Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

ΑγκαλιάΖΩντας τον συνάνθρωπο!

Πολλές φορές ακούμε για εθελοντικές δράσεις, χωρίς να γνωρίζουμε πάντα τα πρόσωπα, που βρίσκονται πίσω από αυτές, τα οποία με τη θέρμη και τη διάθεσή τους να προσφέρουν στο συνάνθρωπο, κάνουν όλους μας να ελπίζουμε σε ένα καλύτερο κόσμο. Βλέπετε ο εθελοντισμός βασίζεται στην προσφορά κι όχι την αυτοπροβολή!

Μια τέτοια γυναίκα θέλουμε να σας παρουσιάσουμε σήμερα, μέσα από τη δράση της στο ΑγκαλιάΖΩ Αχαΐας, αφορμή από την εκδήλωση που πραγματοποιεί ο όμιλος εθελοντών, το Σάββατο 4 και την Κυριακή 5 Οκτωβρίου στην Πάτρα.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.


Η ιστορία ξεκινά το 1976, όταν η αείμνηστη Λέλα Καλογιάννη ίδρυσε αυτό τον όμιλο εθελοντών με σκοπό την ηθική και οικονομική στήριξη των απόρων ασθενών με καρκίνο, που νοσηλεύονταν στο νοσοκομείο "Μεταξά". Με τα χρόνια διαπιστώνοντας τις αυξημένες ανάγκες, εξελίχθηκε σε ένα οργανωμένο εθελοντικό φορέα με 1200 μέλη και 160 εκπαιδευόμενους εθελοντές. Ο όμιλος διοικείται από 11μελές Δ. Σ. αποτελούμενο από εθελόντριες και εθελοντές. Η Επιστημονική του Επιτροπή αποτελείται από καταξιωμένους και έμπειρους επιστήμονες του αντικαρκινικού χώρου, όλων των ειδικοτήτων και έχει την ευθύνη όλου του επιστημονικού έργου του ΑγκαλιάΖΩ, το οποίο οφείλει το συμβολικό όνομά του στην ιδρύτριά του. Για την υλοποίηση των προγραμμάτων του εκτός από τους εθελοντές έχει οργανωμένη Γραμματεία και Κοινωνική και Ψυχολογική Υπηρεσία, καθώς και σταθερή εξωτερική συνεργασία με Ογκολογική Νοσηλεύτρια για τις ανάγκες των ειδικών προγραμμάτων.



Το 2001 η Λέλα Καλογιάννη θέλησε να ιδρύσει ένα παράρτημα στην Πάτρα και απευθύνθηκε στην κ. Λαμπρινή Παπαχρυσανθάκη, μια γυναίκα με πολυετή προσφορά στο χώρο της υγείας αφού υπήρξε προϊσταμένη επί 40 χρόνια στα νοσοκομεία "Σωτηρία", "Γενικό Κρατικό" και "Ν. Πατρών", ενώ έχει διδάξει και στα ΤΕΙ Νοσηλευτικής Πατρών.

Μιλώντας μαζί της διαπιστώσαμε πως δεν είναι τυχαίο, που ηγείται από τότε μέχρι και σήμερα του ομίλου των Πατρών, εκλεγμένη πάντα. Η αγάπη της για τον συνάνθρωπο και η διάθεσή της για προσφορά είναι φανερά από το πρώτο λεπτό. Μας μίλησε με τέτοια θέρμη για τις δραστηριότητες του ΑγκαλιάΖΩ Αχαΐας κερδίζοντας αμέσως την εκτίμηση και την συμπάθειά μας.


Το παράρτημα της Πάτρας έχει να επιδείξει ένα αξιοθαύμαστο έργο, αυτά τα 13 χρόνια που δραστηριοποιείται στην Αχαΐα αλλά και στην ευρύτερη περιοχή. Ξεκινώντας με 23 άτομα, σήμερα έχει 400 μέλη και 150 εθελόντριες, με ένα 7μελές Διοικητικό Συμβούλιο και Επιστημονική Επιτροπή και Κοινωνική Λειτουργό.


Όπως μας εξήγησε η κ. Παπαχρυσανθάκη, οι εθελόντριες χωρίζονται σε τέσσερις ομάδες, αναλαμβάνοντας ένα ξεχωριστό τομέα δράση η κάθε μια.

1. Ομάδα εκδηλώσεων, η οποία αναλαμβάνει να οργανώσει κάθε εκδήλωση του ΑγκαλιάΖΩ για την ενημέρωση του κόσμου, σε ότι αφορά την πρόληψη και την έγκαιρη και έγκυρη διάγνωση του καρκίνου.
2. Ομάδα διεκδίκησης δικαιωμάτων των καρκινοπαθών, η οποία διαθέτει δικηγόρο και νομικούς συμβούλους, έτσι ώστε να μπορεί να βοηθήσει κάθε καρκινοπαθή, που έχει ανάλογη ανάγκη.
3. Ομάδα πρώιμης και έγκυρης διάγνωσης του καρκίνου στην οποία ηγείται η ίδια. Η κ. Παπαχρυσανθάκη, θεωρεί πολύ σημαντική την έγκαιρη και έγκυρη διάγνωση του καρκίνου και για το λόγο αυτό γίνονται συχνά ημερίδες ενημέρωσης αλλά και δωρεάν εξέτασης για διάφορες μορφές καρκίνου στην περιοχή της Αχαΐας και όχι μόνο.
4. Ομάδα νοσοκομείου, η οποία αποτελείται από εθελόντριες οι οποίες σε καθημερινή βάση για δύο και πλέον ώρες βρίσκονται στο νοσοκομείο κοντά σε καρκινοπαθείς, προσπαθώντας όσο είναι ανθρωπίνως δυνατό, να βοηθήσουν τους πάσχοντες. Όπως χαρακτηριστικά μας είπε η κ. Παπαχρυσανθάκη, "ακόμα και ένα χάδι πολλές φορές, είναι πολύτιμο".

Με απόφαση του Υπουργείου Παιδείας, εδώ και δύο χρόνια το ΑγκαλιάΖΩ μπαίνει στα σχολεία και ενημερώνει τους μαθητές για τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα και τον ιό HIV, για το κάπνισμα και τον καρκίνο των πνευμόνων και για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας.


"Κάποια στιγμή συνάντησα την κ. Γιάννα Αγγελοπούλου" μας διηγείται η κ. Παπαχρυσανθάκη "και της είπα πως, το 2004 αναδείξατε τον εθελοντισμό σε ένα γεγονός χαράς, εμείς προάγουμε τον εθελοντισμό σε στιγμές πόνου και θλίψης. Εκείνη συγκινήθηκε από την κουβέντα μου", μας λέει, "και αποφάσισε να προσφέρει όλα τα έσοδα από το βιβλίο της στο ΑγκαλιάΖΩ! Έτσι λειτουργούμε, με χορηγίες, προσφορές και δωρεές", εξηγεί και συνεχίζει: "Θέλω μέσα από την ευκαιρία που μου δίνετε να ευχαριστήσω το ΓΣΕΒΕ, γιατί από τις 15 Οκτωβρίου θα βρισκόμαστε στο χώρο που μας παραχώρησε δωρεάν, γλιτώνοντας έτσι ένα σημαντικό ποσό που καταβάλαμε για ενοίκιο μηνιαίως".


Μας μίλησε και για την εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί αύριο Σάββατο 4 Οκτωβρίου και Κυριακή 5 στην Πάτρα. Συγκεκριμένα, η δράση Ενημέρωσης του ΑγκαλιάΖΩ για Πρόληψη και Έγκαιρη Διάγνωση του Καρκίνου του Προστάτη συνεχίζει την επιτυχημένη πορεία της σε όλη την Ελλάδα, με προτελευταίο της σταθμό την Πάτρα και σε συνεργασία πάντα με το Πυροσβεστικό Σώμα, υπό την αιγίδα του δήμου, θα υλοποιηθεί τις δύο αυτές μέρες, στην Πλατεία Γεωργίου στο κέντρο της Πάτρας από τις 10.00 π.μ. ως τις 17.00 μ.μ.

Στο πλαίσιο της δράσης, από 4 – 11 Οκτωβρίου 2014 θα γίνονται δωρεάν εξετάσεις PSA για άνδρες από 50 ως 75 ετών, ενώ όπως και στις προηγούμενες δράσεις, θα πραγματοποιηθεί στις 5 Οκτωβρίου στις 11.30 π.μ. Επιστημονική Ημερίδα σε αίθουσα του ξενοδοχείου Βυζαντινό, με θέμα: “ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ ΤΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΗ’’
Τη ρωτήσαμε να μας πει, αν τώρα με την κρίση και τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν όλοι, η διάθεση προσφοράς ή εθελοντισμού, έχει μειωθεί στην Πάτρα, για να πάρουμε την ελπιδοφόρα απάντηση: "Το αντίθετο, θα έλεγα. Ο κόσμος προσφέρει από το υστέρημά του, ό,τι μπορείτε να φανταστείτε. Μέχρι και τρόφιμα, που φροντίζουμε να φτάσουν στις οικογένειες απόρων καρκινοπαθών που τα έχουν ανάγκη".

Στην ερώτησή μας, αν οι δυσκολίες την έκαναν κάποια στιγμή να μετανιώσει, που ανέλαβε ένα τέτοιο έργο, η απάντηση ήταν χωρίς καθόλου σκέψη: "Ποτέ! Οι δυσκολίες είναι για να τις ξεπερνάμε, όσο είμαι γερή και όρθια, θα προσφέρω το καλύτερο που μπορώ!"


Το μόνο που μένει σε μας να πούμε είναι, πως όσο υπάρχουν άνθρωποι που ΑγκαλιάΖΟΥΝ τον διπλανό τους, μπορούμε να αισιοδοξούμε, να εμπνεόμαστε και να συμμετέχουμε!...







Σχόλια

Μπορεί να σας ενδιαφέρουν επίσης...

Χάρτινα καράβια…

Χάρτινα μικρά καράβια υψώνονται στον ουρανό Σε κόκκινο μπαλόνι κρεμασμένα ταξίδι κάνουν στο κενό
Μικρό χεράκι παιδικό, τα φτάνει και τα κρατάει τρυφερά Μ’ ατέλειωτη αγάπη τα τυλίγει και τα φυλάει στην καρδιά
Περνούν οι άνοιξες, τα καλοκαίρια τα ηλιοτρόπια ανθούν Κι εκεί στους κάμπους τους φωτισμένους τα χάρτινα καράβια αγκυροβολούν
Φιλία, τα ονόμασαν οι σοφοί του κόσμου αγάπη, τα ονομάζουν οι ταπεινοί λιμάνι απάγκιο οι ναυαγισμένοι στεριά ανθισμένη οι ορφανοί
Κι εγώ κοιτώ τα δυο σου μάτια και σε θυμάμαι από παιδί να βρίσκεσαι πάντα κοντά μου Φίλη, αδερφή παντοτινή!...
...
Το ποίημα αυτό συμμετείχε στο 17ο Συμπόσιο Ποίησης  που οργανώνει η αγαπημένη φίλη Αριστέα στο blog της "Η ζωή είναι ωραία"





Πασχαλινή διακόσμηση με σπάγκο

Μια εύκολη πασχαλινή κατασκευή, που θα δώσει εορταστικό αέρα στη διακόσμηση του σπιτιού, σας προτείνω σήμερα. Με απλά υλικά, χωρίς ιδιαίτερα έξοδα και κόπο, μπορείτε να τη φτιάξετε γρήγορα και να αποτελέσει και ένα ξεχωριστό χειροποίητο δώρο, αν το επιθυμείτε.
Τα υλικά που χρειάζεστε είναι: Σπάγκος σε φυσικό και λευκό χρώμαΚόλλα κρυσταλλιζέ2 μπαλόνια και ψαλίδι Για τη διακόσμηση τους:
ΧόρτοΨεύτικα αυγουλάκια σε χρώμα της επιλογής σας
Πώς θα τη φτιάξετε
Φουσκώστε το μπαλόνι και στη συνέχεια βρέξτε το σπάγκο στην αραιωμένη κόλλα. Για να την αραιώσετε προσθέστε νερό, έτσι ώστε να γίνει αρκετά ρευστή για να μουλιάσει καλά ο σπάγκος. Καλύψτε με μεμβράνη το μπαλόνι και τυλίξτε το σπάγκο γύρω του φροντίζοντας να μοιραστεί ομοιόμορφα όπως κάνουμε με ένα κουβάρι. Αφήστε το να στεγνώσει καλά. 

Σπάστε το μπαλόνι και αφαιρέστε το από το εσωτερικό της μπάλας. Κόψτε με το ψαλίδι τη μπάλα σε σχήμα ζικ - ζακ για να θυμίζει σπασμένο αυγό. Γεμίστε το κάθε κομμάτι με το άχυρο και τα ψεύτικα αυγουλάκια κα…

Όνειρα σε σακίδιο…

-Τι κάνεις ξύπνιος τέτοια ώρα;… ρώτησε ξέροντας μέσα της την απάντηση - Δεν μπορώ να κοιμηθώ, όλα γυρίζουν στο κεφάλι μου!
Συχνοί οι διάλογοι αυτοί, σχεδόν καθημερινοί επαναλαμβάνονταν λες και διάβαζαν κάποιο σενάριο. Τόσο ίδιοι, τόσο απελπιστικά ίδιοι! Εκείνη, άνεργη περισσότερο από δύο χρόνια και κείνος, με μειωμένο κάθε λίγο μισθό, έβλεπαν τη ζωή τους να χάνει κάθε προοπτική. Όλα τους τα όνειρα κλείστηκαν σ’ ένα άδειο βιβλιάριο Τραπέζης κι ας ήταν τόσο νέοι!  -Θα φτιάξω καφέ, μη σηκωθείς!... την καθησύχασε φιλώντας τη τρυφερά στο μέτωπο Δυο δόσεις καφέ έχει ακόμα, σκέφτηκε όπως έπινε την πρώτη γουλιά… δεν πάει άλλο, πρέπει να βρω μια λύση…
Παιδί ελλήνων μεταναστών γεννημένο σε μια πλούσια χώρα, ήρθε στην Ελλάδα πριν ακόμα πάει σχολείο, αφού οι γονείς του νοστάλγησαν την πατρίδα! Λίγα χρόνια αργότερα σκοτώθηκαν πιασμένοι χέρι - χέρι σ’ένα φοβερό δυστύχημα αφήνοντάς τον -παρηγοριά και ευθύνη - στον παππού και τη γιαγιά. Η πατρίδα των γονιών του έγινε πατρίδα του και το πονεμένο από το θάν…

Οι Encardia τραγουδούν για τη ζωή...

Με τον τίτλο "ΕυβοϊκόS.O.S. - Αττική S.O.S." οι Encardia δίνουν μια ξεχωριστή συναυλία την Παρασκευή 8/9/2017 στις 9:00 μ.μ. στο Λιμανάκι Νέας Μάκρης.
Πρόκειται για μια συναυλία διαμαρτυρίας ενάντια στα ΧΥΤΑ και την καταστροφή που προκαλούν στο περιβάλλον και την υγεία των κατοίκων.

Ενώ στην Ευρώπη έχει σταματήσει, τα τελευταία είκοσι χρόνια, η κατασκευή ΧΥΤΑ με τη Σουηδία να ανακυκλώνει το 99% των απορριμάτων, που παράγει και μόλις το 1% να καταλήγει σε χωματερή, εμείς στην Ελλάδα συνεχίζουμε όχι μόνο τη λειτουργία ΧΥΤΑ, αλλά κατασκευάζουμε και νέους καταστρέφοντας όλους τους εναπομείναντες πνεύμονες που τόσο απαραίτητοι μας είναι.

Στο Παρίσι με πληθυσμό που ξεπερνά αυτόν ολόκληρης της Ελλάδας, λειτουργούν μόνο δύο ΧΥΤΑ και το ποσοστό ανακύκλωσης φτάνει το 85%. Στη χώρα μας έχετε αναλογιστεί πόσοι ΧΥΤΑ λειτουργούν και πόσο επιβλαβείς είναι για το περιβάλλον και την υγεία μας; Και σα να μην έφτανε αυτό, εμείς κατασκευάζουμε κι άλλους και μάλιστα σε σημεία, που μόνο για χωμα…

Η εικονική πραγματικότητα ζωντανεύει την Ακρόπολη του 5ου πΧ αιώνα στον "Ελληνικό Κόσμο"

Μια νέα διαδραστική παραγωγή εικονικής πραγματικότητας, στην αίθουσα "Θόλος" του Κέντρου Πολιτισμού "Ελληνικός Κόσμος", του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού, μας υπόσχεται ένα ταξίδι στο χώρο, το χρόνο και την ιστορία, παρουσιάζοντας την Ακρόπολη του Χρυσού Αιώνα του Περικλή, έτσι όπως ήταν όταν δημιουργήθηκε.


Μια μαγική περιήγηση - ξενάγηση, όπου ο επισκέπτης μπορεί να δει με κάθε λεπτομέρεια όλα τα κτίρια, που βρίσκονταν στον "Ιερό Βράχο" στις πραγματικές τους διαστάσεις και έχει την ευκαιρία να θαυμάσει τόσο τον Παρθενώνα, το Ερεχθείο, το Ναό της Απτέρου Νίκης, τα Προπύλαια, όσο και τα αγάλματα στα φυσικά τους χρώματα και όχι μόνο.


Με τη βοήθεια του καθηγητή Κλασικής Αρχαιολογίας Πάνου Βαλαβάνη, ομάδες ειδικών, ζωγράφοι 3Dmodelers, προγραμματιστές και αρχαιολόγοι δημιούργησαν ένα θέαμα μοναδικό που παρουσιάζει εκτός των παραπάνω, ναούς και αγάλματα που δεν διασώζονται ως τις μέρες μας, όπως το Αρρηφόριον, το Ιερό του Διός Πολιέως, το Ιερό της Αρτέμιδος Β…

Ο δικός μου ήρωας

Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν πρόσωπα που λειτουργούν σα φωτεινοί φάροι θαρρείς. Που σου δίνουν απλόχερα το φως τους χωρίς καν να το ζητήσεις και σε διδάσκουν χωρίς καν να το καταλάβεις. Για ένα τέτοιο άνθρωπο θέλω να σας μιλήσω.

Ήρθε στην Ελλάδα πρόσφυγας το '22 από το Δικελί της Μ. Ασίας μωρό στις φασκιές, στην αγκαλιά μιας χήρας μάνας. Παιδί πλούσιας οικογένειας στον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε φτωχικά, όπως τα περισσότερα προσφυγόπουλα, με πολλή αγάπη και φροντίδα και έμαθε από πολύ μικρός να κερδίζει το ψωμί του δουλεύοντας το ξύλο. Έφτιαχνε μ’ αυτό έπιπλα σκαλιστά, που στόλιζαν τα πλούσια σπίτια του νησιού που ζούσε. Αγαπούσε τα γράμματα κι ας μη κατάφερε να πάει στο Γυμνάσιο. Έπρεπε βλέπετε να δουλέψει… όμως τα βιβλία δεν του έλειψαν ποτέ. Αγόραζε, διάβαζε, στοίβαζε βιβλία παίρνοντας γνώσεις και καλλιέργεια, που θα ζήλευαν πολλοί μορφωμένοι και πάντα ονειρευόταν ένα καλύτερο κόσμο, πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο, πιο σοφό.
Έτσι κύλησαν τα χρόνια μέχρι τον πόλεμο του ’40 που τ…

Η μόδα στη δεκαετία του 1930

Όπως όλοι γνωρίζουμε η μόδα δεν εκφράζει μόνο την ανάγκη ανανέωσης της εξωτερικής εμφάνισης ανά εποχή. Επηρεάζεται άμεσα και από τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες που επικρατούν. Έτσι, η οικονομική κρίση του 1929 είναι φυσικό να επηρεάσει και τη μόδα.

Ο Οκτώβρης που αγαπώ...

Όταν αποφάσισα να φύγω από την Αθήνα για την εξοχή, ο κυριότερος λόγος ήταν η φύση. Μεγαλωμένη σε διάφορες επαρχιακές πόλεις, που τότε δε γνώριζαν καν τη λέξη «πολυκατοικία», ήξερα τις αυλές με τα οπωροφόρα και τα σπίτια με τα γεράνια στα παράθυρα. Έβλεπα τις εποχές να αλλάζουν και τα δέντρα να φορούν τα χρώματα και τα αρώματα του κάθε μήνα, πριν έρθει η στιγμή να αλλάξει η διακόσμηση στο σπίτι από καλοκαιρινή σε φθινοπωρινή όπως κάνουμε τώρα στις μεγαλουπόλεις…
Το χώμα μύριζε βροχή πολύ πριν οι στάλες της βρέξουν το μέτωπό μας παίζοντας κρυφτό στις αλάνες  και τα φύλλα που έπεφταν από τα δέντρα ήταν το φθινοπωρινό χαλί της αυλής μας και έκαναν τα πατήματά μας πάνω του, ηχηρά και αφράτα… Αυτά ξαναζώ στην εξοχή, νιώθοντας τυχερή και αρνούμενη να αποχωριστώ τις παιδικές αναμνήσεις… βλέπετε είμαι από κείνους που δεν μπορούν να ζουν σε ένα τόπο με μόνο μία ή έστω δύο εποχές… μ’ αρέσουν όλες, μ' αρέσει η εναλλαγή, ο ήλιος, η ζέστη, η βροχή, το κρύο και οι μυρωδιές που τα συνοδεύουν.
Γι’ α…