Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Η μόδα στη δεκαετία του 1930


Όπως όλοι γνωρίζουμε η μόδα δεν εκφράζει μόνο την ανάγκη ανανέωσης της εξωτερικής εμφάνισης ανά εποχή. Επηρεάζεται άμεσα και από τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες που επικρατούν. Έτσι, η οικονομική κρίση του 1929 είναι φυσικό να επηρεάσει και τη μόδα.


Στη δεκαετία του 30 οι γυναίκες εργάζονται περισσότερο εκτός σπιτιού με αποτέλεσμα να χρειάζονται ρούχα που θα εξασφαλίζουν μεγαλύτερη άνεση και πρακτικότητα. Τα πολυτελή φορέματα τα κρατούν για τις βραδυνές εμφανίσεις τους.

Οι σημαντικές αλλαγές, οι καινοτομίες που χαρακτηρίζουν την εποχή αυτή, αφορούν και τα υλικά. Λόγω της κρίσης το μετάξι έδωσε τη θέση του στο νάιλον, το μεταλλικό λαμέ ύφασμα για τις βραδυνές εμφανίσεις, το φερμουάρ έγινε γνωστό ευρύτερα και τα φορέματα απέκτησαν πιο θηλυκές γραμμές, κόψιμο V στο λαιμό με μεγαλύτερη εφαρμογή στο πάνω μέρος του σώματος και πιο ανοιχτά προς τα κάτω. Τα χρώματα της εποχής είναι κυρίως το κόκκινο, το ναυτικό μπλε, το λευκό και το μαύρο. 



Το μήκος της φούστας βρίσκεται στα 20 εκατοστά από το έδαφος για τη μέρα και φυσικά μέχρι τον αστράγαλο για τις βραδυνές εμφανίσεις. Η πλάτη όμως συχνά έμενε ακάλυπτη στις βραδυνές τουαλέτες. 
Στενή γραμμή επικρατούσε και στις ζακέτες και τα παλτό. 

Τα καπέλα, τα γάντια και τα γυαλιά ηλίου ήταν τα απαραίτητα αξεσουάρ, μαζί με τις τσάντες φακέλους, τα μικρά πουγκιά, τις γούνινες εσάρπες και ετόλ από ζώα. Τα παπούτσια είναι μυτερές γόβες, μπαλαρίνες ή πέδιλα, ενώ κάνουν την εμφάνισή τους οι πρώτες πλατφόρμες.



Η ηλιοθεραπεία αρχίζει να γίνεται όχι απλώς μόδα, αλλά μανία ενώ για το πρόσωπο η μόδα επιβάλλει μέσω και των χολιγουντιανών σταρ, όπως οι Marlene Dietrich, Greta Garbo, Joan Crawford, Genger Rogers, Bette Davis, τα έντονα βγαλμένα φρύδια και τις ψεύτικες βλεφαρίδες. 

Αξίζει να θυμόμαστε πως η Marlen Dietrich ήταν η πρώτη γυναίκα που κάπνισε δημόσια και φόρεσε ανδρικό κοστούμι, αποτελώντας έτσι πρότυπο για τις γυναίκες της εποχής.

Τα πρώτα καλλυντικά ανήκουν στις εταιρείες Revlon και Germain Monteil τα οποία και διαφημίζονται αναλόγως. 

Οι σχεδιαστές που μεσουρανούν εκτός από την Coco Channel (που έκανε την εμφάνισή της την προηγούμενη δεκαετία) είναι οι Nina Ricci, Marcel Rochas, Molyneux, Maggy Routt.

Για να μην αφήσουμε στην άκρη τους άνδρες να αναφέρουμε πως η ενδυμασία τους παρέμεινε συντηρητική. Μόνο στην καθημερινότητά τους οι άνδρες γίνονταν πιο σπορ. Στις εξόδους τους φορούσαν μεσάτα σακάκια, που τόνιζαν τους ώμους και παντελόνια σε ευθεία γραμμή με φαρδιά ρεβέρ.

πληροφορίες: "Η γειτονιά μας η παλιά" των Ν. & Γ. Σαραντόπουλου

κείμενο: to e-periodiko mas

Τα αγαπημένα του μήνα

Καλλιτέχνες ανάμεσά μας

Το διαδίκτυο και τα social media γίνονται συχνά αφορμή να γνωρίσουμε καλλιτέχνες της διπλανής πόρτας όπως τους λέμε. Ανθρώπους καθημερινούς, απλούς, που με μεράκι, φαντασία και αγάπη σ' αυτό που κάνουν δημιουργούν αληθινά έργα τέχνης.

Ένα τέτοιο άνθρωπο θέλουμε να σας παρουσιάσουμε σήμερα. Ζει σε μια επαρχιακή πόλη και με βασικό υλικό το ξύλο, δημιουργεί αντικείμενα που δεν αφήνουν κανένα αδιάφορο. Είδαμε τη δουλειά του και θελήσαμε να τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα. Ονομάζεται Λάκης Κορομηνάς και οι κατασκευές του όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες είναι κυριολεκτικά μοναδικές!
Η Μαρίνα είχε μια σύντομη συνομιλία μαζί του. Ας τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα...


Τι είναι για σας η ασχολία σας με το ξύλο; Επάγγελμα, αγάπη, χόμπι; Η ασχολία μου με το ξύλο (ξύλινες κατασκευές) βασικά είναι αγάπη, χόμπι και ένα ταξίδι εν μέρη προς τα παλαιότερα χρόνια  Αν δείτε θα καταλάβετε ότι οι περισσότερες κατασκευές μου έχουν θέμα παλαιά αντικείμενα τα οποία τότε ήταν χρηστικά ως επί το πλείστον, τ…

Ο δικός μου ήρωας

Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν πρόσωπα που λειτουργούν σα φωτεινοί φάροι θαρρείς. Που σου δίνουν απλόχερα το φως τους χωρίς καν να το ζητήσεις και σε διδάσκουν χωρίς καν να το καταλάβεις. Για ένα τέτοιο άνθρωπο θέλω να σας μιλήσω.

Ήρθε στην Ελλάδα πρόσφυγας το '22 από το Δικελί της Μ. Ασίας μωρό στις φασκιές, στην αγκαλιά μιας χήρας μάνας. Παιδί πλούσιας οικογένειας στον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε φτωχικά, όπως τα περισσότερα προσφυγόπουλα, με πολλή αγάπη και φροντίδα και έμαθε από πολύ μικρός να κερδίζει το ψωμί του δουλεύοντας το ξύλο. Έφτιαχνε μ’ αυτό έπιπλα σκαλιστά, που στόλιζαν τα πλούσια σπίτια του νησιού που ζούσε. Αγαπούσε τα γράμματα κι ας μη κατάφερε να πάει στο Γυμνάσιο. Έπρεπε βλέπετε να δουλέψει… όμως τα βιβλία δεν του έλειψαν ποτέ. Αγόραζε, διάβαζε, στοίβαζε βιβλία παίρνοντας γνώσεις και καλλιέργεια, που θα ζήλευαν πολλοί μορφωμένοι και πάντα ονειρευόταν ένα καλύτερο κόσμο, πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο, πιο σοφό.
Έτσι κύλησαν τα χρόνια μέχρι τον πόλεμο του ’40 που τ…

8 τρόποι για να νιώθετε ευτυχισμένοι

Λένε πως η ευτυχία είναι χαρούμενες στιγμές. Άλλοι πάλι λένε πως η ευτυχία είναι τρόπος ζωής και διδάσκεται. Ό,τι από τα δύο κι αν είναι, εμείς βρήκαμε οχτώ τρόπους για να νιώθετε ευτυχισμένοι και σας τους παρουσιάζουμε.

Απολαύστε τα μικρά πράγματα
Για μια στιγμή καθημερινά, δώστε μεγαλύτερη προσοχή σ' αυτά που είναι γύρω σας,  όπως τον ήλιο, έτσι όπως μπαίνει στο δωμάτιό σας το πρωί ή στο άρωμα του καφέ σας. Εκτιμώντας καθημερινά μικρά απλά πράγματα, θα διαπιστώσετε πόσο εύκολα μπορείτε να χαμογελάτε και πόσο τυχεροί είστε για το λόγο αυτό.

Μην είστε τελειομανείς
Το σπίτι δεν γίνεται να είναι πάντα άψογο και τακτοποιημένο. Μια αργία δεν μπορεί πάντα να την περάσετε  έτσι ακριβώς όπως σχεδιάσατε, ούτε τα παιδιά σας μπορούν πάντα να συμπεριφέρονται έτσι όπως θέλετε. Αντί λοιπόν να εστιάζετε κάθε φορά σε ό,τι πάει "στραβά" επικεντρωθείτε στα θετικά. Σ' ένα όμορφο απόγευμα με την οικογένειά σας ή τους φίλους σας, σε ένα ευχάριστο τηλεφώνημα, στην αγκαλιά που θα πάρετε απ…

Χάρτινα καράβια…

Χάρτινα μικρά καράβια υψώνονται στον ουρανό Σε κόκκινο μπαλόνι κρεμασμένα ταξίδι κάνουν στο κενό
Μικρό χεράκι παιδικό, τα φτάνει και τα κρατάει τρυφερά Μ’ ατέλειωτη αγάπη τα τυλίγει και τα φυλάει στην καρδιά
Περνούν οι άνοιξες, τα καλοκαίρια τα ηλιοτρόπια ανθούν Κι εκεί στους κάμπους τους φωτισμένους τα χάρτινα καράβια αγκυροβολούν
Φιλία, τα ονόμασαν οι σοφοί του κόσμου αγάπη, τα ονομάζουν οι ταπεινοί λιμάνι απάγκιο οι ναυαγισμένοι στεριά ανθισμένη οι ορφανοί
Κι εγώ κοιτώ τα δυο σου μάτια και σε θυμάμαι από παιδί να βρίσκεσαι πάντα κοντά μου Φίλη, αδερφή παντοτινή!...
...
Το ποίημα αυτό συμμετείχε στο 17ο Συμπόσιο Ποίησης  που οργανώνει η αγαπημένη φίλη Αριστέα στο blog της "Η ζωή είναι ωραία"




17 Νοέμβρη 1973.

Σαν φόρο τιμής σ' αυτούς που αγωνίστηκαν με κεντρικό σύνθημα και ζητούμενο το "Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία",  επιλέξαμε μέσα από το αρχείο της ΕΡΤ, να αναδημοσιεύσουμε μερικές φωτογραφίες,  που περιγράφουν καλύτερα από τις λέξεις, τα γεγονότα.


Συμπλοκή με αστυνομικούς στη γωνία των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, 15 Νοεμβρίου 1973
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...