Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Χρωστάει της Μιχαλούς!...

(από πού προήλθε η φράση)

Το πώς γεννήθηκε η φράση "αυτός χρωστάει της Μιχαλούς", την οποία λέμε για πρόσωπο που φαίνεται να μην είναι στα καλά του, δεν έχει απαντηθεί με σιγουριά. Γιατί, ενώ τη βρίσκουμε σε κείμενα που έχουν γραφτεί εκατό και εκατόν πενήντα χρόνια πριν, μερίδα ερευνητών συνδέει την καταγωγή της με την ταβέρνα κάποιας Μιχαλούς στο Ναύπλιο της μετεπαναστατικής Ελλάδας.

Σύμφωνα με τη δημοφιλή αυτή εκδοχή, στα πρώτα χρόνια μετά την απελευθέρωση, υπήρχε στο Ναύπλιο (πρωτεύουσα του τότε κράτους) μια ταβέρνα που ανήκε σε μια γυναίκα, τη Μιχαλού. Εκεί κατέληγαν για το φαγητό της ημέρας διάφοροι κρατικοί υπάλληλοι, αλλά και πολλοί αγωνιστές του '21. Οι υπάλληλοι όμως, με τη χώρα πάμφτωχη και τα ταμεία άδεια, ούτε ικανοποιητικά ούτε τακτικά αμείβονταν, ενώ οι αγωνιστές βρίσκονταν σε κατάσταση εξαθλίωσης. Αναγκάζονταν όλοι αυτοί λοιπόν να τρώνε βερεσέ, επί πιστώσει δηλαδή, στην ταβέρνα της Μιχαλούς, η οποία δεχόταν βέβαια τα "βερεσέδια", αλλά υπό προθεσμία. Φοβερή και τρομερή στους λογαριασμούς, κυρίως όμως στις προσθέσεις, αφού ένα της χρωστούσε κανείς, τρία χρέωνε, τις οφειλές των πελατών τις έγραφε όχι σε κάποιο τεφτέρι, αλλά σε ένα μαυροπίνακα, που κρέμαγε ψηλά, με σκοπό να διαπομπεύσει όποιον είχε εξαντλήσει την προθεσμία πληρωμής.
Η Μιχαλού παρουσιάζεται στην εκδοχή αυτή, να καταδιώκει επίμονα όσους της χρωστούσαν και να τους στολίζει με πολλά "κοσμητικά" επίθετα, ώστε μόνο τρελός θα πρέπει να ήταν κανείς για να επιτρέψει στον εαυτό του να πέσει στα νύχια της και να υποφέρει την απληστία και τους τρόπους της.
Είπαμε όμως πως η καταγωγή της φράσης είναι ...σκοτεινή. Ο Νικόλαος Πολίτης, πατέρας της Λαογραφίας, αναφέρει την έκφραση "Χρωστάει τη Μιχαλούς" ως "Χρωστάει του Μιχάλη" και εξηγεί ότι λέγεται για ανόητους ανθρώπους, τους οποίους ο λαός αποκαλεί συνήθως με το όνομα Μιχάλης. Αναφορά για το ότι με το συγκεκριμένο όνομα χαρακτήριζαν τους ελαφρόμυαλους, βρίσκουμε και σε κείμενα που γράφτηκαν στις αρχές του 19ου αιώνα, χωρίς ωστόσο να εξηγείται ούτε εκεί ο λόγος που  οδήγησε το λαό να επιλέξει το όνομα αυτό.
Όποια όμως κι αν είναι η αιτία που καθιέρωσε τη φράση, εμείς και σήμερα λέμε "Χρωστάει της Μιχαλούς" για εκείνον που δεν έχει διανοητική ισορροπία ή για όποιον κάνει παράλογα πράγματα...








Τα αγαπημένα του μήνα

Καλλιτέχνες ανάμεσά μας

Το διαδίκτυο και τα social media γίνονται συχνά αφορμή να γνωρίσουμε καλλιτέχνες της διπλανής πόρτας όπως τους λέμε. Ανθρώπους καθημερινούς, απλούς, που με μεράκι, φαντασία και αγάπη σ' αυτό που κάνουν δημιουργούν αληθινά έργα τέχνης.

Ένα τέτοιο άνθρωπο θέλουμε να σας παρουσιάσουμε σήμερα. Ζει σε μια επαρχιακή πόλη και με βασικό υλικό το ξύλο, δημιουργεί αντικείμενα που δεν αφήνουν κανένα αδιάφορο. Είδαμε τη δουλειά του και θελήσαμε να τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα. Ονομάζεται Λάκης Κορομηνάς και οι κατασκευές του όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες είναι κυριολεκτικά μοναδικές!
Η Μαρίνα είχε μια σύντομη συνομιλία μαζί του. Ας τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα...


Τι είναι για σας η ασχολία σας με το ξύλο; Επάγγελμα, αγάπη, χόμπι; Η ασχολία μου με το ξύλο (ξύλινες κατασκευές) βασικά είναι αγάπη, χόμπι και ένα ταξίδι εν μέρη προς τα παλαιότερα χρόνια  Αν δείτε θα καταλάβετε ότι οι περισσότερες κατασκευές μου έχουν θέμα παλαιά αντικείμενα τα οποία τότε ήταν χρηστικά ως επί το πλείστον, τ…

Το γυναικείο παντελόνι, διαμέσου των αιώνων...

Το παντελόνι σήμερα, δεν είναι ανδρική υπόθεση. Όμως η ιστορία του γυναικείου παντελονιού, ξεκινά από πολύ παλαιότερα από όσο νομίζουμε...

Το 1850 στη Νέα Υόρκη, εμφανίζονται τα πρώτα γυναικεία παντελόνια με πολύ φαρδιά μπατζάκια, τα οποία είναι καλυμμένα με φούστα και τα φορούν ποδηλάτισσες. Ο λόγος που είναι καλυμμένα βρίσκεται στο γεγονός ότι και μόνο η λέξη "παντελόνι" ήταν συνυφασμένη με την απρέπεια.

Ο δικός μου ήρωας

Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν πρόσωπα που λειτουργούν σα φωτεινοί φάροι θαρρείς. Που σου δίνουν απλόχερα το φως τους χωρίς καν να το ζητήσεις και σε διδάσκουν χωρίς καν να το καταλάβεις. Για ένα τέτοιο άνθρωπο θέλω να σας μιλήσω.

Ήρθε στην Ελλάδα πρόσφυγας το '22 από το Δικελί της Μ. Ασίας μωρό στις φασκιές, στην αγκαλιά μιας χήρας μάνας. Παιδί πλούσιας οικογένειας στον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε φτωχικά, όπως τα περισσότερα προσφυγόπουλα, με πολλή αγάπη και φροντίδα και έμαθε από πολύ μικρός να κερδίζει το ψωμί του δουλεύοντας το ξύλο. Έφτιαχνε μ’ αυτό έπιπλα σκαλιστά, που στόλιζαν τα πλούσια σπίτια του νησιού που ζούσε. Αγαπούσε τα γράμματα κι ας μη κατάφερε να πάει στο Γυμνάσιο. Έπρεπε βλέπετε να δουλέψει… όμως τα βιβλία δεν του έλειψαν ποτέ. Αγόραζε, διάβαζε, στοίβαζε βιβλία παίρνοντας γνώσεις και καλλιέργεια, που θα ζήλευαν πολλοί μορφωμένοι και πάντα ονειρευόταν ένα καλύτερο κόσμο, πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο, πιο σοφό.
Έτσι κύλησαν τα χρόνια μέχρι τον πόλεμο του ’40 που τ…

Ζωή παράλληλη…

Τόσα χρόνια χωριστά, είχε συνηθίσει την απουσία του. Μπορεί η απόσταση που μπήκε ανάμεσά τους να μην κατάφερε να εξαφανίσει την αγάπη τους, όμως η ζωή της δεν ήταν αυτή που ονειρεύτηκε.

Μάνος Λοΐζος

Ο συνθέτης του πιο αγαπημένου "δρόμου" στην Ελλάδα!
Ο Μάνος Λοΐζος γεννήθηκε στους Αγίους Βαβατσινιάς της Λάρνακας, στην Κύπρο το 1937 (22 Οκτωβρίου) και ήταν το μοναχοπαίδι του Ανδρέα Λοΐζου και της Δέσποινας Μανάκη, που καταγόταν από τη Ρόδο. Λίγα χρόνια αργότερα και όταν εκείνος ήταν επτά χρόνων η οικογένεια μετακόμισε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...