Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Powered By | blogger widgets

Επάγγελμα, οικιακά!…

Είναι στ’ αλήθεια εντυπωσιακός και συνάμα εξοργιστικός ο τρόπος, που αντιμετωπίζει η ελληνική Πολιτεία τη γυναίκα, τη μητέρα και την προσφορά της στην ελληνική κοινωνία…


Διαχρονικά η Ελληνίδα, αντιμετωπίζεται κατά το δοκούν. Είναι καλή και σημαντική όταν βρίσκεται στην αγορά εργασίας και αποδίδει τα μέγιστα, αλλά γίνεται λιγότερο καλή, όταν πρέπει να της δοθεί άδεια μητρότητας  ή να αφήσει την εργασία της για κάποιο χρονικό διάστημα, για να φέρει στον κόσμο παιδιά!

Πολίτης ισότιμος, που όμως πολλές φορές είναι μόνο στα λόγια.

Αν αφήσει τη δουλειά της, για να ασχοληθεί με το σπίτι, με εκείνο το ανεκδιήγητο «επάγγελμα οικιακά», τότε ο σεβασμός της πολιτείας στο άτομό της, πάει στην κυριολεξία περίπατο.
Δουλεύει εντός σπιτιού! Είναι καθαρίστρια, μαγείρισσα, βρεφοκόμος και παιδαγωγός. Πολλές φορές γίνεται εκτάκτως και ηλεκτρολόγος, υδραυλικός και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς.

Για την πολιτεία όμως, είναι υποδεέστερη η δουλειά που προσφέρει στην κοινωνία, γι’ αυτό και δεν αναγνωρίστηκε ποτέ.
Αν δουλέψει στον ιδιωτικό ή στο δημόσιο τομέα, εκτός από μισθό έχει ασφάλιση και μια σύνταξη. Αν όμως το «επάγγελμά» της είναι οικιακά, όπως υποχρεούται να δηλώνει στην Εφορία, τότε δεν έχει ούτε μισθό, ούτε ασφάλεια, ούτε σύνταξη!

Αν έχει την «τύχη»  να είναι στο όνομά της το σπίτι που ζει, η πολιτεία της προσθέτει εικονικό εισόδημα (τεκμαρτό λέγεται αν δεν κάνω λάθος) το οποίο το φορολογεί κιόλας. Και βρεμένη και δαρμένη δηλαδή.
Είναι το μοναδικό επάγγελμα στην Ελλάδα, που ενώ στα λόγια είναι σημαντικό, στην πράξη είναι εντελώς αμελητέο!!!

Αυτό μάλιστα που με στεναχωρεί περισσότερο, είναι πως εδώ και δεκαετίες βρίσκονται στη Βουλή πολλές γυναίκες, που όμως ποτέ δεν ενώθηκαν και δεν συνεννοήθηκαν για να εξαλείψουν αυτή την αδικία απέναντι στις γυναίκες -  μητέρες που εργάζονται χωρίς ωράριο, χωρίς διακοπές και χωρίς εισόδημα στο σπίτι, μεγαλώνοντας παιδιά.

Θα μου πείτε ήταν επιλογή τους, αλλά δεν είναι ακριβώς έτσι.
Μεγαλώνει ένα κορίτσι με όνειρα να κάνει σπουδές, καριέρα, οικογένεια. Βγαίνει στην αγορά εργασίας, ξεκινά τη ζωή της έχοντας τυπικά τουλάχιστον όλες τις προϋποθέσεις. Στην πορεία, γίνεται μητέρα. Τότε μπαίνει το δίλημμα: «καριέρα ή οικογένεια;» Αν διαλέξει καριέρα, τότε τα παιδιά μεγαλώνουν με μια ξένη γυναίκα και είναι μαμά του απογεύματος και του Σαββατοκύριακου, με άφθονο άγχος και άλλες τόσες ενοχές. Αν διαλέξει την οικογένεια, αφήνει το επάγγελμά της για κάποια χρόνια στην καλύτερη περίπτωση και αντίο καριέρα, δικαιώματα, συνταξιοδότηση!

Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα δηλαδή! Κερδίζει την παρουσία της κοντά στα παιδιά της και χάνει την οικονομική εξασφάλιση.

Σε πολλές ευρωπαϊκές και όχι μόνο χώρες, η Πολιτεία στέκεται στο πλευρό της γυναίκας που επιλέγει να γίνει μητέρα και να αφιερωθεί σ’ αυτό και εξασφαλίζει τη διαβίωσή της με παροχές, που για τα ελληνικά δεδομένα είναι εξωπραγματικές. Τις στηρίζει όσο βρίσκονται στο σπίτι και τους δίνει προτεραιότητα όταν θελήσουν να επιστρέψουν στην αγορά εργασίας, ενώ τους παρέχει και μια μικρή σύνταξη όταν γεράσουν.

Βλέπετε αναγνωρίζουν πως το «επάγγελμα» αυτό, σταματά μόνο όταν σταματά η καρδιά της γυναίκας. Ποτέ νωρίτερα!!!

Μετά, αναρωτιόμαστε γιατί γεννιούνται λιγότερα παιδιά, γιατί οι νέες κοπέλες αποφεύγουν το γάμο και την οικογένεια…

Είναι απλό! Το «επάγγελμα οικιακά» δεν προσφέρει κανενός είδους εξασφάλιση!...


Τα αγαπημένα του μήνα

Καλλιτέχνες ανάμεσά μας

Το διαδίκτυο και τα social media γίνονται συχνά αφορμή να γνωρίσουμε καλλιτέχνες της διπλανής πόρτας όπως τους λέμε. Ανθρώπους καθημερινούς, απλούς, που με μεράκι, φαντασία και αγάπη σ' αυτό που κάνουν δημιουργούν αληθινά έργα τέχνης.

Ένα τέτοιο άνθρωπο θέλουμε να σας παρουσιάσουμε σήμερα. Ζει σε μια επαρχιακή πόλη και με βασικό υλικό το ξύλο, δημιουργεί αντικείμενα που δεν αφήνουν κανένα αδιάφορο. Είδαμε τη δουλειά του και θελήσαμε να τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα. Ονομάζεται Λάκης Κορομηνάς και οι κατασκευές του όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες είναι κυριολεκτικά μοναδικές!
Η Μαρίνα είχε μια σύντομη συνομιλία μαζί του. Ας τον γνωρίσουμε λίγο καλύτερα...


Τι είναι για σας η ασχολία σας με το ξύλο; Επάγγελμα, αγάπη, χόμπι; Η ασχολία μου με το ξύλο (ξύλινες κατασκευές) βασικά είναι αγάπη, χόμπι και ένα ταξίδι εν μέρη προς τα παλαιότερα χρόνια  Αν δείτε θα καταλάβετε ότι οι περισσότερες κατασκευές μου έχουν θέμα παλαιά αντικείμενα τα οποία τότε ήταν χρηστικά ως επί το πλείστον, τ…

Ο δικός μου ήρωας

Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν πρόσωπα που λειτουργούν σα φωτεινοί φάροι θαρρείς. Που σου δίνουν απλόχερα το φως τους χωρίς καν να το ζητήσεις και σε διδάσκουν χωρίς καν να το καταλάβεις. Για ένα τέτοιο άνθρωπο θέλω να σας μιλήσω.

Ήρθε στην Ελλάδα πρόσφυγας το '22 από το Δικελί της Μ. Ασίας μωρό στις φασκιές, στην αγκαλιά μιας χήρας μάνας. Παιδί πλούσιας οικογένειας στον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε φτωχικά, όπως τα περισσότερα προσφυγόπουλα, με πολλή αγάπη και φροντίδα και έμαθε από πολύ μικρός να κερδίζει το ψωμί του δουλεύοντας το ξύλο. Έφτιαχνε μ’ αυτό έπιπλα σκαλιστά, που στόλιζαν τα πλούσια σπίτια του νησιού που ζούσε. Αγαπούσε τα γράμματα κι ας μη κατάφερε να πάει στο Γυμνάσιο. Έπρεπε βλέπετε να δουλέψει… όμως τα βιβλία δεν του έλειψαν ποτέ. Αγόραζε, διάβαζε, στοίβαζε βιβλία παίρνοντας γνώσεις και καλλιέργεια, που θα ζήλευαν πολλοί μορφωμένοι και πάντα ονειρευόταν ένα καλύτερο κόσμο, πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο, πιο σοφό.
Έτσι κύλησαν τα χρόνια μέχρι τον πόλεμο του ’40 που τ…

8 τρόποι για να νιώθετε ευτυχισμένοι

Λένε πως η ευτυχία είναι χαρούμενες στιγμές. Άλλοι πάλι λένε πως η ευτυχία είναι τρόπος ζωής και διδάσκεται. Ό,τι από τα δύο κι αν είναι, εμείς βρήκαμε οχτώ τρόπους για να νιώθετε ευτυχισμένοι και σας τους παρουσιάζουμε.

Απολαύστε τα μικρά πράγματα
Για μια στιγμή καθημερινά, δώστε μεγαλύτερη προσοχή σ' αυτά που είναι γύρω σας,  όπως τον ήλιο, έτσι όπως μπαίνει στο δωμάτιό σας το πρωί ή στο άρωμα του καφέ σας. Εκτιμώντας καθημερινά μικρά απλά πράγματα, θα διαπιστώσετε πόσο εύκολα μπορείτε να χαμογελάτε και πόσο τυχεροί είστε για το λόγο αυτό.

Μην είστε τελειομανείς
Το σπίτι δεν γίνεται να είναι πάντα άψογο και τακτοποιημένο. Μια αργία δεν μπορεί πάντα να την περάσετε  έτσι ακριβώς όπως σχεδιάσατε, ούτε τα παιδιά σας μπορούν πάντα να συμπεριφέρονται έτσι όπως θέλετε. Αντί λοιπόν να εστιάζετε κάθε φορά σε ό,τι πάει "στραβά" επικεντρωθείτε στα θετικά. Σ' ένα όμορφο απόγευμα με την οικογένειά σας ή τους φίλους σας, σε ένα ευχάριστο τηλεφώνημα, στην αγκαλιά που θα πάρετε απ…

Χάρτινα καράβια…

Χάρτινα μικρά καράβια υψώνονται στον ουρανό Σε κόκκινο μπαλόνι κρεμασμένα ταξίδι κάνουν στο κενό
Μικρό χεράκι παιδικό, τα φτάνει και τα κρατάει τρυφερά Μ’ ατέλειωτη αγάπη τα τυλίγει και τα φυλάει στην καρδιά
Περνούν οι άνοιξες, τα καλοκαίρια τα ηλιοτρόπια ανθούν Κι εκεί στους κάμπους τους φωτισμένους τα χάρτινα καράβια αγκυροβολούν
Φιλία, τα ονόμασαν οι σοφοί του κόσμου αγάπη, τα ονομάζουν οι ταπεινοί λιμάνι απάγκιο οι ναυαγισμένοι στεριά ανθισμένη οι ορφανοί
Κι εγώ κοιτώ τα δυο σου μάτια και σε θυμάμαι από παιδί να βρίσκεσαι πάντα κοντά μου Φίλη, αδερφή παντοτινή!...
...
Το ποίημα αυτό συμμετείχε στο 17ο Συμπόσιο Ποίησης  που οργανώνει η αγαπημένη φίλη Αριστέα στο blog της "Η ζωή είναι ωραία"




17 Νοέμβρη 1973.

Σαν φόρο τιμής σ' αυτούς που αγωνίστηκαν με κεντρικό σύνθημα και ζητούμενο το "Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία",  επιλέξαμε μέσα από το αρχείο της ΕΡΤ, να αναδημοσιεύσουμε μερικές φωτογραφίες,  που περιγράφουν καλύτερα από τις λέξεις, τα γεγονότα.


Συμπλοκή με αστυνομικούς στη γωνία των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, 15 Νοεμβρίου 1973
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...