Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Σάββατο του Λαζάρου & Κυριακή των Βαΐων στη Λέσβο


Σ' ένα από τα ομορφότερα χωριά της Λέσβου, στο χωρίο Κάπη, πραγματοποιείται το Σάββατο του Λαζάρου και την Κυριακή των Βαΐων ένα έθιμο, οι βάγιες που είναι σπάνιο και μοναδικό σε όλη την Ελλάδα. Σύμφωνα με αυτό, τα παιδιά των δύο τελευταίων τάξεων του Δημοτικού Σχολείου από την αρχή του τριωδίου χωρίζονται σε δύο ομάδες.

Ο καλύτερος μαθητής μπαίνει αρχηγός της ομάδας και αυτές οι δυο ομάδες, μοιράζονται το χωριό. 
Ξημερώνοντας το Σάββατο του Λαζάρου, τα αγόρια των δυο ομάδων, ξεκινούν πάνω σε γαιδουράκια να βρουν στα χωράφια του χωριού βάγιες. Τις μαζεύουν, τις φορτώνουν στα ζώα και τραγουδώντας μπαίνουν στο χωριό κατευθυνόμενα στην εκκλησία, έτσι όπως ο Χριστός μπήκε στα Ιεροσόλυμα. 
Στην εκκλησία τα κλαδιά της βάγιας θα δέσουν τα κορίτσια των ομάδων πολλά μαζί σε σχήμα κυπαρισιού και θα τα στολίσουν με βαλάντια με κορδέλλες και κουρέλια δηλαδή, τα οποία συμβολίζουν τα ρούχα που έστρωναν οι πιστοί στο Χριστό, κατά την είσοδό του στα Ιεροσόλυμα.
Η κάθε ομάδα μετά απ' αυτό, θα πάρει τη βάγια της και θα μπει μέσα στην εκκλησία. Πάνω σ' αυτές θα τοποθετηθούν μικροί ξύλινοι σταυροί, οι οποίοι δίνονται στα νιόπαντρα ζευγάρια.
Την επόμενη μέρα (Κυριακή των Βαίων) και αφού τελειώσει η λειτουργία, οι βάγιες θα βγουν στο προαύλιο της εκκλησία όπου τα μέλη των ομάδων θα ψάλλουν τον ύμνο "σήμερον έρχεται ο Χριστός". Ο ύμνος αυτός δεν υπάρχει στην υμνολογία της εκκλησίας, είναι όμως ένας τοπικός ύμνος ο οποίος αποτελείται από περισσότερους από 20 στίχους που ψάλλονται εναλλάξ από τις δύο ομάδες και το περιεχόμενό του δεν είναι άλλο από το χρονικό της ανάστασης του Λαζάρου.
Συνεχίζοντας, η κάθε ομάδα φορτώνεται τη βάγια της και ξεκινά να γυρίσει το χωριό. Η βάγια σταματά σ' όλες τις πόρτες των σπιτιών και τα παιδιά ψάλλουν την καινήν Ανάσταση. Οι κάτοικοι ακούγοντας τον ύμνο βγαίνουν από το σπίτι τους και κόβουν από τη βάγια ένα κλωνάρι και ένα κομμάτι κορδέλα, για να τα τοποθετήσουν στο εικονοστάσι τους και δίνουν στα παιδιά, χρήματα και αυγά τα οποία τα παιδιά μαζεύουν μέσα στα καλαθάκια τους.
Αν σταματήσουν σε σπίτι που έχει νιόπαντρους τότε δίνεται ο μικρός ξύλινος σταυρός που αναφέραμε νωρίτερα και έχει φτιαχτεί από τα παιδιά. Ο σταυρός δίνεται για να είναι το ζευγάρι δυνατό και γερό στην καινούργια τους ζωή.
Όταν ολοκληρώσουν τη βόλτα σ' ολόκληρο το χωριό, οι ομάδες καταλήγουν στους φούρνους του χωριού, για να δώσουν τις βάγιες για καύσιμα για το ψήσιμο της Λαμπριάτικης κουλούρας.
Μετά από αυτό, οι δυο ομάδες συναντιούνται για να ενώσουν τις εισπράξεις τους και τα αυγά που θα τα μοιράσουν εξίσου, θα ανταλλάξουν ευχές και θα γυρίσουν στα σπίτια τους...


πηγή: kapilesvos.gr

Τα αγαπημένα του μήνα

Ήταν πανσέληνος, θυμάσαι;

Βραδιά πανσέληνου και μια χούφτα ασήμι σκορπά στον ορίζοντα λούζει τα πλακόστρωτα, τις μικρές αυλές τα λαξεμένα χωριά, που σκαρφαλώνουν στα βραχώδη νησάκια  των Κυκλάδων και της άγονης γραμμής
Ανάμεσα στις βουκαμβύλιες και στα ασβεστωμένα παρτέρια ξεπηδούν βήματα που μετρούν τη γοητεία τόπων μαγικών κι εκεί παρέα με το θαλασσινό αγέρι όρκους δίνουν έρωτα σε τρυφερά χείλη
Στην άμμο, κοχύλια ασημόχρυσα πολύτιμα πετράδια γίνονται κι αποθέτονται μ’ ευλάβεια σε κοριτσίστικους λαιμούς Φιλιά και όνειρα σκορπίζονται στη γλυκιά νύχτα μαζί με τους ήχους του παφλασμού
Μετρά το κύμα καλοκαίρια και κορμιά εικόνες που μπλέκονται στο χώρο και στο χρόνο κι αφήνουν αποτύπωμα βαθύ σε καρδιές αλώβητες μοναχικές Ήταν πανσέληνος, θυμάσαι;
Χορεύουν ανέμελα οι φλόγες της φωτιάς κι εγώ κουρνιάζω ξανά στην αγκαλιά σου Ο ήχος των ονείρων μας μου λέει ψιθυριστά Ήταν πανσέληνος, δε ξέχασα, γι’ αυτό θα είμαι πάντα κοντά σου…



Καφές φραπέ, μια ελληνική ιστορία 60 χρόνων...

Συνηθίζουμε να λέμε ελληνικό τον καφέ που γίνεται στο μπρίκι, με το μερακλίδικο καϊμάκι και το εκπληκτικό άρωμα. Ελληνικός όμως είναι και ο φραπέ, αφού έλληνας τον επινόησε, εδώ και 60 χρόνια.

Η ιστορία ξεκινά από την Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης όπου γεννήθηκε τυχαία το 1957, ο φραπέ από τον Δημήτρη Βακόνδιο. Ο αντιπρόσωπος της ελβετικής εταιρείας Νεστλέ στην Ελλάδα Γιάννης Δρίτσας, παρουσίασε ένα νέο προϊόν για παιδιά στη ΔΕΘ. Ένα σοκολατούχο ρόφημα που παρασκευαζόταν στιγμιαία αναμιγνύοντας το με γάλα και χτυπώντας το στο σέικερ. Προϊόν της ίδιας εταιρίας ήταν και ο στιγμιαίος καφές nescafe, που ήταν ο αγαπημένος του Δημήτρη Βισκόνδιου και συνήθιζε να τον πίνει μέχρι τότε ζεστό. παρασκευασμένο με βραστό νερό και ζάχαρη. Στο διάλειμμα του στη ΔΕΘ, επειδή δεν έβρισκε βραστό νερό, σκέφτηκε να βάλει στο σέικερ το στιγμιαίο καφέ, τη ζάχαρη και κρύο νερό, δημιουργώντας έτσι τον πρώτο φραπέ της ιστορίας.

Από τότε, υπήρξαν διάφορες παραλλαγές με τα βασικά στοιχεία το στιγμιαίο καφέ, το κρύο…

Κρέμες προσώπου από 6 έως 20 ευρώ

Ποιος είπε ότι οι κρέμες προσώπου, πρέπει να είναι ακριβές για να είναι καλές; Είναι ένας μύθος που έχει προ πολλού καταριφθεί κι ας φοβόμαστε να το παραδεχθούμε…

Στα ράφια των selfservice, μπορούμε να βρούμε κρέμες προσώπου που θα περιποιηθούν το δέρμα μας, χωρίς να αδειάσουν το ήδη …ταλαιπωρημένο πορτοφόλι μας. Κρέμες που η τιμή τους ξεκινά από 6 ευρώ και δεν ξεπερνά τα 20 στην ακριβότερη εκδοχή τους.

Η πρώτη Ελληνίδα φοιτήτρια.

Στις μέρες μας, είναι αυτονόητο και πολύ συνηθισμένο, οι κοπέλες να σπουδάζουν στο Πανεπιστήμιο και μάλιστα στατιστικές μελέτες αναφέρουν πως (σε ορισμένες τουλάχιστον σχολές), είναι περισσότερες από τα αγόρια.

Δεν ήταν όμως πάντα έτσι. Οι γυναίκες σ' όλο τον κόσμο και στην Ελλάδα, ήταν ανθρώπινα όντα υποδεέστερα των ανδρών. Δεν είχαν ούτε πρόσβαση, αλλά ούτε και δικαίωμα στη μόρφωση, με μόνη αιτία, το φύλο τους.

Ισχυρός συναισθηματικά, άνθρωπος

Πόσο εύκολα θα μπορούσε να περιγράψει κανείς ένα άνθρωπο, που είναι συναισθηματικά ισχυρός; Είναι διαφορετικός από τους άλλους στην όψη, στην περπατησιά, στην ομιλία;... Δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί τόσο εύκολα. Σίγουρα όμως δεν κυκλοφορεί με ταμπελίτσα στο μέτωπο, ούτε έχει πράσινο δέρμα...Δεν μπορούμε να σας πούμε τι ακριβώς κάνει, μπορούμε όμως να σας πούμε τι δεν κάνει!!!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...