε το πακέτο που στείλατε καθώς και την απόδειξη και στείλτε  τις φωτογραφίες στο womaninblog@gmail.com (με τίτλο e-book). Αμέσως θα λάβετε το βιβλίο που μπορείτε να διαβάσετε σε υπολογιστή, κινητό ή tablet.


Οι πάγιες ανάγκες της Κοινωνικής Κουζίνας "Ο Άλλος Άνθρωπος" είναι:
σχολικά βοηθήματα
παιχνίδια
παιδικές τροφές
παιδικά ρούχα
πάνες
-----
τρόφιμα
μπαχαρικά
μέλι
καφέδες (ελληνικός, φραπέ, γαλλικός)
γάλα εβαπορέ
χαρτί κουζίνας
χαρτοπετσέτες
πλαστικά πιρούνια και κουτάλια
μπολ μια χρήσης για συσκευασία φαγητού
γάντια μιας χρήσης
αλουμινόχαρτο
απορρυπαντικά
γκάζι και γκαζιέρα
μαρμίτα 150 λίτρων

Κοινωνική κουζίνα "Ο Άλλος Άνθρωπος"
(δωρεάν αποστολή με τη Γενική ταχυδρομική)
Πλαταιών 55 και Παραμυθιάς
Μεταξουργείο, 104 35 Αθήνα

Πάγιες ανάγκες Κοινωνίας αγάπης και προσφοράς "Γέροντας Παΐσιος":
Τρόφιμα
Είδη μπακαλικής
Είδη υγιεινής
Ρουχαλάκια
Παιχνιδάκια
Σχολικά είδη
Χαρτικά
Βιβλία αναγνωστικά
Φάρμακα
Ό,τι διαθέτει ο καθένας.

Κοινωνία Αγάπης και Προσφοράς "Γέροντας Παΐσιος"
Κεντρικό κοινωνικό κατάστημα
Μ. Αλεξάνδρου 99, Τ.Θ. 305
ΤΚ 575 00 Τρίλοφος Θεσσαλονίκη

Αποκτήστε αυτό το e-book στέλνοντας ένα δέμα με ό,τι εσείς μπορείτε. Ελάτε να γεμίσουμε με αγάπη τους συνανθρώπους μας που είναι λιγότερο τυχεροί από μας.

Τις δράσεις, τις εκδηλώσεις και τις έκτακτες ανάγκες της Κοινωνικής κουζίνας και του σωματείου "Γέροντας Παΐσιος" μπορείτε να τις δείτε εδώ κι εδώ.

Το εξώφυλλο του e-book φιλοτέχνησε η blogger Χριστίνα - Adromeda.

Πάρτε μια γεύση από τη δική μου ιστορία με τίτλο 
"Το γαλακτομπούρεκο της προσφυγιάς"
"Όλες της οι αναμνήσεις από τη γιαγιά, είχαν σχέση με την κουζίνα, με μυρωδιές, με υλικά, με γεύσεις…
«Το μαγείρεμα είναι αγάπη, κόρη μ’», της έλεγε…
Και τι άλλο θα μπορούσε να είναι; Όταν διαλέγεις προσεκτικά τα υλικά και αρχίζεις τη δημιουργία του φαγητού, σκέφτεσαι πάντα αυτούς που θα το γευτούν. Τους φέρνεις νοερά κοντά σου, τους χαϊδεύεις το πρόσωπο, τους μιλάς. Κι όταν κάνεις γλυκό, τότε τους κανακεύεις!..."






Marina Antoniou
0 Σχόλια

Σημάδια…



Γυρνούν οι δείχτες στο παλιό ρολόι
κρύβουν θύμησες και μυστικά. 
βέλη οι λέξεις που με λαβώνουν, 
όσο εσύ είσαι μακριά


Το φεγγάρι φωτίζει το άδειο σεντόνι
δάκρυα διαμάντια σε πρόσωπο χλωμό
που λαμπυρίζουν και  ξορκίζουν
της μοναξιάς μου το κενό

Κι έρχεσαι σαν τ’ αγέρι που χαϊδεύει
την πυρωμένη απ’ τον ήλιο ακρογιαλιά
και τότε τ’ όνειρο ζωντανεύει
 γίνεται ο χρόνος μια σταλιά.

Πού πας τα δειλινά τα μαγεμένα,
αυτά που είπες πως ειν’ δικά μου;
Ποιες λέξεις κλέβουν τις αναμνήσεις
που άφησε το άρωμά μου;

Τραγούδι βάζεις να λεν’ τ’ αστέρια
κι είναι σα να ΄χουν τη μορφή σου
κι εγώ κινούμαι στη γραμμή
που αφήνει η ρωγμή σου

Μετρώ τη ζωή μου με την ανάσα σου
μετρώ τις στιγμές μου με τα σημάδια σου
σαν κύμα έρχεσαι και φεύγεις
σαν παιδί γελάς και με μαγεύεις

Δεν ξέρω τι να περιμένω
δεν ξέρω πώς να κρατηθώ
φιλιά απλώνω κρυφά στη στράτα
να βρεις το δρόμο, το γυρισμό...

Με αυτό το ποίημα συμμετείχα στο 15ο Συμπόσιο Ποίησης της αγαπημένης φίλης Αριστέας και του blog της η ζωή είναι ωραία. Ευχαριστώ θερμά όσους το ξεχώρισαν και το βαθμολόγησαν.

Marina Antoniou
0 Σχόλια