Σελίδες

Ετικέτες

Αρχική σελίδα

23/4/14

Απ' τη χαρά, στον πόνο!

Πόσο δύσκολο είναι στ' αλήθεια να καθοριστούν τα όρια του λογικού από το παράλογο, σε έθιμα ή συνήθειες που καταλήγουν σε τραγωδίες; Ασφαλώς θα καταλάβατε ότι μιλάμε για τα τρία (φέτος) θλιβερά περιστατικά με θύματα ανυποψίαστους ανθρώπους! 
Οι μπαλωθιές στο πασχαλιάτικο γλέντι στην Κρήτη, στοίχισαν τη ζωή σε ένα νέο άνθρωπο και το μάτι ενός άλλου νέου ανθρώπου, στη Σαντορίνη παλεύει για τη ζωή της μια γυναίκα τουρίστρια, μετά από την αυτοσχέδια κροτίδα που τη βρήκε στην Ανάσταση, ενώ τη Μ. Εβδομάδα, νεκρός έπεσε από την σαίτα που ετοίμαζε ένας άντρας στη Χίο.

Πέρσι ήταν άλλα και πρόπερσι άλλα και πάει λέγοντας...
Τραγική ειρωνεία, αυτοί οι άνθρωποι ήταν εκεί που ήταν και έκαναν ό,τι έκαναν για να γιορτάσουν ή γιορτάζοντας την Ανάσταση του Κυρίου!
Νομίζουμε ότι ελέγχουμε την κατάσταση και ξαφνικά μια λάθος κίνηση και η απώλεια της ζωής έρχεται να γεμίσει πόνο τόσες οικογένειες και να κάνει τους υπόλοιπους να αναρωτηθούν (για λίγο όμως) αν αξίζουν τόσο πόνο αυτές οι συνήθειες, αυτά τα έθιμα. Μαζί τους αναρωτιώμαστε κι εμείς, ξέροντας πως είναι μακριά η λίστα των θυμάτων από αυτά.
Καλό είναι να ξέρουμε και να τιμάμε τις ρίζες μας, καλό είναι να φυλάμε τα έθιμά μας, αλλά με τι κόστος; Ανθρώπινες ζωές; Δεν είναι υπερβολικό; Δεν είναι παράλογο;
Πολλοί είναι εκείνοι που πιστεύουν πως κάποια έθιμα ή κάποιες συνήθειες πρέπει να απαγορευτούν, για να προστατευθούν ανυποψίαστοι άνθρωποι που γίνονται θύματα. Όσες φορές όμως απαγορεύτηκαν βρήκαν σθεναρή αντίδραση από τους κατοίκους και τους υπερασπιστές της παράδοσης, πράγμα που σημαίνει ότι δεν είναι αυτή η λύση.
Πρέπει να αναλογιστούμε όλοι πόσο επικίνδυνα είναι πολλές φορές αυτά που υπερασπιζόμαστε και μόνοι μας να βρούμε τους τρόπους που θα θυμόμαστε τα έθιμά μας, χωρίς απώλειες. Δεν μπορούμε να μιλάμε για "ατυχήματα", ούτε μπορούμε να κλείνουμε τα μάτια στον πόνο που προκαλούν αυτά. Είναι τουλάχιστον εγωιστικό να μην ψάχνουμε βαθύτερα την αιτία που τα προκάλεσε, διαιωνίζοντας κάτι τόσο επικίνδυνο και θανατηφόρο! 
Ως πότε θα βλέπουμε το δέντρο, χάνοντας το δάσος; Δεν είναι κρίμα να φεύγουν άνθρωποι από τη ζωή και να υποφέρουν άλλοι τόσοι, για κάτι που μπορεί να αποφευχθεί;...

Μαρίνα - Όλγα
Blogger Widget