Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τα τοπωνύμια της παλιάς Αθήνας


Οι περιοχές της Αθήνας που σήμερα αποτελούν ξεχωριστούς δήμους καθώς και σημεία στο ιστορικό κέντρο, είχαν τη δική τους ονομασία, που σήμερα μας είναι άγνωστη. Τα βρήκαμε και σας τα παραθέτουμε...

Αγάμων: η πλατεία Αμερικής

Αγά Βρύση: Η πλατεία Αγίου Παντελεήμονα
Αγελάδες: ο κήπος του Ζαππείου
Αγχεσμός: μέχρι το 1832, ο Λυκαβητός. Μετέπειτα τα Τουρκοβούνια
Αέρηδες: το τέρμα της Αιόλου
Αλώνια: η πλατεία Θησείου
Αμπατζήδικα: τσαρουχάδικα - ραφτάδικα, ονομασία της οδού Πανδρόσου στο Μοναστηράκι
Αναφιώτικα: συνοικία της Αθήνας στη βορειανατολική πλευρά του βράχου της Ακρόπολης στα όρια της συνοικίας της Πλάκας
Ασπροχώματα: νότια της Πέτρου Ράλλη, από την Αγία Άννα μέχρι τη Νίκαια
Βατραχονήσι: η περιοχή μεταξύ Καλλιμάρμαρου και Παγκρατίου, δηλαδή πίσω από το Χίλτον
Βοϊδοπνίχτης: ήταν χείμμαρος που κατέβαινε από το Λυκαβηττό
Δαρδανέλια: τοπωνύμιο του κέντρου της Αθήνας στη συμβολή των οδών Πανεπιστημίου, Βουκουρεστίου και Κριεζώτου
Δεκοχτούρα: ονομασία υψώματος απέναντι από το Γηροκομείο στην λεωφόρο Κηφισίας
Δράκος: το λιμάνι του Πειραιά
Ελαιοτριβεία: περιοχή στη συμβολή των λεωφόρων Κωνσταντινουπόλεως και Αθηνών και της οδού Σερρών
Εφοριακά: οικισμός του Δ. Αλίμου
Θων: ονομασία της περιοχής του τέρματος των λεωφόρων Βασ. Σοφίας και Αλεξάνδρας, στους Αμπελόκηπους εκεί που υπήρχε η έπαυλη του Θων, επιμελητή των ανακτόρων επί Γεωργίου Α”
Καράουσι: τουρκική ονομασία της δυτικής πλευράς του Αρείου Πάγου
Κατσικάδικα: τα Κάτω Πετράλωνα
Κατσιπόδη: ο Νέος Κόσμος
Κερατόπυργος: γειτονιά του Κερατσινίου
Κλωναρίδη: περιοχή στα Κάτω Πατήσια
Κουκουριάνοι: περιοχή από τα Νέα Λιόσια μέχρι το Καματερό στους πρόποδες του Αιγάλεω

Κόκκινα χώματα: οι Αμπελόκηποι
Λαδοξύστης: η Αγίας Άννης και η γύρω περιοχή, στα όρια του Αιγάλεω
Λεβίδη: η περιοχή της οδού Πατησίων, μεταξύ των οδών Κεφαλληνίας και Αγ. Μελετίου)
Λυκότρυπα: η Λυκόβρυση

Μπύθουλας: ο Κολωνός
Χεζολίθαρο: περιοχή Μεταξουργείου
Βρωμολίμνη: η Λίμνη Βουλιαγμένης
Γούβα: η περιοχή από το Α' Νεκροταφείο, ως τη Δάφνη
Κουκουβάουνες: η Μεταμόρφωση
Μαγκουγάνα: η Πεύκη
Βουρλοπόταμος: η Αμφιθέα
Βαριές: η Κηφισιά
Αγιότρητη: τα Λιόσια
Βοϊδολίβαδο: περιοχή της φαληρικής παραλίας στο τέρμα της λεωφόρου Συγγρού
Ποδαράδες: η Νέα Ιωνία
Μποστάνια: το Παλαιό Φάληρο
Νταμαράκια: το Αιγάλεω
Μουνιχία: Το Τουρκολίμανο


πηγή: k-mag.gr


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Σε είπαν μάνα…

Ο πόνος και η χαρά ενώθηκαν για να σε φτιάξουν κι έδωσες στην αγάπη νόημα  Γη που ανθεί κάθε ανοιξιάτικο πρωί Πεταλούδα που αλαφροπετάς στον ήλιο μουρμουρίζοντας τραγούδι ομορφιάς
Με την ανάσα σου ανάσα δίνεις Με το χάδι σου φαρμάκια παίρνεις Πόσα λάθη ξόρκισαν τα δάκρυά σου Πόσο πόνο μαλάκωσε η αγκαλιά σου
Μ’ όλου του κόσμου τα στοιχειά παλεύεις χωρίς κανένα δισταγμό Απάνεμο λιμάνι εσύ, για κάθε θαλασσοδαρμένο σκαρί Κυματοθραύστης αγέρωχος Φάρος άσβηστος
Σε είπαν αρχή και χαμογέλασες Σε είπαν ζωή και κοκκίνισες Σε είπανμάνακαι δάκρυσες

Πασχαλινή διακόσμηση με σπάγκο

Μια εύκολη πασχαλινή κατασκευή, που θα δώσει εορταστικό αέρα στη διακόσμηση του σπιτιού, σας προτείνω σήμερα. Με απλά υλικά, χωρίς ιδιαίτερα έξοδα και κόπο, μπορείτε να τη φτιάξετε γρήγορα και να αποτελέσει και ένα ξεχωριστό χειροποίητο δώρο, αν το επιθυμείτε.
Τα υλικά που χρειάζεστε είναι: Σπάγκος σε φυσικό και λευκό χρώμαΚόλλα κρυσταλλιζέ2 μπαλόνια και ψαλίδι Για τη διακόσμηση τους:
ΧόρτοΨεύτικα αυγουλάκια σε χρώμα της επιλογής σας
Πώς θα τη φτιάξετε
Φουσκώστε το μπαλόνι και στη συνέχεια βρέξτε το σπάγκο στην αραιωμένη κόλλα. Για να την αραιώσετε προσθέστε νερό, έτσι ώστε να γίνει αρκετά ρευστή για να μουλιάσει καλά ο σπάγκος. Καλύψτε με μεμβράνη το μπαλόνι και τυλίξτε το σπάγκο γύρω του φροντίζοντας να μοιραστεί ομοιόμορφα όπως κάνουμε με ένα κουβάρι. Αφήστε το να στεγνώσει καλά. 

Σπάστε το μπαλόνι και αφαιρέστε το από το εσωτερικό της μπάλας. Κόψτε με το ψαλίδι τη μπάλα σε σχήμα ζικ - ζακ για να θυμίζει σπασμένο αυγό. Γεμίστε το κάθε κομμάτι με το άχυρο και τα ψεύτικα αυγουλάκια κα…

Χάρτινα καράβια…

Χάρτινα μικρά καράβια υψώνονται στον ουρανό Σε κόκκινο μπαλόνι κρεμασμένα ταξίδι κάνουν στο κενό
Μικρό χεράκι παιδικό, τα φτάνει και τα κρατάει τρυφερά Μ’ ατέλειωτη αγάπη τα τυλίγει και τα φυλάει στην καρδιά
Περνούν οι άνοιξες, τα καλοκαίρια τα ηλιοτρόπια ανθούν Κι εκεί στους κάμπους τους φωτισμένους τα χάρτινα καράβια αγκυροβολούν
Φιλία, τα ονόμασαν οι σοφοί του κόσμου αγάπη, τα ονομάζουν οι ταπεινοί λιμάνι απάγκιο οι ναυαγισμένοι στεριά ανθισμένη οι ορφανοί
Κι εγώ κοιτώ τα δυο σου μάτια και σε θυμάμαι από παιδί να βρίσκεσαι πάντα κοντά μου Φίλη, αδερφή παντοτινή!...
...
Το ποίημα αυτό συμμετείχε στο 17ο Συμπόσιο Ποίησης  που οργανώνει η αγαπημένη φίλη Αριστέα στο blog της "Η ζωή είναι ωραία"