Σελίδες

Ετικέτες

Αρχική σελίδα

29/2/12

Καταναλωτικοί συνεταιρισμοί


Μπορούν να δώσουν λύση στην ακρίβεια;
  Πρόταση για την δημιουργία καταναλωτικών συνεταιρισμών μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα με κοινωφελείς δραστηριότητες,  για την αναβίωση του θεσμού των συνεταιρισμών στον τόπο μας.
   Οι καταναλωτικοί συνεταιρισμοί αγοράζοντας μαζικά, ρίχνουν τις τιμές.
 Μπορούν και προσφέρουν προϊόντα σε τιμές που μόλις καλύπτουν το κόστος,  και αφήνουν ένα μικρό πλεόνασμα γιατί δεν ενδιαφέρονται για το κέρδος αλλά για την ευημερία των μελών τους. 
   Με μια συνδρομή ελάχιστα μεγαλύτερη της τιμής χονδρικής αγοράς, αλλά πολύ μικρότερη από την τιμή διάθεσης προϊόντων της Ελεύθερης Αγοράς, υπάρχει η δυνατότητα της δημιουργίας ενός αποθεματικού ικανού να χρηματοδοτήσει θέσεις εργασίας για συνανθρώπους μας σε κοινωφελείς υπηρεσίες, καλύπτοντας  ανάγκες που η κοινωνία μας έχει μεγάλη έλλειψη, καταπολεμώντας και την ανεργία. 
   Έτσι μπορούν να πέσουν  οι τιμές ειδών πρώτης ανάγκης, δίνοντας μεγαλύτερη  αγοραστική δύναμη στον μισθό μας,   να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας, να απολαμβάνουμε κοινωφελείς υπηρεσίες,  χωρίς την επένδυση περισσότερων κεφαλαίων,  αλλά με χρηστή διαχείριση  των ήδη διαθέσιμων χρημάτων μας να έχουμε περισσότερα οφέλη.  
   
Η δημιουργία ανοιχτών καταναλωτικών συνεταιρισμών ειδών πρώτης ανάγκης,  είναι η
αναπόφευκτη απάντηση στα εξής ερωτήματα: 

1) Η αύξηση των μισθών μας  λύνει  τα πρόβλημα διαβίωσης μας ή μια ενδεχόμενη  αύξηση των μισθών μας οδηγεί σε ανάλογη αύξηση των τιμών τροφίμων, εξανεμίζοντας το όφελος;

2) Oι τιμές των τροφίμων εκφράζουν το πραγματικό τους κόστος ή είναι πλασματικές, γιατί προσαρμόζονται στα όρια της οικονομικής αντοχής  των καταναλωτών;

Σύμφωνα με τα Μαζικά Μέσα Ενημέρωσης:

* Παρουσιάστηκαν Ελληνικά προϊόντα σε γειτονικές βαλκανικές χώρες σε χαμηλότερες τιμές από ότι πωλούνται στην χώρα μας, προσαρμοσμένες στις οικονομικές δυνατότητες των εκεί καταναλωτών.
* Η τιμή του εμφιαλωμένου νερού των 500 ml, για να « προσαρμοστεί» στις οικονομικές δυνατότητες των καταναλωτών, κατά την περίοδο ένταξης της χώρας μας στο ευρώ, από 50 δραχμές έγινε σε μία εβδομάδα 173 δραχμές ( μισό ευρώ ). Ποία είναι άραγε η πραγματική του τιμή;
* «Ακριβότερα έως 944% σε σχέση με ότι χρεώνουν οι παραγωγοί πωλούνται στην αγορά τρόφιμα και αγροτικά προϊόντα, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΠΑΣΕΓΕΣ» Εφημερίδα Έθνος 19-1-09.

* Η πλασματικότητα των τιμών διαφαίνεται και από τα στοιχεία που δόθηκαν στην εκπομπής του κ.  Στέλιου Κούλογλου «  Θεματική βραδιά »  που πρόβαλε της 15 Μαρτίου του 2007 το Ντοκιμαντέρ «Εμείς τρέφουμε τον κόσμο». Ο κ. Ζαν Ζίγκερ, Ειδικός Εισηγητής του ΟΗΕ για το δικαίωμα στην τροφή ανάφερε ότι στην πρωτεύουσα της Σενεγάλης Ντακάρ, στην μεγαλύτερη γεωργική αγορά της Δ. Αφρικής (ονομάζεται Σανταγκάρ),   πωλούνται ευρωπαϊκά γεωργικά προϊόντα στο 1/3 των ντόπιων τιμών. Οι Ευρωπαϊκές τιμές είναι πιο ανταγωνιστικές σε μία χώρα με κατά κεφαλήν εισόδημα    μικρότερο του 1  δολαρίου την ημέρα! ( πηγή UNICEF)

3) Η αναγκαστική δανειοδότηση με τόκο που καταφεύγει ο ιδιωτικός τομέας για να εξασφαλίσει ρευστότητα,  έχει ως άμεσο αποτέλεσμα την επιβάρυνση της τελικής τιμής των προς διάθεση προϊόντων, μετακυλίοντας αυτό το βάρος στον καταναλωτή; Η υποστήριξη της διακίνησης των τροφίμων με κεφάλαια κίνησης από τους άμεσους αποδέκτες τους, τους  καταναλωτές, θα βοηθούσε στην περεταίρω πτώση των τιμών;  
4) Τι θα συνέβαινε εάν το υπόλοιπο του 20% του μισθού μας ή και παραπάνω, που τώρα διαθέτουμε για αγορές τροφίμων, αντί να γινόταν   επιχειρηματικό κέρδος πολλαπλών μεσαζόντων, διοχετεύοντας, σε     υπηρεσίες γενικού συμφέροντος και κοινής ωφέλειας  (μισθοδοσίες κέντρων υγείας γειτονιάς,  παιδικών σταθμών,  βοήθεια στο σπίτι,  δημοτική αστυνομία ασφάλεια, φύλαξη σχολείων   κλπ), πόσο θα συνέβαλε   στην ποιότητα ζωής μας και στην δημιουργία νέων θέσεων εργασίας;


5) Ποιος άλλος μπορεί σε συνθήκες ελεύθερης διαμόρφωσης   τιμών της Αγοράς να κατεβάσει τις τιμές, εκτός από τους καταναλωτικούς συνεταιρισμούς;
     Οι καταναλωτικοί συνεταιρισμοί στην υπόλοιπη Ευρώπη λειτουργούν ως κυματοθραύστες στην άνοδο των τιμών, ως ένας εναλλακτικός    τρόπος αγοράς που αναγκάζει και τους ιδιώτες να συνετιστούν στην πολιτική πωλήσεων τους, προσφέροντας ένα πρόσθετο σταθεροποιητικό σύστημα στην αγορά.
        Σύμφωνα με στοιχεία   του 1983 από το βιβλίο «Αστικοί και Γεωργικοί Συνεταιρισμοί του Γεωργίου Δασκάλου Εκδόσεις Σύγχρονη εκδοτική», στην Ευρωπαϊκή Ένωση   16.000.000 (25.000.000 το έτος 2006 )   ή το 5% του πληθυσμού της είναι μέλη   καταναλωτικών συνεταιρισμών.  Αυτό το 5%  είναι ικανό να οδηγεί και τα μη συνεταιριστικά καταστήματα τροφίμων να πουλούν φθηνότερα.


Ενδεικτικά στοιχεία του έτους 1987:
* Μ. Βρετανία Cooperative Union, 4.400 καταστήματα, 8.000.000 μέλη, (11.600.000 νεώτερα στοιχεία 2006 ) Rochdale Society of Equitable Pioneers  έτος ίδρυσης 1844.
* Γαλλία Εθνική Ομοσπονδία Συνεταιρισμών Καταναλωτών 3.400  καταστήματα, 1.800.000 μέλη, έτος ίδρυσης 1912.
*  Ισπανία 1.000 καταναλωτικοί Συνεταιρισμοί, 900.000 μέλη.
* Κύπρος   90 συνεργατικά παντοπωλεία και 136 μεικτά,   πρώτοι συνεταιρισμοί έτος 1935.
    Ενώ στην υπόλοιπη Ευρώπη υπάρχει και άλλη επιλογή,  αυτή των καταναλωτικών συνεταιρισμών, οι καταναλωτές στην   Ελλάδα, είναι αναγκασμένοι να αγοράζουν μόνο από το σύστημα της ελεύθερης αγοράς σε όποια τιμή επιλέγουν τα καταστήματα, που είναι συνήθως στα όρια της οικονομικής αντοχής  τους.


διαβάστε περισσότερα στο http://www.diktio-kapa.dos.gr
Blogger Widget