Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Έφυγε από τη ζωή η Δόμνα Σαμίου

 
Από χθες ακόμα φτωχότεροι...
     Η Δόμνα Σαμίου, ένα σημαντικό κεφάλαιο της παραδοσιακής μουσικής και του πολιτισμού μας, από χθες δεν είναι πια μαζί μας. Έφυγε σε ηλικία 84 χρόνων χτυπημένη από λευχαιμία, μετά από νοσηλεία στο νοσοκομείο Αμαλία Φλέμιγκ. Η κηδεία της θα γίνει την Τρίτη το απόγευμα στο νεκροταφείο της Ν. Σμύρνης.
      Η προσφορά της διαχρονική και σημαντική, αφού συνέβαλε τα μέγιστα στη διάσωση και  διατήρηση των καλλιτεχνικών θησαυρών της χώρας μας. Το 1981 μάλιστα, ίδρυσε τον Καλλιτεχνικό Σύλλογο Δημοτικής Μουσικής, ένα μη κερδοσκοπικό οργανισμό με το σκοπό αυτό, ευτυχώντας να δει το έργο της να αναγνωρίζεται και εκτός ελληνικών συνόρων.
    Τι να πρωτοπεί κανείς γι' αυτή τη σπουδαία γυναίκα, την μεγάλη ερμηνεύτρια και την ξεχωριστή Ελληνίδα, που χωρίς τυμπανοκρουσίες, ακούραστα δούλευε και υπερασπιζόταν το παραδοσιακό τραγούδι, αναζητώντας τις πιο γνήσιες μορφές έκφρασής του, παντού στην Ελλάδα!
      Ίσως θα πρέπει να περιοριστούμε στο να παραθέσουμε κάποια σημεία της πορείας της, μια που τα λόγια είναι φτωχά όταν πρόκειται να περιγράψουν σημαντικούς ανθρώπους.
      Γεννήθηκε στις 12 Οκτωβρίου του 1928, στην Καισαριανή, από γονείς μικρασιάτες πρόσφυγες από το Μπαϊντίρι της Σμύρνης. Στα 13 της χρόνια διδάχτηκε βυζαντινή και δημοτική μουσική κοντά στο Σίμωνα Καρρά, στο "Σύλλογο προς Διάδοσιν της Εθνικής Μουσικής", φοιτώντας παράλληλα στο νυχτερινό Γυμνάσιο. Το 1954 προσλαμβάνεται από το Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας (Ε.Ι.Ρ.), στο Τμήμα Εθνικής Μουσικής, όντας μέλος της χορωδίας του Σίμωνα Καρρά. 
    Αγαπώντας βαθιά το δημοτικό τραγούδι αναζητά μουσικό υλικό και έτσι ξεκινά το 1963, τα ταξίδια της στην Ελλάδα, προσπαθώντας να αποτυπώσει με επιτόπιες καταγραφές με δικά της μηχανήματα, τον αυθεντικό ήχο και στίχο των παραδοσιακών τραγουδιών.
    Το 1971 ο Διονύσης Σαββόπουλος της προτείνει εμφανίσεις στο νεανικό Ροντέο και έτσι, παραιτείται από την κρατική Ραδιοφωνία. Με αυτή της την εμφάνιση έρχεται πιο κοντά στους νέους, φέρνοντας σ' αυτούς τα παραδοσιακά ακούσματα με το δικό της ξεχωριστό τρόπο. Δέκα χρόνια μετά, ιδρύει τον Καλλιτεχνικό Σύλλογο Δημοτικής Μουσικής. Στόχος δεν ήταν μόνο η διάσωση, αλλά και η προβολή της παραδοσιακής μουσικής, μέσα από δίσκους και διοργάνωση εκδηλώσεων με υψηλές ποιοτικές προδιαγραφές, αδιαφορώντας για τις όποιες απαιτήσεις των δισκογραφικών εταιρειών.
    Το 2005 ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας της απένειμε μετάλλιο για τη σημαντική προσφορά της στον πολιτισμό της χώρας και ένα χρόνο αργότερα, τιμήθηκε με το βραβείο Αρίων.


  
   Έφυγε αφήνοντας ανεξίτηλο στίγμα στο καλλιτεχνικό γίγνεσθαι της πατρίδας μας, συνδέοντας το όνομά της με κάθε τι αυθεντικό και ποιοτικό στο χώρο της παραδοσιακής μουσικής. Η παρακαταθήκη της σημαντική, περιμένει άξιους συνεχιστές
    Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τη σκεπάσει!


Πηγή βιογραφικών στοιχείων: domnasamiou.gr





Τα αγαπημένα του μήνα

Καλλιτέχνες ανάμεσά μας

Το διαδίκτυο και τα social media γίνονται συχνά αφορμή να γνωρίσουμε καλλιτέχνες της διπλανής πόρτας όπως τους λέμε. Ανθρώπους καθημερινούς, απλούς, που με μεράκι, φαντασία και αγάπη σ' αυτό που κάνουν δημιουργούν αληθινά έργα τέχνης.

Ένα τέτοιο άνθρωπο θέλουμε να σας παρουσιάσουμε σήμερα. Ζει σε μια επαρχιακή πόλη και με βασικό υλικό το ξύλο, δημιουργεί αντικείμενα που δεν αφήνουν κανένα αδιάφορο. Είδαμε τη δουλειά του και θελήσαμε να τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα. Ονομάζεται Λάκης Κορομηνάς και οι κατασκευές του όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες είναι κυριολεκτικά μοναδικές!
Η Μαρίνα είχε μια σύντομη συνομιλία μαζί του. Ας τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα...


Τι είναι για σας η ασχολία σας με το ξύλο; Επάγγελμα, αγάπη, χόμπι; Η ασχολία μου με το ξύλο (ξύλινες κατασκευές) βασικά είναι αγάπη, χόμπι και ένα ταξίδι εν μέρη προς τα παλαιότερα χρόνια  Αν δείτε θα καταλάβετε ότι οι περισσότερες κατασκευές μου έχουν θέμα παλαιά αντικείμενα τα οποία τότε ήταν χρηστικά ως επί το πλείστον, τ…

Το γυναικείο παντελόνι, διαμέσου των αιώνων...

Το παντελόνι σήμερα, δεν είναι ανδρική υπόθεση. Όμως η ιστορία του γυναικείου παντελονιού, ξεκινά από πολύ παλαιότερα από όσο νομίζουμε...

Το 1850 στη Νέα Υόρκη, εμφανίζονται τα πρώτα γυναικεία παντελόνια με πολύ φαρδιά μπατζάκια, τα οποία είναι καλυμμένα με φούστα και τα φορούν ποδηλάτισσες. Ο λόγος που είναι καλυμμένα βρίσκεται στο γεγονός ότι και μόνο η λέξη "παντελόνι" ήταν συνυφασμένη με την απρέπεια.

Ο δικός μου ήρωας

Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν πρόσωπα που λειτουργούν σα φωτεινοί φάροι θαρρείς. Που σου δίνουν απλόχερα το φως τους χωρίς καν να το ζητήσεις και σε διδάσκουν χωρίς καν να το καταλάβεις. Για ένα τέτοιο άνθρωπο θέλω να σας μιλήσω.

Ήρθε στην Ελλάδα πρόσφυγας το '22 από το Δικελί της Μ. Ασίας μωρό στις φασκιές, στην αγκαλιά μιας χήρας μάνας. Παιδί πλούσιας οικογένειας στον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε φτωχικά, όπως τα περισσότερα προσφυγόπουλα, με πολλή αγάπη και φροντίδα και έμαθε από πολύ μικρός να κερδίζει το ψωμί του δουλεύοντας το ξύλο. Έφτιαχνε μ’ αυτό έπιπλα σκαλιστά, που στόλιζαν τα πλούσια σπίτια του νησιού που ζούσε. Αγαπούσε τα γράμματα κι ας μη κατάφερε να πάει στο Γυμνάσιο. Έπρεπε βλέπετε να δουλέψει… όμως τα βιβλία δεν του έλειψαν ποτέ. Αγόραζε, διάβαζε, στοίβαζε βιβλία παίρνοντας γνώσεις και καλλιέργεια, που θα ζήλευαν πολλοί μορφωμένοι και πάντα ονειρευόταν ένα καλύτερο κόσμο, πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο, πιο σοφό.
Έτσι κύλησαν τα χρόνια μέχρι τον πόλεμο του ’40 που τ…

Ζωή παράλληλη…

Τόσα χρόνια χωριστά, είχε συνηθίσει την απουσία του. Μπορεί η απόσταση που μπήκε ανάμεσά τους να μην κατάφερε να εξαφανίσει την αγάπη τους, όμως η ζωή της δεν ήταν αυτή που ονειρεύτηκε.

Μάνος Λοΐζος

Ο συνθέτης του πιο αγαπημένου "δρόμου" στην Ελλάδα!
Ο Μάνος Λοΐζος γεννήθηκε στους Αγίους Βαβατσινιάς της Λάρνακας, στην Κύπρο το 1937 (22 Οκτωβρίου) και ήταν το μοναχοπαίδι του Ανδρέα Λοΐζου και της Δέσποινας Μανάκη, που καταγόταν από τη Ρόδο. Λίγα χρόνια αργότερα και όταν εκείνος ήταν επτά χρόνων η οικογένεια μετακόμισε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...