Σελίδες

Ετικέτες

Αρχική σελίδα

12/11/13

Η Αντιγόνη Βαλάκου, δεν είναι πια μαζί μας

Μια από τις σημαντικότερες ηθοποιούς του θεάτρου και του κινηματογράφου, η Αντιγόνη Βαλάκου, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 83 χρόνων. Άφησε την τελευταία της πνοή στον Ευαγγελισμό όπου νοσηλευόταν την τελευταία εβδομάδα.
Η σπουδαία καλλιτέχνιδα υπηρέτησε το θέατρο με ήθος απαράμιλλο, χωρίς φαμφάρες και σταριλίκια κι όποιος δει την πορεία της, το μόνο που μπορεί να μετρήσει είναι επιτυχίες και τιμητικές διακρίσεις, που όμως ποτέ δεν τις χρησιμοποίησε για να απασχολήσει τα μέσα. 60 χρόνια πορείας στο σανίδι, ήταν πάντα με σεμνότητα και αξιοπρέπεια, ξεχωριστή.





Δεν θα μπορούσαμε να μην καταγράψουμε κάποιες από τις σπουδαιότερες ερμηνείες της, όπως αυτή της Οφηλίας στον 'Αμλετ το 1955, της 'Αννας Φρανκ που έγραψε ιστορία και της χάρισε το 1957 το θεατρικό έπαθλο «Μαρίκα Κοτοπούλη», της Ηλέκτρας σε σκηνοθεσία Σπύρου Ευαγγελάτου που ανέβηκε το 1972 και έκλεψε τις εντυπώσεις στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, με πιο πρόσφατες την Ρόουζ στο ομώνυμο έργο του Μάρτιν Σέρμαν (2000) και την θρυλική Μαντάμ Φλο που υποδύθηκε στο Αγγέλων Βήμα (2011) υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Γιώργου Καραμίχου κι αποτέλεσε το κύκνειο άσμα της.
Η Αντιγόνη Βαλάκου γεννήθηκε στην Καβάλα το 1930 και εγκαταστάθηκε με την οικογένειά της στην Αθήνα σε ηλικία 16 ετών. Η αγάπη της για την υποκριτική ήταν τόσο μεγάλη που κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων τάξεων του εξατάξιου Γυμνασίου, φοίτησε παράλληλα και στο "Θεατρικό Σπουδαστήριο" του Βασίλη Ρώτα. Ταυτόχρονα εμφανίζεται στη σκηνή με το θίασο του "Ρεαλιστικού Θεάτρου" του Αιμίλιου Βεάκη (1946) στο έργο «Νυφιάτικο τραγούδι» του Νότη Περγιάλη ως Τριανταφυλλιά. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με το θίασο της Κατερίνας και αργότερα με το θίασο Μανωλίδου - Αρώνη - Χατζίσκου (1951 - 1952) όπου και διακρίθηκε ως "ενζενί".


Τα επόμενα χρόνια υπηρετώντας το Εθνικό Θέατρο, υποδύθηκε πρωτεύοντες ρόλους στο "Χειμωνιάτικο παραμύθι" του Σαίξπηρ (ως Περντίτα), στο "Δρόμο του ποταμού" του Μόργκαν (ως Βαλερί Μπάρτον), στο "'Ανθρωπος του διαβόλου" του Μπέρναρντ Σο (ως Εσση) και στην "Κολόμπ" του Ανούιγ (ως Κολόμπ). Το 1955, συνεργαζόμενη με το Θέατρο Εθνικού Κήπου, υποδύθηκε την Οφηλία στον "'Αμλετ" του Σαίξπηρ.
Επανεμφανιζόμενη στο Εθνικό Θέατρο συνέχισε τις θεατρικές της επιτυχίες ως Μαίρη Ουόρεν στη "Δοκιμασία" του 'Αρθουρ Μίλερ, ως Ντορίντα στα "Στρατηγήματα εραστών" και ως Ισμήνη στην «Αντιγόνη» του Σοφοκλή (1956). Από το φθινόπωρο του ίδιου έτους υπήρξε πρωταγωνίστρια στο θίασο του Κώστα Μουσούρη, διακρινόμενη ως "'Αννα Φρανκ" στο ομώνυμο έργο.

Συνεργάστηκε ακόμη με το Κ.Θ.Β.Ε. και με πολλούς ιδιωτικούς θιάσους. Το 1958, συγκρότησε και δικό της θίασο.

Έπαιξε σε περισσότερο από 120 έργα και έδωσε αξέχαστες ερμηνείες ως Μαρία Στούαρτ, Ιουλιέττα, Έντα Γκάμπλερ, Κυρά της Θάλασσας, Μπερνάντα 'Αλμπα, Βεατρίκη, Αρετούσα κ.α.. Στην ωριμότητα του ταλέντου της προτείνει έναν προσωπικό τρόπο ερμηνείας σε τραγικούς ρόλους (Ηλέκτρα, Αντιγόνη, Κασσάνδρα, Αγαύη, Ιφιγένεια, Μήδεια του Σενέκα) και ανανέωσε το παραδοσιακό ύφος.

Από το 1953 έλαβε μέρος και σε πολλές ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες όπως: «Οι Ουρανοί Είναι Δικοί Μας» του Ντίνου Δημόπουλου, «Γκόλφω» του Ορέστη Λάσκου, «Το Αμαξάκι» του Ντίνου Δημόπουλου, «Χαμένα Όνειρα» του Αλέκου Σακελλάριου κ.α. Παράλληλα εργαζόταν στο ραδιόφωνο και αργότερα στην τηλεόραση συνήθως σε μεταφορές θεατρικών έργων στη μικρή οθόνη, από την ΕΡΤ.
























Αν και αυτό που την κάνει αξέχαστη είναι η ποιότητά της, σαν θεατρίνα και σαν άνθρωπο, εμείς επιλέξαμε να βάλουμε όσες περισσότερες φωτογραφίες μπορούσαμε, προσπαθώντας να κρατήσουμε την ανάμνησή της ζωντανή!...
Καλό της ταξίδι!

πηγή: imerisia.gr
κείμενο: to e-periodiko mas
Blogger Widget